De Overheidsefficiëntie

   Zelenski, recentelijk door The Donald nog ‘dictator’ genoemd, vliegt morgen naar de States waar hij Trump zal  ontmoeten en waarmee hij waarschijnlijk een eerste grondstoffen-akkoord gaat sluiten, waarbij Amerika een deel van de in Oekraïne aanwezige grondstoffen zal krijgen, met als tegenprestatie dat dat land zijn land niet in  de steek zal laten in de ‘speciale militaire operatie’ die Rusland al drie jaar in Oekraïne voert. Oef!

   Laat ons hopen dat e.e.a. lukt, zoals ik al liet doorschemeren in mijn blog van gisteren en dat er ondertussen  misschien een wapenbestand komt.

      Er schijnt zich dan toch e.e.a. te bewegen in de discussies over de oorlog in Oekraïne. Momenteel blijft het in de eerste plaats bij veel blabla, maar zolang zij verder ouwehoeren is er hoop, ook al blijft Rusland nog steeds dagelijks drones en raketten afvuren in een oorlog die Putin dacht in zes dagen te winnen en nu in zijn vierde jaar is aanbeland. Vreselijk, zeker als men bedenkt dat dit in 2025 nog in Europa kan gebeuren.

   Lichtjes positief in de aan de gang zijnde besprekingen is ook het feit dat Trump zich onthoudt om te herhalen dat Zelenski een dictator is die de oorlog begonnen is. Te gek voor woorden. Nu heeft de man ontdekt dat Oekraïne grondstoffen heeft die hem van pas zouden kunnen komen voor zijn ‘MAGA’-project. Wat krijgen we straks nog te horen?

--

   Buiten mijn ajuinkuur tegen een verstopte neus en een voedselsupplement met   gepocheerde eieren, waarover ik het reeds had in mijn blogs, heb ik nog een derde zaak die me bezig houdt en dat is mijn bloeddruk.

   Ergens in augustus 2016 – ik was toen 76 – werd ik ’s nachts wakker met pijn in mijn linkerbeen. Ik stond op en zag dat de aders op dat been gespannen waren. Ik nam meteen twee aspirientjes met enkele glazen water en masseerde het been tot de spanning weg bleek.

   Sindsdien neem ik elke avond, een tijdje na mijn avondeten, één aspirientje, wat maakt dat mijn bloed iets verdund wordt en ik minder kans maak op bv een beroerte. Ik werd later in mijn overtuiging daarover versterkt, toen ik het aan een buurvrouw vertelde en die me zei dat haar vader ook elke dag zo’n aspirientje nam. Die is 96 geworden.

   Het enige waar men bij het nemen van een aspirientje op moet letten, is dat men iets op de maag heeft, bv door gegeten  te hebben of er anders genoeg water bij drinkt. Ik weeg me elke ochtend en neem elke dag mijn bloeddruk. Voor de rest reken ik op het aspirientje van Bayer, dat al meer dan 100 jaar bestaat. Een reden temeer om erop te vertrouwen. Een origineel medicijn dat echt werkt wordt nooit uit productie genomen.

      De Duitse verkiezingen zijn bijna exact verlopen zoals de peilingen het voorspelden, op zijn Duits zeg maar. De CDU/CSU haalde bijna de voorspelde 30% en het AfD de 20. De Christendemocraten hebben daarbij afscheid genomen van de schaduw van Angela Merkel en gaan de volgende regering leiden, waarschijnlijk met de socialisten van Scholz, die een pijnlijk nederlaag leden én misschien nog een derde partij. Het AfD heeft af te rekenen met de Duitse versie van ons cordon sanitaire – ‘Brandmauer’ heet het daar – maar zal de grootste oppositiepartij worden waarmee rekening zal moeten gehouden worden.

