Hellhole blues

   Tussen alle rampzalige nieuws door over Oekraïne, Gaza en Moskou, was er bij ons nog maar eens een peiling naar het kiesgedrag. Daaruit bleek dat de opmars van het Vlaams Belang zich doorzet, Vooruit stemmen blijft verliezen en Groen en Open VLD ‘strijden’ voor de laatste plaats. Het meest opmerkelijke uit de peiling – dit keer van VTM en Het Laatste Nieuws – is dat ‘Les Engagés, de nieuwste naam voor de Franstalige Christendemocraten, hun stemmenaantal verdrievoudigden en in Francofonië zowaar de derde partij worden, na PS en PTB/PvdA.

   Nou, ze doen maar wat in Franstalig België. Voor Vlaanderen blijft het hoopvol dat de Vlaamsnationalisten blijven vooruitgaan en daarmee de kans blijft bestaan voor een flamingantische meerderheid in het eigen parlement, wat nodig zal zijn voor de eerste stap richting zelfstandigheid.

--

   En dan nog dit: de politieke heisa die er gekomen is omdat Filip De Winter zou gespioneerd hebben voor China. Een zaak die al meer dan 5 jaar oud is en waarvoor hij nooit veroordeeld werd. Het ging, als ik me niet vergis, over zo’n 3.000 euro die in het niets verdwijnen als men weet dat socialistische partijleden in het Europees parlement, waar ze – in tegenstelling tot De Winter - geen deel uitmaken van de oppositie die weinig te vertellen heeft, maar van de meerderheid die het voor het zeggen heeft, met honderdduizenden euro’s werden betaald in de zgz ‘Qatargate’.

   Het verhaal van de splinter en de balk.

       Het ratingsbureau Standard & Poor’s (S&P) heeft de Brusselse kredietscore verlaagt van AA- naar A+, wat betekent dat Brussel voortaan meer rente zal moeten betalen om de vele schulden – hoofdzakelijk ontstaan door een teveel aan ambten en administraties – te kunnen blijven betalen. Dat geldt zowel voor de 19 gemeenten, de stad, het gewest als de ongrondwettelijke ‘Fédération Bruxelles-Wallonie’.

   Hoe denkt men dat probleem op te lossen?. Heel eenvoudig: Sven Gatz (Open VLD), Brussels minister van Begroting vindt dat een taak voor de volgende regering! ‘Na mij, de zondvloed’ was nooit toepasselijker.

   Ik schrijf hier al jaren dat Brussel boven zijn stand leeft. Als men die 19 gemeenten zou herleiden tot 1 (één), zou men geld overhouden. Hetzelfde zou gebeuren als men van Brussel één stadsgewest zou maken en niet stad én gewest zoals nu. Zoals ik ook al jaren schrijf kan New-York, met tienmaal meer inwoners, dat wél. Die heeft  daarvoor bovendien maar één politiezone nodig, i.pl.v. zes in Brussel, die onderling zo verdeeld zijn dat ze de steeds groeiende criminaliteit in Brussel niet meer de baas kunnen..

      Sinds Rusland Oekraïne binnenviel, noemde Poetin dit geen oorlog, maar een ‘speciale militaire operatie’. Wie daartegen protesteerde en het toch een ‘oorlog’ noemde, kreeg daarvoor een bekeuring, werd soms veroordeeld tot een boete en riskeerde zelfs in de gevangenis te geraken. Nu zegt de woordvoerder van het Kremlin, Dimitri Peskov, dat het tóch ‘oorlog’ is   Wat gaan ze nu doen met de mensen die dat eerst ook zo zegden – terecht, blijkt nu -  maar ondertussen daarvoor gestraft zijn, waarbij sommige zelfs achter de tralies beland zijn?.  Eenzelfde verhaal na de vreselijke aanslag in de Moskouse concertzaal. Alhoewel die tot tweemaal toe werd opgeëist door IS – plus een video van de overvallers zelf - blijft Poetin zeggen dat Oekraïne er achter zit. Zowat alles wat er in Rusland mis gaat wordt straks de schuld van Oekraine, terwijl het het Rusland van Poetin is dat dat land heeft aangevallen. Men moet al een heel simpele ziel zijn om te dat blijven geloven van een sujet dat de laatste jaren al tienduizenden mensen de dood heeft in gejaagd.

