De nieuwe Paus

Er is een nieuwe film op komst over het leven van dokter Kinsey (ik hoop, dat ik zijn naam juist schrijf). De man werd wereldbekend, toen hij, vlak na de Tweede wereldoorlog, als allereerste een wetenschappelijke studie maakte over het seksleven van de Amerikanen, eerst over dat van de mannen, later een over dat van de vrouwen. Die studie maakte nogal ophef, ook al omdat een van de randbeschouwingen stelde, dat er toen in de States zo'n 7% homoseksuele zouden geweest zijn.
Dr Kinsey's cijfers werden o.m. ook gebruikt door Bill Clinton tijdens diens eerste presidentscampagne. Clinton beloofde daar iets aan te gaan doen. Het is in grote lijnen bij beloften gebleven, grotendeels o.w.v. de uitslag van een ondertussen nieuwe studie, het "Hite Report", waaruit bleek dat er hooguit kon gesproken worden van anderhalf procent homoseksuelen (de doorslag in deze enquête kwam er op de vraag "hoe ze het deden"). Ondertussen had men al wel dertig jaar Kinsey's cijfers als dogma gebruikt.
Hier in België doet men nog straffer. Hier zijn zelfs overheidsinstanties, die ervan uitgaan dat ± 10% van de bevolking homoseksueel is en dat alles zonder enige studie of onderbouwing. Als het in Amerika, waar men er ernstig naar onderzocht heeft maar een percentage geeft van anderhald procent, hoe kan dat hier dan 10% zijn. Of had Kardinaal Joos toch gelijk, toen hij stelde, dat de rest een zootje perversen waren?