Het stroomtekort

    Het gaat niet goed met de plannen van de kandidaat Nobelprijswinnaar voor de Vrede van 2026.  Die voor de echte vrede, wel te verstaan, niet die van de Fifa.

   In Oost-Kongo doen de rebellen gewoon verder alsof er nooit een staakt het vuren werd afgekondigd, in het Witte Huis, nota bene.

   Thailand en Cambodia gaan verder met hun oorlog, alhoewel het staakt het vuren daar werd aangekondigd in aanwezigheid van dezelfde kandidaat.

   Gaza blijft een lachertje, waar Hamas wel zegt bereid te zijn de wapens neer te leggen, maar niets meer, waarmee Bibi, de grote vriend van onze kandidaat, het niet mee eens is.

    En dan is er nog Oekraïne, waar het 28-puntenplan  van onze kandidaat alleen succes blijkt te hebben bij de Vladimir in het Kremlin .

   ’t Zijn zware tijden voor kandidaat Nobelprijswinnaars

       Sinds de begrotingsdeal werd goedgekeurd valt er tot oktober 2026 ter zake niet veel meer te verwachten. Het enige wat nog voor roet in het federale eten zou kunnen zorgen is het statuut van Brussel. Als dat gewest zonder nieuwe regering blijft, zal er niets anders kunnen dan het onder federale curatele stellen, maar zelfs dat kan niet blijven duren. Het enige alternatief blijft dan een staatshervorming. Daarvoor heeft men een twee-derde meerderheid nodig. Zoals ik al eens geschreven heb, zou dat zelfs kunnen zonder nieuwe verkiezingen, door die meerderheid te vinden binnen de huidige parlementaire constellatie. Maar zie je dat al gebeuren?

   Wat men nog wél kan veranderen zonder nieuwe verkiezingen, is wat ik hier al meermaals heb vermeld, nl het afschaffen van die Fédération Bruxelles-Wallonie. Die is nl onwettig, staat niet in de Grondwet, heeft geen inkomsten, maakt alleen schulden en zou met een gewone meerderheid kunnen worden opgedoekt. Haar twee hoofdtaken, Onderwijs en Cultuur, kunnen in het Brusselse- en Waalse gewest geïntegreerd worden, zoals dat gebeurd is in Vlaanderen. Ik begrijp niet waarom men daar niet ingrijpt.

      Voor het verder verloop  van het Euroclear-verhaal is het wachten op de bijeenkomst van de Europese Raad op 18 & 19 december. Tenminste mocht er ondertussen niets ander over vernomen worden. Bij die bijeenkomst dreigt Bart De Wever wel alleen te zullen staan. Dat terwijl – ruw geschat – driekwart van die Russische tegoeden bij Euroclear in  Brussel staan en België veruit het grootste slachtoffer van de operatie kan worden. Veel Europese solidariteit blijkt er (voorlopig?) niet  te zijn.

   Tussendoor wordt er druk onderhandeld tussen Zelenski en  enkele Westerse leiders, Trump uitgezonderd, die zo stilaan een specialist wordt in niet afgewerkte vredesakkoorden (Syrië, Gaza, Thai-Cambodja)).

   In het Midden-Oosten werd in Syrië de val van de Assad dictatuur herdacht, één jaar geleden. Tot nu toe kwamen er ± één miljoen Syriërs terug die hun land waren ontvlucht. Hopelijk wordt het daar wat rustiger nu een ruime meerderheid er kan regeren. Assad en zijn Alawieten vertegenwoordigden maar 12,5% van de bevolking.

    In Gaza zou Hamas bereid zijn de wapens neer te leggen, maar wil wel de controle over de strip bewaren en blijft vasthouden aan de twee staten oplossing, wat Netanyahu dan weer niet aanvaardt. En zo blijven we daar nog een tijdje bezig, wat The Donald er ook over denkt.

   Wie leeft, zal zien…

    ‘IJdelheid der ijdelheden, alles is ijdelheid’ is een bekende uitspraak uit het Bijbelboek Prediker.

