Berichten van 18 februari 2013 tot 24 februari 2013

   Ik stelde me gisteren nog de vraag, of onze media wel goed geplaatst zijn om kritiek te hebben op de Italiaanse rechtsgang. Als men in eigen land ziet, wat er bij justitie en politie allemaal mis kan lopen, dan zouden we ons diep moeten schamen.

   Neem nu bijvoorbeeld de dood van die jonge drugsverslaafde die ellendig aan zijn einde kwam in Mortsel. Zo’n feit op zich is al te vreselijk om bij stil te staan. Dat die hele zaak na drie jaar weer boven water komt – en dan nog pas na een Tv-reportage - kan er bij mij niet in.

   Of de zaak Kim De Gelder. Ik ben geen specialist ter zake, maar moet het vier jaar duren vóór zo’n proces kan beginnen? Men zegt nu dat de jonge man nooit meer zal vrij komen. Als dat zo is, hoeft men daar toch geen proces over te voeren? Wat lost dat nu op? Als hij tenslotte in dit proces zal veroordeeld worden – zelfs levenslang - en niét geïnterneerd, wie garandeert dan dat  iemand met zo’n zieke geest, nooit vrij komt? Als Michelle Martin hier kan vrijkomen en zelfs Dutroux een kans maakt (omdat onze wetten dat nu eenmaal toelaten), wie zegt dat Kim De Gelder ooit ook niet vrij komt?

   En wat te denken over de zgn ‘kasteelmoord’? Dat lijkt nu al een vaudeville die jaren gaat aanslepen, met wrakingen, klachten over incest die zonder gevolg blijven, een moordenaar die zelf al een jaar dood zou zijn. Zelfs Agatha Christie had zoiets niet kunnen verzinnen, maar die kende dan ook het Belgische gerecht niet. Poireau misschien?

   Voor geldzaken bestaat er tegenwoordig zelfs al de mogelijkheid een proces af te kopen, waardoor er dus niet alleen geen proces meer komt, maar waardoor men ook niet meer veroordeeld kan worden. E.e.a. heeft te maken met enkele grote zaken, die al zo lang aanslepen (die van Beaulieu bv al meer dan 20 jaar!), dan men de hoop heeft opgegeven dat er ooit een proces van zal komen.

   Nu, alles heeft zijn voor- en nadelen, maar gerechtigheid kan men het in dit land allemaal niet meer noemen. Het heeft meer weg van bezigheidstherapie, van bijzaakspecialisatie, van zwarte pietenspelletjes waarbij tussendoor gerecht en politie verstoppertje spelen en soms zelfs met elkaar in de clinch gaan (zoals bij de Antwerpse onderzoeken naar diamantfraude), terwijl alleen de advocaten er beter van worden.

* 'Whodunit' komt van 'Who (has) done it' en slaat op een genre van voornamelijk Engelstalige detectiveverhalen.

   Dit weekeinde zijn er verkiezingen in Italië, die van groot belang kunnen zijn voor het voortbestaan van de eurozone. Italië is, ondanks alles, de derde grootste economie van die zone en het gaat ook daar echt niet goed. Meewarig doen over de Italiaanse politiek, zoals men in onze media dezer dagen al enkele dagen bezig is, is echter wel wat overdreven. Veel van de politieke ziektes die het transalpijnse schiereiland teisteren, komen nl ook bij ons voor. En daar hebben we zelfs geen Silvio Berlusconi of een Beppe Grillo* voor nodig

   Net als Italië heeft ook België een staatsschuld die de 100% van het bbp dit jaar (weer) gaat overschrijden. De groei, voor zover die er nog is, stelt ook niet veel meer voor. Onze justitie is al even traag als de Italiaanse en ons staatssysteem is al even ‘gelagerd’ als het hunne. Denk maar aan het gemeentelijke, het provinciale, het regionale en het federale vlak. Op dat gebied moeten we voor Italië niet onderdoen. En net als in Italië hebben we hier vakbonden die weinig of geen meerwaarde meer betekenen en die de economie de laatste tijd meer kwaad dan goed doen.