      Ik verwijs nog even naar het artikel over het boek ‘Only in Belgium’, van Gents politicoloog Nicolas Bouteca, die in het artikel dat daarover verscheen in ’t Pallieterke, verwijst naar Catalonië waar het uitroepen van de onafhankelijkheid niet gewerkt heeft. Zoals zovele anderen vergeet de geleerde professor dat de Catalanen (evenals de Schotten en andere Zuid-Tirolers) een minderheid zijn in het land waarin ze zich nu bevinden. De Vlamingen zijn echter een meerderheid, met 60% van de bevolking van België, 70% van de economie en meer dan 80% van de export. Dat terwijl het eens rijke Wallonië, na het sluiten van de steenkoolmijnen en de staalfabrieken, een troosteloos achterland aan het worden is, met een bevolking met een te lage werkzaamheidsgraad , die voor ¾ links stemt (PS, Groen en PTB) en aardig op weg is een nieuwe DDR te worden. Dat zou nog niets zijn, mochten de Walen de tering naar de nering zetten, maar zijn ze helemaal niet zinnens dat te doen, zeker niet zolang Vlaanderen de rekening ervoor blijft betalen.

--

   Nog volgens diezelfde professor Bouteca kan België alleen kan blijven bestaan als men Brussel territoriaal uitbreidt, zelfs tot de oude provincie Brabant. Dat zullen ze in Vlaams-Brabant – waar ze nu al ‘genieten’ van de Brusselse olievlek - graag horen. Utopia zal dan niet ver meer weg zijn…

       Nicolas Bouteca , professor politieke wetenschappen aan de UGent, heeft een boek geschreven over de geschiedenis van de Belgische staatshervormingen, met de titel ‘Only in Belgium’, exact dezelfde titel als degene die ik in deze rubriek al jarenlang gebruik en af en toe publiceer. Hij schrijft dat ons federalisme uniek is en dat enkel surrealisten een staatsstructuur als de onze zouden bedenken. Daarmee bevestigt ook hij dat de stelling van The Economist dat dit land niet meer zou worden uitgevonden als het al niet bestond.

   De vraag is maar: ‘Hoe geraken we er vanaf?’. Zelfs mét een volgende staatshervorming zijn we nog niet aan de Republiek Vlaanderen. Het zal in stappen moeten gebeuren en dat zou bv kunnen door een eerste oplossing met vier deelstaten, waarbij we het onderscheid tussen gewesten en gemeenschappen afschaffen. Als één regio daarmee niet akkoord zou gaan, kan Vlaanderen altijd een  belangenconflict indienen. Dat is niets nieuw, dan kan ook nu al.

     De N-VA is voor de pinnen gekomen met een eerste kandidaat voor haar verkiezingslijst in Wallonië. Een wit konijn, zeg maar. Het gaat om Drieu Godefridi, een ondernemer en essayist  die o.m. regelmatig zinnige dingen schrijft in het vernieuwd Pallieterke. Ik zag hem voor het eerst woensdag op de Tv-journaals, geflankeerd door Bart De Wever en Theo Francken. De man spreekt behoorlijk Nederlands met een duidelijk Frans accent.

   Vraag is maar of die man in ’t Pallieterke zal kunnen blijven schrijven. Toen Gerolf Annemans destijds in de politiek stapte, moest hij verzaken aan zijn wekelijkse Tv-column (‘BRT, weg ermee!’) in het blad. Als men die logica aanhoudt, kan het niet zijn dat iemand die actief in de politiek zit, blijft schrijven in het blad voor mensen ‘met een goed hart en een slecht karakter’.

