Doet ie het ?

      Dat België van vandaag op morgen zou verdwijnen zit er niet in, maar aan dit België heeft niemand iets. Het land heeft de tweede grootste staatsschuld van  Europa (Na Frankrijk). Mede als gevolg daarvan heeft het tot nu toe maar de helft van het Europees beloofde relancegeld gekregen – 2,5 miljard euro, aub! De Vivaldi-regering in lopende zaken heeft wel iets ingediend, maar dat is om te lachen. Als er deze maand geen echte begroting komt voor 2025, dan zal bovenvermelde staatschuld in 4 i.pl.v. 7 jaar moeten worden terugbetaald, wat nٕóg meer zal kosten.

   België is een land dat misschien niet kan  blijven bestaan, maar zal ook zo maar niet verdwijnen. Ondertussen zullen de gewesten echter financieel de tering naar de nering moeten zetten.

     In deze rubriek heb ik al meermaals mijn beklag gemaakt over Brussel en geschreven dat ik niet begrijp dat Brussel nog steeds de hoofdstad van Vlaanderen moet blijven. De bestorming van de Vlaams Belang hoofdzetel aldaar door linkse betogers deed me er nog eens aan herinneren. Wat  doen we daar nog?

   Om in Brussel een regionale regering te vormen, moet er daarvoor zowel een meerderheid zijn aan Vlaamse als aan Franstalige kant. Alhoewel de Vlamingen nog slechts ± 10% van de Brusselse bevolking uitmaken, hebben zij een gewaarborgde vertegenwoordiging in zowel in het Brusselse parlement als in de Brusselse gewestregering. Dat lijkt te mooi om waar te zijn, en ter compensatie krijgen de Franstaligen evenveel ministers in de federale regering.

   Voor wat hoort wat, zou men kunnen zeggen, maar de Franstaligen (Défi, MR en PS) zijn het daar niet meer mee eens en hebben nu voorgesteld aan de gewaarborgde Nederlandstalige vertegenwoordiging een eind te maken, meertalige lijsten in te voeren en de dubbele meerderheid af te schaffen, waardoor de Vlaamse partijen straks in Brussel in werkelijkheid helemaal niets meer zullen te zeggen hebben. Ze vergeten er echter bij te zeggen dat in dat geval die compensatie in de federale regering ook moet ophouden.

    De hele politieke wereld kijkt met argusogen naar de benoemingen  die The Donald aan het uitvoeren is met het oog op zijn regeringskabinet. Dat lijken tot nu toe wel bekwame mensen te zijn, maar zonder uitzondering hardliners. Met zowel de Senaat als de Kamer in  handen van de Republikeinen lijkt Trump vrij spel te krijgen.

    Speciaal in Trumps benoemingsproblematiek is de oprichting van een gloednieuw ministerie, dat van de ‘overheidsefficiëntie’, waarmee hij grote kuis wil houden in wat in zijn ogen overbodige functies en mandaten zijn. Dat ministerie zou min of meer beheerd worden door niemand minder dan fantast Elon Musk, momenteel Amerika’s rijkste man, de oprichter van sensaties als Tesla en Space-X.  Musk zou officieel niet door de staat betaald worden en een soort externe consultant worden, wat dat ook moge betekenen. Ik ga me niet uitspreken over wat dat in  Amerika kan betekenen, maar het zou geen slecht idee zijn ook bij ons bij de volgende staatshervorming zo’n ministerie op te richten. In verhouding tot onze bevolking heeft ook België in het algemeen en Brussel in het bijzonder nood aan een grote kuis bij veel geheel of gedeeltelijk overbodige overheidsinstanties.

   5 maanden na de verkiezingen zijn we weer goed op weg om het Belgisch wereldrecord van 541 dagen te verbeteren. Feitelijk nog een geluk dat we die deelregeringen hebben, zeker toch in Vlaanderen en Wallonië. Brussel blijft een ramp, waar niets nog schijnt te lukken. ‘Rien ne va plus’, zoals in de Brusselse casino’s.

