Het Mattheus-effect

      Vrijdagavond vertelde men bij het nieuws dat Groot-Brittannië dan toch besloten had een nieuwe wet in voege te brengen waarbij elke burger verplicht wordt een identiteitskaart bij zich te hebben. Het Verenigd Koninkrijk is het laatste land  in Europa waar dat tot nu toe nog niet verplicht wordt. Of het straks wel degelijk zo zal worden, is nog maar de vraag, want in de media kon men er tijdens het weekeinde helemaal niets meer over vernemen.

  Wie dus tot nu toe in de UK aankwam was officieel niet verplicht zich te identificeren, met als resultaat dat tienduizenden illegalen jaarlijks hun leven riskeren om er te geraken, vaak na een gevaarlijk boottocht in gammele bootjes, om daarna te belanden in het zwarte circuit.

   Het is niet de eerste keer dat men  deze maatregel wil nemen. Zien of het nu zal lukken.

 --

   The British virtues: civilty, courtesy and coziness, with a dash of style and a bit of fun.

   Volgens de laatste politieke peiling, van Het Laatste Nieuws, VTM, Le Soir en RTL, is het Vlaams Belang weer de grootste partij van Vlaanderen en sluit deze peiling aan met die van vóٕٕór 9 juni 2024. Dit duidt aan dat de massa lamme goedzakken en zoetwater-Flaminganten in onze regio dit maar doet voor de lol. Het veranderde tenslotte niets aan het feit dat N-VA en VB samen de meerderheid niét haalden.

  Als Vlaanderen meer zelfstandigheid, laat staan onafhankelijkheid wil, moeten er extra stemmen komen uit de zgz traditionele partijen, die nu  in de eerste plaats Belgisch blijven, al zal dat voor een volgende generatie zijn. Buiten hier en daar plaatselijk, hebben cd&v, Vooruit en Open VLD in Vlaanderen geen toekomst. Sammy Mahdy spreekt niet tot de Vlaamse verbeelding en de zaak De Crem zal zijn partij ook geen goed doen. Open VLD hangt op 0,7% boven  de kiesdrempel en is op sterven na dood. Vooruit zou nog kunnen stand houden dank zij haar kaviaarsocialisten, die met echt socialisme nog weinig of niets te maken hebben.

--

   'Het Vlaamse volk is het enige ter wereld dat altijd een grote toekomst zal hebben in het verleden' (Anton van Duinkerken).

   Zoals ik reeds meldde in mijn blog van 23 dezer zal de discussie over de gewestbegroting klein bier zijn i.v.t. die van  de federale, die normaal begin oktober zal besproken worden. Het monitoringscomité heeft ondertussen in een nieuw rapport gemeld dat het tekort op de federale begroting op zal lopen tot 4,2% van het bruto binnenlands product (bbp) en – bij ongewijzigd beleid – tegen 2029 zelfs tot 5,5% oftewel 39 miljard euro.

   Het beloven dus nog warme weken te worden. Na de Vlaamse- zal ook de federale regering nog dieper in onze zakken zitten.

--

  ‘Wij Vlamingen hadden feitelijk Nederlanders moeten worden, maar onze uitspraak was niet zo goed’ (Louis Verbeeck.)

     Dat de Vlaamse oppositie het niet eens is met de begroting van de Vlaamse gewestregering, is de logica zelf. ‘The opposition is there to oppose’’, zei ooit een  Brits staatsman. Niettemin zullen de gemaakte schulden moeten worden terugbetaald. Als de Vlaamse gewestregering daarin zal blijven slagen in 2027, is dat al een hele prestatie. Vraag is maar wat er in de andere gewesten zal gebeuren, want de tijd dat officieel België, maar in werkelijkheid Vlaanderen ook daarin bijbetaalde, mag nu wel voorbij zijn. Elke regio maakt voortaan  zijn eigen begroting en zal die voortaan ook zelf betalen. Mits enkele extra jaren zou dat voor Wallonië misschien nog kunnen, als men de PS erbuiten kan houden. Voor Brussel, dat nog steeds geen eigen nieuwe gewestregering heeft, is dat andere koek. Zolang die PS-Bedoeïen met zijn onmogelijke naam bij zijn standpunt blijft de N-VA daarvan uit te sluiten, komt er geen nieuwe Brusselse gewestregering en dus ook geen nieuw budget. Brussel zal dan onder curatele dienen te worden gesteld. De hoofdstad van alles en nog wat zal dan helemaal een hellhole worden.

