De Vlaamse regering

   Dinsdagavond was de nieuwe Amerikaanse ambassadeur in België te gast in het praatprogramma ‘De Afspraak’. De man, die als ik me niet vergis Bill White heet,  had het enkele keren over ‘my husband’, waaruit men kan afleiden dat hij ‘gay’ is. Dat is voor mij niet direct een probleem, maar strookt niet met de Trump-doctrine dat er in  de States maar twee geslachten mogen zijn. Ik heb zo de indruk dat elke hond met een hoed  aanhanger van  Trump kan worden, als hij de landsheer van Mar-a-Lago maar hondsgetrouw is…

   Dinsdagavond was de nieuwe Amerikaanse ambassadeur in België te gast in het praatprogramma ‘De Afspraak’. De man, die als ik me niet vergis Bill White heet,  had het enkele keren over ‘my husband’, waaruit men kan afleiden dat hij ‘gay’ is. Dat is voor mij niet direct een probleem, maar strookt niet met de Trump-doctrine dat er in  de States maar twee geslachten mogen zijn. Ik heb zo de indruk dat elke hond met een hoed op aanhanger van  Trump kan worden, als hij de landsheer van Mar-a-Lago maar hondsgetrouw is. Het valt te bezien hoe dat eind dit jaar zal uitpakken met de Amerikaanse tussentijdse verkiezingen, waarin de Republikeinen wel eens hun meerderheid in het parlement zouden kunnen verspelen.

--

   En, i.v.m. met de heisa die er over Groenland, is er nog dat mopje uit de oude doos, van eind vorige eeuw.

   Tijdens een quiz vroeg de quizmaster hoe de hoofdstad van Groenland heette. Die antwoordde ‘Agalev’ !

      De feestdagen zijn voorbij en dat betekent voor de regering De Wever dat er werk moet gemaakt worden van alle beslissingen  die net vóór die feestdagen nog werden overeengekomen. Die moeten nog in wetteksten worden gegoten en  door het parlement worden goedgekeurd. Alles laat voorzien dat er een vertraging zal zijn van minstens een paar maanden.

   ‘Een van de problemen waarmee Arizona te maken zal krijgen is dat er veel verantwoordelijkheid van de hogere overheden zal worden doorgespeeld naar de gemeenten. Veiligheid, sociale zekerheid en energieveiligheid worden afgebouwd op de hogere niveaus, terwijl lokale besturen die slechts kunnen opvangen zolang er voldoende middelen zijn Na een tijdje zullen veel lokale besturen vaststellen dat hun marge op is.’

   Bovenstaande alinea is niet van mij, maar een samenvatting van wat Jonathan Holslag, huidig burgemeester van Tienen en oud-professor Internationale politiek aan de VUB, ervan denkt. Volgens hem zullen we zelfs mét verhoogde belastingen onze sociale zekerheid, engagementen op het vlak van vrije tijd en de kritische infrastructuur  niet kunnen blijven financieren.

   We zullen zien of hij gelijk krijgt. Het alternatief is dat we zullen terechtkomen in de heerschappij van de meute, waarin het kortetermijnbelang zal primeren en de politiek geacht wordt de luidste roepers te bedienen.

     Ik herinner me nog een mopje dat op het einde van de vorige eeuw aan de toog verteld werd over het Belgisch deficit. Dat zei toen al dat we de USA de oorlog moesten verklaren. Die zouden die natuurlijk winnen en ons land komen bezetten, waarna wij van  het betalen van onze schulden verlost zouden zijn .

    Met Venezuela gebeurt dat nu ook, maar dan in het echt. De werkelijkheid is echter dat de States momenteel Europa liever kwijt dan rijk zijn en we als Europa een soort ‘vuile derde’ zijn geworden waardoor de Amerikanen niet meer bereid zijn om levens op te offeren voor de veiligheid van Europa. Wat voor hen het best uitkomt is een verdeeld Europa. De Verenigde Staten zijn ’s werelds enige militaire supermacht en geven meer uit aan defensie dan de tien volgende defensiegrootmachten samen. China is momenteel de enige industriële supermacht.