   En dat alles omdat ons mateke, die beloofd had van België het beste land van de wereld te maken, niet langer met de andere ‘Arizoners’ aan tafel wil zitten. De cd&v-verlosser probeert hem nog wel de loef af te steken, maar die beschikt – in tegenstelling tot Transconnah - op zijn lijst niet eens meer over de nodige oude knarren die bereid zouden zijn nog deel te nemen aan een bollekenskermis.

      In Gent koos de lijst ‘Voor Gent ‘(liberalen en  socialisten) voor een akkoord met Groen, zodat de bestaande linksgroene meerderheid behouden blijft. Liberaal Mathias Declercq blijft wel burgemeester en zal de nieuwe meerderheid geen strobreed in de weg leggen, net zoals hij ook de vorige legislatuur had gedaan. ‘Eerst oomke en dan oomkes kinderen’. We kunnen alleen  maar hopen dat de oppositie van N-VA en  VB, samen goed voor iets meer dan 45% deze legislatuur van zich af zal bijten en ze voor één keer daar eens echt zullen samenwerken.

--

   Bart De Wever heeft van de koning twee weken uitstel van  executie  gekregen voor de vorming van de nieuwe federale regering. Van zijn ‘supernota’ schiet niet veel over en hoe het verder moet blijft koffiedik kijken.

   Wie leeft, zal zien…

      In afwachting van verder actueel nieuws over de politieke situatie in Gent en de federale regeringsvorming – ik schrijf dit op maandagavond, 20.00 uur – kan het geen kwaad ons geheugen op te frissen met wat Toon  Hermans zaliger gedachtenis ervan  dacht:

  ‘Politiek is handjes drukken,
dreigen, sjoemelen en bukken,
katten uit de bomen kijken,
overreden, over-lijken,
schipperen of schaakmat zetten,
lange speeches, korte metten,
witte voetjes, pan uitvegen,
passen, meten, wikken, wegen,
lachjes, dansjes, Judas-kusjes,
loeren draaien, dooie musjes,
veel beloven, vleien, paaien,

De kunst om om iets heen te draaien,

D’r is geen liefde regelrecht

En daarmee is alles gezegd.’

(Toon Hermans)

   Ik zou het nog altijd niet beter kunnen verwoorden!

       Ik kom even terug op die verkiezing in het Waalse Bergen. Die lijkt nog erger dan verwacht, nu gebleken is dat PS en Ecolo daar de communisten van de PTB hebben bij gehaald, terwijl ze zonder hen ook de meerderheid hadden. Het excuus was dat die meerderheid dan te nipt zou geweest zijn. De echte reden is dat ze er zeker van wilden zijn dat Bouchez niet de kans kreeg er burgemeester te worden.

    Ook in Gent, waar Vooruit haar akkoord introk omdat de partij de 2/3 van de ledenstemmen niet haalde, is er een vuiltje aan de lucht. Groen behaalde daar nl slechts 7,29%van de stemmen, dit t.o.v. de 23,88% van de N-VA. In Gent heerst de straat, zeker als men weet dat ook het Vlaams Belang er 22,66% haalde, de twee Vlaams-nationale partijen dus samen 45%.

  Moraal van dit verhaal: maak geen akkoorden meer met de kaviaarsocialisten van ons mateke, ook niet na een eventuele ‘voorlopige’ federale regering die eerst het vuile werk mag opknappen.

    In het Waalse Bergen, de vierde stad van Wallonië en thuisstad van Di Rupo en  Bouchez,  zal laatstgenoemde geen burgemeester worden. Daar hebben PS, Ecolo en de communisten van de PTB, de Waalse tegenhanger van onze PvdA,  een gemeentelijk akkoord gesloten, Tegen die laatste bestaat er nl geen cordon sanitaire zoals tegen  het VB in Vlaanderen en zal er dan ook weinig op geen protest tegen  komen die naam waardig. Dat geldt alleen voor de domme Vlamingen zoals die van de traditionele partijen in Izegem.