   Het blijft trouwens ook zeer de vraag of het initiatief van de N-VA in Wallonië en Brussel zal werken. Het doet me denken aan  de uitdrukking ‘East is east and west is west, and the twain shall never meet’. Deze uitspraak over de Oost/West verschillen, o.m. toegeschreven aan Rudyard Kipling, de schrijver van The Jungle Book, zou ook  de Belgische variant kunnen hebben: ‘North is north and  south is south ‘…

      Ondertussen is het leven in België zowat het duurste geworden van de hele eurozone, mede dank zij de automatische index (‘Only in Belgium’) waarvan in de eerste plaats de bedrijven het slachtoffer zijn geworden, iets dat zich nu wreekt. Nergens is de inflatie vorige maand zo snel gestegen, vooral in de voeding. De Vilvaldi-partijen geven elkaar daarvoor de schuld. ‘Zwartepieten’ noemt men dat in de Belgische politiek. Het is genoemd naar een kaartspel  waarbij iedereen probeert niet met de schoppenboer ( in sommige dialecten ook wel eens ‘piekezot’ genoemd) te blijven zitten. Het lijkt soms ook wel een variant van de inflatie. Ook bij inflatie probeert iedereen in de politiek de gestegen prijzen door te rekenen tot er tenslotte iemand mee blijft zitten. Door de gestegen loonkosten en de hogere energieprijzen, het grotendeels stilvallen van de nieuwbouw door de duurdere grondstoffen en de gestegen rente op de hypotheekleningen, draait de economie nog altijd niet op het tempo van vóٕٕór corona.

   En dat alles op enkele maanden voor cruciale verkiezingen…

      Dat België niet meer werkt heb ik in deze rubriek al meer dan eens verteld. Het betert er trouwens niet op, integendeel. Een waslijstje van de recentste verloederingen:

-         In Charleroi, de stad van burgemeester Magnette, werden drie politieagenten aangehouden die verdacht worden te maken te hebben met de drugmaffia. In dezelfde stad werd één agent van de speciale politie elite  DSU doorgeschoten en twee andere gewond bij een huiszoeking. Opmerkelijk hierbij  is dat het gaat om dezelfde eenheid waarvan een agent in september 2022 de goud- en wapenverzamelaar Yannick Verdijck dood schoot in Merksem. Over die zaak loopt nog steeds een onderzoek.

-         In de gevangenissen van Antwerpen en het Brusselse Sint Gilles werden gevangenen door hun lotgenoten dagen gemarteld vóór iemand er erg in had. In Antwerpen konden ze er zelfs beelden van maken met een smartphone en op het Internet zetten.

-         Bij  het Belgische leger werden op twee plaatsen grove schendingen van overschrijdend seksueel gedrag vastgesteld waarbij militairen door hun  eigen  collega’s werden mishandeld.

-         In Gent werden twee advocaten van het Hoog Gerechtshof tijdelijk (?) geschorst nadat een van hen de vragen van een examen voor advocaat aan het Gerecht had doorgespeeld naar de zoon va    n een bevriend koppel, ook al topadvocaten…

   En dan hebben we het nog niet gehad over de precaire toestand van het gat in onze staatskas…

-          

   Volgens de liturgische kalender vieren we vandaag St. Jozef en die wordt officieel nog steeds beschouwd als de patroon van België. In Antwerpen viert men dan zelfs vaderdag (moederdag wordt daar ook apart gevierd, op 15 augustus op O.L.V. Hemelvaart). Vroeger vertelde men wel eens dat moederdag viel negen maand na vaderdag, maar dat was een grapje. In Italië heb ik in de vorige eeuw nog meegemaakt dat 19 maart daar een feestdag was en dat men op die dag Milaan-San  Remo reed, de ‘primavera’. Dat is daar nu ook verleden tijd en het eerste monument van het klassieke seizoen rijdt men nu in het weekeinde juist vóór of na 19 maart.