   De kans is groot dat 2026 het begin wordt van een Amerikaanse hegemonie in de westerse wereld en een Chinese in Azië. Vergeet even Rusland dat, in verhouding tot de USA en China, een reus op lemen voeten is geworden, zoals ik ook al vertelde in mijn blog van gisteren.

      De jaarwisseling is een periode van overzichten en voorspellingen. In de meeste van die laatsten denkt men dat er in 2026 een kans bestaat op een  Russische invasie van Europa, een, soort Derde Wereldoorlog, zeg maar. Filip Reyntjes, een gepensioneerde hoogleraar van de Universiteit Antwerpen, schreef daarover een artikel in  De Standaard van dit weekeinde dat ik mijn lezers – samengevat –  niet wil onthouden.

   ‘Na vier jaar oorlog en ondanks immense verliezen en dito economische kosten, is Rusland er niet in geslaagd meer dan één vijfde van Oekraïne (Krim inbegrepen) in te nemen, terwijl het drie keer zoveel inwoners telt.

    Rusland heeft amper één derde van het aantal inwoners van de E.U. Het Russisch Binnenlands Product (bbp) is ongeveer  hetzelfde als dat van Italië en amper één derde van dat van de Benelux. Het Russisch inkomen per capita bedraagt 17.500 dollar t.o.v. 46.000  in de E.U. Als alle NAVO-landen 5% van hun bbp uitgeven aan Defensie, wordt dat budget groter dan het totale Russische bbp.

   Het is dus onwaarschijnlijk dat Rusland Europa militair zal aanvallen, reden waarom het nu een hybride oorlog voert. Die agressie kan niet worden bestreden met conventionele (en dure) middelen. Aan Poetin kan wel duidelijk worden  gemaakt dat wij Rusland met gelijke munt kunnen betalen, wat Moskou voor  logistieke en financiële uitdagingen zou plaatsen.’

     Beter zou ik het niet kunnen verwoorden. 

Of misschien toch maar een ‘Madurotje’ doen? (grapje!)

   Straffe kost wat daar in en rond Venezuela allemaal gebeurd is en nog staat te gebeuren. Dat het land in  crisis is, is geen nieuws. Dat is het al sinds generaal Chavez er ooit een  democratische verkiezing verloor en daarna een staatsgreep pleegde. Na diens dood – aan kanker, waarvoor hij nog naar Cuba trok met de hoop dat ze hem daar konden redden – gaf hij de macht door aan Maduro, nota bene een buschauffeur, die maar één programma had: aan de macht blijven. Erg democratisch was dat allemaal niet. Bewijs daarvan de bijna 7 miljoen Venezolanen die het land ondertussen ontvlucht zijn is er het bewijs van. Of Trump daarom zijn coup pleegde, is niet eens waarschijnlijk, met die man weet men nooit. De vraag is maar of hij het ook zou gedaan heb ben als Venezuela niet de grootste olievoorraad zou hebben gehad. Als het allemaal lukt zoals hij het wil, is straks Groenland aan de beurt. De tijd zal het uitwijzen.

--

   *De naam Venezuela betekende ‘klein Venetië’ en dat had te maken met het grote meer landinwaarts achter Caracas, de hoofdstad.

     Groot nieuws: ik heb ontdekt iets gemeen te hebben met niemand minder dan Donald Trump! Net als The Donald neem ik nl al jaren elke dag een aspirientje. Ik doe dat al sinds ergens in 2016 – ik was toen 76 -  toen ik ’s nachts wakker werd met pijn in een van mijn benen en zag dat de aders op dat been flink gezwollen waren. Met wat massage en twee aspirientjes kreeg ik die zwelling weg en besloot ik elke dag zo’n aspirientje (van Bayer, dat bestaat al meer dan honderd jaar, kan dus niet slecht zijn) te nemen. Wat later vernam ik dat de vader van een buurvrouw dat ook deed. Die man is 96 geworden. Het enige waar men op moet letten, is al iets op de maag te hebben en anders er goed wat water bij te drinken.