--

   Bij ons gaan we de derde dag in van een negendaagse treinstaking door enkele kleinere vakbonden. De eerste twee dagen waren tijdens het weekeinde, de derde niet meer, zodat de chaos groot zal zijn. Opmerkelijk is wel dat er meteen gestaakt wordt zonder daarvoor eerst eens te praten met elkaar.

--

   Ondertussen was er in Anderlecht weer een nachtelijke schietpartij die, voor zover dat nog nodig was, laat zien dat het probleem van Hellhole City niet zal opgelost worden zolang de stad zo versnipperd blijft.

   Vandaag zijn er vervroegde Bondsdagverkiezingen in Duitsland en wordt algemeen verwacht dat die zullen gewonnen worden door de Christendemocraten van de CDU/CSU. Dat was de partij van  Angela Merkel, maar die is uit de politiek gestapt (‘sie schaffte es nicht mehr’…) en haar waarschijnlijke opvolger als kanselier wordt Friedrich Merz, die in 2009 uit de politiek was gestapt, omdat hij het met Merkel niet meer zag zitten, en in het bedrijfsleven  een nieuwe carrière begonnen was. Hij komt dus terug met de bedoeling zijn partij een stukje rechtser te maken. Hij belooft een grondige herschikking van de Duitse veiligheidsstructuur en een duidelijk standpunt in Europa. Hij wil o.m. ook een einde maken aan het cordon sanitaire tegen het rechtse AfD en aan de heilige Duitse schuldenrem, de zgz ‘Schwarze Null’, die al jaren noodzakelijke infrastructuurwerken in de weg staat.

   Wij hier kunnen alleen maar hopen dat e.e.a. zal lukken. Duitsland blijft hoe dan ook onze grootste handelspartner en het belangrijkste land in de E.U.

      Nadat in de buurt van het Brusselse Zuidstation de laatste weken twee mensen werden  doodgeschoten en een aantal anderen werd gewond, heeft men daar de politieaanwezigheid versterkt met extra agenten. Dat zal het probleem van de criminaliteit er niet oplossen, maar alleen maar verplaatsen. De enige oplossing zal zijn dat men de zes bestaande politiezones herleidt tot één, in afwachting dat men de 19 Brusselse gemeenten ook herleidt tot één en van  Brussel één stadgewest maakt. Dat zal er niet alleen toe leiden dat Brussel een stuk veiliger zal worden, maar ook dat men er jaarlijks een of meerdere miljarden euro zal besparen, wat ook het land dat niet meer zou uitgevonden worden een pak geld zou laten besparen.

   Ondertussen heeft Brussels formateur Leisterh zijn opdracht terug gegeven. Zijn partij, de MR, die de grootste werd aan Franstalige kant, slaagde er – na bijna negen maanden - niet in  de PS te overtuigen af te zien van haar veto tegen de N-VA.  In De Standaard van gisteren stond nog dat PS-voorzitter Paul Magnette het meest ‘verdient’ van alle politieke voorzitters, wat niet helemaal correct is. Hij ‘krijgt’ het meeste,  ‘verdient’ dat niet. Ondertussen heeft het Brusselse Gewest een  schuld van anderhalf miljard en geraken er steeds meer Brusselse verenigingen, die van de stad afhangen, in grote geldnoden.

--

  En dan nog dit: In mijn vorige blog over het recept met het gepocheerde ei, schreef ik het ei 'te klutsen'. Dat moet zijn 'te breken' . Als zelfs bij het breken de dooier zou beschadigd zijn, is dat geen ramp; het resultaat blijft ± hetzelfde.

      Pierre Wunsch, de gouverneur van de Nationale Bank met een MR-achtergrond, zegt dat de Arizona-begroting niet voldoende zal zijn om het Belgisch tekort t.o.v. de Europese normen ongedaan te maken. Dat bedraagt nu 4,6% en zou 3.% moeten worden. Om dat te bereiken rekent Arizona teveel op terugverdieneffecten die helemaal geen zekerheid ter zake bieden. Het gevolg daarvan kan zijn dat het leven hier

voor iedereen duurder zal worden en zal het daarenboven nog afwa        chten worden wat er met het defensiebudget zal gebeuren als de situatie in Oekraïne verder uit de hand loopt na de uitlatingen van The Donald ter zake.