   De Belgische Nationale Bank (NBB) houdt geen rekening met feestdagen.  Volgens haar laatste  jaarverslag financierde België, het land met de op één na grootste staatsschuld van de E.U,  in 2023 zelf  bijna de helft van de nieuwe jobs in eigen land. Op die manier worden steeds meer mensen hier – rechtstreeks of onrechtstreeks – afhankelijk van die overheid en van de partijen die haar in stand houden. Dat dit ten koste gaat van de algemene welvaart zal de meeste partijen een zorg zijn.  Het is nu wachten op wat er zal gebeuren na 9 juni, maar de staatsschuld zal in elk geval naar beneden moeten (ook van Europa) en het in stand houden van al die overbodige overheidsinstellingen – Senaat en Provincieraden op kop, maar ook die ongrondwettelijke ‘Fédération Bruxelles-Wallonie’  - zal niet meer te vermijden zijn.

   ‘De wereld is om zeep. Er gebeuren rare dingen rondom mij. Helemaal om zeep en het laatste oordeel kan niet ver meer zijn’, zong Urbanus al vorige eeuw. Het lijkt nog altijd actueel als men ziet wat er ook nu allemaal op die wereld blijft verloederen.

   Om het bij het eigen landje te houden is er zopas dat drama geweest in de Antwerpse gevangenis en het schandaal bij het Belgische leger in Luik. Verder de schietpartijen in Brussel en de drugsbommetjes in Antwerpen. Niemand lijkt nog tevreden in dit ingewikkeld land. Misschien kunnen we daar straks iets aan doen, na 9 juni.

   Laat ons beginnen met ervoor te zorgen dat we eerst in onze eigen regio orde op zaken stellen en Vlaanderen aan de Vlamingen laten. Dat kan in de eerste plaats door ervoor te zorgen dat we de traditionele Vlaamse partijen de rekening laten betalen voor de decennia van verwaarlozing waarvoor zij gezorgd hebben door in de eerste plaats Belgisch te blijven denken en onze numerieke meerderheid daarvoor op te offeren.

   Na 9 juni moet Vlaanderen geregeerd worden door alle Vlaamsnationalisten, zowel  de gematigd rechtsen als de minder gematigden en moet er een einde komen aan het cordon sanitaire waardoor alle Vlaamse stemmen zullen meetellen in de gesprekken die we nog zullen hebben met Brussel en Wallonië. Daarna moeten alle regio’s verantwoordelijk worden gesteld voor hun eigen financiën en moet er worden vastgelegd wat we nog samen gaan doen en wat niet, met als voorbeeld de ‘Confederatio Helvetica’, het Zwitsers model. Als de tegenpartijen het daarmee niet eens zijn, dan houdt dit België ermee op en gaat het land federaal in Lopende Zaken tot er een akkoord zal zijn, al dan niet via Europa.

   Vlaanderen kan de logistieke draaischijf worden van Noordwest Europa en hoort thuis bij de vroegere Hanzelanden, niet bij de Club Mediterranee.

      Als Bart De Wever laat verstaan dat hij de deur op een kier wil laten om met het Vlaams Belang te praten, maar hij dat pas zal beslissen ná de verkiezingen van 9 juni, betekent dit in de eerste plaats dat hij zo een stok achter de deur denkt te hebben bij eventuele federale besprekingen  met de PS van Magnette. Voor hetzelfde geld kan er dan voor Vlaanderen echter wéér niets uit de bus komen, maar zal ‘mlster Stratego’ vermijden woordbreuk te plegen zoals Egbert Lachaert bij de voorlaatste voorzittersverkiezing van Open VLD. Daarop beloofde die te zullen zorgen voor een paarsgele federale regering (mét de N-VA) maar bleef hij nog drie jaar voorzitter, ook nadat er een paarsgroene federale regering was gekomen.

