Wat we zelf doen ...

     In het Britse The Economist, zowat het populairste politiek-economische weekblad ter wereld, met een oplage van ± één miljoen, verschijnt niet gemakkelijk nieuws over België. Hierop werd dit weekeinde een uitzondering gemaakt voor de affaire Jurgen Conings.

   België blijft voor The Economist bekend voor zijn frietjes, zijn bier, zijn chocolade en dat het de zetel is van de E.U. Net zoals de E.U. vindt het België een saai land. De affaire Conings leek voor buitenlanders een zoveelste controverse die echter even snel zal verdwijnen als ze is opgekomen.

   De heisa rond Conings staat – volgens het weekblad - in schril contrast met veel ergere zaken waarvan men in België blijkbaar niet wakker lag of ligt. Enkele voorbeelden:

-         De sabotage van de kerncentrale van Doel in 2014.

-         De terreurplanningen in Molenbeek voor de daarna uitgevoerde aanslagen in Parijs, Zaventem en Brussel.

-         Dat het land twee jaar aan één stuk overleefde zonder federale regering.

-         Dat de links-rechts tegenstellingen (een uitvinding van de Franse revolutie) er worden doorkruist door de gewesten, de gemeenschappen en drie officiële talen.

-         Een staat die tegelijk overal en nergens is, met zes regeringen en zeven parlementen en die zijn burgers voor meer dan de helft van hun inkomsten belast (de hoogste ter wereld).

   Voor de Economist is het al een wonder, dat het blijft bestaan. Het blad schreef vroeger al eens dat zo’n land niet meer zou worden uitgevonden. Daar voegt het nu aan toe de meest succesvolle mislukte staat ter wereld te zijn !

   Nog steeds volgens het blad zijn de Belgen zowat even rijk als de Duitsers, maar beter af dan Nederlanders en Fransen. Hun gezondheidszorg is excellent, maar wordt onbetaalbaar, eigendom is er goedkoop, lonen zijn er hoog. Een gemiddeld Belgisch leven is lang en welvarend. In dergelijk perspectief gezien lijkt de affaire van Conings een grap en moet men Belg zijn om dit van zich af te schudden, alsof er niets gebeurd is. De staat is overal en nergens, In België is iedereen voor alles bevoegd, maar nooit helemaal en zeker niet verantwoordelijk. Regeren in België is niets anders dan een vorm van chaosbeheersing.

---

   Bovenstaande is, grosso modo, wat The Economist ervan denkt en waarschijnlijk niet alleen The Economist maar zowat iedereen die dit land vanuit een bredere context (en vanuit het buitenland) bekijkt.

   De reden waarom ik de titel van dit (vervolg)verhaal in het Frans heb geschreven, is omdat er nu eens een studie over gemaakt is in Frankrijk. Er is de laatste tijd opvallend veel interesse voor de Belgische politiek vanuit Frankrijk. Dat was vroeger zelden het geval. Na het boek over Brussel vanwege de Franse onderzoekjournaliste Florence Bergeaud-Blackler – zie mijn vorige blog - die Brussel ‘de zachte onderbuik van de Europese islam’ noemt (daarmee bedoelt ze eerder Molenbeek, maar voor buitenlanders is dat allemaal Brussel), blijkt er nu dus ook een Franse studie te zijn gemaakt over de Vlaamse transfers naar Franstalig België.

   Het onderzoek werd gevoerd door professor Eric Dor van de IESEF-School of Management in Parijs en Rijsel. Ook hij komt – net zoals onze professor wijlen Juul Hannes* - tot de vaststelling dat er alleen transfers zijn van Noord naar Zuid en niet omgekeerd. Volgens zijn zeker niet bevooroordeelde studie vloeien er jaarlijks 7.142 miljard euro van Vlaanderen naar Franstalig België, wat betekent dat de gemiddelde Vlaming 1.087 euro per jaar daarvoor moet afstaan, daar waar de gemiddelde Waal er 1.721 en de Brusselaar 744 euro bij krijgt.

   Zo hoort men het ook eens van een buitenstaander buiten elke verdenking. Wat me niet bekend werd uit de studie is het regeerakkoord van 2014 bij de zesde Belgische staatshervorming, waarin alle partijen, die toen de regering Di Rupo hebben gesteund, dat ondertekend hebben, ook Di Rupo’s PS en de traditionele Vlaamse partijen. Daarbij werd gesteld dat de transfers vanaf 2024 zullen worden afgebouwd tot ze, ergens rond 2033, zouden zijn weggewerkt. Het zou crimineel zijn mocht eender welke zich Vlaams noemende partij daarop ooit terugkomen .

