Mad Vlad (2)

    Ik heb  al eens geschreven dat het Rusland van Poetin een schurkenstaat geworden is, evenals het Turkije van Erdogan en het Iran van de ayatollahs. Voor wat Rusland de dag van vandaag betreft, kan ik dat alleen maar herhalen als men ziet wat die Poetin daar allemaal uitspookt.

     De waanzin die hij ten toon heeft gespreid m.b.t. Oekraïne tart elke verbeelding. Een buurland binnenvallen om daar het gezag neer te halen en te vervangen door een dat hijzelf zou aanduiden, is de redelijkheid voorbij.

    Poetin had al een waanzinnig parcours afgelegd, had al tegenstanders laten liquideren, al dan niet door vergiftiging , journalisten laten vermoorden, dictatoriale regimes gesteund in het buitenland en was daar telkens goed mee weggekomen. Zelfs de aanval op Georgië en de annexatie van de Krim werd min of meer door de vingers gezien door de rest van de wereld.

   Mijns inziens is de uiterste grens nu wel bereikt en zijn we aanbeland aan een mogelijke nieuwe koude oorlog of erger. Wie zijn bloedbroeders – zoals hij de Oekraïners zelf ooit noemde – naar het leven staat is een monster. We kunnen alleen maar hopen dat Poetin en zijn regime zich aan Oekraïne mispakken en dat er in dat Russische leger nog genoeg gezond verstand aanwezig is om Poetin en zijn partners in crime een halt toe te roepen.

   Al zal het denkelijk niet voor morgen zijn.

---

   Toch is het nu al duidelijk dat de Ruskis zich misrekend hebben voor wat de Oekraïense weerstand betreft. In mijn blog van 17 dezer (‘Het wilde oosten’) schreef ik al dat het Oekraïense leger sinds de annexatie van de Krim beter bewapend en beter getraind is, dat ze gemotiveerder zijn dan ooit en dat zelfs een groot deel van de burgerbevolking bereid is te vechten voor hun nieuwe vaderland. Het wordt geen ‘walk through the park’ voor Poetins leger en zelfs als het slaagt, is het in elk geval de sympathie van de vrije wereld kwijt.

    Er is de laatste tijd al heel wat misgelopen bij onze zorgcentra en crèches, met zelfs de dood van een zes maand oude baby tot gevolg. ‘Zelfbediening W. Beke’, zoals Kaariman hem noemde, komt hiermee weer eens onder druk te staan, net zoals al eens gebeurd was bij de eerste corona golf.

Hij gaat daar nog maar eens iets aan doen, zoals gewoonlijk nadat men te lang achter de feiten is blijven aanlopen.

   Een van de probleemgevallen, in een zorgcentrum in Grimminge, een deelgemeente van Geraardsbergen, kreeg ook nog een politiek staartje, waarbij nu eens niet Beke, maar Open-VLD te maken had. Na de schandalen i.v.m. de gouverneursbenoeming van Oost-Vlaanderen en de onverkwikkelijke affaire El Kaouakibi, gaat die partij ook niet vrijuit in de zaak van de gerechtelijk inval in het vroegere zorgcentrum, nu ‘cohousing’ geheten, in Grimminge, dat vorig jaar al zijn vergunning kwijtspeelde, maar nog steeds bewoond bleek. Alsof dat nog niet erg genoeg was, werden de achtergebleven bewoners serieus verwaarloosd en konden zij voor zorg en medicatie alleen nog rekenen op de poetsvrouwen. De uitbater en zijn vriendin werden daarvoor aangehouden, wat genoeg zegt.

   Wat Open-VLD daarmee te maken heeft? Wel, die uitbater had er een blitzcarrière binnen de partij opzitten en werd in 2017 zelfs uitgeroepen tot ‘ondernemer van het jaar’. Daarbij sleepte hij de ‘Unizo Business Award’ in de wacht en werd hij lid van het Bijzonder Comité van de Sociale Dienst van de partij  Intussen zat hij ook in het bestuur van de plaatselijke afdeling van Open-VLD, die in Geraardsbergen  de burgemeester levert. Hij kreeg aanvankelijk wel een omgevingsvergunning voor het bouwen van assistentiewoningen, maar niet voor de ‘cohousing’ en wat hij deed was in feite illegaal. Of ze hem ondertussen uit de partij zouden gezet hebben, is mij niet bekend, maar het ging ook dit keer weer over de postjes..

---

    De diverse keren dat Poetin het in zijn toespraken over Oekraïne had, beweerde hij telkens dat Russen en Oekraïners eenzelfde cultuur en geschiedenis hebben en ze dus in feite broedervolkeren zijn. Dat neemt niet weg dat hij die broeders nu wel de oorlog heeft verklaard. Daarmee moet hij voor Stalin niet onderdoen, als hij het huidige bewind in Oekraïne  een ‘naziregime’ noemt. Hitler’s regime doodde in hoofdzaak echter buitenlanders, Stalin (én Mao) integendeel vooral de  eigen mensen. Net zoals nu Poetin.