   The Donald heeft op de algemene vergadering van de VN-conferentie in New-York een speech gegeven van één uur, vier keer langer dat de hem officieel toegestane tijd. Het belangrijkste uit zijn betoog was zijn vaststelling dat Oekraïne niets van zijn territorium aan Rusland meer moet afgeven – zoals hij eerst al eens gesuggereerd had - maar integendeel Rusland zich volledig zou moeten terugtrekken uit Oekraïne. Straffer nog, hij vindt ook dat Russische migs die het luchtruim van NATO-landen schenden, dienen neergeschoten te worden. Nu maar hopen dat de marchandeur uit Mar a Lago straks wéér niet van mening verandert…

     Toen Hamas op 7 oktober 2023 Israël binnenviel, wist de terreurorganisatie dat Israël zou terug slaan en zij, de Gazanen, flink klop zouden krijgen. Waarom deden ze het dan?

   Wel, volgens de Islam worden moslims die hun leven verliezen door niet-moslims automatisch ‘martelaars’. Hamas had toen  blijkbaar meer martelaars nodig…

   De Wever heeft gelijk als hij stelde in New-York dat Hamas eerst moet verdwijnen als bestuursorgaan in Gaza en de laatste gijzelaars – dood of levend – moet vrijlaten. Macron heeft de kans van zijn leven gemist door dat in New-York niét te doen. Die man is aan een fin de carrière toe, heeft geen politieke meerderheid meer in eigen land en spreekt alleen nog voor zichzelf.

     Het is er dan toch van gekomen: zowel op gewestelijk als op federaal niveau zouden de cijfers nu bekend zijn en zal er flink moeten bespaard worden. De juiste cijfers is iets voor de volgende dagen, maar op Vlaams gebied blijft ‘boekhouder’ Diependaele erin  geloven dat de begroting tegen 2027 in orde zal zijn. Op federaal gebied blijft het een natte droom. Men spreekt van een tekort van zo’n kleine dertig miljard, maar als men daar niets aan zou doen riskeert men tegen de volgende verkiezingen in 2029 wel eens tegen een kleine veertig miljard aan te zullen kunnen kijken.

   Tenslotte blijft er de ‘hell hole’ Brussel, waar niemand weet hoe men er tot een nieuwe gewestregering zal kunnen komen, laat staan een begroting in evenwicht zou hebben. Vlaanderen moet in deze zaak het been stijf houden en Brussel niet verder mee financieren als het zelf niet mag meespelen.

 -          Een dilemma is het probleem dat men krijgt als men moet kiezen tussen twee alternatieven. Het woord komt uit het Grikeks.

-           Bij een trilemma* gaat de keuze tussen drie alternatieven waarbij men moet kiezen voor twee van de drie. Bij de globalisering kan men bv onmogelijk inzetten op zowel democratie, soevereiniteit én internationale integratie. Je moet kiezen voor twee van de drie, anders wordt het een Trefecta.

-          Plurilemma is een uitvinding van mezelf en geeft een veelvoud van dilemma’s aan, wat in de Belgische politiek regelmatig voorkomt

--

*Over de trilemma is er ook een politiek mopje van bij ons.

   De vakbonden vragen aan een geleerde professor wat hij denkt over het statuut van de Belgische arbeider. Na een grondige studie is dit zijn besluit:

‘De Belgische arbeider is socialist, verstandig en eerlijk, maar niet alle drie tegelijk. Ofwel is hij socialist en verstandig, maar dan is hij niet eerlijk.. Ofwel is hij socialist en eerlijk, maar dan is hij niet verstandig. Ofwel is hij eerlijk en verstandig, maar dan is hij geen socialist.’

   Er is dezer dagen nogal wat te doen bij de diverse sportredacties van onze radio- en Tv-zenders omdat Nafia Thiam haar wereldtitel op de zevenkamp niet heeft kunnen verlengen. Persoonlijk zal ik daar geen traan voor laten, omdat ik van mening ben dat een atlete die jarenlang op sportief gebied haar tweetalig land alle eer aandeed, heel die tijd bij mijn weten nooit één woord heeft uitgesproken in de taal van de meerderheid van haar landgenoten. Sympathiek is anders.