*’Vlaanderen betaalt. De mythe van de omgekeerde transfers’ van Juul Hannes is nog steeds te verkrijgen bij Uitgeverij Egmont.

   Vorige week verscheen er in het Franse tijdschrift l’Express een interview met de Franse onderzoekjournaliste Florence Bergeaud-Blackler. Deze dame heeft een boek geschreven over Brussel als hét toevluchtsoord van de radicale islam in Europa. Volgens haar is de invloed van die doctrine, na de aanslagen van Parijs en Brussel, daar alleen nog maar toegenomen.

   In het interview verbaast de schrijfster er zich over dat haar boek in België compleet is genegeerd, waarbij de Belgische politiek alle problemen rond de islam probeert weg te moffelen. Men durft er zelfs het woord ‘moslim’ haast niet meer uitspreken. In de plaats daarvan heeft men het over ‘diversiteit‘.

   Waarschijnlijk weet ze (nog) niet dat men zich in dit land alleen maar druk maakt om extreemrechts dat gelijk gesteld wordt met moslim terrorisme, alhoewel daarvoor geen enkel bewijs is, integendeel zelfs.

   De soap rond Jurgen Conings, heeft dat nog eens duidelijk gemaakt. Ons ‘uitmuntend bewapend pensioenfonds’ heeft zich daarbij hopeloos belachelijk gemaakt. Kostprijs, alleen voor de militaire acties, minimum 650.000 euro. Tenslotte kan men de man alleen beschuldigen van het vervreemden van wat verouderd wapenmateriaal, waarmee hij ten slotte niets heeft gedaan en dreigementen die hij nooit heeft uitgevoerd. Dat alles na een leven in dienst van het vaderland, met liefst elf buitenlandse missies. Ergens is er bij hem iets doorgeslagen, waardoor hij – al dan niet met voorbedachte rade – gezorgd heeft voor de grootste Belgische militaire ontplooiing van de laatste jaren, zoals we er zelfs geen hebben meegemaakt tijdens de islamaanslagen in Brussel en Zaventem. Het was alsof het Belgische politieke establishment – de media inbegrepen - wanhopig snakte naar een teken van extreem rechts geweld om toch maar het eigen gelijk te krijgen.          

   Zoals ik reeds schreef in mijn blog van 24 mei (‘Onze onveiligheidsdiensten’), is het meer dan ergerlijk dat men dat men een éénmans wanhoopsdaad vergelijkt met het moslim extremisme dat reeds tientallen levens kostte in dit land, honderden in Europa en duizenden in de wereld. Hier moet het eerste dodelijk slachtoffer van extreemrechts in de laatste decennia nog altijd vallen.

   Bij Groen blijken ze nu ook een Schauwvliegje te hebben. No Joke, Mieke. Ze ontpopte zich als dé aanklaagster van de stad Antwerpen i.v.m. de Pfos-vervuiling in en rond Zwijndrecht, waar men na 15 jaar achter kwam en het dan weer 3 jaar vergat. Ze had dat beter niet gedaan, want met Bart De Wever kan je liefst geen ruzie zoeken. Wat blijkt nu? De gemeente Zwijndrecht heeft al sinds de verkiezingen van 1998 een groene burgemeester, lid van Mieke’s eigen partij die nu het hardst staat te roepen. Volgens De Wever blijkt er al in 2006 een rapport te zijn geweest van 3M zelf waarin sprake was van gecontamineerd grondwater. In 2011 werd een doctoraatsstudie daarover aan de gemeente overgemaakt en bij de vaststelling van de vervuiling door Lantis in 2017 waren er ook al verantwoordelijken uit de gemeente bij betrokken. Allemaal netjes uitgezocht door de diensten van de koekenstad.

   Tenslotte, als we de media mogen geloven, is zowat half Vlaanderen besmet door Pfos-derivaten. Dat is het slechte nieuws. Het goede nieuws is, dat die chemicaliën op zich niet zo gevaarlijk zijn als wat er tot nu toe van verteld werd. Jet probleem is dat ze bijna niet afbreekbaar zijn. Men kan ze natuurlijk beter niet hebben, maar bij matig gebruik en goede hygiëne kan men de eigen groenten nog wél eten, iets wat de plaatselijke bevolking al 20 jaar deed en doet. De eerste klacht op het gebied van een aangetaste gezondheid door Pfos & Co moet nog altijd gebeuren.