   Na de annexatie van de Krim kon Poetin in eigen land nog op een algemene steun rekenen van 90% van de bevolking. Voor wat nu gebeurd is die steun gehalveerd. Als het Westen straks alle geplande sancties doorvoert, zal de doorsnee Rus in de straat, die nu al arm is,  er nóg slechter aan toe zijn. Ik had het er al eens over dat het Bruto Binnenlands Product (BBP) van Rusland niet groter is dan dat van de Benelux. Ik vond daarover enige cijfers die dat bevestigen. In 2021 produceerden de 144 miljoen Russen nl een waarde van zo’n 1.700 miljard dollar. Met amper 28 miljoen inwoners hadden Nederland en België een BBP van 1.600 miljard. Als we er de Luxemburgers uit het Groothertogdom bij nemen, steken we als Benelux de Russen zelfs voorbij!

   Tussen de echte Oekraïners en de Russisch sprekenden van de zelfverklaarde ‘volksrepublieken’ van  Donetsk en Luhansk zou het hoe dan ook niet meer goed gekomen zijn*. Had Poetin zich beperkt tot de Donbas, had het anders kunnen aflopen. Maar zijn ‘Vaterland muß größer sein’ en daarin verschilt hij dan weer niet veel van der Adolf.

   De geschiedenis blijft zich herhalen.

---

*Doet me denken aan dat mopje bij de val van het IJzeren Gordijn in Duitsland. Stond daar een groep Oost-Duitsers tegenover een groep West-Duitsers. Riepen de Oost-Duitsers: ‘Wir sind ein Volk!’. Waarop de West-Duitsers antwoordden: ‘Wir auch!’.

   De elektrificatie van het Belgische wagenpark beperkt zich tot nu toe hoofdzakelijk tot de bedrijfswagens, die door de werkgevers worden aangekocht als compensatie voor loonsverhogingen, waarbij de aanschafprijs niet de doorslag geeft. Voorlopig blijft het aandeel van elektrische en plug-inhybride hangen op iets meer dan één vijfde van het totale wagenpark en ziet het er niet naar uit dat daarin veel verandering zal komen. Het lijkt er steeds meer op dat we in dit land gaan naar tweedeling in de autosector.

    Volgens een studie van de autofederaties Febiac, Renta en Traxio, verenigd in Mobia, volgt de particuliere koper niet. Redenen daarvoor zijn in de eerste plaats de kostprijs, maar ook de verdere ontwikkeling en kosten van de laadpalen en de problemen errond, het gevaar van kortsluitingen* en de schrik dat we straks over niet genoeg of niet meer betaalbare elektriciteit zullen kunnen beschikken, zeker mocht de kernuitstap doorgaan, iets waarvoor ook de verenigde werkgeversorganisaties al gewaarschuwd hebben.

   Voor de meer dan 4 miljoen particuliere auto’s blijft de ‘stekkerauto’ een rariteit en zelfs de autofederaties vrezen dan ook dat in 2030 nog driekwart van het wagenpark diesel- en benzine aangedreven auto’s zal zijn.

---

   *Op woensdag 16 dezer brak er ter hoogte van de Azoren , dus in volle oceaan, brand uit op het autoschip Felicity Age. De 22 bemanningsleden werden opgepikt door een tanker, nadat duidelijk werd  dat zij het vuur niet onder controle kregen. Die bleek nl ontstaan te zijn bij de lading die bestond uit 4.000 nieuwe auto’s, voornamelijk van het VW-concern, waarbij 1.100 Porsches, 189 Bentley’s en  zelfs enkele Lamborghini’s. De oorzaak van de brand werd nog niet officieel vastgesteld, maar blussen bleek een onbegonnen werk omdat het hoofdzakelijk ging om elektrisch aangedreven wagens met een grote lithium-ion-batterij die, eens in brand, alleen maar kan geblust worden door de hele wagen onder te dompelen in een container gevuld met water, iets wat (nog) niet kan op zo’n schip.

   De schade wordt geschat op 400 miljoen euro. Het verlies van de wagens betekent tevens voor VW nóg meer productieachterstand na deze opgelopen door het tekort aan onderdelen.

   Dat zo’n Lithium-ion-batterij vanzelf in brand kan gaan is zeldzaam, maar niet uit te sluiten. Het gebeurde ook nog dezelfde week in de Brusselse parkeergarage van De Standaard. Het zal maar in je eigen garage zijn, zeker als die deel uitmaakt van je huis...

   Mijn blog voor dinsdag, die ik op maandagavond schreef  over Oekraïne, werd doorkruist door het nieuws van de erkenning van de Donbas volksrepublieken door Poetin. Daar ik toen nog weinig of niets extra erover wist, kon ik niet anders dan e.e.a. aanpassen en hopen op het nieuws van dinsdag.

    Wat Poetin nu doet heeft veel weg van een déjà-vu. Hitler startte de Tweede Wereldoorlog ook met een aanval op Polen omdat hij zgz een corridor nodig had van Duitsland naar Danzig (nu Gdansk, in het Pools), toen een overwegend Duitstalige stad aan de Oostzee. De Donbas is een overwegend Russischtalige regio in Oekraïne, maar daar houdt de vergelijking op. Poetin heeft nl geen corridor nodig, daar de regio van Donetsk en Loehansk tegen de Oekraïens-Russische grens ligt.