   Vergeten we tenslotte niet, dat men ook dit land verre van zeker is over hoe het verder moet. Luc Coenen, de gouverneur van de nationale bank (NBB) heeft zopas nog maar eens de aanpassing van index op tafel gelegd, iets waarvan vakbonden en de linkse partijen niet willen weten. Toch blijft ze de hoofdreden van het grote loonverschil met onze buurlanden en onrechtstreeks mee de oorzaak van banenverlies, het links gezeur over koopkrachtverlies ten spijt. Het Europees besparingsplan ligt ter discussie en daarover is zelfs de socialistische ‘familie’ het onderling niet eens. En dan is er nog het gelijkschakelen van de statuten van bedienden en arbeiders, iets dat in onze buurlanden al tientallen jaren geleden is gebeurd. O.m. door dat uitstel, is een gelijkschakeling zoals de vakbonden het zouden willen, nl het statuut van alle arbeiders optrekken naar het huidige bediendenniveau, nu praktisch niet haalbaar. Zeker niet tegen half juli van dit jaar, zoals het Grondwettelijk Hof heeft gevraagd. Volgens een studie van de KU Leuven, vorig jaar uitgevoerd op vraag van het Verbond van Belgische Ondernemingen (VBO), zou een gelijkschakeling naar boven ons tussen de 30.000 en de 60.000 banen kosten. Zo’n gelijkstelling zou onze reeds hoge loonkost nl tussen de 2 en de 4% duurder maken en de vuistregel is, dat bij een stijging van de loonkosten met 1%, de werkgelegenheid met 0,5% daalt…

* Grillo is de naam van de promotor van de zgn ‘Vijfsterrenbeweging’, een min of meer anarchistische bedoening, die best kan vergeleken worden met de Indignados en de Piraten. De man is een erg populaire cabaretier. Grillo betekent krekel in het Italiaans. De fabel van Jean de la Fontaine indachtig, heeft Italië echter geen krekel nodig, maar eerder een mier!

   De Amerikaanse bandenfabrikant Goodyear heeft ook een fabriek in Amiens, Noord Frankrijk. Een beetje raar in het thuisland van Michelin, waar men geen grote concurrent zoals Goodyear zou verwachten. Dat komt omdat Goodyear in Amiens alleen banden maakt voor landbouwmachines en tractoren, iets wat een specialiteit blijkt die men in een landbouwland als Frankrijk best kan gebruiken*. Nu onderhandelt Goodyear al vijf jaar vruchteloos met de Franse vakbonden over de toekomst van het Franse filiaal en heeft de firma uiteindelijk beslist de zaak te sluiten. Een andere Amerikaanse bandenproducent gespecialiseerd in landbouwbanden, Titan International, werd daarop gevraagd het bedrijf over te nemen. Ook dat gaat niet door en de demarche daaromtrent heeft zelfs voor een hele heisa gezorgd. Titan’s CEO, een zekere Maurice Taylor, heeft nl een briefje gestuurd naar de Franse minister van Industrie, waarop hij hem zegt dat een Fransman, volgens hem, maar drie uur per dag werkt. ‘Per dag’, zegt hij,’hebben ze één uur pauze, één uur om te gaan eten** en van de overige zes worden er drie gevuld met praten. Een Franse fabriek overnemen? Denkt u dat we achterlijk zijn?’.

   Nu zal de hele zaak misschien wel niet zo erg zijn als ze wordt voorgesteld. Feit is wel, dat het met Frankrijk helemaal niet goed gaat. PSA, de moedermaatschappij van Peugeot en Citroën, maakte vorig jaar een verlies van 5 miljard euro en gaat zo’n 11.000 banen schrappen. Volgens het onderzoeksbureau Trendeo sloot er vorig jaar bijna elke dag wel ergens in Frankrijk een fabriek. In totaal zijn er al meer dan een half miljoen langdurig werklozen. Dat is 200.000 meer dan drie jaar geleden. Voor het tiende jaar op rij is de Franse handelsbalans negatief. Het exportdeficit bedroeg 73 miljard euro in 2011. Ter vergelijking: Duitsland had dat jaar een overschot van 150 miljard. De export van het kleine Nederland is groter dan dat van het grote Frankrijk. Om de ook daar steeds stijgende kosten van de vergrijzing te kunnen blijven betalen, zouden de sociale bijdragen in Frankrijk moeten verhoogd worden en/of de pensioenuitkeringen verlaagd. Zie je dat al gebeuren onder ‘Monsieur Normal’? Het is nu al zo goed als zeker, dat Frankrijk de Europese 3% norm niet zal halen.