    De Europese hetze die tegen Hongarije aan de gang is o.w.v. een zgz anti-holebiwet, is te gek om los te lopen. Het lijkt er precies op alsof dit Europa geen andere problemen heeft. Uitgerekend België heeft, samen met Nederland en Luxemburg ,bij Europa klacht neergelegd tegen Hongarije en een tiental landen zijn gevolgd. In concreto gaat het erom, zoals lezer Rob gisteren al reageerde, dat men daar volwassen holebi’s geen strobreed in de weg legt. Men wil alleen niet dat kinderen erover horen of worden aangesproken vóór ze de leeftijd van 18 jaar hebben bereikt, tenzij door de eigen ouders. Eens 18 jaar – volwassen, dus - beslissen ze dan zelf. Wat is daar verkeerd aan? Als Europa even consequent zou zijn in het bekritiseren van o.a. heel wat moslim landen waar holebi’s hun leven riskeren als ze zich uiten, waar homo’s levend van de daken van wolkenkrabbers gesmeten worden of officieel ter dood worden gebracht, zoals in Iran al bij ontelbaren gebeurd is, zou dit veel realistischer zijn. Nu geeft de Europese politiek, een aantal sportorganisaties en bedrijven een compleet verkeerd en infantiel signaal. Waar zijn ze mee bezig?

  In de Antwerpse wijk Nieuw Zuid is een in aanbouw zijnde school ingestort, waarbij vijf doden vielen en negen zwaar gewonden. Allemaal mensen die daar aan het werk waren. Nu gebeurt het wel meer dat hier of daar iets instort, maar dan bij gebouwen in slechte staat, die men aan het restaureren is, die brandschade hebben opgelopen of iets dergelijks. Niet bij een nieuwbouw en zeker niet in die mate. Een schoolgebouw nog wel dat op 1 september van dit jaar honderden kinderen en leerkrachten moest ontvangen.

   De slachtoffers zijn allemaal zonder één uitzondering buitenlandse bouwvakkers die hier onder een tijdelijk statuut werken en meestal in onder aanneming. Zij komen veelal uit Centraal- en Oost-Europa, maar er zijn ook Portugezen bij, die in eigen land uit de markt worden geprijsd door bouwvakkers uit goedkopere landen.

   Binnen het vrij verkeer van werknemers mogen Europese bedrijven hun arbeidskrachten tijdelijk tewerk stellen in andere Europese lidstaten. Als blijkt dat daar straks weinig of helemaal geen mensen van bij ons nog betrokken worden, kan men zich wel afvragen of die school in Antwerpen werd gebouwd door een soort vreemdelingenlegioen, waarbij men kon hopen dat die mensen elkaar wel verstonden. Dat er in Europa reeds in 2019 een samenwerkingsstatuut tussen de inspectiediensten werd overeengekomen, stelt bij de ramp in Antwerpen niets voor. Dat orgaan wordt pas volledig operationeel in ...2024. Europa heeft het nu te druk met de anti-holebiwetten in Polen en Hongarije.

   Wout Van Aert werd zondag Belgisch kampioen wielrennen op de weg bij de profs. Dat was niet de eerste keer, want Wout had reeds zes nationale truien, maar niet op de weg: vier in het veldrijden en twee als kampioen tijdrijden. Hij is daarmee zowat onze grootste belofte en is dat des te meer als men bedenkt dat hij al eens was teruggekomen na een vreselijke valpartij in de Ronde van Frankrijk, terwijl hij in de maand mei van dit jaar nog een blindedarmoperatie moest ondergaan. Nu is dat laatste niet het ergste wat iemand kan overkomen. Op mijn 28^ste heb ikzelf dat ook meegemaakt, maar ik was nooit een topsporter, die – zoals Wout - een dag vóór het Belgisch kampioenschap nog pas was teruggekeerd van een hoogtestage en daarvoor zo’n 1.000 km had moeten afleggen met zijn wagen.

   Daarmee zet Wout, die uit het Kempische Lille komt (een buurgemeente van Kasterlee) de Kempense traditie van de grote coureurs voort, na Rik Van Steenbergen, Rik Van Looy en Tom Boonen.

---

   Ik had ook aan Wout gedacht, toen ik dat advocatenverhaal van 19 de0zer (‘Advocaturen en andere kuren’) schreef. Dat laatste i.v.m. met de zaak Nick Nuyens – Wout Van Aert, waarbij Wout veroordeeld werd tot het betalen van een som van meer dan 600.000 euro wegens contractbreuk. Ik ga me over die specifieke zaak niet uitspreken, maar ik heb er voor Van Aert geen goed oog in. Wout heeft nl in die zaak als advocaat Walter Van Steenbrugge, waarvan Kaaiman ooit vertelde dat het de Belgische advocaat was met de meeste verloren zaken. Dat Johan Vande Lanotte ook bij Van Steenbrugge is gaan werken – zoals we weten uit de zaak Kaouakibi – zal dat beeld niet verbeteren, denk ik.