   Als de Russische ‘vredestroepen’ inderdaad binnen de grenzen van het Russischtalige gebied blijven, zou dat niet veel veranderen aan de feitelijke plaatselijke toestand. Sinds 2014, het jaar van de annexatie van de Krim door Rusland, zijn de toen ontstane ‘volksrepublieken’ Donetsk en Luhansk de facto min of meer autonoom geworden en wordt er al acht jaar over en weer geschoten met de ‘vijanden’ (zo noemen zij elkaar!) uit de rest van Oekraïne, met al duizenden slachtoffers tot gevolg. Het deel van de twee provincies dat door pro-Russiche rebellen sindsdien wordt beheerd, zou dan een Russisch protectoraat worden. Daarvoor blijven vechten zal alleen verliezers opleveren, waarbij ook Rusland zelf, dat vooral zou getroffen kunnen worden door een eventuele uitsluiting van het Internationale betalingssysteem SWIFT  (Society for Worldwide Interbank Financial Telecommunication).  De Russen kregen daarvan al een voorsmaakje met een daling van 13% op één dag voor de Moskouse Beurs en zelfs 14% voor de oliegigant Rosneft en de VK e-commercegroep (ex-Mail.ru).

   We kunnen alleen maar hopen dat iedereen het hoofd koel houdt en er niet teveel meer geleuterd wordt over ‘territoriale integriteit’ en nog zo van die onzin, waarmee men de feiten alleen maar erger maakt. We hebben geen tweede Danzig nodig.

---

   En dan nog dit: met het opkrikken van het blazoen van Slow Joe Biden in mijn blog van gisteren bedoelde ik dat Poetin er mee voor zorgt dat men o.a. de smadelijke afgang van de Amerikanen in Afghanistan en de overeenkomst met de UK en Australië – de zgz ‘AUKUS’ - waarbij er van  de E.U. geen sprake meer was, zou vergeten.

   Ondertussen duurt de onzekerheid in Oekraïne voort. In mijn blog van 13 dezer (‘Doet hij het of niet?’) schreef ik al dat, als Poetin het zou doen – binnenvallen in Oekraïne - dat niét vóór 20 dezer zou gebeuren, daar eerst de Olympische Winterspelen in Peking voorbij moesten zijn. Een week vóór die spelen begonnen was Poetin nog op bezoek bij Xi Jinping en was daarover bijna zeker een akkoord gesloten.

   Die Olympische Winterspelen zijn ondertussen voorbij en er heeft inderdaad (nog) geen Russische invasie in Oekraïne plaats gevonden. Het is zelfs weinig waarschijnlijk dat die er nog komt, tenzij misschien in de Donbas. De reden nu is dat op de veiligheidsconferentie in München Rusland wel afwezig was, maar dat gold niet voor China dat een minister stuurde  die officieel verklaarde dat zijn land de soevereiniteit van Oekraïne herkent en vindt dat diens territorium niet kan betwist worden. Weer pech voor Poetin, dus.

    Men kan zich afvragen wat Poetin eigenlijk denkt te bereiken met die hele heisa. Het Westen is er niet zwakker op geworden en er zeker niet door uiteen gespeeld. De NATO is er versterkt uitgekomen en zelfs Slow Jo Biden heeft zijn gehavend blazoen wat kunnen opkrikken.

Het Westen dreigt zelfs met zwaardere sancties dan in 2014 bij de inval in de Krim. De kans is groot dat Zweden en Finland tot de NATO zullen toetreden i.pl.v. neutraal te blijven. De Nordstream 2 gaspijplijn zal niet opengaan als Rusland Oekraïne zou binnenvallen.

   En daar houdt het niet bij op. De E.U. is goed voor 27% van de Russische export, dat is het dubbele van die naar China. Een gaspijplijn naar China is er nog niet, zou pas klaarkomen tegen 2025 en slechts één vijfde vervoeren van de capaciteit die nu naar Europa gaat. De tijd van Stalin en Mao, toen China het kleine broertje was, is nu omgekeerd. Als China niet mee wil, is Poetins Plan B zo goed als waardeloos. Het wordt dan ook stilaan uitkijken naar Plan X, waarmee Poetin maandagavond mee uitpakte toen deze blog al geschreven was en dat een erkenning van de twee opstandige steden zou inhouden als onafhankelijke volksrepublieken. Wordt dus nog vervolgd.

   Tenslotte is er nog het risico dat Rusland, bij een escalatie van het conflict, geen gebruik meer zal kunnen maken van het Internationaal betalingssysteem, wat pijn zal doen.

   En dat alles omdat één man daar in het Kremlin een trauma zou hebben over gehouden aan de val van de Sovjet Unie...

---

   Sven Gatz, Brussels minister van o.m. Financiën, klaagt erover dat zijn stadsgewest wel rijkdom creëert, maar er niets  aan overhoudt. Hij heeft daarin gedeeltelijk gelijk. In deze rubriek heb ik al meermaals geschreven dat de Belgische staatsschuld voor 90% door Vlaanderen en 10% door Brussel wordt betaald. Als Brussel daar niet genoeg voor terugkrijgt, wat moet Vlaanderen dan zeggen? Al bij al wordt niet alleen Wallonië, maar ook Brussel royaal door Vlaanderen gefinancierd, onder meer door een solidariteitsmechanisme en een speciale dotatie voor de pendelaars. Vlaanderen financiert in  Brussel Welzijn, Onderwijs en Cultuur en is bereid dat straks te blijven betalen mocht dit land gesplitst worden. Deze financiering doorgeven aan Brussel, zou wel eens kunnen betekenen dat onze taal en cultuur er helemaal in de verdrukking zouden komen. De wantoestanden die men op taalgebied de dag van vandaag in Brussel nog meemaakt in bv de Brusselse ziekenhuizen zeggen genoeg.