   Ze zullen in Frankrijk, net zo goed als in de andere landen – België inbegrepen – harder en vooral langer moeten werken. Onze vakbonden hebben gisteren nog eens mogen uithalen via een zoveelste betoging, maar dat zal ook hier aan de situatie niets veranderen. Zij komen in de eerste plaats op voor wie al een baan heeft en maken het zo steeds moeilijker voor wie niet op de arbeidsmarkt geraakt. Dat geldt niet alleen voor de mensen die vroeger in Gent allochtoon werden genoemd, maar ook voor de jongeren, vrouwen en laaggeschoolden tout court. Nergens binnen de Oeso worden er minder 50-plussers aangeworven. Boven de zestig werkt er bijna niemand meer. Meer dan een derde van de Belgen werkt helemaal niet en de vakbonden lijken dat allemaal normaal te vinden. Straks krijgen onze ministers van Werk en Economie ook zo’n briefje uit Amerika…

* Ik heb ooit enkele jaren bij een firma gewerkt die landbouwmachines en toebehoren verkocht aan landbouwers. Die had voor de tractorbanden een alternatief: afgedankte vliegtuigbanden! Bij vliegtuigen moeten de banden om veiligheidsredenen nl na een zeker aantal vlieguren vervangen worden – versleten of niet – en er zijn er nog heel wat die goed genoeg zijn om ermee over de velden te rijden. Je moet er maar opkomen!

** Uit mijn ervaring bij DAF weet ik, dat Franse werkplaatsen ’s middags twee uur sloten, van 12 tot 14.00 uur. Vóór de komst van de GSM was het gedurende die tijd daar onmogelijk iemand te contacteren om iets geregeld te krijgen. Sinds de mobiele telefonie steeds algemener werd, kon men al wel eens iemand tijdens de lunch contacteren en iets afspreken, maar meestal gebeurde er vóór 14.00 uur helemaal niets. Bij DAF, waar men de klanten een 24 uurservice garandeerde, lachten wij ermee, dat het in Frankrijk maar een 22 uurservice was. ’s Nachts werden ze geholpen, maar niet tijdens de twee heilige uren van de ‘déjeuner’!

   I.v.m. de discussies over de beslissingen van de nieuwe Antwerpse meerderheid valt het op dat er ook telkens een reactie daarover komt vanuit Gent. Die stad is bij de gemeentelijke verkiezingen van vorig jaar in Vlaanderen zowat de enige stad van betekenis geweest waar links een goed resultaat heeft behaald. Als gevolg daarvan is de Gentse burgemeester Termont zowat uitgeroepen als dé rode Messias, dé roepende in de Vlaamse woestijn. En dat roepen doet hij bijna letterlijk. Dat begon al vlak na bovenvermelde verkiezingen, toen hij het niet kunnen vond dat men in Aalst een nieuwe gemeentelijke meerderheid creëerde met een N-VA schepen met een VB-verleden. Precies alsof Aalst ook al van Gent afhing. Het beterde er niet op toen in Dendermonde het nieuwe gemeentebestuur afhankelijk dreigde te worden van een gedoogsteun van hetzelfde VB. Steeds moest mijnheer Termont zijn links standpunt daarover duidelijk maken. Jammer genoeg voor hem werd het ook steeds duidelijker dat men daar buiten Gent weinig waarde aan scheen te hechten.

   Dan maar eens geprobeerd in Antwerpen, waar Termont’s rode kameraden ook al uit het bestuur van de stad verwijderd waren, na 90 jaar aanwezigheid aub! De beslissingen over de regenboog shirts, de extra inschrijvingskosten en de hiv-pillen waren evenveel redenen om aan te tonen dat men zo iets in Gent niet deed. Het lijkt wel of Gent in Vlaanderen de norm moet worden. Wat niet gebeurt zoals in Gent, kán niet. Nadat Termont eerst enkele medewerkers inschakelde om de hete kolen uit de Antwerpse haard te halen, kwam hij gisteren zelf aan het woord en zei hij letterlijk: ‘Dit is voorbode van maatschappij waarin we leven als de N-VA het voor het zeggen heeft’. En dan? Moeten wij de Gentse norm volgen en geld blijven wegsmijten aan ‘Gentse buitenlanders’, zoals de allochtonen in zijn stad straks zullen heten (onderverdeeld in ‘Gentse Turken’, Gentse Roma’s, ‘Gentse Roemenen’ en ga zo maar door)?

   Laat het duidelijk zijn, dat ik niets tegen buitenlanders heb, zolang die de regels volgen en hier ook hun plichten nakomen. Dat laatste is er de laatste tijd steeds minder bij, met als gevolg dat onze sociale zekerheid het straks niet meer aan zal kunnen. Zo had ik het gisteren in deze rubriek nog over misschien wel 2 miljoen Afrikanen die aan aids lijden. Volgens een artikel van dezelfde dag in De Standaard, van Artsen zonder Grenzen, gaat het om 5 miljoen. Als daarvan 1% daarvan naar hier zou komen en op onze kosten geholpen zou moéten worden, zoals de wereldverbeteraars eisen, dan zou ons dat zo’n 75 miljoen euro per maand kosten. Om even bij stil te staan.