      Zoals halvelings te verwachten was na de ‘lekken’ over 3M en de grondvervuiling van de regio rond Zwijndrecht, is het politieke zwartepietenspel daarover begonnen. Hoofdrolspelers: Lantis (Leefbaar Antwerpen door Innovatie en Samenwerking), de opvolger van BAM (Beheersmaatschappij Antwerpen Mobiel), OVAM (Openbare Vlaamse Afval Maatschappij)) de stad Antwerpen en het Vlaamse Gewest. In de eerste plaats gaat het om de fameuze ‘dading’ uit 2017 tussen Lantis en 3M, waarbij de kosten van een mogelijke sanering grotendeels door de overheid zouden betaald worden. In het jaar- 2017 was de productie van Pfos, een verzamelnaam voor chemische verbindingen, echter al 15 jaar gestopt, zoals ik ook al aanmerkte in mijn blog van 17 dezer (‘Absurdistan aan de Schelde’) en zijn de inwoners van de regio groenten en fruit blijven kweken en eten zonder dat daar ook maar één klacht over te hebben, ook niet over mogelijke gezondheidsproblemen.

   In zijn weekeindcolumn in De Tijd vergelijkt Rik Van Cauwelaert de hele 3M-heisa met de echte problemen die er nog altijd zijn rond het 120 ha grote metaalverwerkende Umicore in Hoboken, waar wel degelijk gezondheidscontroles zijn gedaan, o.m. naar het verhoogde loodgehalte in het bloed van kinderen. Het lijkt er steeds meer op dat die opwinding over Pfos & Pfas in de eerste plaats door groen/links misbruikt wordt om de Oosterweelwerken (weer eens) te vertragen of zelfs te stil te leggen, waardoor Antwerpen – niet alleen de stad en omgeving maar de hele regio - helemaal in de verdrukking zou komen.

    Ik heb nooit een hoge pet opgehad van Wouter Beke, niet als partijvoorzitter en zeker niet als minister. Ik noemde hem meestal ‘Markske’ naar de komische figuur uit ‘De Kampioenen’. Die benaming kreeg hij recentelijk trouwens ook van Alain Grootaers, die wekelijks in ’t Pallieterke zijn kijk op het Belgisch gebeuren geeft vanuit zijn hacienda in Spanje. N.a.v. Beke’s zelfbenoeming tot Vlaams minister noemde Kaaiman hem ‘Zelfbediening W. Beke’.’

   In ’t Pallieterke van 17 dezer stond, n.a.v. enkele tweets op de (a)sociale media, waarin ‘Markske’ jongeren opriep zich te laten vaccineren met J&J, maar weer zonder zelf enige verantwoordelijkheid te nemen, een soort samenvatting van e.e.a. Geniet mee:

   ‘Wouter Beke is niet bepaald het soort politicus waar je vrolijk van wordt. Hij is niet de vlotste prater of de meest verstandige. Niet de knapste, de populairste of degene met de grootste X-factor. Hij is het soort politicus dat alleen verkozen raakt omdat hij bovenaan de lijst staat en zichzelf daar heeft mogen neerzetten. Het soort politicus dat alleen maar minister kan worden als hij zichzelf mag benoemen, terwijl zijn partij niet goed door heeft wat er gebeurt.’

   Het gaat niet goed met CD&V. Hoe zou dat toch komen?

   Sabena, onze vroegere nationale uchtùaatschappij, ging failliet in 2001, na de aanslagen van 9/11 in New-York. Nu blijkt dat het faillissement niet helemaal is afgewikkeld en dat er nog eigendom én gelden van de maatschappij bestaan in ('Onze') Kongo.i Het gaat om een bedrag van 1,85 miljoen euro van een sociaal fonds van het toenmalig gesyndikeerd cabinepersoneel, dat na een staking in 1995 werd opgericht door ddrie nationale vakbonden inder curatele van advokaat Christiaan Van Buggenhout, die er nog altijd met de zaak bezig is.

   De ex-medewerkers dreigen nu met juridische stappen. Ze waren destijds met 2.700, maar ondertussen zijn er reeds enkele van gestorven, waardoor ook hun babestaanden in beeld komen, wat de zaak niet eenvoudiger maakt. Als Van Buggenhout vroeg of laat de zaak de zaak afsluit, gaat het geld naar de staatskas, waarbij dxe ex-medewerkers nog verder van huis zullen zijn.

---

   Het Sabena verhaal is slechts één van de vele zaken die niet opgelost geraken en waaraan alleen de advocaten goed van worden. Mijn vader zei vroeger al fdat advocaten zijn zoals de messen van een schaar: zij raken elkaar niet, maar alles wat er tussen komt, wordt geknipt.