   Opmerkelijk is wel dat Gatz, van Vlaams-Brusselse afkomst, via Bert Anciaux bij de Volksunie terecht gekomen en later opgevist door Open VLD na enkele jaren directeur van de Belgische brouwers te zijn geweest, een studie over die financiering bestelde bij de universiteiten van Brussel, Namen en Luik, maar niet in Vlaanderen, wat de zaak meteen verdacht maakt, om niet te zeggen ongeloofwaardig.

   Zelfs als dit land ooit zou worden opgesplitst in een federale staat met vier gewesten, wat voor Vlaanderen nog altijd maar een eerste stap kan zijn, moeten we nog opletten dat Vlaanderen weer niet het kind van de rekening wordt.

---

   Ik heb al meerdere keren gepleit voor het afschaffen van de Franse Gemeenschap, de zgz ‘Fédération Wallonie-Bruxelles’, die volgens de Belgische Grondwet niet eens bestaat en dus feitelijk illegaal is. Welnu, ik zou dat willen nuanceren.

    Wallonië en Brussel zouden die Fédération wel mogen behouden, als we als tegenprestatie België splitsen en ze zelf ervoor alle kosten voor hun rekening nemen. Het zou wel eens kunnen dat het dan snel zou gedaan zijn met die Fédération, die nu jaarlijks een paar miljarden euro verlies lijdt en waarvoor Vlaanderen grotendeels moet opdraaien.

     Karel De Gucht heeft nog eens iets van zich laten horen. De man is niet dom en ook hij beseft dat de Vlaamsnationalisten bij een volgende verkiezing wel eens een volstrekte meerderheid zouden kunnen halen in het Vlaams parlement. Hij waarschuwt daarvoor en zegt dat regeren met het Vlaams Belang de dood van, de N-VA zal betekenen. ‘Dan zal die laatste partij’, zegt hij, ‘zich vroeg of laat splitsen en blijft er van de N-VA niet veel meer over’.

    De Gucht is ook erg kritisch t.o.v. Bart De Wever, die al eens gezegd heeft nooit met het VB te zullen samenwerken. Volgens De Gucht doet Bart wel eens meer het tegenovergestelde van hij verkondigt.

    Dat laatste kunnen we alleen maar hopen. Bart houdt van Stratego en het zou ook mij niet verbazen dat hij voorlopig volhardt in de boosheid het VB op afstand te houden, maar straks – zeker als hij ziet dat zijn haring niet meer braadt – wel eens van gedacht zou kunnen veranderen. Het zou voor een historicus als hij wel een historische vergissing zijn op een historisch moment de verkeerde beslissing te nemen.

   Tenslotte zou De Gucht beter de eer aan zichzelf en zijn partij houden. Die zat in alle laatste 12 nationale en/of federale Belgische regeringen en leverde daarbij 7 keer de premier. Als het met dit land slecht gaat, iets wat ook recentelijk door Gwendolientje werd toegegeven, dan zou hij zijn commentaar beter voor zichzelf houden.

---

    Ook in de discussie over de kernuitstap zitten de liberalen in de verdrukking, nu zowat alle werkgeversorganisaties en ondernemers zich ertegen hebben uitgesproken. Daar waar  niet alleen de Vlaamsnationale oppositie, maar ook de federale regeringspartijen CD&V en Vooruit oren naar hebben, terwijl Open VLD zijn achterban nóg eens teleur stelt door (voorlopig?) geen duidelijk standpunt in te nemen, waarschijnlijk omdat Crootje achter zijn groene minister Van der Straeten blijft staan.

    Volgens groene federale minister Tinne Van der Straeten zou het openhouden van de twee jongste kerncentrales alleen maar veel geld gaan kosten en de energieprijzen niet verlagen. Daarin heeft ze gelijk. Ze vergeet er wel bij te zeggen dat dat ook geldt voor de nieuwe gascentrales, die ze wil laten bouwen en die bovendien zelfs geld gaan kosten als ze niét werken. Waar nog bij komt dat die veel extra CO2 zullen uitstoten, dat laatste uitgerekend een teer punt bij de klimaatfanaten. Als de twee systemen allebei veel geld gaan kosten, kan men toch beter opteren voor dat wat het minste vervuilt of zie ik dat verkeerd?

---

   De windmolenparken op de Noordzee blijken niet alleen niet te werken als het windstil is, maar ook niet als er teveel wind is. Die hebben gisteren dan weer eens niets opgebracht. Gelukkig hebben we nog steeds die kerncentrales!

----

    Vanaf volgende week zal Jill Peeters, zoals onze vriend Walter het al meldde, weer haar versie van het weer komen brengen op het weerpraatje van VTM. Dat zal dan ook weer gegarandeerd wat groener worden.

---

    Mijn dank ook aan lezers Rob en Fernand Dhondt voor hun  uitleg bij de reacties over Oekraïne, een wereld van verschil met wat men elders gewend is en in niets te vergelijken met wat we in België al hebben mee gemaakt.  Gelukkig maar.