   Ik neem wel maar één aspirientje per dag. The Donald, 80, schijnt er meer te nemen. De man houdt nu eenmaal van overdrijven. Misschien is dat ook de reden dat hij blauwe plekken heeft, o.a. op zijn handen, en ik niét.

     Bij deze jaarovergang had men zich in Brussel wel goed voorbereid, het hele politieapparaat onder één leiding en het stadsvuil opgeruimd vóór de feestelijkheden begonnen en was er nog wel schade, maar al heel wat minder dat het vorige jaar. Een reden temeer om het zo te blijven doen, de zeven politiezones te herleiden tot één en de brandweer te houden  zoals ze is. Ook met 85% van het personeel kon die de schade beperkt worden, ook al blijft er steeds wel genoeg miserie over op de overgang van oud naar nieuw. Dat hebben ze ondertussen ook in Antwerpen ondervonden.

   Bij deze jaarovergang had men zich in Brussel wel goed voorbereid, het hele politieapparaat onder één leiding en het stadsvuil opgeruimd vóór de feestelijkheden begonnen, en was er nog wel schade, maar al heel wat minder dat het vorige jaar. Een reden temeer om het zo te blijven doen, de zeven politiezones te herleiden tot één en de brandweer te houden  zoals ze is. Met 85% van het brandweerpersoneel – het gevolg van een staking - kon die de schade beperkt worden, ook al blijft er steeds wel genoeg miserie over op de overgang van oud naar nieuw. Dat hebben ze ondertussen ook in Antwerpen ondervonden, waar het erger was dan de vorige jaren.

   Dé ramp van de overgang van oud naar nieuw gebeurde in het Zwitserse Crans-Montana waar een nachtclub in brand vloog met minstens 40 doden en een honderdtal gewonden, waarvan heel wat ernstig. Het is niet de eerste keer dat zo’n soort club tekort schiet qua veiligheid en men  kan alleen maar hopen dat daar de nodige lessen uit zullen getrokken worden.

‘Oost West, thuis best’ zullen we maar zeggen…

      In de Antwerpse Kempen is het een traditie dat op de laatste’ dag van het jaar de kinderen van deur tot deur ‘Nieuwjaarke Zoete’ gaan zingen. Ze krijgen dan snoep en centjes. Door Corona was deze traditie een paar jaar onderbroken, maar ondertussen weer in ere hersteld. Wij wonen in het centrum van Kasterlee, maar( in een rustige straat zonder doorgaand verkeer en winkels, waardoor wij ook minder zangertjes te zien en te horen kregen.. Vóór Corona waren er dat zo’n dertig- tot veertigtal. Daarna nog maar zo’n tiental en gisteren amper vier. Hopelijk blijft dat niet zo, het zou zonde zijn.

   Tijdens mijn jeugd in Kalmthout gingen op die dag ’s avonds ook de teenagers zingen en die deden dat onder begeleiding van een ‘rommelpot’. Begin de jaren 1950 was dat nog een pot met een gedroogde varkensblaas waar een rieten stokje aan vast. Wanneer men met een natte hand daarover wreef ‘rommelde’ dat. Later werd die blaas - die gemakkelijk stuk ging – vervangen door een plastic zak.

   Tijdens mijn jeugd in Kalmthout gingen op die dag ’s avonds ook de teenagers zingen en die deden dat onder begeleiding van een ‘rommelpot’. Begin de jaren 1950 was dat nog een pot met een gedroogde varkensblaas* waar een rieten stokje aan vast werd gemaakt. Wanneer men met een natte hand daarover wreef ‘rommelde’ dat. Later werd die blaas - die gemakkelijk stuk ging – vervangen door een plastic zak. ’s Avonds werd er geen snoep uitgedeeld, alleen centen en dat kwam doordat bij velen dan het eindejaarsfeest al begonnen was.