      In De Standaard van 15 dezer verscheen er een opiniestuk van een twintigtal politicologen die zich kanten tegen het afschaffen van de opkomstplicht zoals de Vlaamse regering zinnens is te doen. De commissie Binnenlandse Zaken heeft het in elk geval bekrachtigd en van het Vlaams parlement wordt hetzelfde verwacht.  

   Hét argument voor die afschaffing is dat men ons ‘kiesvee’ stilaan niet meer als vee wil beschouwen maar als een volwassen publiek, net zoals dat elders in bijna de hele wereld gebeurt. Zoals ik in deze rubriek al eens meer geschreven heb, bestaat die opkomstplicht buiten België alleen nog in Griekenland, dat een weinig stichtend democratisch voorbeeld is en in Luxemburg dat eigenlijk geen land is (zoals Charles De Gaulle het al stelde) maar een aanhangsel van het mislukte experiment België, dat – zoals The Economist het stelde – niet meer zou worden uitgevonden, mocht het niet bestaan.

   Een argument vóór de afschaffing van de opkomstplicht is, dat er elders geen enkel land is dat ze weer zou hebben ingevoerd, dat terwijl de meeste landen ze reeds ergens in de vorige eeuw afschaften.

   Tenslotte is er het argument van de politicologen dat het afschaffen van de opkomstplicht de extreme partijen ten goede komt. Dat zou kunnen, maar is niet de schuld van die partijen zelf, maar wel van de traditionele partijen die het bij ons (én elders) grotendeels verbrod hebben. Bij vergelijkingen met onze buurlanden, blijkt dat verschil trouwens miniem te zijn. Persoonlijk denk ik dat de meeste van die geleerde dames en heren zich vooral zorgen maken om de eigen besognes, die inderdaad zullen afnemen als er minder kan geschreven worden over mensen die zich alleen nog met politiek inlaten als ze ertoe verplicht worden.

     Ik heb zo’n beetje mijn twijfels over heel die heisa m.b.t. de milieuvervuiling door Pfos in Zwijndrecht en omstreken. Dat die vervuiling er is, lijdt geen twijfel, maar bij mijn weten zijn er daar nog geen slachtoffers gevallen en dit terwijl de productie van die niet afbreekbare chemicaliën al bijna twintig jaar geleden is gestopt. Sinds 2002 of iets later werden er in en rond de 3M-fabriek geen Pfos meer geproduceerd noch uitgestrooid. Onze politiek maakt zich nu druk over de dading tussen 3M en Lantis in 2017, maar toen lag er alles al 15 jaar bij zoals op de dag van vandaag.

   Ook na 2002 is iedereen in de regio Zwijndrecht zijn groenten en fruit blijven kweken en opeten, maar pas nu zou men er niets meer van mogen nuttigen, zelfs geen eieren van de eigen scharrelkippen. Dat alles, zoals gezegd, terwijl er ogenschijnlijk niemand tot vandaag de dag een probleem met zijn gezondheid heeft gehad dat aan Pfos kon gerelateerd worden. Het ontdekken van de aanwezigheid van de vervuiling is er niet gekomen door gezondheidsklachten, maar alleen door genomen grondstalen bij de werken aan de Oosterweelverbinding, die het slachtoffer van het hele gedoe dreigen te worden..

   Let wel, Ik zeg hierbij niet dat de gronden in en rond Zwijndrecht niét door Pfos zouden vervuild zijn, wel dat er klaarblijkelijk geen ernstige reden is om de plaatselijke bevolking nu plots de schrik op het lijf te jagen door ze te verbieden voedsel te eten dat ze al bijna twintig jaar in dezelfde omstandigheden verorberden zonder dat er iemand daarover gewaarschuwd had en zich zorgen had gemaakt, maar er klaarblijkelijk ook niet ziek van geworden was.

 ---

    Nog zoiets absurds is de bewering van e.o.a. instantie dat uit een enquête zou blijken dat 2/3 van de Belgische bevolking al eens te maken zou hebben gehad met grensoverschrijdend seksueel gedrag gaande van interfamiliaal geweld over intimidatie tot en met verkrachting. Een gemiddelde van 2/3 haal je niet als men er op sommige plaatsen geen 100% of iets in die nabijheid zou hebben, wat inderdaad absurd is. In het geloofwaardigste geval zou het steekproefsgewijs kunnen, bv een bevraging bij 1.000 personen in e.o.a. stedelijke getto, waarbij men de uitslag daarna vermenigvuldigt met 10.000. en zegt dat het zo wel overal zal zijn in heel het land. Op die manier kan men straks ook bewijzen dat de aarde plat is.