’.

     Na een eerder dramatische oproep van de verenigde werkgeversorganisaties en van een grote groep ondernemers, is er bij de traditionele Vlaamse partijen  in de paarsgroen+ regering eindelijk een licht gaan branden in  het dossier van de kernuitstap. Met het gevaar dat afhankelijk zijn van Russisch gas en alle fel gestegen energieprijzen,  is het geen moment te vroeg om toch te beslissen de jongste twee kerncentrales, Thiange 3 en Doel 4, nog voor onbepaalde tijd open te houden. Ook al krijgt België slechts enkele procenten Russisch gas, wil dat niets zeggen. Als de andere Europese landen, die wél meer gas van Rusland krijgen, de kraan zien dichtgedraaid, gaan ook wij daar last van krijgen.

    Op 18 maart, bij de begrotingscontrole, moet daarover een beslissing vallen, maar men kan dat even goed al vandaag doen, op 18 februari. Meer dan ooit is het ‘time is money’. CD&V, Vooruit en een aarzelende Open VLD kunnen  trouwens rekenen op de steun van de MR binnen de federale regering en die van de Vlaamsnationalisten erbuiten.

    De groenen hebben geen valabel alternatief en mogen al blij zijn dat de momenteel actieve gascentrales ook nog open kunnen blijven, maar zij wel de eerste zullen zijn die straks zullen mogen vertrekken o.w.v. hun vervuilende CO2-uitstoot. Extra gascentrales – extra vervuiling, dus - horen er helemaal niet meer bij. Het zou de groene logica zelf moeten zijn, maar zover zijn onze klimaatfanaten  blijkbaar nog niet geëvolueerd.

   Vergeten we, zeker bij de volgende verkiezingen, niet dat de groenen van deze federale regering deel uitmaken dank zij de heer Lachaert, die zijn woord niet hield t.o.v. zijn eigen blauwe achterban. Daardoor zitten we nu opgezadeld met paarsgroen i.pl.v. paarsgeel en hadden we die hele controverse over de kernuitstap misschien al lang opgelost gekregen.

    ‘De jacht zal pas een edele sport zijn, als de konijnen geweren krijgen’, is een mopje uit de oude doos. Ik dacht eraan i.v.m. de mogelijke Russische inval in Oekraïne. Toen de Russen in 2014 de Krim inpalmden en de Donbas afscheuring mee verzekerden, hadden ze met relatief weinig weerstand af te rekenen. Het Oekraïense leger stelde niet veel voor, haar bewapening nog minder.         

    Ondertussen is er daar wel e.e.a.  veranderd. Datzelfde leger is nu wél goed getraind geraakt, de bewapening is, dank zij de steun van andere buurlanden en het Westen, serieus opgevoerd en de ‘Grenslanders’* zijn gemotiveerder dan ooit. Om even bij het mopje van hierboven te blijven: ‘de konijnen hebben nu geweren’, zou men kunnen zeggen. Feit is dat de Oekraïners er allemaal vrij nuchter bij blijven, maar wel bereid lijken hun huid duur te verkopen. ‘Se vis pacem, para bellum’ (als je vrede wil, bereid u dan voor op de oorlog), zoals Julius Caesar het reeds verwoordde in de eerste eeuw vóór Christus.

*Oekraïne betekent in het Russisch ‘Grensland’.

---

    I.v.m. de spanningen tussen Rusland en het Westen, verscheen er in De Standaard van 15 dezer volgende  tweet:

   ‘Dit gegeven trof me echt: de Russische economie is niet groter dan de Nederlandse en Belgische gecombineerd’.

    Bovenstaande  komt van een ex-hoofdeconoom van de Wereldbank, Olivier Blanchard. De vraag is maar, wat die man daar deed als hij zoiets niet eens wist. Ik heb dat al meer dan eens in mijn blogs vermeld, de laatste keer nog in  die van 13 dezer (‘Doe hij het of niet?).

    Na een zoveelste nachtelijke vergadering heeft het kernkabinet van  Paarsgroen+ dan toch enkele knopen doorgehakt van de reeds lang aangekondigde arbeidsmarkthervorming. Hoofddoel daarbij is dat men wil trachten tegen 2030 in dit land een werkzaamheidsgraad te bereiken van 80%, iets waarin Nederland en Duitsland nu al geslaagd zijn. Bij ons dus – misschien – pas over acht jaar, al valt dat zwaar te betwijfelen. 2030 is nog 8 jaar te gaan, een eeuwigheid in de Belgische politiek.

   Crootje kwam op de Tv-journaals vertellen dat die arbeidsgraad in België nu op iets meer dan 71% ligt, maar vergat erbij te zeggen dat we daaraan geraken omdat Vlaanderen nu al rond de 76% zit en Wallonië nog onder de 70%. Om ertoe te komen dat die graad in dit hele land op 80% komt, zal Vlaanderen straks de 85% moeten halen, want geen mens die gelooft dat onze zuiderburen op dat gebied veel potten zullen breken. Onnodig te vertellen dat onze media daarover haast niets te zeggen hebben.