--

   En dan nóg iets uit grootmoeders keuken. Er blijkt een gezond alternatief te zijn voor de eerder dure voedselsupplementen die tegenwoordig al te gemakkelijk worden voorgeschreven. Dat alternatief is een gepocheerd ei in de microgolf dat op één minuut kan worden gerealiseerd.

   Men vult een mok half met water en klutst er een rauw ei in. De mok, waar bovenop men een bordje zet, gaat dan in de magnetron voor één minuut. Daarna giet men alles voorzichtig af op een schuimspaan en kan men het gepocheerd ei gewoon binnen kappen. Ik doe het al een tijdje tweemaal per dag, telkens na mijn broodmaaltijden, heb het aan de behandelende dokter verteld en die gaf me gelijk. Zeker als het gaat om eieren van de eigen kippen zijn ze even doeltreffend (en veel goedkoper) dan de voedselsupplementen uit de apotheek.

   De koloniale tijd kan men best samenvatten in twee vaststellingen. We waren er beter niet aan begonnen en we hadden er zo niet moeten vertrekken . De meeste conflicten die men er de dag van vandaag meemaakt zijn niet alleen het gevolg van bodemrijkdommen, maar ook van het feit dat men  de koloniale grenzen heeft behouden, waarbij in heel wat landen volkeren bij elkaar moeten blijven die beter gescheiden waren geweest en die, bij manier van spreken, meer van elkaar verschillen dan, bv bij ons Lappen van Sicilianen.

   Voorbeelden zijn er genoeg, maar het bekendst blijven wel de spanningen tussen Tutsi en Hutu, die er al waren in de vorige eeuw en die blijven. Dat ze in Oost-Afrika daarbij nog een rijke bodemschat hebben, verergert alleen maar de contraverse.

--

   En dan nog iets heel anders van bij ons:

   De officiële media raden af teveel neusdruppels te nemen om neusverstoppingen te vermijden. Dat klopt, maar kan ook geregeld worden met een handigheidje uit grootmoeders keuken.

    Ik neem al sinds mei 2012 dagelijks een ajuin, die ik doormidden snij en op een bordje naast mijn bed plaats. De volgende avond snij ik beide helften nog eens door en blijf dat zo elke avond doen tot de ajuin helemaal is fijngesneden, waarna ik die aan mijn kippen geef. Sinds mei 2012 heb ik geen enkele neusdruppel meer genomen.

      Waarom kan een stad als Brussel, die de pretentie heeft een grootstad te zijn, wel één brandweerkorps hebben voor haar hele gebied, maar niet één politiecorps? Of, om het verhaal compleet te maken: één burgemeester, één schepencollege, één gemeenteraad en één politiezone?

    De laatste zet in deze discussie is, dat de nieuwste federale minister van Binnenlandse Dinges denkt het probleem op te lossen door wat strenger te worden in  de haven van Antwerpen, vanwaar – inderdaad – de meeste drugs het land binnenkomen, zoals reeds gesuggereerd door de voorzitter van Défi (‘Méfi’ zou een betere naam zijn), de zo goed als failliete erfgenaam van het FDF.

   Op de vraag wat er dan met de andere 18 Brusselse gemeenten moet gebeuren, is het antwoord heel simpel: men maakt er districten van, zoals dat in Antwerpen gebeurd is en waar het werkt. Zoals de zaken er nu bijstaan, geloof ik niet dat er iets van zal komen. Het blijft aanmodderen op zijn  Belgisch.