   Bergen zal trouwens geen uitzondering zijn, want in St. Jans Molenbeek, het ‘Rijk van Sus Moustache’, dat nu gerund wordt door dienst dochter,  gebeurt waarschijnlijk hetzelfde.

   Dat kan in Wallonië en Brussel allemaal ‘democratisch’, In Vlaanderen wordt ± een kwart van de kiezers even democratisch  uitgesloten en geeft men die meerderheid op om enkele zieltogende traditionele partijen in het leven te kunnen houden. Zelfs een partij zoals de N-VA ontsnapt er niet aan, wordt in Gent weggestemd door de linkse straatterreur en verhinderd een federale regering te vormen. Diezelfde socialisten zou men in Antwerpen én regionaal aan de deur moeten zetten en vervangen door Vlaams Belangers, al was het maar om eens te tonen dat we er niet langer akkoord mee gaan..

     Bart De Wever is gaan praten met de nieuwe voorzitter van Open- VLD, Eva De Bleeker, en heeft haar waarschijnlijk gevraagd mee in de nog te vormen federale regering te stappen, nu ons mateke heeft afgehaakt. Dat is iets dat ik al enkele keren heb voorgesteld te doen in mijn blogs van 21 juli, 2 augustus en 25 september in wat ik ‘politiek voor gevorderden’ noem, ‘alla Machiavelli’ zoals ik het verwoordde (‘het doel wettigt de middelen’).

   Nu riskeert men dat ook de dragqueen van cd&v dwars zou gaan  liggen. Die wil het houden bij de oorspronkelijke 5 partijen, mét Vooruit en de Waalse liberalen, maar niet met de Vlaamse, wat nergens op slaat als men weet dat het in de eerste plaats gaat om een eventueel tijdelijke regering, die uit dringende financiële noodzaak enkele hervormingen moet doorvoeren om te vermijden dat de federale begroting helemaal ontspoort.

    Zo te zien ligt de N-VA nu overhoop met Vooruit én cd&v, uitgerekend de twee partijen waarmee ze de Vlaamse regering vormt. Dat belooft voor de toekomst.

      De ‘goudkorrel’ hieronder stond op de Druivelaar-scheurkalender van 6 dezer en kan tellen als vaststelling van de hedendaagse wereldwijde verloedering. Ik heb geen idee wie de schrijver, Ward Truyts, is. Ik vind hem niet terug op het Internet.

Toen …

*was er nog geen televisie, geen diepvries of droogkast, geen vaatwasmachine of creditcard;

*trouwden we eerst en woonden dan samen;

*waren er geen huismannen of deeltijdse banen;

*waren er geen kinderdagbedrijven of groepstherapieën;

*droegen de jongens geen oorringen en bommoeders bestonden nog niet;

*hadden we alleen ons geheugen met hersencellen. De geheugens met giga- en megabytes waren nog zwevende;

*alles met ‘made in Japan/China’ was rommel;

*onder ‘relatie’ verstonden we ‘zaken doen’;

*de kleur ‘roze’ had met baby’s te maken en ‘homo’ betekende ‘mens’;

 Wij, de 80 gepasseerd, zullen de laatste generatie geweest zijn waar er een man bij te pas kwam om kindjes te maken.

 Ward Truyts

   De Amerikaanse verkiezingen zijn voorbij. Het is me wat geweest, om nog te zwijgen over de vele onzin die er verkocht werd. Dat het met Amerika slecht zou gaan bijvoorbeeld. Het is ooit beter geweest, maar in vergelijking met de rest van de wereld, is het nog altijd de nummer één. In een speciaal rapport, met als tittel ‘The envy of the world’(‘de afgunst van de wereld’) somt The Economist van 19 oktober op waarom.