--

*Als in die tijd een varken geslacht werd, bracht men dat dier niet naar de slachter, maar kwam de slachter aan huis, waar men het dier eerst de keel oversneed en het vervolgens op een ladder bond om het helemaal intern schoon te maken, waarna men de blaas apart nam om gedroogd te worden.

   Bij deze hoop ik op deze laatste dag van 2025 al mijn lezers een voorspoedig 2026 toe te wensen, maar ik vrees ervoor. Internationaal zijn er nog altijd de oorlog in Oekraïne en de ellende in Gaza die maar niet opgelost geraken en in eigen land is het al niet veel beter, met een ersatzregering die nog steeds e.e.a. van het eigen programma moet rondkrijgen en er zelfs met steeds maar langer durende nachtelijke vergaderingen niet veel beters van terecht brengt. De Senaat zal worden afgeschaft en zou één politiezone komen in het zo goed als failliete Brussel.

  We zien wel wat het zal worden.

      We maken nog eens enkele winterdagen mee en zaterdag kregen we zelfs als eerste Tv-beeld op het journaal te zien dat men op de Kalmthoutse heide al kon schaatsen. Het was twee jaar geleden dat men dat daar nog kon  doen.

   Ikzelf ben een Kalmthoutse ‘heikneuter’, geboren en getogen in Kalmthout, en in mijn jeugd, de jaren 1950/60, konden we daar op de heide elke winter schaatsen. Die heide ligt nl op een kleine hoogvlakte en is de scheiding tussen Maas- en Scheldebekken. Naar het noorden vloeit het water over de grens naar de Maas in Nederland en langs het zuiden naar de Schelde. Er lopen geen beken door die de vennen zouden kunnen vervuilen en dat maakt dat het water er zuiverder is en sneller bevriest.

      De beperking van de werkloosheid in de tijd vanaf 01.01.2026 zal de grootste schok hebben vanaf april, als 50.000 mensen zonder werk hun uitkering zullen verliezen, vooral in Brussel en Wallonië. In totaal gaat het om 194.000, waarvan 90.000 in Wallonië, verder 42.000 in Brussel en 63.000 in Vlaanderen.

   Mensen zonder job zullen nog hoogstens twee jaar een werkloosheidsuitkering kunnen krijgen. Om die hervorming enigszins onder controle te houden voor de RVA en de OCMW’s, waar veel gedupeerden zullen aankloppen, gebeurt de invoering eerder stapsgewijs, met de grootste schok in april.

   De meeste getroffenen wonen in Wallonië, wat geen verrassing is – denk maar aan de reportage van Deborsu – en  zijn van middelbare leeftijd en kortgeschoold. Bart De Wever noemde het al ‘de meest communautaire hervorming die men kan doen’…

     Pierre Wunsch is sinds 2019 de gouverneur van  de Nationale Bank en is aan zijn laatste termijn toe. Hij is een Franstalige liberaal, die echter fatsoenlijk Nederlands spreekt en die waarschijnlijk opgevolgd zal worden door een N-VA’er. Dat schijnt nu al afgesproken te zijn.

   Die opvolger zal het niet gemakkelijk hebben  De groei van de economie vertraagt, er zijn de extra defensie-inspanningen, de vergrijzing zal alleen maar verergeren en dit bij stijgende rentelasten. De krapte op de arbeidsmarkt is zodanig dat bedrijven onvoldoende bekwame mensen vinden als ze willen groeien*. We zijn nog altijd zeer afhankelijk van Duitsland, dat het economische niet goed doet. De vraag is hoe dat verder zal evolueren in een wereld waarin China steeds dominanter wordt en The Donald de president van de US is.

   Een open economie en strikte regels voor staatssteun werken niet meer. De vraag is maar of er een alternatief gevonden wordt.

