Berichten van 28 april 2014 tot 4 mei 2014

   ‘De waarheid komt uit de kindermond’ is een gezegde dat dient aangepast te worden. Die blijkt nl ook te kunnen komen uit de mond van een minister. Echt waar, en dat gebeurde afgelopen week in een dubbel interview met Didier Reynders en Unizus-en-zo topman Karel Van Eetveld. Daarin zei Reynders nl dat zijn partij, het MR, de zgn ‘pestbelastingen’, zoals de verhoogde taksen op bedrijfswagens e.d. mee had goedgekeurd omdat ze in de eerste plaats Vlaanderen treffen, waar de meeste industriële en economische activiteiten zijn. Hij had er ook nog de flitsboetes bij kunnen nemen, maar zo ver is hij niet gegaan, alhoewel het daar feitelijk nóg erger is: Vlaanderen betaalt ze, Wallonië profiteert ervan. Of de loonkloof, die het vooral moeilijk maakt voor de Vlaamse export, die 83% van de Belgische voor haar rekening neemt. Als men weet dat Gwendolientje voor het goedkeuren van bovenvernoemde pestboetes haar excuses aan het Vlaamse bedrijfsleven heeft aangeboden, kan men zich toch afvragen wat de zin was van de verbroedering van de Belgische liberalen op één mei. Alleen maar om knuffel Maggie op te kunnen voeren?

   Buiten de schade die Reynders aanbrengt aan de Vlaamse regeringspartners, trapt hij ook nog eens na naar zijn CD&V opvolgers bij Financiën, Vanackere en Koentje Geens, die hij voor de pestbelastingen verantwoordelijk stelt. Iets wat hij trouwens al eens gedaan had in zijn recent uitgegeven boek ‘zonder taboes’. E.e.a. past in Reynders’ plannetje om een gooi te doen naar het minister-presidentschap van het Waalse gewest. Met een PS die zwaar wordt aangevallen op haar linkerflank door de communisten van de PTB, maakt hij nl een kans en dan komt het op één of meer cynische opmerkingen – zijn handelsmerk - niet meer op aan. Mocht dat lukken en mocht de MR straks ook nog in aanmerking komen om met de N-VA een nieuwe federale regering te vormen zónder de PS, dan is maar de vraag wat hij dan gaat vertellen. We kijken er naar uit!

---

   En dan nog dit:

- Volgens De Standard online – die ik nog steeds krijg ofschoon ik mijn abonnement bij de krant heb opgezegd – zou Vande Lala in aanmerking komen voor een functie bij de VN. Moet dat niet zijn: bij Cosa Nostra, Ndrangheta of de Camorra?

- Volgens Wouter de boskabouter Van Besien doet de oproep van Vande Lala aan alle linksen om toch maar voor de SP.a te stemmen, hem denken aan de oproep van de pastoors vroeger, die van op de kansel waarschuwden voor het rode gevaar. Hij had ook kunnen verwijzen naar de oproep van bisschop Desmedt van Brugge, die ooit verklaarde dat stemmen voor de Volksunie doodzonde was. Misschien zou de boskabouter blij zijn mocht een bisschop dat vandaag vertellen over de N-VA…

   Vroeger was er op Tv een politiek programma dat ‘Ieder zijn waarheid’ heette. Ik moest daaraan denken n.a.v. de stortvloed van stoere verklaringen die we de laatste week gehoord en/of gelezen hebben van de verschillende partijen. In tegenstelling tot het Tv programma was het nu echter echt ieder zijn waarheid, zonder rechtstreekse tegenspraak van welke concurrent ook. Zo komt het bv van de linkse partijen over alsof het N-VA programma iedereen armer gaat maken, dat terwijl bv personenbelasting en werknemersbijdrage verminderd zouden worden en zij die minder dan 3.000 euro bruto verdienen – ± de helft van de werknemers – erop vooruit zullen gaan. Uitgerekend die groep mensen waarvoor links het zgz opneemt, maar waarvoor ze de laatste decennia zelf niet veel gedaan heeft. Zoals ik hier al eens meer geschreven heb, is het zonder meer een schande dat socialisten de oude pensioenslogan van de even oude Tobback weer bovenhalen, terwijl ze sindsdien achttien jaar de minister voor Pensioenen geleverd hebben.

   Tenslotte blijft er, boven al het gekrakeel met cijfers, het feit van de transfers waarover zo goed als niets werd gezegd, zeker niet door de traditionele partijen. Volgens een recent rapport van het Aktiekomitee Vlaamse Sociale Zekerheid (AK-VSZ) bedroegen die in 2010 tussen de 4 en de 5 miljard euro en is het nu zeker niet minder. Die transfers lopen nl via ontvangsten en uitgaven. Vlaanderen, met meer werkenden en minder uitkeringsgerechtigden, betaalt een pak meer dan het krijgt. Met een bevolking die bijna het dubbele is van de Waalse, heeft Vlaanderen ± 20.000 werklozen minder. Om het verhaal compleet te maken, komen daarbij nog de transfers voor de betaling van de Belgische staatsschuld en komt AK-VSZ uit op een totaal van bijna 12 miljard. Zelfs dat laatste bedrag is nog aan de lage kant (al kan het te maken hebben met het jaartal 2010), want de Leuvense denktank Vives schat het tegen de 16 miljard euro.