--

   Wat trouwens het Frans betreft, maakten we vorige week in ‘Blokken’ mee dat een kandidaat, nota bene in het dagelijkse leven leraar Engels/Frans, vertelde dat voor hem Frans wereldwijd een ‘dode taal’ was geworden. Tot grote ergernis van quizmaster Ben Crabbé, belgicist bij uitstek die alles het liefst op zijn Frans uitspreekt…

      Geweld zien we tegenwoordig niet alleen in de straten, maar zelfs in de gerechtszaal. Het proces tegen enkele grote drugbaronnen is al voor de derde keer uitgesteld en de derde keer gebeurde dat nadat de hoofdrechter twee advocaten van de beklaagden met geweld door de politie liet buitenslepen. ‘Manu militari’, zeg maar. Du jamais vu. Hoe dat daar verder moet lopen is voorlopig koffiedik kijken.

   Het geweld beperkte zich trouwens niet tot het gerechtshof. Ook in het federaal parlement zat het er bovenarms op. Daar kwam het wel (nog) niet tot handtastelijkheden, maar premier De Wever, uitdrukkelijk aanwezig, kreeg daar van de Groenen en de Waalse socialisten te horen dat hij een leugenaar en een lafaard was. Bart leek het zich niet speciaal aan te trekken, maar zal het toch niet licht vergeten. Het is daar nu alleen afwachten of de begroting eindelijk zal worden goedgekeurd, iets dat voor volgende week verwacht zou moeten worden.

   In Brussel zijn nog maar eens zes partijen bijeen gekomen om zo’n vijftien maanden na de verkiezingen van 9 juni 2024 een nieuwe Brusselse gewestregering te vormen. Zolang die regering echter geen meerderheid krijgt omdat er vanwege de PS een veto is tegen de N-VA en men daar zonder meerderheid geen nieuwe regering zal blijven kunnen vinden. België ten voeten uit, zeg maar.

   De digitalisatie, de smartphone, AI en nog e.e.a. van dat moois hebben ervoor gezorgd dat elke hond met een hoed op denkt de wereld van vandaag te kunnen veranderen, liefst in de door hem bepaalde richting. Als dat niet snel genoeg gebeurt, komt men ervoor op straat. Enkele voorbeelden waren de straatprotesten in Gent na de gemeentelijke verkiezingen en de wereldwijde protesten tegen alles en nog wat. Niet dat die jochies en miepies altijd ongelijk zouden hebben. Zeker in dictatoriale regimes hebben ze meestal zelfs gelijk en bovendien geen andere manier om zich geweldloos te uiten. In democratieën zoals de onze hebben ze die wel en heeft het geen zin te betogen en/of op straat te gaan liggen als ze het met e.e.a. niet eens zijn.

--

   Ik kom nog even terug op mijn blogs van 15 en 16 dezer, waarin Bart De Wever in Amsterdam pleitte voor meer Benelux. Zoiets zou mogelijk zijn zonder dat we daarvoor een toestemming nodig hebben van de E.U.  Het artikel 350 uit het verdrag over de werking van de E.U. laat nl toe dat Nederland, België en Luxemburg meer samenwerken dan de E.U.-lidstaten al doen.

      Ongeacht alle Europese- en andere overeenkomsten blijft het leven in België steeds duurder dan in de meeste andere E.U.-landen, in de eerste plaats de buurlanden. Dat heeft bijna alles te maken met onze automatische loonindexatie. Met de stijgende inflatie en de daaraan gekoppelde automatische loonindexering worden de brutolonen hier sneller aangepast dan in de buurlanden, wat tot hogere productiekosten leidt en de Belgische bedrijven uit de markt prijst. Met jobverlies tot gevolg. Om de zoveel tijd moet dit concurrentienadeel worden opgelost door loonmatiging en zelfs indexsprongen.

   Loonindexeringen zijn er ook elders, maar die gebeuren niet automatisch en worden onderhandeld per sector, niet nationaal. In sectoren waar het minder goed gaat is men daar niet verplicht de lonen meteen te verhogen, wat tot  hogere kosten en jobverlies leidt.  

