Berichten van 31 december 2012 tot 6 januari 2013

   De uitspraak van Ben Weyts (N-VA) in de gratiskrant Metro, dat we in dit land eerst naar een confederalisme zullen moeten, omdat er (nog) geen draagvlak is voor een Vlaamse onafhankelijkheid, heeft de discussie daaromtrent nog maar eens doen oplaaien. Ikzelf heb het daarover in deze rubriek al enkele keren gehad, o.a. op 31 oktober 2012 (‘De moeilijke confederale discussie’) en nu woensdag, 2 januari, nog terloops in mijn artikel over de ‘fluwelen scheiding’ in Tsjecho-Slowakije en ik ga daarover niet opnieuw beginnen. In feite is het allemaal verloren energie. Het eerste wat moet gebeuren is, dat de V-partijen bij de volgende verkiezingen de volstrekte meerderheid halen en dit zeker in het Vlaamse parlement. Pas dan kan men serieus gaan praten hoe het verder moet.

   Dat alles neemt niet weg, dat het geen kwaad zou kunnen, mocht men ook in Vlaanderen eens werk gaan maken van een Plan B, nóg iets waarover ik recentelijk geschreven heb n.a.v. van een vraag daarover van Peter De Roover (VVB). Die ergerde zich eraan dat een heleboel geleerde universiteitsprofessoren over alles en nog wat studies maken, maar niet over een eventueel plan B, als het straks met België finaal mis loopt. Een zekere professor Maarten Goos (KU Leuven) blijkt zelfs een studie gemaakt te hebben over het verdubbelen van de koopzondagen*. Zo heeft iedereen zijn problemen…

   We kunnen misschien wel eens heimelijk lachen met de francofone plannen die er zouden bestaan omtrent een plan B (en zelfs een plan W), buiten de echte plannen die ze daar al hebben (2 Marshall plannen en ‘Horizon 2020’), maar het enige wat daar aan Vlaamse kant tegenover staat is een wel degelijk uitgekiend boekwerk dat echter niet aanvaard wordt because geschreven door twee niet politiek-correcten. Hopelijk wordt het straks geen pijnlijk ontwaken met een Vlaamse verkiezingsoverwinning waarvan we de vruchten niet zullen kunnen plukken omdat er niet is over vóórgedacht…

* Die professor stelt, dat het verdubbelen van de koopzondagen 15.000 extra jobs zou kunnen opleveren. Die man gaat er waarschijnlijk van uit dat de mensen hun geld twee keer kunnen uitgeven. De studie wordt niet eens serieus genomen door Unizo, de middenstandsorganisatie die er de grootste baten bij zou hebben…

   Gisteren had ik het reeds over enkele toppolitici van de traditionele partijen, die moord en brand schreeuwen omdat het Vlaams Belang in een van hun gemeentelijke speeltuinen de rust komt verstoren. Eén van die verongelijkten is Étienne Schouppe, die er zich over beklaagde dat er in ‘zijn’ Liedekerke een VB-man was verkozen voor de politieraad. Erg, he?

   Schouppe, die ressorteert onder de christen-democratie, is bij het grote publiek vooral bekend als ex-gedelegeerd bestuurder van de NMBS. Hij werd uit die functie ontheven door groene Isabel Durant, die tijdens Paarsgroen minister van Verkeer was geworden. Buiten zijn jaarloon van 750.000 euro, dat hij 14 (veertien!) jaar lang heeft ontvangen (met daar bovenop nog de zitpenningen als voorzitter van verschillende Europese spoorwegverenigingen), kreeg Schouppe van Paarsgroen een gouden handdruk van 2 miljoen euro, terwijl hij – nota bene – de NMBS achterliet met een schuld van bijna 2 miljard euro! Dat was tijdens het verlichte bewind van Verhofstadt, toen de bomen van diens actieve welvaartstaat nog tot in de hemel groeiden.