      In Wallonië en Brussel is er nog steeds geen einde gekomen aan de staking bij Bpost. Wel is er een akkoord om de 800.000 pakjes en brieven, die er daar al een week opgestapeld liggen, te verwerken. Dat lukte in Luik en Charleroi alleen via een deurwaarder. De pakjes die er daarna weer bij komen, worden weer niet meteen verzonden. De staking zelf blijft doorgaan bij de ‘travailleurs’, zoals Hedebouw zijn ABVV-ers noemt.

   Bpost is de derde grootste afdeling van de vijftien waarin de Belgische overheid participeert met 51,4%, alleen in Proximus en Belfius investeert ze nog meer.  En dan maar schulden maken en zeggen dat er nergens nog geld voor is.

   De hele zaak maakt nog eens duidelijk hoe versnipperd dit land is. Ondanks het feit dat het om dezelfde werkgever gaat, wordt er in Vlaanderen niet gestaakt en had men in Brussel geen deurwaarder nodig om e.e.a. geregeld te krijgen. Het blijft Vlaanderen dat werkt, Wallonië dat dat niét doet en Brussel dat de kat uit de boom kijkt.

   Eergisteren viel er dan weer een dode na een schietpartij in Anderlecht, weer bij dat beruchte metrostation Clemenceau en dit keer niet ’s nachts, maar om 21.30uur ’s avonds, met een politiecombi op 70 meter. Het toont aan dat de drugscriminelen er de baas blijven en de tijdelijke samenvoeging van de politiediensten rond die van Zone Zuid geen oplossing is.

   Ondertussen probeert men al meer dan acht m:aanden vruchteloos een nieuwe meerderheid te vinden om het Brussels Gewest te besturen. Als het deze week weer niet lukt, zal men moeten  overschakelen op een plan B, met een akkoord tussen de andere Belgische regeringen, waarbij geen 2/3 meerderheid nodig is en de PS ook uit de Brusselse regering zou geweerd kunnen worden.

   In de bijzondere ‘Brusselwet’ (jaja, die bestaat!) is nl voorzien dat de federale regering taken kan overnemen, maar alleen voor ruimtelijke ordening, openbare werken en mobiliteit, zodat de hoofdstad van alles en nog wat bereikbaar blijft.

   Wie leeft, zal zien.

   The Donald zelf hebben we hier nog niet te zien gekregen, maar enkele van zijn medestanders wel en die zijn  e.e.a. komen  duidelijk maken.

    Op de NAVO-vergadering in Brussel kwam de nieuwe Amerikaanse minister van Defensie, Peter Hegseth, bevestigen dat Europa voortaan zijn eigen boontjes zal mogen doppen, ttz betalen. Voor België blijft het een schande dat het wel het hoofdkwartier van de organisatie herbergt, maar nog steeds niet in staat is het afgesproken minimum van de kosten te dragen.

   In München vertelde de Amerikaanse vicepresident J.D. Vance zowat hetzelfde, er bij voegend dat het cordon sanitaire dat in sommige landen wordt toegepast niets met democratie te maken heeft. Hij bedoelde daarmee waarschijnlijk in de eerste plaats het AfD in Duitsland, maar dat geldt ook voor België, waar het Vlaams Belang – zoals ik in mijn  ‘Only in Belgium’-lijst vermeld – er het slachtoffer van is. De partij mag wel meedoen aan de verkiezingen, krijgt zelfs subsidies in verhouding tot het aantal verkozenen,  maar mag verder niet meespelen.

   Tenslotte is er Elon Musk die als hoofd van het nieuwe ministerie van  Overheidsefficiëntie (DOGE : Department of Government Efficiency) er op staat niet te zullen toestaan dat Amerikaanse techbedrijven zullen  beperkt worden door Europese regelgeving.

   Europa staat erbij en kijkt er naar..

      Enkele kleinere spoorvakbonden dreigen met een staking van negen dagen eind februari/begin maart, willen deelnemen aan de nationale staking op 31 maart en willen verdere acties ondernemen tot de maand juli. Waarom niet langer? Kan niet, want dan gaan de werkers met vakantie!