   Als bovenstaande voor iemand geldt, is dat in de eerste plaats voor The Donald. Dat heeft de hele wereld nog eens kunnen zien op de Fifa-loting in The States, Canada en Mexico, waarbij de twee laatstgenoemden erbij zaten voor spek en  bonen. Het was al Trump wat de klok sloeg en Fifa-voorzitter Infantino deed zijn naam alle eer aan. De ‘Fifa-vredesprijs’, een variant van de Nobelprijs voor de vrede die hij aan Trump gaf, was inderdaad een staaltje van infantilisme. De ‘daddy’ van Marc Rutten was er niets tegen.

--

   En dan nog dit. In zijn interviews ‘Over 5 jaar’, praatte Wim De Vilder in 2020 niet alleen met Bart De Wever, maar ook met acht andere bekendheden. Op zijn vraag of ze toen verwachtten dat Trump een tweede termijn zou halen waren 8 op de 9 van oordeel van niet, De Wever inbegrepen…

   Het bedrag bij het onmiddellijk innen van verkeersboetes wordt verhoogd. Zou acteur Matthias Schoenaerts dat al weten? De man kwam onlangs in het nieuws nadat hij twee keer betrapt werd op rijden zonder rijbewijs en weigerde te blazen. Hij was voordien reeds 11 (elf !) keer veroordeeld in de politierechtbank. Beroepsmisvorming, zeker?

   Misschien ook eens een filmpje van maken, zoals dat over Tom (d)Waes, toen die’ te weinig bloed in zijn alcohol had’ nadat hij zijn old timer Porsche in elkaar had gereden tegen een  ‘botsabsorbeerder’.

--

   En dan is er nog het gecontesteerde Europees Songfestival o.w.v. Gaza. Ikzelf kijk al jaren niet meer naar dat festival en dat sinds diverse landen niet meer in hun eigen taal deelnemen. De tijd van ‘Een Beetje’ (Teddy Scholten) en ‘Net als toen’ (Corry Brokken).

     Er werd dezer dagen nogal wat verteld over het nieuwe Brusselse politiekantoor aan ‘De Midi’, het Zuidstation. Dat bestond nl één jaar waarin zo’n 6.000 nieuwe zaken werden aangekaart en/of afgewerkt. In feite gebeurde dat daar vroeger ook, maar moest de politie dan van verder komen. Dat nieuwe politiekantoor is in feite de zevende Brusselse politiezone en dat zijn er nog altijd zeven te veel. Een stad die zich wereldstad wil noemen doet dat met één politiezone die de hele stad bestrijkt. Dat laatste kan in Brussel wél met de brandweer, maar niet met de politie. Wat er in het Brusselse Zuidstation fout loopt heeft trouwens in de eerste plaats niets met het station zelf te maken, maar met de hele verloederde buurt er omheen. De ‘Midi’ is meestal het eindpunt van wat er daar allemaal gebeurt.

--

   En dan nog dit: zoals ik gisteren reeds schreef, moet Vlaanderen niet teveel meer rekenen op De Wever. Dit betekent echter niet dat Bart geen gelijk heeft in zijn standpunt over de Euroclear miljarden. Iets dat ik reeds vermeldde in mijn blog van 26 oktober en dat gisteren zelfs door de oppositie in het federaal parlement werd bevestigd.

      In een vraaggesprek met VRT-reporter Wim De Vilder in 2020, verklaarde Bart De Wever dat hij nooit met het Vlaams Belang zou samenwerken. Dat gesprek werd toen niet uitgezonden, maar pas nu wél met de titel ‘Over 5 jaar’, samen met nog acht andere interviews uit die tijd..

  Na de verkiezingen van 9 juni 2024 schreef ik dat Bart een excuus had om niet met het VB samen te werken, omdat ze samen twee zetels te kort kwamen voor een meerderheid in het eigen Vlaamse parlement. Dat was juist, maar zou dus evenmin zijn doorgegaan als we De Wever 2020 (én 2025) moeten geloven. M.a.w. Bart wou en wil niet, ook niet in de toekomst, met het Belang samenwerken. In concreto betekent dat, dat we meer Vlaamse zelfstandigheid – al dan niet via de Senelle-doctrine -  mogen vergeten, ook in  de toekomst.De Tv-reeks ‘Het Tv-Verhaal van Vlaanderen’ eindigde al in 1830. Het werd toen al ‘Het verhaal van België’ en dat zal het waarschijnlijk blijven.