   Van bovenstaande cijfers hebben we op de 1 mei stoeten, het congres van CD&V en de ‘verbroedering’ tussen MR en Open VLD in Geldenaken, waar de Michel’s het voor het zeggen hebben, niet gehoord. Hopelijk komen ze er achter over drie weken.

   Binnen de week hebben we een CD&V-congres gehad over de N-VA, een congres van de N-VA en een reeks rode 1 mei-betogingen tegen de N-VA en tussendoor nog verklaringen van MR en CdH dat ze met die partij niets te maken willen hebben bij de vorming van een volgende federale regering. Niet slecht als publiciteit voor een partij waarover men gezegd had niet meer te zullen spreken. De eerste, bij mijn weten, die dat vertelde, was de ‘keizer’ van Oostende, die er zelf steeds zijn mond van vol heeft. Diezelfde keizer, die men beter peetvader zou noemen, wil – evenmin als zijn rode collega’s – dat er in dit land iets verandert. Hoe dat moet gebeuren met een nieuwe federale regering die de eerste jaren telkens 12 miljard euro extra zal moeten besparen, zegt hij er niet bij. Zijn partijgenoot Tobback Jr, zoon van, wil dat zijn partij samen met de Waalse PS de grootste politieke familie wordt en ook dat is niets nieuw, want dan kan hij zich als een volleerd wieltjeszuiger uit de wind zetten. De Zoetemelk van de Belgische politiek, zeg maar. Die dan andere mensen tweederangs figuren noemt en vindt dat de kiezers teveel hun buik en te weinig hun verstand volgen, m.a.w. dat ze dom zijn...

   Hét probleem van de SP.a is niet de N-VA. Bij de opkomst van het Vlaams Blok hebben de Vlaamse socialisten hun basis al verloren aan de Vlaamsnationalisten. Een deel daarvan is overgestapt naar de N-VA, maar het gros van de nieuwe N-VA’ers komt uit CD&V en Open VLD. Die mensen zouden eventueel nog naar hun oude liefde kunnen terugkeren, maar zeker niet overstappen naar de sectaire roodjes, waarvan men weet dat ze niet hun eigen plannen, maar wel die van de Waalse PS zullen uitvoeren. Het gevaar voor de SP.a komt uitsluitend van hun eigen linkerzijde, de communisten van de PvdA, het vroegere Amada. Het blijft dan ook potsierlijk dat Tobback en Co hun energie verspillen in aanvallen tegen de N-VA, terwijl ze aan uiterst links - dat mee mocht opstappen in hun 1 met stoeten - beleefd blijven vragen toch maar SP.a te stemmen, wat die niét zal doen. Op links is er trouwens nog een derde keuze: de watermeloenen van Groen, die meer dan ooit groen zijn van buiten en rood van binnen.

   De conclusie van deze eerste mei is dan ook, dat niet minder dan drie linkse partijen het tegen elkaar moeten opnemen voor het verdelen van hoogstens 25% van de stemmen. In dat opzicht is het inderdaad nog aan te nemen dat Tobbackske rekent op de PS. Dat hij Vlaanderen daarbij straal negeert zijn we ondertussen al gewend.

   Het gaat niet goed met de Waalse liberalen van het MR. Ze zitten in geen enkel regionale regering en in de federale mochten ze meedoen omdat men zijn aantal moest hebben. Daarin ondergingen ze het dictaat van de PS, net zoals trouwens de Vlaamse blauwen en zijn ze mede verantwoordelijk voor de verhoogde belastingen die ze ook hun eigen cliënteel hebben aangesmeerd (ze hebben er zich alleen niet voor geëxcuseerd zoals Gwendolientje gedaan heeft). Nu de PS in Wallonië stemmen dreigt te verliezen, niet zozeer aan de MR, maar aan de PTB, de Waalse tegenhanger van het communistische PvdA, zit er voor de MR misschien weer een kansje in om ook in Wallonië en Brussel mee te mogen spelen. Dat maakt blijkbaar enkele blauwe francofone tenoren zenuwachtig. Een eerste keer liep het al mis, toen bleek dat hun plan voor een fiscale hervorming niet bleek te kloppen. Volgens een controle door de KU Leuven zaten ze er ‘maar’ 10 miljard naast!*

   Ook aan de top van de partij botert het al langer niet meer en heeft men een clan rond Reynders en een rond de Michels. Om aan dat probleem een mouw te passen is men dan maar een gemeenschappelijke vijand van buitenuit gaan zoeken en dat is dan de N-VA geworden. Hoe meer zielen, hoe groter kerkhof. Volgens zowel Reynders (die eerst vóór was) als Michel Jr zal hun partij, het MR dus, niet deelnemen aan een nieuwe federale regering waarin ook de N-VA zou zitten, terwijl uitgerekend die partij de MR er wél bij wou hebben om eventueel een nieuwe regering te kunnen maken zonder de PS.