   Dat het voor nieuwe meerderheid op het Antwerpse ‘schoon verdiep’ geen walk-over zou worden, stond in de sterren geschreven. Dat hield in, dat zowat alle nieuwe besluiten meer dan waarschijnlijk door de hoofdzakelijk linkse oppositie van SP.a en Groen zouden worden neergesabeld. Wel, het is veel erger dan dat.

   Het begon met de uitspraak van Bart De Wever ergens in een interview aan De Standaard, waarin hij stelde dat het dragen van regenboogshirts, het symbool van de holebigemeenschap, niet toegelaten zouden worden voor loketbedienden. Dat was geen nieuwe maatregel, alleen een uitbreiding van een bestaande uit de vorige meerderheid onder Patrick Janssens - Janssens+ zeg maar - die zei dat men achter het loket geen hoofddoeken en/of andere religieuze kentekens mocht dragen. Het kot was te klein in het linkse kamp, dat zich flink belachelijk maakte toen bleek dat de zgz geviseerde Antwerpse holebigemeenschap er zelf helemaal geen aanstoot aan nam.

   Dan was er de beslissing om de inschrijving bij het OCMW 250 euro te laten kosten, i.pl.v. de huidige armzalige 17. Armzalig, omdat het werk ervoor – ambtenarenloon nog niet eens meegerekend – de stad zo’n 330 euro kost, terwijl inwijkelingen in Nederland tegenwoordig 960 euro moeten neertellen en in Frankrijk en Duitsland ook ± 250. Weer links gehuil, ditmaal ondersteund door de socialistische burgemeesters Tobback Sr uit Leuven en Termont uit Gent. Ook hier bleek het te gaan om een maatregel die vorig burgemeester Janssens reeds enkele jaren geleden had voorgesteld. De maatregel was (nog) niet ingevoerd, omdat Janssens’ eigen partij – die het toen nog voor het zeggen had – er niet mee akkoord kon gaan.

   Driemaal is scheepsrecht en ook weer groot protest, nu La Homans, het nieuwe OCMW-hoofd van de koekenstad, gesteld had dat de stad niet langer gratis aidsremmers ter beschikking stelt aan hiv-besmette illegalen aan wie hier de verblijfsvergunning is geweigerd én die in hun land van herkomst ook aan die medicamenten kunnen geraken en dat het OCMW elk geval afzonderlijk bekijkt. De politiek correcte wereld stond weer op zijn achterste poten en zelfs geblockte Maggie vindt Homans' voorstel ‘inhumaan’. Ook nu ging het echter weer om een regeling die reeds gehanteerd werd door het vorige OCMW-bestuur (met toen aan het hoofd Monica De Coninck, nu federaal minister van arbeid!).

   In De Standaard van gisteren stond het verhaal van een vrouw uit Burkina Fasso die hier illegaal is, geen verblijfsvergunning krijgt en het hiv-virus in zich draagt. De vrouw heeft dat virus opgelopen in haar geboorteland en is naar hier kunnen komen met de hulp van een ‘religieuze werkster’ en een smokkelaar (waarvoor ze dus wél geld had). Hoe erg het ook is – het is letterlijk een kwestie van leven of dood - als we dat medisch toerisme ongecontroleerd toelaten, kunnen we straks even goed half Afrika naar hier laten komen. Op dat continent zijn er nog enkele miljoenen hiv-geïnfecteerden. Stel, dat er daar 1% van naar hier zou komen en wij die allemaal zouden moeten gaan helpen, aan 800 euro per persoon  per maand…

   De kritiek van de Antwerpse linkse oppositie en van de andere steden, Gent op kop, is wel echt gratuite. In de eerste plaats vanwege die oppositie, omdat het in feite gaat om de toepassing van toestanden die ze zelf in gang gezet had gezet (en waarop ze toen géén kritiek kreeg). In de tweede plaats vanwege die andere steden die zichzelf willen verkopen als zoveel humaner als Antwerpen, maar in feite alleen maar hopen dat de havenstad de bulk van de economische en medische gelukzoekers blijft ontvangen, zodat zijzelf er minder last van hebben en zo de grote humanist kunnen blijven uithangen. De schijnheilige humanist weliswaar.

   Kortom, op Janssens was er geen kritiek, op Janssens + zoveel te meer.