‘ O land van roem en rouwen, van liefd’ en lijdensnood, Gij wordt nooit vrij en groot. Als het aan Bartje en de zijnen ligt, eindigt ge in de Europese sloot.’…

      En zo zitten we in de laatste maand van 2025, een jaar dat later waarschijnlijk zal herinnerd worden als het einde van een tijdperk. Stilaan worden de contouren van een nieuwe orde zichtbaar.

   In Amerika viert men volgend jaar de 250^ste verjaardag van de stichting van The States met tussentijdse verkiezingen. Die zullen uitwijzen of Amerika de weg van het quasi-authoritarisme à la Trump zal blijven volgen. Dit zou ook kunnen gebeuren aan onze kant van  de Atlantische Oceaan, waar The Donald heel wat aanhangers heeft. Europa zal ook de nodige problemen kennen. Het moet zijn defensie versterken, wat geld zal kosten en toch Amerika aan haar zijde houden, ook in de oorlog in Oekraïne, wat niet gemakkelijk zal zijn en nog meer geld zal kosten. In Duitsland is men afgestapt van de ‘Schwarze Null’, de rem op de schulden. België zit met het Euroclear-probleem. Om maar enkele voorbeelden te geven.

  Hoe het verder zal verlopen, wordt nog koffiedik kijken. Wie leeft, zal zien.

     Ondertussen zijn we 541 dagen na de verkiezingen van 9 juni 2024 en heeft Brussel het Belgisch record zonder regering zitten verbeterd. Het vorige was dat van de daarna gevormde federale regering Di Pippo in 2011.Vivaldi van Crootje deed er 781 dagen over. Ik ga hier niet herhalen wat ik daarover allemaal al geschreven heb, maar het zal wel zo zijn dat er begin 2026 in Brussel geen lonen meer zullen kunnen worden uitbetaald en dat de Brusselse shutdown een feit zal geworden zijn.

   Het wordt dan ook meer dan tijd dat de federale regering ingrijpt, stad en gewest onder curatele plaatst en op welke manier ook een twee-derde meerderheid zoekt om een staatshervorming mogelijk te maken.

      Als die Brusselse miserie blijft aanslepen en men er - samen met de oppositie - niet toe komt een twee-derde meerderheid te halen voor een staatshervorming, moet de regering De Wever maar ontslag nemen en nieuwe federale verkiezingen uitschrijven. De partijen die daaraan dan meedoen zullen uitdrukkelijk kunnen verklaren na die verkiezingen een meerderheid te steunen om die staatshervorming te stemmen. Op die manier zal het de kiezer zelf zijn die zou kunnen beslissen hoe het met Brussel verder moet.

   Als het na die nieuwe verkiezingen nog niet zou lukken, dan kan men alvast beginnen met e.e.a. te veranderen waarvoor geen twee-derde meerderheid nodig is, zoals bv de ontmanteling van de Fédération  Bruxelles-Wallonie, een gedrocht dat niet eens in de Grondwet is vermeld, geen inkomsten heeft en alleen maar schulden maakt.

   Het blijft maar rommelen over het feit dat De Wever niet akkoord is de miljarden euro’s van Rusland bij het effectenhuis  Euroclear in Brussel vrij te geven als hulp voor Oekraïne, zolang niet alle E.U.-landen mede verantwoordelijk daarvoor blijven als het straks mis zou lopen op financieel vlak en men dat geld – of een deel ervan – zou moeten teruggeven aan Rusland. Het gaat om 140 miljard, a.u.b. Als het ooit zover zou komen is dit land, dat men nooit meer zou uitvinden, helemaal failliet. In een brief aan Ursula von der E.U. heeft De Wever al laten weten dat er op geen enkel moment in de geschiedenis buitenlandse tegoeden zijn herbestemd tijdens een oorlog. Er bestaat geen enkel precedent van.

   Het wordt nu wachten op de volgende E.U.-top van 18 & 19 december om te weten wat er zal beslist worden. Zonder Oekraïne verspeelt Europa dé kans om zelf een ‘hard power’ te worden. Mét Oekraïne komt niet alleen  een van de vindingrijkste legers ter wereld erbij, dat bijna al vier jaar stand houdt tegen het op één na grootste leger ter wereld, maar ook met cruciale grondstoffen en een gehard volk dat weet op te komen voor zijn vrijheid.