   ‘Al is de treinreiziger nog zo snel, de vakbond vertraagt hem wel’.

   De vakbonden zijn er in  geslaagd tussen de 60.000 (volgens de politie) en de 100.000 (volgens henzelf) leden op de been te brengen om te protesteren tegen de plannen van de federale regering De Wever om de staatsschuld van het land dat niet meer zou uitgevonden worden weg te werken . Zoals ik reeds opmerkte in mijn blog van 3 dezer betekent dit dat diezelfde vakbonden maar eens moeten afkomen met een alternatief voor volgende punten:

-        Hoe geraakt dit land de miljardentekorten op de begroting kwijt ?

-        Hoe geraakt dit land de overtollige beslissingslagen  kwijt ?

-        Hoe denkt dit land straks de pensioenen betaalbaar te houden, wetende dat er steeds meer gepensioneerden  zullen zijn en steeds minder jongeren die daarvoor zullen moeten afdragen ?

-        Hoe denkt dit land zijn achterstand bij de NAVO in te lopen, nota bene, als land waarin de hoofdzetel zich bevindt?

-        Hoe denkt dit land zijn energiebevoorrading veilig te stellen en zijn  Justitie in orde te brengen ?

   Ik denk dat de vakbonden dit niet gaan oplossen en zeker niet door verder te staken en te betogen, en dan nog tegen een regering waar hun eigen partijen deel van uitmaken.

   Syndicalisten hebben zodanig de gewoonte van niets te doen dat, als ze staken, ze spreken van een actiedag’.

  Bovenstaande is geen uitspraak van mij, maar van Michel Colucci, beter bekend onder zijn  pseudoniem ‘Coluche’, een bekende Franse komiek en acteur uit de tweede helft van de vorige eeuw.

   Vandaag maken we weer zo’n ‘actiedag’ mee, waarbij men hoopt zo’n 50.000 stakers naar Brussel te krijgen voor een grootse betoging tegen de plannen van de nieuwe Arizona-regering. Om die allemaal in Hellhole City te krijgen, moeten die van de NMBS hun treinen wel rijdende houden en staken die dus niet mee. Wie dat wél doen zijn o.m. de verkeersleiders op Zaventem, waardoor er daar vandaag geen vliegtuigen zullen opstijgen noch landen en 60.000 passagiers naar een andere oplossing moeten zoeken. Vuilnis wordt meestal ook niet opgehaald en de Post zal het op de meeste plaatsen ook niet doen. In Wallonië staakt men bij Bpost trouwens al bijna een week in diverse distributiecentra, zodat daar al dagen geen post meer wordt uitgedeeld. Verder wordt een nationale staking aangekondigd op maandag 31 maart, wat weer zal zorgen voor een verlengd weekeinde. Dat men vandaag op een donderdag staakt, komt waarschijnlijk omdat het op vrijdag 14 februari Valentijnsdag is…

   ‘Heerlijk, heerlijk’, zou Toon Hermans gezegd hebben…

      Heel die discussie over de meerwaardebelasting, in het bijzonder over dat ‘briefje’ dat zou gecirculeerd hebben, doet me denken aan gewezen voetbaltrainer Raymond Goethals, ook wel eens ‘den tuveneir’ genoemd. Die werd berucht door op café zijn plannetjes over de volgende match te noteren op de achterkant van bierviltjes. Het legde hem geen windeieren. Het tegendeel tot wat Der Wever zou kunnen meemaken als allereerste federale premier van een Vlaams-nationale partij. Mocht Arizona de legislatuur uitdoen, zal hij zelfs verplicht zijn het 200 jaar bestaan voor te bereiden  van een land dat niet meer zou uitgevonden worden.