   Vlaanderen is weeral een beweging rijker: ‘de autonome nationalisten’. Als we de media mogen geloven zijn dat extreem-rechtsen met een eerder links programma. Een contradictio in terminis, zoiets als links-liberalen of rechtse communisten, ik zeg maar wat. Misschien weeral een taak voor onze nationale staatsveiligheid om die kerels goed in ’t oog te houden. Zoals ze dat gedaan hebben met ‘Blood and Honour’, nog zo een uit de kluiten gegroeide cafégroep van ‘Halbstarken’, zoals die in Duitsland genoemd worden, maar die in België serieus wordt genomen omdat er enkele (ex)militairen aan meedoen en die durven soms wel eens een wapen bij te hebben. Die drie man en een paardenkop hadden misschien een staatsgreep kunnen plannen!

   Bovenvernoemde autonome nationalisten hielden zondag een eerste betoging in Brugge. Ze waren er blijkbaar met z’n allen: alle dertig! Er was zelfs een tegenbetoging aangekondigd en die bleek later te bestaan uit een veertigtal Standard supporters die hun club waren gevolgd naar de match op Cercle en zo toevallig in Brugge waren. Volgens de kranten daagden ze de autonomen uit door in het Frans liedjes te zingen. Zo van: ‘Allons les rouges, allons les rouges, allons les rouges et blancs’ (of iets in dien aard). Zouden die Walen dat trouwens in een andere taal kunnen?

   De autonomen hebben wel een kans gemist om zich in de kijker te werken. Ze hadden moeten deelnemen aan het Aalsterse carnaval met e.o.a. praalwagen die hun programma uitdroeg. Dan was de Unesco daar misschien ook over gevallen. Dat was nog eens reclame geweest! Vraag is wel, of Schauwvliegje het straks allemaal nog geformuleerd zal krijgen . Misschien een idee voor tegen Halfvasten, of heet dat tegenwoordig Halfveertigdagentijd?

   Nog een laat Alaaf!

   Scandinavië in het algemeen en Zweden in het bijzonder golden steeds als hét voorbeeld van de progressieve ontwikkeling. Zweden werd 44 jaar ononderbroken door socialisten geleid (van 1932 tot 1976 en daarna – op drie jaar na – van 1982 tot 2006. Met wereldwijd bekende firma’s als Volvo, Scania, Saab en Ericsson werd er welvaart gecreëerd en met de opbrengsten daarvan werden de sociale voorzieningen steeds verder uitgebreid. Tot men ook daar begon te denken dat de bomen tot in de hemel groeiden en het ergens in de jaren negentig grondig fout liep. Het land maakte toen reeds een bankencrisis mee die de voorloper zou worden van wat we sinds 2009 in de E.U. meemaken. In 2006 was het gedaan met het socialistisch beheer en begon het land weer uit het dal te geraken. Het staatsbeslag viel terug van 67% in 1993 tot 49% vandaag, de hoogste belastingen van 84 naar 57%, de vennootschapsbelasting van 26 naar 22%, de staatsschuld van 70 naar 37% ** van het bbp en de begroting van een deficit van liefst11% naar een overschot van 0,3%! Het pensioen- en onderwijssysteem werden hervormd, waarbij er nu meer wordt uitgegaan vanuit het standpunt van het individu en niet meer van dat van de welvaartstaat. Het land doet niet mee met de euro en kan zijn munt dan ook aanpassen waar nodig.

   Enfin, daar gebeurt zo’n beetje het tegenovergestelde van wat wij hier meemaken, waar de staat zich steeds meer met alles gaat bemoeien en waar de belastingen blijven stijgen. I.pl. v. minder krijgen we in België steeds meer socialisme. Europees commissaris De Gucht, nooit om een uitspraak verlegen, had voor een keer gelijk toen hij in de Zevende Dag kwam vertellen dat de regering Di Rupo een kans gemist heeft door in 2012 niet ernstig te hervormen – iets wat ik hier ook al lange tijd schrijf. Hij zou dat echter beter eens gaan vertellen bij zijn eigen Open VLD, die mee in die regering Di Rupo zit, af en toe wel wat kritiek levert, maar – als puntje bij paaltje komt – de socialistische belastingsregering blijft steunen. Het dreigbeeld, pas nog verwoord door de eigen blauwe vakbondsleider Vercamst, dat de partij bij een volgende verkiezing de 10% niet meer zal halen, wordt dan ook met de dag reëler.

* ‘Het Zweedse voorbeeld’. In het Scandinavisch hangt het bepalend lidwoord (in dit geval ‘et’) achteraan het zelfstandig naamwoord.

** België zit momenteel met een staatsschuld van om en bij de 100% en vóór die zakt kan er, ook volgens De Gucht, geen sprake zijn van een relance. Het tekort op het budget was bijna 3%, maar zal daar over gaan daar men voor 2013 nog minstens één extra miljard moet vinden, omdat de economische groei te rooskleurig werd ingeschat…