-   Volgens het invloedrijke Britse weekblad ligt de Amerikaanse economische productie momenteel 40% hoger dan in West-Europa en Canada en 60% hoger dan in Japan. De gemiddelde lonen in Mississippi, de armste staat van de States, liggen zelfs hoger dan die in de UK, Canada en  Duitsland.

-   Het Bruto Nationaal Product (BNP) van China is gestegen t.o.v. dat van de USA, maar is nog altijd maar 65% ervan

-   Door de ontdekking en uitbating van schalieolievoorraden zijn de States’ zelfs de grootste olie- en gasproducent ter wereld geworden.

-   De dollar is nog altijd de belangrijkste munteenheid ter wereld.

-   Amerika heeft de beste universiteiten, die studenten van over de hele wereld aantrekken.

- De levensverwachting voor pasgeboren Amerikanen, die lang achter lag bij die van de Europeanen, ligt momenteel zelfs iets hoger.

   Ik heb zo de indruk dat het voor de USA niet slechter zal worden. De rest van de wereld, Europa inbegrepen, staat erbij en kijkt ernaar...

      Het ziet er steeds meer naar uit dat Arizona een doodgeboren kind wordt en dat er momenteel geen alternatief voorhanden is. In zo’n geval past de Senelle-doctrine*, waarover ik het gisteren nog eens had. Om ieders geheugen wat op te frissen herhaal ik hieronder nog eens de letterlijke tekst van prof Senelle zoals die verscheen in het boek ‘De Ordelijke Opdeling van België’ van Gerolf Annemans en Steven Utzi, bladzijde 165:

   ‘Maar als België onbestuurbaar zou worden, bijvoorbeeld omdat er geen federale regering meer kan worden gevormd**, dan moet het Vlaams Parlement Vlaanderen uitroepen tot deelstaat van het federale België, met als grenzen de bestaande grenzen van het Nederlandse taalgebied. Dat is weliswaar grondwettelijk niet volgens het boekje, maar democratisch volstrekt legitiem, want het Vlaams Parlement, verkozen om Vlaanderen te besturen, is de uitdrukking van het Vlaamse volk. En de wil van het soevereine volk is voor overtuigde democraten het enige wat telt.’

*Robert Senelle was een Belgisch academicus en grondwetspecialist uit Brussel.

**De vetomlijning is van mij.

      Zoals verwacht heeft Bart De Wever het ontslag als federaal formateur aan de  koning gegeven. Voor de tweede keer. Het verschil is dat de koning het deze keer in beraad houdt en Bart nog een extra week krijgt om eventueel nog iets geregeld te krijgen met zijn Arizona-gezelschap. Zoals ik al meer geschreven heb, past die linkse partij van ons mateke niet in een centrumrechtse regering. Sinds het bij de lokale verkiezingen in Gent duidelijk werd dat de kaviaarsocialisten binnen Vooruit het niet meer voor het zeggen hebben, zal De Wever andere oplossingen  moeten zoeken, niet alleen op federaal, maar ook op regionaal en zelfs stedelijk vlak.

   Alternatieven zijn er wel, maar dan met een flinterdunne meerderheid en/of zonder meerderheid in Vlaanderen, Tijd voor de Senelle-doctrine, zou ik zeggen, waarbij een meerderheid van Vlaams-nationalisten – N-VA, VB + 2 moedigen uit de andere Vlaamse partijen met het hart op de juiste (Vlaamse) plaats - in het eigen parlement Vlaanderen uitroept tot deelstaat van het federale België, met als grenzen de bestaande grenzen van het Nederlandse taalgebied. Een eerste stap naar een zelfstandiger Vlaanderen .