    Volgens Pierre Wunsch van de Nationale Bank (NBB) zou de Belgische economie tegen het einde van dit jaar reeds opnieuw op het oude peil zijn, zoals vóór het uitbreken van de coronacrisis. Hopelijk krijgt de man, die meestal niet overdrijft, gelijk. De vraag blijft wel wat er zal gebeuren als de steunmaatregelen aan de bedrijven worden ingetrokken.

   Ondertussen zijn de meeste bedrijven echter wel blijven investeren, zij het nu meer in onderzoek & ontwikkeling, software en informatie. Heel wat tijdelijke werklozen hebben een andere job gevonden, waardoor er, raar genoeg, hier en daar al een krapte heerst op de arbeidsmarkt.

   Men schat dat de Belgen in totaal het laatste jaar zo’n 25 miljard euro minder hebben uitgegeven. Dat opgepotte bedrag zou wel eens tot een opleving van de consumptie kunnen leiden. Er is ook meer geïnvesteerd in woningbouw en renovatie.

   De motor achter de heropleving wordt toegeschreven aan de vaccinaties, die na een aarzelend begin, toch serieus gaan versnellen zijn. We zullen zien wat dat deze zomervakantie nog zal geven, want helemaal vanaf zijn we er nog niet van, net zomin als van de Belgische staatsschuld, die al hoog was en nog hoger is gestegen. Een tweede probleem zou wel eens een stijgende inflatie kunnen wordenn die dit jaar de 2% zal overschrijden. Maar het erger kunnen zijn.

   En nu maar hopen dat Wunsch gelijk krijgt.

   Het leek geen nieuws meer, maar in Saksen-Anhalt, een van de kleinere Duitse deelstaten met ± 2 miljoen inwoners (t.o.v. ± 80 miljoen in heel het land), werden vorige week verkiezingen gehouden. De laatste vóór de algemene Bondsdagverkiezingen van september. De schrik zat er bij het CDU van Merkel goed in dat ze het niet zou halen tegen het rechtse AfD (‘Alternative für Deutschland’). E.e.a. was niet alleen het gevolg van de vooruitgang die het AfD recentelijk gemaakt heeft, maar ook van de opvolging van Merkel, die niet van een leien dakje liep en waarbij de minder populaire CDU’erArmin Laschet het tenslotte toch haalde van de meer populaire Beierse CSU’er Markus Söder.

   Gelukkig voor Merkels CDU bleef de partij toch de grootste in Saksen-Anhalt, met 37% t.o.v. 21% voor het AfD. Liberalen groenen en de twee socialistische partijen speelden geen rol van betekenis. Alle linkse partijen samen (SPD, die Linke en de groenen) haalden nog net 25%. Doet zo’n beetje denken aan de traditionele partijen van bij ons in Vlaanderen, die men al de ‘elfjes’ was gaan noemen, maar zelfs dreigen dat niveau straks niet meer te zullen halen en waar centrum-rechts naar een meerderheid afstevent.

   Misschien een tip voor een nieuwe beweging binnen een Vlaamse samenwerking: AvV (‘Alternatief voor Vlaanderen’), die niet alleen een uitnodiging zou zijn voor de Vlaamsnationale partijen om samen te werken, maar ook voor de misnoegde CD&V-kiezers en de zich bedrogen voelende Open VLD-achterban.

Er wel even mee wachten tot na de voetbakgekte!

    In de discussies over elektrisch rijden wordt Noorwegen dikwijls als voorbeeld genomen. Op dat gebied wordt daar alles zwaar   gesubsidieerd en worden bezitters van elektrische wagens op allerlei gebied bevoordeligd. De belangrijkste verklaring daarvoor is dat Nrwegen een land is met een oppervlakte vergelijkbaar met bv Frankrijk, maar met hoop en al zo’n 5 miljoen inwoners. De elektriciteit wordt er grotendeels geleverd door waterkrachtcentrales en windmolens, waarin zwaar geïnvesteerd wordt. Dit laatste wordt mogelijk gemaakt door de opbrengsten van de exploitatie van olie- en gasvelden langs de Noorse kusten in de Atlantische Oceaan.

   Als ze daar zo vooruitstrevend zijn in het promoten van elektrische voertuigen, zou men denken dat ze – het klimaatakkoord van Parijs indachtig - hun exploitatie van gas en olie uit de oceaan wel mettertijd zullen opgeven. Niets is minder waar. Volgens de lange termijnplannen, die de Noorse regering vrijdag bekend maakte, gaat het land gewoon verder met het oppompen van olie en gas. Er zullen de komende jaren zelfs nieuwe licenties voor de ontginning ervan worden uitgereikt.