     Ik kom even terug op de reactie van lezer Jean die zegt te blijven strijden tot we ons doel bereikt hebben, nl de Onafhankelijke Democratische Republiek Vlaanderen.

   Wel, Jean, dat willen de meesten van ons, maar dat zal nog veel tijd vragen. Vorig jaar hebben we een kans gemist om een Vlaams-nationale meerderheid te hebben in ons eigen  parlement, een conditio sine qua non via de zgz ‘Senelle Doctrine’. Daar onze Vlaamse deelregering een legislatuurregering is kunnen nieuwe verkiezingen daar pas plaatsvinden in 2029. Ik ken Jean’s ouderdom niet, maar ikzelf zal dan 89 zijn, als ik dan nog leef.

   Het enige waar we op korte termijn op kunnen rekenen is de gewestelijke begroting die volgende maand moet goedgekeurd worden. Als men het dan niet eens wordt, kan de Vlaamse regering vallen, maar volgen er daarop geen nieuwe gewestelijke verkiezingen. En zolang de traditionele partijen blijven weigeren met het Vlaams Belang samen te werken, zal dat niets uithalen.

     Zondag liet mijn PC het nog eens afweten. Dat was nog maar de eerste keer dit jaar. Gelukkig woont mijn huidige PC-systeembeheerder, die zich de ‘Kastelse PC-dokter’ noemt, maar twee straten verder en deed hij zijn naam alle eer aan. Maandagmiddag was alles weer in orde.

   Ik kom nog even terug op mijn blog van gisteren over het feit dat Bart De Wever als eerste federale minister sinds jaren het belang van de Benelux weer onder de aandacht bracht. Daarbij stelde ik al wel de vraag wat we met Wallonië en Brussel moeten aanvangen. Misschien zal de minst trage oplossing (2029 !) er toch in bestaan dat we naar een confederatie moeten gaan, zoals bv de Zwitserse, waarbij elke regio verantwoordelijk wordt voor de eigen begroting.

     Tijdens de HJ Schoo-lezing* van vorige week in Amsterdam pleitte Bart De Wever ervoor de Benelux te versterken. Net als wat ik in deze rubriek reeds enkele keren heb geschreven, kan Vlaanderen nl de logistieke draaischijf worden van Noordwest Europa. Meer samenwerken met Nederland en Luxemburg kan die zaak alleen maar verbeteren. Wij hebben een hele reeks havens die cruciale toegangspoorten zijn tot de E.U. van Oostende tot Den  Helder. Met Luxemburg erbij heeft de Benelux bovendien een financieel bolwerk in huis.

  Ik ben het niet altijd eens met De Wever, maar op dit punt heeft Bart gelijk. Hij is trouwens de eerste Belgische premier sinds lang die het belang van de Benelux onderstreept. De vraag is maar wat we met Wallonië en Brussel nog gaan kunnen aanvangen.

--

  *De HJ Schoo-lezing, vernoemd naar oud-hoofdredacteur Hendrik Jan Schoo, wordt jaarlijks in Nederland georganiseerd door Elsevier Weekblad, is omschreven als prestigieus en geldt als de officieuze opening van het Nederlandse parlementair jaar.

      Ik kom even terug op het schrappen van de Münchener Philharmonie bij het Festival van Vlaanderen in Gent. Reden daarvoor was dat de gelegenheidsdirigent een Israëlier was die eveneens gelegenheidsdirigent is van een Israïelisch orkest. Hoe dat nu verder moet is nog koffiedik kijken, maar de Gentse organisatie zal ervoor moeten opdraaien. Sport, spel en cultuur horen niet thuis in de politiek en zeker niet in de straatpolitiek. Maar Gent is bij ons steeds meer een buitenbeentje aan het worden. Denk maar aan de laatste gemeenteverkiezingen.

  Het moet erg zijn voor onze linksen maar cultuur is nu niet meteen iets waar ze veel verstand van hebben, en dat geldt ook voor de moslimwereld, waar ze in hun thuislanden alleen de Koran leren lezen en schrijven. Als we er de winnaars voor de Nobelprijs voor de vrede er buiten laten, denk ik niet dat daar één moslim bij is. Hetzelfde geldt voor de klassieke muziek. Het enige klassieke orkest waarin ook moslims spelen is het East-West Divan Orquest dat, nota bene, geleid wordt door Daniël Barenboim, een Jood!