--

*Gastarbeiders uit het vroegere Oostblok hebben meestal wel een goede schoolopleiding gehad, ook op het vakschool-niveau, Dit in tegenstelling tot die uit Afrika en het Midden-Oosten, die amper leerden lezen en schrijven,

    Na een laatste marathonvergaderingstop een stuk in de nacht is de regering De Wever op Kerstvakantie vertrokken . Niet alles zou geregeld zijn en het ziet er naar uit dat het enkele maanden in het nieuwe jaar zal duren vóór Arizona met e.e.a. in orde zal zijn. Denk maar aan Brussel en bv de meerwaarde-belasting.

      De Washington Post vergelijkt het Belgisch politiek systeem met wat er in Afrika gebeurt. De auteur baseert zich op een boek uit de jaren negentig met als titel ‘Afrika maakt van wanorde een politiek instrument’. Volgens de twee auteurs van de studie, Patrick Chabal en Jean-Pascal Daloz, stelden deze complexe politieke systemen de Afrikaanse leiders in staat om wanorde te gebruiken niet alleen om zichzelf te verrijken, maar tegelijkertijd hun kiezers vast te binden door middelen, vriendjespolitiek en overheidscontracten te verzamelen en te herverdelen. Zeker voor wat Brussel betreft is die vergelijking doenbaar.

   Wat in Afrika ook meespeelt – iets wat ik al meermaals geschreven heb – is het feit dat men bij de onafhankelijkheid van de diverse staten deze had moeten doen volgens de bevolkingsgroepen en niet volgens de koloniale grenzen, wat heeft geleid – en blijft leiden – tot stammentwisten en oorlogen.

     I.v.m. het afbouwen van het teveel aan ambtenaren in  dit land, wat zelfs in The States is opgevallen   (zie mijn twee vorige blogs), heb ik al meermaals gesteld dat men niet alleen de Senaat zou liquideren, maar ook de provincieraden,  Raar maar waar: in Wallonië is er momenteel een plan om daar daadwerkelijk iets aan te doen

   Waals minister van Binnenlands Bestuur,  François Dequesnes (Les Engagés), stelt voor de bestuurlijke provincie af te schaffen, net als de provincieraden en de zowat 200 provincieraadsleden, terwijl de gouverneurs zouden blijven. Net zoals ook ik al eens heb voorgesteld in mijn blog van 18 november (‘Exit Senaat & Co’).

   Om de provincieraden af te schaffen is wel een twee-derde meerderheid nodig en die hebben MR en Les Engagés niet. Er is echter een alternatief. Om de bevoegdheden van de provincies over te hevelen naar andere beleidsniveaus volstaat een gewone meerderheid en die is er momenteel wel. MR en Les Engagés kunnen dus wel de provincies eerst ‘uitkleden’, waarna het mogelijk eenvoudiger zal worden om ze af te schaffen, wat dus nog tijdens deze legislatuur zou kunnen.

   Het gebeurt niet gemakkelijk, maar voor één keer zijn de Walen ons te snel af en kunnen we alleen maar hopen dat het ze lukt en het bij ons ook gebeurt.

--

   Nog een probleem dat hopelijk wordt opgelost is, dat het federaal kernkabinet dan toch de zes (feitelijk zeven) Brusselse politiezones wil herleiden tot één. Iets wat ik hier reeds enkele jaren schrijf. Beter laat dan nooit, zou ik zeggen.In Brussel waren er dit jaar 96 schietpartijen met 8 dodelijke slachtoffers en 40 gewonden ...

Failliet België telt 23.778 mandatarissen:

- 18 nationale ministers en staatssecretarissen plus hun kabinetten*

- 36 regionale ministers en hun kabinetten

- 7 Ministers van de Franse Gemeenschap

- 4 Ministers van de Oostelijke Gemeenten

- 210 federale parlementariërs en senatoren

- 89 Brusselse regionale parlementariërs

- 75 Waalse regionale parlementariërs

- 124 Nederlandstalige regionale parlementariërs - 94 parlementariërs uit de Franse gemeenschap(wat een afwijking in de denominatie!)