   Kortom, heel die redenering dat het land de klimaatregels wil volgen is hypocrisie. ‘Erst das Fressen, dann die Moral’ geldt ook in het hoge Noorden. Zolang er vraag naar is, zal Noorwegen energie blijven leveren uit fossiele grondstoffen. Zelfs de Noorse oppositie is het er in grote lijnen mee eens. Dat Greenpeace de Noorse plannen ‘uitermate onverantwoord’ noemt, zal de Noren een zorg wezen.

---   Voor de petite histoire: bovenstaande blog is mijn 4.700^ste sinds ik ermee begon in februari 2005. Tegen volgende zomer hoop ik – bij leven en welzijn - de kaap van de 5.000 te overschrijden.

    En dan is er die milieuvervuiling in Zwijndrecht, waar niet afbreekbare afvalproducten van het Amerikaans bedrijf M3 jarenlang gewoon werden rondgestrooid zonder zich daarover vragen te stellen. Het schandaal is al 17 jaar bekend, maar kwam weer aan het licht bij de aanvang van de Oosterweelwerken. Volgens de laatste berichten zou het kunnen dat de gronden in een straal van 15 km rond de fabriek zwaar vervuild zouden zijn. Zuhal Demir (N-VA), minister van o.m. Omgeving in de Vlaamse regering, besloot daarop de zaak te laten uitzoeken door een onderzoekscommissie. Beter laat dan nooit, zou men zeggen, ware het niet dat Zuhalleke een storm van kritiek over zich heen kreeg, niet alleen van de oppositie, maar ook van de andere partijen van de meerderheid CD&V en Open VLD (‘El Kibbi’ Somers op kop) en zelfs van binnen haar eigen N-VA. De reden daarvoor is niet dat men niet erkent dat er daar in Zwijndrecht ‘eine Schweinerei’ (what’s in a name?) zou kunnen geweest zijn, maar omdat Demir dat verhaal van die commissie niet eerst had afgesproken binnen de Vlaamse regeringsmeerderheid. Erg hé! Alsof dat iets aan de zaak zou hebben veranderd. Het lijkt wel alsof de politiek liever had gehad dat er niets was gebeurd dan dat er iets ondernomen werd. Van politique politicienne gesproken. ‘Wat we zelf doen, moeten we beter doen’, zoals wijlen Gaston Geens, Vlaanderens eerste minister-president, het verwoordde. Dat betekende niet iets in de doofpot steken tot er werd afgesproken hoe men het schandaal, dat al dateert van vóór de vorige Vlaamse deelregering – en dus ook van vٕóór Zuhal Demir - zou aanpakken.

 ---

    Als het echt fout zou zitten met die vervuiling -+wat ik betwijfel want het product wordt al 10 jaar niet meer gemaakt – kan het zijn dat men de Oosterweelwerken moet stopzetten. Ze gaan nog heimwee krijgen naar de Lange Wapperbrug. Als dat project was doorgegaan, lag die er nu al enkele jaren.

     Voor wie het zich niet meer zou herinneren. Het referendum daarover werd door 40% van de Antwerpse bevolking (die van rond de stad mochten niet mee doen) ingevuld en door 60% van die 40% verworpen, zodat in feite slechts 25% van de sinjoren er tegen waren...

   Ook democratie kent zijn grenzen.

---

   Zoals lezer Ropie opmerkte in zijn reactie op mijn blog van gisteren (Arco & Co”) is Beweging.net inderdaad de opvolger van het ACW en niet het ACV. Is ondertussen gecorrigeerd.-

   Dat het met CD&V niet goed gaat, is een open deur intrappen. Voor zover dat nog nodig was, werd dat nog eens bevestigd in de laatste twee peilingen waarbij de partij tenslotte amper 10% van de stemmen zou halen. En daar houdt het niet bij op.

   Ondertussen zal een dezer dagen in Brussel het proces voor komen van een paar duizend coöperanten die hun spaargeld kwijt speelden in de Arco-affaire. Zij zijn maar het topje van de ijsberg, want in totaal gaat het om 800.000 spaarders en een totaal bedrag van zo’n anderhalf miljard euro. Die zaak, waarbij niet alleen Arco, maar ook Belfius, Dexia, Bacob bank en Beweging.net (het vroegere ACW) bij betrokken zijn, dreigt hoe dan ook een ramp te worden voor de partij, die probeerde maar er niet in slaagde de overheid dat spaargeld te laten terugbetalen, iets wat Europa haar verbood.