      In ’t Pallieterke van deze week stond er een interessant artikel van Karim Van Overmeire, de auteur van o.m. “’De Guldensporenslag, het verhaal van een onmogelijke gebeurtenis’. Deze week had hij het over Talleyrand (voluit geschreven: Charles-Maurice de Talleyrand-Périgord), een van Frankrijks meest bekende politici-diplomaten. Talleyrand overleefde de Bourbons, Napoleon en Waterloo. Na de slag bij Waterloo probeerde hij, als Frans ambassadeur in Londen,  het grondgebied, dat later België zou worden, bij Frankrijk te houden. Toen dat niet lukte, was hij een van de voorstanders van een nieuwe staat, waarin hij zelf echter niet erg geloofde. Zijn eigen woorden:

   ‘ De Belgen? Dat gaat niet blijven duren. Dat is geen natie. Tweehonderd protocollen houden een natie niet overeind. Dit België zal nooit een land worden’.

   De man moest eens terugkomen. Het land bestaat nog steeds, ook al is vandaag menigeen ervan overtuigd dat het nooit meer zou uitgevonden worden.

       De Vlaamse regering wil de aankooppremie op de elektrische wagens afschaffen. Daarvoor had Vivaldi 20 miljoen euro uitgetrokken tot eind 2024, tot bleek dat de aanschafpremie  niet volstond voor dit jaar. Finaal wordt dat ± 45 miljoen, meer dan  het dubbele dat voorzien was. In Duitsland, waar ook zo iets bestond, stortte de verkoop van elektrische wagens, die meestal verkocht worden als bedrijfswagen, in nadat de premie werd afgeschaft. De reden daarvoor was dat de verkeersbelasting ook daar was vastgesteld op de uitlaat van  CO2. Dat wordt nu ‘aangepast’, zodat het aanschaffen van een elektrische wagen niet meer interessant genoeg is.

   Daar houdt het niet mee op. De aanschaf van een elektrische wagen kost nog altijd  zo’n  twee tot drie keer meer dan de klassieke wagen  met verbrandingsmotor. Bij de reclame voor die wagens geeft men meestal niet de aankoopprijs, maar zegt men dat de auto zoveel kost per maand (‘exclusief BTW’), en zegt men er niét bij hoeveel maanden men daarna zal moeten afbetalen. Ik noem dat boerenbedrog. Om nog te zwijgen over de kans van een brand als er iets fout loopt met de accu.

      Vanaf 1 januari 2025 wordt de prior-postzegel duurder. Nog eens duurder, zeg maar, want het is de laatste jaren al meermaals gebeurd. Het lijkt logisch, omdat er steeds minder brieven verstuurd worden, maar daarmee is België wel een van de duurste landen in Europa. Alleen in Denemarken  en  Italië is de priorzegel, of wat ervoor moet doorgaan, nog duurder. Wat men daarbij wel eens vergeet is, dat het meestal oudere mensen zijn die nog brieven via de Post versturen, gewoon omdat ze geen  PC hebben. Ik tel er zo een zestal in mijn  eigen familie- en vriendenkring. Die krijgen bij verjaar- en feestdagen  van mij nog altijd felicitaties via de Post. En daarbij houdt het niet op.

   Vorig jaar kwamen twee van mijn brieven, verstuurd van Kasterlee naar Mechelen  - dus binnen dezelfde provincie – niet aan en kreeg ik ze maanden later terug met de vermelding ‘adres onbekend’, terwijl dat helemaal niet waar was. Dit jaar gebeurde dat opnieuw, waarna ik besloot mijn  brieven  niet meer te posten in Kasterlee, maar in een omliggende gemeente. Ondertussen ben ik erbij uitgekomen dat de schuld waarschijnlijk niet ligt bij de Bpost van Kasterlee,  maar bij het distributiecentrum waar de Kastelse Post de brieven naartoe stuurt. Resultaat van dit alles is wel dat ik alleen nog in de Kastelse Post kom voor aangetekende brieven.