   Als De Wever straks toch met de PS van Magnette in een federale regering zou stapper, zal Bart geen woordbreuk hebben gepleegd, maar zullen heel wat N-VA-kiezers, die wél voor een samengaan met het VB hadden gekozen, zich bedrogen voelen. Om dat laatste te voorkomen is er een simpele oplossing – die ik al enkele keren in deze rubriek heb geuit – nl dat de N-VA-kiezers regionaal voor het VB zouden stemmen en desnoods federaal en Europees voor de N-VA. Op die manier wordt het VB, dat waarschijnlijk als grootste partij uit de gewestelijke verkiezingen zal komen, onmisbaar voor het vormen van een nieuwe Vlaamse deelregering uitsluitend bestaande uit Vlaamsnationalisten van matig tot minder matig rechts.

      Volgens de meeste peilingen zou minstens driekwart van de N-VA-kiezers -  er was er zelfs een van meer dan 80% - bereid zijn met het Vlaams Belang samen te werken als beide partijen op 9 juni samen een meerderheid zouden behalen in het eigen Vlaamse parlement. Als dat zo blijft, kunnen we die kiezers alleen maar aanraden om tenminste op regionaal vlak voor het VB te kiezen, er zo voor te zorgen dat er geen nieuwe Vlaamse regering kan worden gevormd zonder het VB en dat Walen en Brusselaars sowieso een einde zullen moeten maken aan een cordon sanitair dat in geen enkel ander democratisch land bestaat. Zelfs mocht de leiding van de N-VA vóór de verkiezingen beloven het te zullen doen, raad ik de N-VA-kiezers aan gewestelijk tóch VB te stemmen.

   Zoals we bij de voorlaatste voorzittersverkiezing bij Open VLD hebben meegemaakt, is een ‘Lachaertje’ immers snel gemaakt en zou de ontgoocheling nóg groter zijn. Net zoals Open VLD nu, zou dan ook de N-VA het risico lopen het lot van de Volksunie te herhalen of straks aan te kijken tegen de kiesdrempel.

      Het is niet de eerste’ keer dat ik vertel dat het in Brussel de spuigaten uitloopt. Het geweld houdt er niet op en ondanks de zes politiezones wordt het er niet beter op, integendeel. We kunnen alleen maar hopen dat er na 9 juni iets aan gedaan wordt, al heb ik daar mijn grootste twijfels over, zeker na het lezen van artikel daarover in ’t Pallieterke van deze week, waarin men het heeft over een noodtoestand.

    Brussel blijkt nl niet alleen negentien gemeentes te hebben met evenveel burgemeesters, schepencolleges, gemeenteraden en OCMW’s, maar daar bovenop ook nog veertig (4O!)  buurtcomités. Die trekken nu aan de noodrem i.v.m. het ontbreken van de basisveiligheid, de verloederde wijken en de groeiende armoede.

   Brussel is een sociaal kerkhof en dit ondanks een linkse gewestregering of is het misschien juist daarom? Met straks misschien nog de PvdA/PTB erbij – momenteel volgens de peilingen de grootste partij in Brussel  - en een begroting die niet meer in evenwicht geraakt, ziet het er bijzonder slecht uit voor een stad die zich de hoofdstad van Europa noemt en – jammer genoeg – ook nog steeds de hoofdstad van Vlaanderen.

   Hoe lang nog?

       Door in beroep te gaan, is de zaak Van Langenhove over de verkiezingen heen getild en dat is een goede zaak voor het politieke klimaat. Komt daar nog bij dat de rechter die de veroordeling uitsprak over twee maanden met pensioen zou gaan en dat het geloof in de rechterlijke macht ter zake al een flinke knauw heeft gekregen na het uitkomen van het gesjoemel door een lid van de Hoge Raad van Justitie i.v.m. het bevoordeligen van de eigen soort (mijn blog van 9 dezer: ‘Gerechtigheid?’). Migratie is het eerste punt in de aanstaande verkiezingen en zal dat ook blijven. Tot spijt van wie het benijdt…

--

   Het marteldrama dat heeft plaatsgevonden in de gevangenis van Antwerpen is mede het gevolg van de overbevolking die er al geruime tijd heerst en die nog was toegenomen na het besluit van Quicky om ook kleinere straffen effectief uit te voeren. Theoretisch was dit geen verkeerde beslissing, maar onuitvoerbaar daar men toen al wist dat er daarvoor geen plaats genoeg was.