   Binnen de Vlaamse regering heeft CD&V de afschaffing van de opkomstplicht voor lokale verkiezingen moeten slikken. Uitgerekend het niveau waar de partij tot op heden nog min of meer meetelt. De beslissing daarover werd in april al goedgekeurd binnen de ministerraad van de Vlaamse regering. Het maakt, voorlopig alleen op lokaal vlak, een eind aan een verplichting die buiten België alleen nog bestond in Luxemburg en Griekenland. In 2018 gingen zo’n 350.000 kiezers niet stemmen en werd niemand daarvoor beboet. Waarom zou men dan nog gaan stemmen?

   De ‘sociale partners’, zoals ze zich zo mooi noemen, hebben dan tenslotte toch een akkoord bereikt over de verhoging van de minimumlonen, een soort tijdskrediet voor oudere werknemers, een ‘fiscaalvriendelijke’ uitbreiding van de overuren en meer gelijktrekking voor het aanvullend pensioen tussen arbeiders en bedienden. Dat akkoord moet nog worden goedgekeurd door da achterban van de verschillende deelnemers, maar in feite verandert er niet veel tegenover vroeger, in de zin dat de sociale partners tenslotte een vergelijk vinden, de rekening ervan officieel toch zelf niet betalen maar doorsturen naar de federale regering, die ze verder doorschuift naar de belastingbetaler.

   Uit studies in de Verenigde Staten, waar de regeling en de hoogte van de minimumlonen per staat kunnen verschillen en men beter kan vergelijken, blijkt dat hogere minimumlonen leiden tot meer werkloosheid. Het tegenovergestelde was trouwens reeds bewezen in het Duitsland van toenmalig kanselier Gerhard Schröder (socialist, nota bene) waar lagere minimumlonen leidden tot méér jobs ( het Harz IV concept).

   Het creëren van het soort tijdskrediet, de zgz ‘landingsbanen’, is in werkelijkheid niets anders dan een nieuwe naam voor wat eerst het brugpensioen heette en officieel nu de SWT (Stelsel van Werkloosheid met bedrijfsToeslag). Nihil novi sub sole.

   De fiscaalvriendelijke uitbreiding van de overuren was nodig om het hoofd te bieden aan de buitenlandse concurrentie in de e-commerce, waar onze bedrijven de trein hebben moeten missen door de koppigheid van Kris Peeters en zijn vakbonden. Een achterstand die met de nieuwe maatregelen nauwelijks zal worden ingehaald.

   De gelijktrekking tussen arbeiders en bedienden voor het aanvullend pensioen is tenslotte maar één stap in de richting van een volledige gelijkschakeling, wat in alle ons omliggende landen al bestaat sinds de vorige eeuw.

   Dat de hele zaak verkocht wordt als een succes, is alleen om de achterban mee te krijgen, in de wetenschap dat het tenslotte toch de belastingbetaler (en in de eerste plaatse de Vlaamse) zal zijn die ervoor zal opdraaien. Dit werd o.m. ook nog eens verduidelijkt door financieel journalist Paul D’Hoore in de Tv-journaals van VTM. Een man die ik veel ernstiger neem dan vele in onze media bejubelde economen.

   Dixie Dansercoer, de poolreiziger uit de Vlaamse Westhoek, die dinsdag verdween in een gletscherkloof op Groenland, was geen onbekende in onze familie. Hij heeft in een vroeger leven nog samen gevlogen met mijn oudste dochter en haar man als steward bij Sabena op de Intercontinentale lijnen. Dat is al wel even geleden, maar daar de man toch af en toe in het nieuws kwam met zijn poolexploten, bleef men hem volgen, al is het nu wel degelijk ‘over and out’.

   Sabena mocht men toen wel ons ‘vliegend faillissement’ noemen, wie er intercontinentaal vloog, zag de halve wereld en bleef soms verscheidene dagen op plaatsen waar tussenstops werden gemaakt en men het hele traject niet in één keer met dezelfde bemanning kon doen. Een daarvan was Brussel-Tokio, met tussenstop in Anchorage, de hoofdstad van Alaska. Het zou me niet verwonderen mocht Dixie daar zijn voorliefde voor de poolstreken hebben opgedaan.

   Ik heb ooit een kennis gehad die in Zwitserland tijdens de winter met zijn sportvliegtuig verongelukte in een sneeuwstorm en die men pas terugvond tijdens de volgende lente. De kans dat Dansercoer ooit wordt teruggevonden is bijna nihil. De plaats waar het gebeurde is onherbergzaam, bedekt met ijsgletchers en bestaande uit kloven waarvan men niet eens de diepte kent. Als de Noord- en Zuidpool nog ter sprake komen, zullen we nog dikwijls terugdenken aan onze avonturier uit Ieper.