- 25 regionale parlementariërs

- 5 leden van de Franstalige Gemeenschapscommissie Brussel

- 5 leden van het Brusselse intercommunautaire comité

- 4 leden van de Nederlandstalige gemeenschapscommissie van Brussel - 10 provinciegouverneurs

- 60 MPP’s leden van provinciaal parlement

- 574 provincieraadsleden

- 8.878 Waalse gemeentelijke verkozen ambtenaren

- 1.128 verkozen gemeenteraadsleden in Brussel

- 12.450 gemeentelijke verkozenen in Vlaanderen

Dit zijn 23.778 politieke mandaten verdeeld in België.

Dus één gekozen ambtenaar voor ongeveer 500 Belgen

of 2 verkozenen per 1.000 inwoners.

 --

*Van eerste minister tot burgemeester kan iedereen in  België een kabinet hebben. Ter vergelijking: in Nederland heeft dat alleen de premier.

   België heeft  het grootste begrotingstekort van Europa.. Raar, hé?

   Of het iets met het optreden van De Wever op Europees vlak te maken heeft, weet ik niet, maar de Amerikaanse pers blijkt België ontdekt te hebben. Volgens de New York Times én de Washington Post is België "de rijkste failliete staat ter wereld". Ons land met 11 miljoen inwoners wordt bestuurd door zes regeringen en zes parlementen.

  ‘Hellhole Brussels’, zoals The Donald haar noemde in zijn eerste ambtstermijn,  is nóg complexer: het heeft een regering, een parlement, 19 gemeenten, officieel zes afzonderlijke politiezones en 33 intercommunales. De stad, met elf miljoen inwoners van meer dan 180 verschillende nationaliteiten, telt 166 ministers, burgemeesters en gemeenteraadsleden, meer dan Berlijn en Parijs samen. De openbare diensten in Brussel worden geleverd door bijna 200 onderaannemers en parastatalen Voor de 'insiders', de politieke partijen aan de macht, betekent dit dat er intercommunaal een enorme pool aan banen en centen te verdelen is, en is dat misschien wel de reden waarom men er niet tot de vorming van een nieuwe regering komt.

--

     ‘The funniest man in Europe’ was de titel die Bart De Wever mee kreeg na zijn eerste optreden in politiek Europa. Sinds Eurocleargate zullen er wel enkele mede-staatshoofden anders over denken, in de eerste plaats ‘lange Merz’. Voor overtuigde Vlaams-nationalisten is Bart helemaal niet grappig, zeker niet sinds gebleken is dat hij al in 2020 gezegd heeft nooit met het VB samen te zullen werken. Zelfs al mochten N-VA en VB op 9 juni 2024 de meerderheid hebben behaald in het eigen Vlaamse parlement, zou daar dus niets van in huis gekomen zijn. Hopelijk zal dat ook bij de echt Vlaams-voelende N-VA-leden blijven hangen tot bij een volgende verkiezing, maar – zoals al gezegd – zou het kunnen dat dat pas in 2029 zal zijn. Het verhaaltje van de ezel en de steen…

     Het Belgisch confederalisme is nog niet voor morgen. Om dat te bereiken moet er een federale twee-derde meerderheid gevonden worden. Persoonlijk had ik gehoopt dat de twee Vlaams-nationale partijen op 9 juni 2024 een meerderheid zouden  halen in het eigen Vlaamse parlement. Dat is toen niet gelukt, al had het waarschijnlijk weinig uitgehaald, nu blijkt dat De Wever  5 jaar eerder – in  het interview met Wim De Vilder -  al  verklaard had nooit met het VB samen te willen werken, iets wat we pas recentelijk te weten zijn gekomen. Op die manier zal zijn confederalisme nooit lukken.

   Na het succes van De Wever in Europa kunnen we alleen maar hopen dat hij ook orde kan brengen in de miserie van de Belgische politiek. Als deze federale regering haar term uit zou doen, zullen we wel moeten wachten op nieuwe verkiezingen tot 2029 en zal er daarvan niet veel in huis komen.