--

   Ondertussen beginnen er al allerlei stakings- en betogingsaanzeggingen tegen de Arizona-regering, waarbij sommige vakbonden er al aan denken  een hele week of  langer het werk neer te leggen. Die gaan dan staken en betogen tegen een regering waarvan hun eigen  partijen – cd&v en Vooruit – deel van  uitmaken. Het wordt nog leuk, bij manier van spreken …

 Wordt gegarandeerd vervolgd.

       De burgemeesters van de 19 Brusselse gemeenten zijn gekant tegen de vorming van één Brusselse politiezone. Zij willen dat de overheid, België en dus in de eerste plaats Vlaanderen, extra investeringen doet om de veiligheid van de stad te waarborgen, eventueel door het inzetten van het leger. De echte reden is natuurlijk dat een eengemaakte stadspolitie de voorbode zou kunnen worden van een eengemaakt Brussel.

   De veiligheid van de stad die o.m. ook nog altijd de hoofdstad van Vlaanderen is, kan gerust door de politie zelf verzekerd worden. Niet alle negentien Brusselse gemeenten  zijn onveilig geworden. Enkel vijf of zes, waar de politie gemakkelijk kan ondersteund worden door de politie van de andere twaalf of dertien gemeenten waar men die onveiligheid (nog) niet kent, eventueel versterkt met federale politie.

   Ondertussen zit Hellhole City bijna negen maanden na de verkiezingen, nog altijd met een gewestregering in lopende zaken. De vraag is maar, hoe lang zoiets kan blijven duren. Want, zoals het gezegde gaat: ‘Duren is een mooie stad, blijven duren dat is wat’.

      Na het langste naoorlogse debat in de federale Kamer, heeft de regering De Wever – Arizona, zeg maar – het vertrouwen gekregen en wordt het meteen al een kibbelkabinet genoemd. In tegenstelling tot de ‘Zweedse’ regering van onze nationale Charel, die die naam kreeg in de loop van haar bestaan, heeft die van  De Wever ze al vóór ze begint. Het Vooruit van ons mateke en de MR van Bouchez horen niet bij elkaar, iets wat ik al eerder voorspeld heb.                                                                                                                                                                                                                       

   Arizona is weliswaar een regering met de overwinnaars van de verkiezingen van 9 juni 2024, het is echter eerder een regering van pure noodzaak. Er is geen valabel alternatief met een meerderheid. We kunnen alleen maar hopen dat het ooit zodanig fout zal lopen dat nieuwe verkiezingen de enige optie zullen zijn..

--

      Als ik me niet vergis, was het Bruno De Winter, de stichter van ’t Pallieterke, die de term ‘Praatbarak’ voor het eerst gebruikte. Bruno was aanvankelijk journalist bij Het Handelsblad – in de omgang ook wel eens ‘Het Ganzeke’ genoemd - waarin hij ook een rubriek was begonnen die hij de naam ‘’t Pallieterke’ had gegeven wat later het apart humoristisch blaadje zou worden dat nu – bijna 80 jaar later – nog altijd bestaat.

   Het huidige Belgische parlement doet de term ‘Praatbarak’ nog steeds alle eer aan, Het duurde meer dan 7 maanden alvorens er een nieuwe federale regering tot stand kwam en de discussie voor het installeren ervan  duurde meer dan 40 uur,  bijna twee dagen en twee nachten.

   En, evenals 80 jaar geleden, is de situatie er voor Vlaanderen niet veel beter op geworden. Het is nog altijd de regio met het grootste aantal inwoners in  België, het zorgt voor meer dan 70% van de industrie en meer dan 80% van de export. Twee zetels tekort bij de laatste verkiezingen hebben ervoor gezorgd dat de Vlaams-nationalisten verdeeld blijven en moeten blijven betalen voor de Belgische staatsschuld die, in verhouding tot het aantal inwoners, zowat de grootste is van  Europa.

   Om het in de huistaal van Bart De Wever te zeggen: ‘Usque tandem?’

--