     Aan heel die Brusselse miserie is misschien één goede kant. Om dat daar echt op te lossen is er een staatshervorming nodig. Normaal zou dat misschien pas kunnen betekenen in 2029, maar gezien de huidige impasse kan Brussel geen stad én gewest blijven, maar veel sneller worden omgevormd tot één stadsgewest, met - zoals ik al meer geschreven heb – één burgemeester( voor de stad) die tegelijkertijd ook minister-president wordt van het gewest, stadsschepenen die in gewesttermen ministers worden en één gemeenteraad/gewestelijk regering. De negentien gemeenten worden districten, zoals dat in Antwerpen al het geval is (en waar dat werkt) en de stad behoudt één OCMW en één politiecorps. Dat zoiets te verwezenlijken is, bewijst de Brusselse brandweer, die nu al in heel de stad werkt.

   Als daar dan toch een staatshervorming voor nodig is, kan men van de gelegenheid gebruik maken om ook  andere grondwettelijke problemen op te lossen en een nieuwe financiële gedragscode uitschrijven waarbij alle gewesten zich voortaan moeten houden aan een financiële controle (zoals bv de kantons in Zwitserland) om de tering bij de nering te houden.

   In het federale parlement zijn de debatten over De Wevers beleidsverklaring begonnen. Die zullen niet veel uithalen nu het land moet zien haar staatsschuld – de grootste in de EU – op e.o.a. manier onder controle te krijgen. ‘Op te lossen’ is hier het woord niet. Feitelijk hebben alle partijen die de laatste decennia mee in federale regeringen gezeten hebben - de traditionele partijen op kop – boter op het hoofd.

    Ondertussen biedt zich een tweede probleem aan, dat officieel gewestelijk is, maar niet gewestelijk opgelost zal raken als men voortboert zoals men bezig is. En dan heb ik het over Brussel. Over enkele dagen, meer bepaald op 2 december, zal het Brussels gewest 541 dagen zonder regering zitten en dat is een wereldrecord. De reden daarvoor is dat Ahmed Laaouej, de voorzitter van de PS, geen akkoord wil maken met de N-VA. Die laatste is de grootste partij aan  Vlaamse kant.

   Er dreigen nu Amerikaanse toestanden in Hellhole City, zoals Trump haar ooit noemde: overheidsdiensten die zullen sluiten, huisvuil dat niet helemaal meer zal worden opgehaald, criminaliteit die nog zal toenemen. Hoe men dat zal oplossen blijft een vraagteken

      Bart De Wever heeft tenslotte de beleidsverklaring van Arizona kunnen afleggen, waarbij gesteld wordt dat de Belgische staatsschuld niet groter zal worden, maar ook niet kleiner. Om dat laatste te bereiken moet er nl een staatshervorming komen en dat kan alleen met een 2/3 meerderheid, die niemand ziet zitten. Dat betekent o.m. dat zelfs het afschaffen van de Senaat, waarover wél een akkoord is, nog niet voor morgen zal zijn. Het enige dat wél zou kunnen is het afschaffen van de Fédération Bruxelles-Wallonie, zoals ik in deze rubriek al tot treurends toe herhaald heb. Die Fédération is niets meer dan de Franstalige Gemeenschap die alleen bevoegd is voor Cultuur en Onderwijs, net zoals de Nederlandstalige Gemeenschap dat was voor Vlaanderen en die meteen in het Vlaamse Gewest geïntegreerd werd. Wallonië en Brussel hebben daar echter een apart gewest van gemaakt dat geen eigen inkomsten heeft en dus alleen schulden maakt. Daar ze niet in de Belgische Grondwet vermeld, bestaat ze officieel zelfs niet en kan ze ongedaan worden gemaakt zonder staatshervorming. Maar daarover spreekt niemand en is het Vlaanderen dat, buiten zijn eigen Gemeenschap, ook de kosten van die Fédération mee mag betalen.

   Vive la Belgique!

Wat heeft het uiteindelijke regeerakkoord Arizona opgebracht ? Even een lijstje:

-      I.pl.v. een federaal tekort van 5,5% tegen 2029, zal het nu zakken tot 4,2% (of 30 miljard euro) en dat voor een meerjarenbegroting. De schuld blijft stijgen, alleen wat minder snel.