   Een tweede mop die Crootje vertelde was dat Walen  op e.o.a. manier steun zouden krijgen als ze in Vlaanderen zouden willen komen werken.  Zoiets ruikt naar discriminatie, want Vlamingen krijgen dat natuurlijk niet. Men ziet die in Wallonië liever komen als vrijwilliger, zonder enige tegemoetkoming van wie ook.

   Tenslotte werden de regels voor het eventuele nachtwerk in de e-commerce zo veranderd dat ze nu ook zouden kunnen worden aangepast aan dat van de buitenlandse concurrentie, maar alleen van zodra er één vakbond mee akkoord zou gaan. ‘Eerst zien’, zei de blinde, waarbij er geen enkele reden is waarom de klanten die de Belgische e-commerce ondertussen verloren is, zouden terugkomen, terwijl het tenslotte toch een vakbond is die erover kan beslissen.

   Only in Belgium...

    In de discussie over Oekraïne heeft Putin ooit gezegd dat Russen, Wit-Russen en Oekraïners eenzelfde volk zijn. Voor wat de doping in de sport betreft lijkt het er in elk geval wel op. Ze bezetten nl de eerste drie plaatsen van het aantal overtreders wegens doping, met respectievelijk veertig (!), elf en tien betrapten.  

   Iedereen die het wat volgt, herinnert zich nog het schandaal bij de Winterspelen in Sotsji in 2014, toen bleek dat Rusland in eigen land een staatsgestuurd dopingsysteem had uitgedokterd. Als gevolg daarvan konden Russische atleten in 2018 nog wel deelnemen aan de Olympische Spelen, maar alleen als ‘Olympische atleten uit Rusland’ en in 2021als ‘Russian Olympic Commitee’, waarbij ze opkwamen onder de Olympische vlag, niet de Russische en bij medaillewinst niet meer het Russisch volkslied, maar de ouverture van Tsjaikovski’s eerste pianoconcert* te horen kregen.

   De dopingschorsing van Rusland loopt af op 16 december van dit jaar, tenzij er nog iets anders uit de bus komt na de mogelijke schorsing van Kamila Valieva in het individueel schaatsen. Dat kind van amper 15 had men een hartmedicijn toegediend dat normaal niet mag gegeven worden aan mensen onder de 18 jaar of aan hartpatiënten. Die doping werd al vastgesteld in december 2021, maar niet doorgegeven aan het Olympisch Comité...

---

   *De ouverture van dat 1ste pianoconcert van Tsjaikovski stond in mijn jeugd, halfweg de jaren 1950, op de jukebox van  café Bruegel in Kalmthout, waar wij in het weekeinde gingen dansen en dit tussen alle plaatjes van de toen pas opkomende Rock & Roll van Elvis, Fats, Little Richard en Bill Haley!

 ---

   En dan nog dit:

   De betoging van het ‘Konvooi voor de vrijheid’ in Brussel is een flop geworden. In onze media worden daar allerlei redenen voor opgegeven, uitgezonderd dat die betoging niet tijdens het weekeinde was en op maandag  moeten de meeste mensen gaan werken.

    Over onze index heb ik al meer dan eens geschreven dat die het bedrieglijk goed gevoel geeft dat de koopkracht ermee beschermd wordt, maar dat die – op iets langere termijn – er voor zorgt dat zowat alles wel duurder wordt.

    Ondertussen is nl gebleken dat die index, één van de punten op mijn ‘Only in Belgium’-lijst, de armere gezinnen meer treft dan de meer bemiddelde en dat de kloof tussen die twee daardoor steeds groter wordt. De eigen Belgische Nationale Bank (NBB) berekende dat, bij een voorspelde inflatie van pakweg 8%, iemand met een uitkering of pensioen van 1000 euro, die ziet stijgen met 80 euro. Wie echter 2.000 euro trekt, krijgt 160 euro erbij, het dubbele dus. Die index bestaat alleen nog in dit land, nergens anders, zorgt er mee voor dat de concurrentiepositie  t.o.v. de buurlanden steeds zwakker wordt en de Belgische staatsschuld stilaan de hoogste van heel Europa.

   De drie opeenvolgende indexverhogingen die eraan komen  maken ook dat arbeid bij ons veel sneller duur wordt dan in de buurlanden, waar men dat per sector beoordeelt en waar minder goed draaiende bedrijven niet worden opgezadeld met  verplichte loonsverhogingen, waardoor ze nóg minder concurrentieel worden.

     Als we onze media moeten geloven, dan kan de invasie van Oekraïne door Rusland  elk ogenblik plaats vinden. Ik geloof daar niet veel van. Als Poetin zou beslissen Oekraïne binnen te vallen, dan zal dat pas zijn na 20 dezer. Hij zou nl aan zijn collega dictator, ‘K zie Ping Ping', beloofd hebben dat niet te doen tijdens de Olympische winterspelen, die China tientallen miljarden dollar hebben gekost. ‘Brood en Spelen’, weet je wel. De Romeinen kenden dat al (‘panem et circenses’).