      Zoals ik al enkele keren  geschreven heb, waren de verkiezingen van 9 juni 2024 een serieuze tegenslag voor enige vooruitgang van de Vlaamse zelfstandigheid. Ondanks de politieke peilingen ter zake al enkele jaren aangaven dat de Vlaams-nationalisten, N-VA én VB, een meerderheid zouden behalen in het eigen parlement, gebeurde dat net niét. Meer nog, het VB, de gedoodverfde winnaar van die peilingen, werd op de meet nog voorbijgestoken door de N-VA die zo het excuus cadeau kreeg zelfs niet met het VB  te moeten onderhandelen daar men dan een derde partij nodig had om een meerderheid te behalen en de traditionele partijen voor die eer bedankten.

   Daar de gewestregeringen legislatuur-regeringen zijn die men kan laten vallen maar dan daarna geen verkiezingen kunnen worden uitgeschreven, zit er niets anders op dan voor een volgende kans te wachten tot 2029. Het enige waarnaar men nog kan  uitkijken is naar het goedkeuren van  de volgende federale begroting, ergens in oktober, want dan zou die regering wél kunnen vallen met verkiezingen als gevolg. Geen zinnig mens die daarin nog gelooft en met beter hopen is de tijd verlopen…

  ‘The hot spell is over’ is de laatste zin van een film naar het boek ‘Dood van een handelsreiziger’ van  Arthur Miller waarmee die enkele prijzen won. De film, met o.a. Dustin Hoffman, kwam uit in 1985. Ik herinner me nog altijd die laatste zin als de zomer definitief voorbij lijkt, zoals nu het geval is.

  Politiek gesproken is ‘the hot spell’ verre van voorbij. Wat niet wegneemt dat e.e.a. is blijven doorsudderen, zoals bv de aanwezigheid van Yves Leterme in de tribune op de militaire parade in Peking, waar ook Poetin en Kim Jong Oen te gast waren. De man, ooit premier van dit land, die vooral bekend werd omdat hij de Brabançonne en de Marseillaise niet uit elkaar kon houden. Als West-Vlaming was hij ook supporter van Standard-Luik. Nu blijkt hij daar in Peking geweest te zijn als co-voorzitter van een Chinees investeringsfonds… Hij is nog altijd lid van cd&v, al dreigt dat de partij evenmin baat bij te brengen als de actie van De Crem, die tenminste zijn achterban nog steeds achter zich heeft, wat bij Leterme niet meer het geval is. Zoals Jurgen Ceder het verwoordde in ’t Pallieterke:’hij probeert zichzelf wijs te maken vrede en dialoog te dienen, maar heeft er zich voor verkocht’.

    Het gaat  niet goed met onze wereld. Hij is nog wel niet om zeep, zoals Urbanus jaren geleden al zong, maar goed is het allerminst. Frankrijk is al aan zijn derde premier toe sinds Macron als president aantrad. Groot-Brittannië heeft weet van tienduizenden illegale immigranten die officieel niet bekend raken daar men in dat land nog altijd niet verplicht is een identiteitskaart te hebben. In Nederland is er de primeur van de val van een regering in lopende zaken: na Schoofs I nu ook Schoofs II. Bij ons lijkt het allemaal nog niet zo ernstig, maar de nieuwe Arizona regering moet haar eerste begroting met grote besparingen nog altijd rond krijgen en daarvoor heeft het nog maar één maand de tijd.

 En dan zijn er nog de heren Poetin en Netanyahu die zich blijkbaar van de rest van de wereld niets aantrekken en hun zin blijven doen, de ene in en rond Oekraïne en andere in en rond Gaza. Wie gaat ze stoppen?

--

   Ondertussen heeft prins Laurent van Saksen-Coburg, alias ‘Lorenzo Vastapane’, een zoon van Wendy Van Wanten erkend als zijn kind. Die is ondertussen 25. Ze zijn op dat gebied ook al wat gewend in ons koningshuis…