--

En dan nog dit:

   De rode en andere voetbalduivels zullen straks in andere kleuren op het veld komen: lichtblauwe shirt en bruine broek. Zou niets met voetbal maar iets met Kuifje en het Hergé-museum te maken kunnen  hebben. Ik volg dat clubje al jaren niet meer en zie ze alleen eerder toevallig op het einde van de Tv-journaals, maar stel me toch de vraag wie zo iets bedenkt…

      ‘Viva Vivaldi’ was een radioprogramma op de toenmalige BRT uit de jaren 1970. N.a.v. zijn ‘Vier Seizoenen’ werd de naam gekaapt door een veelkleurige politieke groep politieke partijen die dit land van 2020 tot nu mismeesterde. Een bloemlezing:

-  Volgens het Internationaal Monetair Fonds (IMF) zal Vivaldi, als het een tweede kans zou krijgen, het structureel tekort van dit land in de komende 5 jaar naar zo’n 35 miljard euro, het op één na (Slowakije) grootste tekort van de E.U. Daar zal geen eurocent Vlaams tekort bij zijn.

-  Om onder de Maastrichtnorm te blijven, zou België elk jaar zo’n 5 miljard euro moeten besparen.

- Minimumlonen en uitkeringen werden verhoogd, Ondanks het feit dat de vergrijzing toeneemt, wil de PS, de grootste partij binnen Vivaldi, de werkweek verkorten en dus zorgen voor nóg meer staatsschuld.

    Dat Vivaldi ervoor gezorgd heeft dat dit België helemaal niet meer werkt en het nog veel erger kan worden, komt doordat de PS gesteund wordt door de traditionele Vlaamse partijen van Tommeke, dat rode miepie en Cindy Envy (dixit Kaaiman). We kunnen alleen maar hopen dat diezelfde Vlaamse partijen straks de kiesdrempel niet meer zullen halen, waardoor een nieuwe Vivaldi niet meer mogelijk zal zijn.

      Het Van Hool-verhaal is voor mij een beetje een déjà vu. Ik maakte in 1993 nl het faillissement mee van wat we daarna ‘de oude DAF’ zijn gaan noemen.  Net als Van Hool was DAF toen nog grotendeels het privébezit van de familie van Doorne ,(Doorne’s Automobiel Fabriek). Daar DAF sinds ergens in de jaren 1960 ook een fabriek had in het Kempische Oevel en er een doorstart voorzien was, werd ook de toenmalige Vlaamse  regering gevraagd bij te spingen. In tegenstelling tot Van Hool nu, vonden de van Doorne’s wél extra geld, nl bij de Nederlandse regering. Enkele jaren na het faillissement van de oude DAF werd het bedrijf overgenomen door het Amerikaanse Paccar en waren de financiële problemen grotendeels van de baan zonder de eigen naam en fabrieken te moeten opgeven. Speciaal daarbij was dat zowel de toenmalige Vlaamse regering als de Nederlandse bij de verkoop aan Paccar hun bijdrage in de doorstart driemaal terugkregen. Bij mijn weten is dat in onze contreien nooit elders gebeurd.

   Vergeten we in de zaak Van Hool – hoe erg het ook kan zijn voor wie ontslagen wordt – niet dat het Lierse bedrijf (nog) niet failliet is, het de productie van haar bussen nu voor 100% zal overbrengen naar Noord-Macedonië (waar het uurloon maar één vijfde is van dat van hier) en de sector niet-bussen in Koningshooikt zou kunnen blijven. Zonder die transfer naar Macedonië had het ‘over and out’ kunnen zijn voor iedereen…

     ‘Een aanzienlijk deel van onze Vlaamse politieke vertegenwoordigers ligt zich nog steeds blind te staren op wat we al hebben bekomen. De doorsnee Vlaming lijkt zich nog steeds niet bewust van de verdeeldheid in de eigen rangen en vestigt zijn hoop op de ideale toekomst waarin Vlamingen en Walen gelijke plichten en rechten zouden hebben. Een gelijkberechtiging die hij zich echter niet concreet kan voorstellen. Het Vlaamse volk wordt ondermijnd door onderlinge partijpolitieke geschillen en van eensgezindheid is in Vlaanderen sinds jaren geen sprake.’