   Voor wie denkt dat bovenstaande een eenmalige incasso werd, dient nog te worden vermeld dat dezelfde Schouppe in zijn carrière ook nog kabinetsadviseur was van Chabert, schepen en burgemeester van Liedekerke en kabinetschef bij moederke D’Hondt. Ik neem aan dat men hem daarbij niet met peeschijven heeft betaald. Tot voor kort stond hij met stip aangeduid als dé kanshebber op de job van Belgacom voorzitter, nóg zo’n vet betaalde job. Dat gaat echter niet door en als compensatie wordt hij nu, op zijn zeventigste (hoe zat dat ook weer men die ‘Innesto’ verjonging van Beke?) gecoöpteerd senator, ter vervanging van Peter Van Rompuy, die de familietraditie in ere houdt door op zijn beurt omhoog te vallen bij gebrek aan gewicht.

   Schouppe noemt zich christen-democraat. Mocht hij geleefd hebben ten tijde van Jesus Christus, dan had die hem waarschijnlijk samen met de andere farizeeërs de tempel uitgejaagd…

   Gaat er dan toch eindelijk eens iets veranderen in onze politiek? Op gemeentelijk vlak lijkt het er wel op. De kopstukken van de grote traditionele partijen zien met lede ogen aan dat hun totalitaire democratie zijn beste tijd heeft gehad. Zelfs bij elke verkiezing stemmen verliezen, leek hen niet te deren, maar nu hun eigen gemeentelijke verkozenen het cordon sanitaire doorbreken en het naar de prullenmand verwijzen, worden ze met hun neus op de feiten gedrukt.

   Het begon allemaal feitelijk al in Aalst, waar SP.a baasje Tobback Jr niet kon beletten dat zijn plaatselijke afdeling scheep ging met de N-VA, die er geen graten in vond ex-Vlaams Belanger Karim Van Overmeire niet alleen in het schepencollege op te nemen, maar hem bovendien schepen van Vlaamse Aangelegenheden te maken.

  Nu zijn er al electorale ‘lekken’ in Kortrijk, Zandhoven, Ham, Buggenhout, Liedekerke en Denderleeuw, waar Vlaams Belangers op e.o.a. manier mee het beleid zullen bepalen of toch eigen mensen in bepaalde functies verkozen zien worden. Vooral Denderleeuw wordt een test case, daar de twee grote blokken CD&V/N-VA en Paarsgroen er even sterk staan. Het VB zit er niet alleen op de wip, maar heeft al te kennen gegeven het eerste blok te zullen steunen en desnoods te zullen gedogen, waarmee de zittende SP.a burgemeester de weg van Patrick Janssens op kan.

   Het is nu al zo’n twintig jaar geleden dat Jos Geysels, toen secretaris van het groene Agalev ‘politburo’, op het idee van dat cordon sanitair kwam en meteen op een einde aan een echte democratie in Vlaanderen. Als het Vlaams Blok/Belang niet democratisch genoeg was, had men het wettelijk moeten verbieden deel te nemen aan verkiezingen. Sindsdien mag die partij nog altijd wél deelnemen aan die verkiezingen, maar mag ze daarna niet meer meespelen. Erger nog, de verzamelde media hebben de partij zodanig geboycot, dat ze niet eens publiciteit ervoor wilden opnemen, ook niet tegen betaling. Dat gebeurt nergens anders en kan best geklasseerd worden bij de andere curiosa van dit land: de index, de recupereerbare weekeindfeestdagen, de sper- en soldenperiodes, het uitdelen van staatsgeld voor werklozensteun door de vakbonden en ga zo maar door. ‘Only in Belgium’.

   Hopelijk houdt het kartel N-VA/CD&V het been stijf in Denderleeuw, ondanks de zware druk die er al geweest is van Rudy De Leeuw (notionele interestaftrekker), Herman De Croo (hofnar), 'Markske' Beke en geldschepper Ètienne Schouppe, enkele van de ware zelfverklaarde democraten en zet de trend zich verder in Vlaanderen, zodat we straks weer over een normale democratie kunnen spreken. En dat er dan in Denderleeuw een socialistische vakbondsman is die zegt te zullen verhuizen als dat gebeurt – met, nota bene, het excuus dat hij vreest dat vooral de allochtonen en de Franstalige inwijkelingen er het slachtoffer van zullen worden – dat hij dan maar vertrekt. In Wallonië is nog plaats genoeg voor hem.