     Als het Rusland van Poetin Oekraïne toch zou binnenvallen, riskeert het zware economische sancties vanwege het Westen en blijft het zijn enige hoop dat ‘K zie PingPing' dan zijn Gazprom-gas zal kopen. Poetin mist dan ook zijn afspraak met de geschiedenis en de kans om van Rusland eindelijk eens een normaal  democratisch land te maken, dit i.pl.v. een huidige militaire grootmacht met een economie niet groter dan die van de Benelux. Het excuus dat de NATO een gevaar zou zijn voor Rusland is belachelijk. Deze organisatie heeft nog nooit een land aangevallen en is volledig defensief ingesteld. Poetins Rusland integendeel viel al Georgië  binnen en delen van Oekraïne. Zelfs het verhaal dat de Krim vroeger Russisch was, is een fabeltje. Daar woonden vroeger in de geschiedenis noch Russen noch Oekraïners, maar Tartaren. Die laatsten werden door Stalin vakkundig uitgemoord of naar Siberië verbannen. De weinigen die het overleefden vormen op de Krim nu een minderheid. Daarover hoort men weinig of niets meer, evenmin als van het feit dat diezelfde Stalin zo’n 3 miljoen Oekraïners de hongerdood liet sterven.

     Mocht er tenslotte géén Russische inval in Oekraïne plaats vinden, dan zou Poetin misschien als compensatie het openen  van de Nordstream 2 gaspijplijn in de wacht kunnen slepen en zo verder gezichtsverlies vermijden.

   Het wordt dus een ‘als/als’ verhaal. ‘Als ons kat een koetje was, konden het onder de stoof melken’, zei men vroeger.

    Sophie Wilmès wordt getipt als kandidaat opvolger van Jens Stoltenberg als nieuwe secretaris-generaal van de NAVO. Dat zou dan, na Herman Van Rompuy, een nieuw voorbeeld zijn van hoe men, in onze politiek althans,  omhoog kan blijven vallen bij gebrek aan gewicht.

    Sophie begon kaar politieke carrière als gemeenteraadslid in Ukkel en verhuisde later naar de faciliteitengemeente  Sint- Genesius-Rode, waar ze schepen van Financiën werd voor de MR. Bij de federale verkiezingen van 2014 stond ze op de MR-lijst als eerste opvolgster van de kieskring Brussel. In oktober van datzelfde jaar kwam ze in de Kamer in de plaats van Didier Reynders die toen als minister toetrad tot de regering Michel en daarvoor ontslag moest nemen als volksvertegenwoordiger. Een jaar later viel ze nóg een plaats omhoog toen partijgenoot Hervé Jamar opstapte als federaal minister van Begroting om provinciegouverneur van Luik te worden. Door het vertrek van  Charles  Michel naar Europa werd ze daarna, bij het vertrek van de N-VA uit diens regering, federaal premier van een regering in lopende zaken, wat ze zou blijven na de verkiezingen van 2020. Tenslotte werd ze minister van Buitenlandse Zaken bij Paarsgroen+.

    De carrière van Wilmès is geen uitzondering in de Belgische politiek, evenmin als de vlucht richting een internationale topfunctie. Na Herman Van Rompuy, die hét levende voorbeeld werd van ‘wie niets doet, maakt geen fouten; wie geen fouten maakt, wordt bevorderd’  en Charles Michel, volgde Kris Peeters, beloond voor het saboteren van de Zweedse coalitie en Didier Reynders, die al langer in de wachtzaal voor promotie zat. Mocht Wilmès het worden (ook in de NAVO is alles mogelijk, denk maar aan Willy Claes), dan zou dat wel eens een streep kunnen zijn door de rekening van Crootje, die zijn huidige positie als dweil van Paarsgroen+ alleen nam in functie van een verdere internationale promotie. Dat België, het landje dat nooit meer zou worden uitgevonden als het niet zou bestaan (dixit The Economist), op een paar jaar tijd twee internationale topfuncties zou krijgen, is vrijwel onbestaande. Erg, hé?

      De negen elektrische gascentrales die momenteel actief zijn in België, hebben vorig jaar gezorgd voor recordwinsten door verkoop aan het buitenland. De winsten bedroegen 4 tot 10 keer die van de vorige jaren. Een grote verrassing is dat niet, want dat gebeurde ook met onze kerncentrales zoals ik al meldde in mijn blog van 6 dezer (‘De kernuit- en instap’). De verrassing en vreugde was echter van korte duur, want bij nader toezien bleek dat een deel van het gas nog goedkoop was aangekocht en met winst doorverkocht aan andere leveranciers, hetgeen niet volgens het boekje is.  Groene stroom? Laat me niet lachen. Blijkt nu dat die gascentrales vorig jaar voornamelijk winst gemaakt door niét te draaien! Dat kunnen ze zich veroorloven, omdat ze zwaar gesubsidieerd zijn met ons belastinggeld. Bij het huidige dreigende tekort had men dat overtollige gas beter opgeslagen of de extra winsten doorgestort naar de Staat. Bij de hoeraberichten werd ook niet verteld hoeveel CO2 die gascentrales dat jaar hadden uitgestoten en dus ons klimaatextra hadden vervuild, wat kerncentrales niét doen..

   Minister Van der Straeten beloofde alvast een onderzoek, wat dat ook uit zal betekenen. Ze zal nog dikwijls extra werk krijgen van haar ruziemakende coalitiepartners. Wat veelbetekenend is in deze zaak is, dat 5 van de 9 huidige gascentrales beheerd worden door Engie, wat verklaart waarom dit Franse bedrijf er op uit is om haar Belgische kerncentrales te sluiten en te vervangen door extra gascentrales waarvoor ze miljoenen euro’s subsidies kan krijgen zonder dat ze zelfs hoeven te draaien.