   Bovenstaande is niet van mij, maar is een summiere samenvatting van wat Nick Peeters, hoofdredacteur van Onaf, het maandblad van de Vlaamse Volksbeweging (VVB), waar recentelijk een reorganisatie heeft plaatsgevonden en die hopelijk zal leiden tot een krachtdadigere Vlaams reflex ter zake. We zijn het enige democratische land ter wereld waar een meerderheid het niet voor het zeggen heeft doordat een derde van de Vlaamse kiezers niet mee wordt geteld.

   Op 9 juni krijgen we de kans daaraan een einde te stellen, een Vlaamse regering te vormen die zijn soevereiniteit zal uitroepen en daarna aan tafel zal gaan zitten met de andere regio’s om nog te zien wat ze al dan niet samen kunnen blijven doen. Als voorbeeld zou men de Zwitserse Confederatie kunnen nemen, die bewezen heeft leefbaar te kunnen zijn. Het alternatief zal een Vivaldi in Lopende Zaken worden, waar niemand beter van worden zal.

     Als oud-medewerker van vrachtwagenproducent DAF ben ik geïnteresseerd gebleven in de ontwikkeling van waterstof als brandstof voor internationaal vervoer. Elektrisch aangedreven vrachtwagens zijn er nu ook al, maar die dienen grotendeels voor wat men de ‘distributie’ noemt en hebben meestal een maximale  actieradius van om en bij de 500 km. Een 40-tonner zou 4 ton accu’s moeten meenemen om op tijd en stond van hier naar Zuid-Europa te rijden. Dat betekent ± 4 ton minder vracht om nog te zwijgen van het eventuele tijdverlies bij het onderweg opladen.

    Waterstof wordt reeds aangemaakt, maar de grote hoeveelheden zijn  momenteel nog te kostelijk en beperken zich tot plaatselijk gebruik, o.m. in de haven van Antwerpen. Er is echter beterschap op komst, want uitgerekend in diezelfde haven is de Franse groep Air Liquide begonnen met de bouw van een kraakinstallatie om groene ammoniak om te zetten in groene waterstof. Die testinstallatie zou dit jaar al operationeel kunnen zijn. Het voordeel om de productie te doen via ammoniak heeft als voordeel dat er geen koolstof aan te pas komt en er geen CO2 dient te worden afgevangen. Verder houdt de productie niet op als er geen zon of wind is zoals dat wel het geval is met zonneschermen en windmolens.

   Het zal nog niet voor morgen zijn en we zullen maar duimen dat het lukt, want we zullen er alleen maar baat bij hebben.  

      Rare zaak daar in Gent, waar een advocaat-generaal, lid van de Hoge Raad voor de Justitie, zelf blijkt gesjoemeld te hebben door de vraag van het magistratenexamen vooraf aan de zoon van een bevriend magistratenkoppel te hebben bezorgd. Groot en terecht alarm bij die Hoge Raad, toen dat uitlekte omdat de kandidaat nog een kleine lastminute aanpassing had doorgegeven die hij van die advocaat-generaal had gekregen. Tegen die laatste loopt nu een strafonderzoek en zolang er geen verder nieuws is blijft de man geschorst zonder wedde. Het examen zelf zou moeten worden overgedaan.

   Als het allemaal een beetje klopt, zijn hier drie hoge magistraten én de zoon van twee van hen – kandidaat magistraat-  bij betrokken. Hopelijk wordt dit serieus opgeklaard want anders blijft er straks nóg minder over van dit land dat niet zou worden uitgevonden als het al niet bestond.