-      De beloofde belastingverlaging van 4 miljard euro wordt herleid tot 3 miljard.

-      Een beperking van de loonindexering in 2026 en 2028 voor wie meer dan 4.000 euro bruto verdient.

-      Arizona wil de langdurig zieken die al langer dan een jaar een invaliditeitsuitkering krijgen opnieuw controleren.

-      Verschillende diensten en producten, zoals bv festivaltickets en afhaalmaaltijden krijgen een verhoogd btw-regime. De vliegtaks voor vluchten van meer dan 500 km (zeg maar: buiten Europa) wordt verdubbeld tot 10 euro.

-      Het tarief van de effectentaks wordt verdubbeld tot 0,3%, maar de belastinggrondslag wordt niet uitgebreid.

-      Vanaf volgend jaar wordt er een pakjestaks van 2 euro ingevoerd.

-      Er komen lagere accijnzen voor elektriciteit.

-      Tegen 2029 wordt 427 miljoen euro uitgetrokken voor een sociaal akkoord in de zorgsector.

   En dat is het dan. Nu zien wat er allemaal van in huis zal komen. Daarop kom ik morgen eens terug.

   Toen ik mijn blog van gisteren schreef had ik hoegenaamd geen idee dat er op de zoveelste vergadering over de begroting enig akkoord zou bereikt worden. Na nog eens 20 uur vergaderen bleek het dit keer wel het geval, wat maakte dat ik bij de titel nog snel een vraagteken kon zetten.

    Hoe het verder allemaal gaat verlopen, blijft wel een vraagteken, daar het niet alleen gaat over de begroting van Arizona voor 2026, maar ook over die tot het einde van deze legislatuur die pas zou kunnen eindigen in 2029. Mijn lijst ‘Only in Belgium’ zal telkens moeten  aangepast worden en ook dat zal een werk van lange adem worden, met alle geplande uitzonderingen van dien.

   Ondertussen gaat de ‘actie’ van onze vakbonden wél door.Met de stakingsdagen van deze week erbij zal er bv dit jaar al 26 keer gestaakt zijn bij de NMBS. Verder moeten alle bereikte akkoorden nog door het parlement worden goed en zal alles waarschijnlijk pas begin 2026 achter de rug zijn, waardoor Arizona de eerste maanden als een soort regering in lopende zaken met de gekende twaalfden’ zal moeten werken .

      De klimaattop in Brazilië heeft niet het gewenste resultaat opgebracht, het akkoord tussen Rusland en de States ook niet en evenmin is er voorlopig sprake van een slagen van het plan De Wever voor de begroting van Arizona. Rien ne va plus. Om het allemaal nog een beetje erger te maken, kregen we de eerste echte winterprik met wat sneeuw er bovenop, althans in de Ardennen en een beetje ook hier in de Kempen, al hebben we winterwonderland ooit erger meegemaakt. Où sont les neiges d’antan?

   Daarenboven krijgen we de eerste drie dagen van deze week te maken met vakbonds’acties’, wat  wil zeggen dat ook de twee grootste vakbonden  gaan staken en dat tegen een regering waarin ook hun eigen partijen zitten. Politiek op zijn Belgisch, zeg maar.

   De kans dat er e.e.a. zal worden opgelost blijft zeer klein. Raar, hé?

      ‘Vorige nieuwe technologische omwentelingen hebben aangetoond dat zorgen omtrent massaontslagen niet altijd meteen te vrezen zijn. Bedrijven die nieuwe technologische ontwikkelingen toepassen krijgen meestal te maken met een grotere vraag, waardoor ze meer mensen moeten aanwerven. Terwijl sommige banen verdwijnen, zijn er nieuwe die in de plaats komen Het is wel normaal dat de mensen zich zorgen maken over de veranderingen. De hype en hoop over AI is wel iets dat men nooit eerder heeft meegemaakt en de echte impact ervan is nog steeds niet duidelijk. Gaan we een economische revival meemaken, een financiële ramp, een sociale reactie of een combinatie van de drie? We komen er misschien achter in 2026.’

   Bovenstaande alinea is niet van mij, maar een vertaling die ik gemaakt heb van een artikel uit The Economist van15 november, waaraan ik weinig aan toe te voegen heb.