      Gisteren was er nog eens een vergadering van de 5 partijen die kandidaat zijn  om de volgende federale regering te vormen. De derde zgz ‘supernota’ van Bart De Wever werd daar voor de derde keer afgewezen door ons mateke, waardoor de kans groot is dat De Wever maandag a.s., bij zijn volgend bezoek aan koning Filip, zijn ontslag zal aanbieden en dat we dus nog altijd onderweg zijn ons eigen wereldrecord voor het vormen van een federale regering – 541 dagen – te verbeteren.

   Net zoals de twee vorige federale vergaderingen kwam er geen akkoord omdat muggenzifter Transconnah dwars blijft liggen. De kans is dan ook groot dat De Wever er mee ophoudt en zal kiezen voor de voortzetting van zijn job als burgemeester van de koekenstad. De vraag is maar of zijn N-VA partij die stad nog verder zal willen besturen samen met Vooruit, dat in Gent al bewezen heeft zijn eigen kiezers niet onder controle te hebben. Om de Antwerpse klucht compleet te maken, ligt het initiatief daar momenteel bij Vlaams Belanger  Filip De Winter, die na het forfait van  communist Joske D’Haeze, volgens de nieuwe verkiezingswet, aan de orde is.

   Als ook in  Antwerpen het akkoord tussen  N-VA en Vooruit, de zgz ‘Nieuwe Vooruit Alliantie’, niet meer stand zou houden, waarom zou het dat dan wél doen in  de pas opgerichte nieuwe Vlaamse deelregering?  

    Zoals ik reeds vermeldde in mijn blog van 25 dezer zal het  Prinses Elisabeth Eiland driemaal meer kosten dan eerst gepland, en dan praten we over miljarden euro. Datzelfde geldt ook voor de Oosterweel-verbinding. Die extra kosten zouden er grotendeels gekomen zijn nadat werd vastgesteld dat de gronden rond de 3M-fabriek in Zwijndrecht vervuild werden door Pfos- & Pfas-stoffen. Ik heb dat nooit ontkend, maar anderzijds is er sindsdien – en we zijn al enkele jaren verder – nog altijd een eerste persoon die ervan ziek moet worden en dient het Pfos/Pfas verhaal ook om de uit de hand lopende kosten van de werken rond Antwerpen mee te verrechtvaardigen.

   Had men indertijd de Lange Wapperbrug gebouwd, dan zou daarmee het mobiliteitsprobleem rond de koekenstad niet zijn opgelost, maar wel een stuk eenvoudiger zijn geweest en zeker miljarden minder hebben gekost.

  Voor wie het zich niet meer zou herinneren: bij het referendum over de Lange Wapper in Antwerpen in 2009 brachten slechts 133.288 op een totaal van 388.089 Antwerpse kiezers een geldige stem uit (34,34%). Dat terwijl het gros van het verkeer op de ring bestond (en nog bestaat) uit voertuigen van mensen van buiten de koekenstad, maar die mochten niet mee stemmen.

       In enkele van mijn vroegere blogs schreef ik dat de lokale verkiezingen van 13 oktober niet veel zouden veranderen aan die van 9 juni. Ik denk dat ik mijn  mening zal moeten herzien, zeker als het blijft rommelen in  Gent én Antwerpen. Zo te zien  (en  te horen) blijft er van  de ‘Bromance’* tussen De Wever en ons mateke niet veel meer over. De Nieuwe Vooruit Alliantie davert al op haar grondvesten, nu Transconnah moet vaststellen dat een groot deel van zijn achterban hem niet meer volgt in Gent en het afwachten wordt of zich dat in de koekenstad zou herhalen.

   In Gent komt Groen nu aan het woord, in Antwerpen wordt dat Vooruit,  nadat daar Joske D’Haese zijn kans terecht onbestaande vond. Hoe het resultaat ook zal zijn, het blijft onwaarschijnlijk dat die partijen straks een nieuwe federale regering zullen vormen als er daarbij nog een extra ruziemaker bij zal komen in de persoon van Georges-Louis Bouchez.

*Bromance staat voor een niet seksuele vriendschap tussen twee mannen.