---

   En dan nog dit:

   Het gekibbel over de Pfos/Pfas begint zo stilaan te gelijken op de non-discussie in 1453 over het geslacht de engelen binnen het Oost-Romeinse  keizerlijk paleis van Constantinopel, dat terwijl de stad werd aangevallen en later ingenomen door de Turken, wat het einde van dat keizerrijk inluidde.

   Vier maanden na het moeilijk bereikte begrotingsakkoord heeft PS-voorzitter Paul Magnette nog maar eens via de media een bommetje gelegd onder Paarsgroen+, nu in de besprekingen over de arbeidshervorming. Na de – ook al nog niet besliste – kernuitstap wil Magnette nu ook een e-commerce uitstap.

   Nadat onze middenstand jaarlijks al 5 miljard omzet verliest door de e-commerce trein gemist te hebben, met dank aan Kris Peeters en de vakbonden, riskeert dit land nog verder achteraan te lopen in de vaart der volkeren. De bedrijven die Peeters & Co destijds hebben weggejaagd, hebben hun depots ondertussen aan de overkant van de grens neergezet en zullen zeker niet terugkomen als ze Magnette bezig horen. Die wil ‘echte winkels en bruisende steden’ maar dat kan alleen als die winkels in staat gesteld worden te concurreren met het buitenland. Dat betekent geen en/of- maar een en/en verhaal: winkels die tegelijk ook webshops hebben. Dat is een evolutie die niet meer terug te draaien is, evenmin als de rest van de digitalisatie en automatisering.

   Dat Magnette met zo’n voorstel afkomt past in het kader van de druk die zijn partij ondergaat vanwege de communisten van de PTB. E.e.a. maakt dat Wallonië steeds linkser (én armer) wordt en het verschil met Vlaanderen alleen maar groter.

---

   Ondertussen blijkt de PS van Magnette zelf een webshop te hebben, waarlangs die allerlei partijspullen te koop aanbiedt. Het klassieke verhaal: luister naar mijn woorden, maar zie niet naar mijn daden.

---

   Tenslotte dank ik de lezers die me hebben gelukgewenst met mijn 5.000ste blog en mijn verjaardag. Dat leuk gedichtje van Bertie heeft al de ronde van de familie gedaan.

---

   Dit is mijn 5.000ste blog bij SeniorenNet sinds ik ermee begon in  februari 2005, toen ik op mijn 65ste met pensioen ging. Ik schreef er eerst een paar per week, maar vanaf februari 2006 werd dat er één per dag en dat tot nu, met een paar weken er tussenuit toen ik even met vakantie ging of kennis maakte met het hospitaal.

   Mijn jeugddroom was journalist te worden, maar dat is er nooit van gekomen. Ik schreef wel regelmatig naar kranten en tijdschriften, maar mijn brieven werden niet altijd gepubliceerd of soms alleen  maar gedeeltelijk, wat even erg kan zijn. Toen ik dan via het Internet bij SeniorenNet mijn eigen verhaal kwijt kon, was ik vertrokken.

   Wij waren thuis niet bepaald flamingant, maar dat veranderde toen ons gezin bij de bevrijding samen met de hele buurt onze huizen moesten verlaten daar onze wijk in Kalmthout in de vuurlijn kwam te liggen tussen oprukkende geallieerden en terugtrekkende Duitsers. Toen we, twee weken later, terugkwamen was heel ons huis leeggeroofd, inbegrepen vaders schoenmakerij, waar zelfs geen stukje leder nog was blijven liggen. Vader werd beschuldigd van collaboratie, aangehouden maar dezelfde dag weer vrijgelaten, omdat hij duidelijk onschuldig bleek te zijn. Hij is nooit veroordeeld geweest, maar was wel alles kwijt. Toen bij de eerste verkiezing na de oorlog de Antwerpse advocaat Herman Wagemans opkwam voor amnestie, hebben wij voor hem gestemd en toen die later mee de Volksunie oprichtte, zijn we hem gevolgd, maar zonder lid te worden, alleen ervoor gestemd.

   Ik ben nooit lid van een politieke partij geweest, laat staan van een vakbond en werd pas echt flamingant toen ik op mijn 15de op college van vader ’t Pallieterke toegestuurd kreeg van 2 juni 1955 met daarin het bericht dat de stichter, Bruno De Winter, overleden was. In dat nummer, dat ik nog steeds bezit, stonden Bruno’s belangrijkste uitspraken en columns.

   Ik ben dus Vlaamsnationalist, maar niet partijgebonden en hoop het zo te houden. Dat is niet altijd gemakkelijk, maar de enige optie om te kunnen blijven hopen op een onafhankelijk Vlaanderen - Ik ben ondertussen 82 - is het nog enkele jaren uit te houden en de verkiezingen van 2024 mee te maken, waarbij een Vlaamsnationale meerderheid in het eigen parlement een eerste beslissende en historische stap zou kunnen zetten richting onafhankelijkheid. Voor wie van mijn generatie is, is het de laatste kans dat mee te maken.

   Wie leeft, zal zien.