    Enfin, ze doen maar. Arme kiezer die waarschijnlijk na 25 mei voor de zoveelste keer bij de bok zal gezet worden als partijen, die elkaar nu uitschelden, dan weer netjes gaan samenwerken (of iets dat erop trekt). Mocht het écht menens worden met een N-VA die ‘incontournable’ zou worden in Vlaanderen, dan is de kans groot dat er weer geen federale regering kan gevormd worden en zal het deze keer zeker niet de schuld van de Vlaamsnationalisten zijn. Het zou voor de hopelijk dan al gevormde Vlaamse gewestregering goed uitkomen om de Senelle doctrine in praktijk te brengen en het confederalisme, de onafhankelijkheid of wat ook dan uit te roepen.

* Er zijn nóg liberalen die niet (goed) kunnen rekenen. La Rutten beweerde recentelijk, dat de overheid een investering van 1 miljard euro in de scholenbouw kan financieren door jaarlijks 100 miljoen bij te dragen via een publiek-private samenwerking (pps). Dat moet dan wel gebeuren over een periode van 30 jaar en zal die overheid in totaal 3 miljard euro kosten, terwijl het via een reguliere financiering maximum 1 miljard zou zijn. Een verschil van 2 miljard! Gwendolientje heeft zeker ook vso gevolgd?

   Na de discussie over de 800.000 stemmen van de Arco-coöperanten (het kan ook een veelvoud zijn), die misschien niet of slechts gedeeltelijk voor de N-VA zullen stemmen, maar meer dan waarschijnlijk niet (meer) voor CD&V, opent zich een nieuw front. Deze keer tussen N-VA en haar huidige partners in de Vlaamse regering. Bij het laatste congres van de partij heeft de N-VA duidelijk afstand genomen van de onderwijshervorming zoals die binnen de Vlaamse regering min of meer was afgesproken. Die was nl ‘op zijn Belgisch’ geregeld, men kon er alle kanten mee uit en daarvan hebben De Wever en Co gebruik gemaakt om duidelijk te stellen, dat zij in geen regering zullen zitten die denkt het algemeen secundair onderwijs (aso) te zullen afschaffen. Terecht, want wij hebben nog altijd een onderwijs dat bij de beste van Europa is en, zoals men in de sport zegt: ‘never change a winning team’. Gaan experimenteren met de toekomst van onze jeugd is inderdaad geen optie.

   Wat heeft bovenstaande nu te maken met een ‘tweede front’? Wel, er zijn in Vlaanderen meer dan één miljoen leerlingen. Die gaan zelf (nog) niet stemmen, maar hun ouders wel en de meeste daarvan zullen wát blij zijn dat ze nu al weten wat hun kinderen straks al dan niet kan overkomen. Zeker de ouders die vroeger zelf het slachtoffer zijn geweest van die andere flop, het vernieuwd secundair onderwijs (vso) waarbij 1+1 ook wel eens geen 2 kon zijn, zullen twee keer nadenken om straks voor een partij te kiezen die met de toekomst van hun kinderen gaat spelen.

    Een tweede punt is dat de N-VA voor die onderwijsproblemen the right man on the right place heeft kunnen strikken, nl Peter De Roover, leraar economie in een tso school en dus iemand die niet alleen weet waarover hij praat, maar die het ook verduiveld goed kan uitleggen. Wie hem ooit al eens in Terzake heeft bezig gehoord, kan dat beamen. De man is daarenboven een bevlogen Vlaming die zijn strepen al meer dan verdiend heeft in de Vlaamse Volksbeweging en andere al dan niet politieke acties. Samen met Johan Van Overveldt (economie) en Hendrik Vuye (justitie, criminologie en wijsbegeerte) heeft de partij drie mensen binnengehaald die misschien niet genoeg politiek gehaaid zijn, maar die in elk geval specialisten zijn in hun vak én meer dan overtuigde Vlamingen. Mensen die genoeg vertrouwen uitstralen, dit in tegenstelling tot de traditionele beroepspolitiekers waarvan reeds meer dan eens bewezen werd dat ze – samen met de journalisten van de poco media – de categorie zijn die het minste vertrouwen krijgt bij de man en vrouw in de straat.

   De titel van het hoofdartikel van De Standaard van gisteren* was exact dezelfde als die van mij van zondag: ‘De kwadratuur van de cirkel’. Ik had wel ‘kwadraat’ geschreven en er CD&V bijgevoegd, maar het ging grotendeels over hetzelfde. Lijkt wel plagiaat. Zal ik hoofdredacteur Bart Sturtewagen, wiens manier van schrijven zowat overkomt als dat van een gesjeesde pater, daarvoor nu maar van plagiaat beschuldigen en mijn ‘auteursrechten’ laten gelden?

   Sturtewagen vindt het opkomen van Liesbeth Homans als kandidaat Vlaams minister-president een geschenk voor Kris Peeters. Nu is het tot vandaag helemaal niet zeker dat Liesbeth daarvoor straks de kandidaat zal zijn, maar zelfs mocht dat zo zijn, dan zou ik in Peeters’ plaats toch maar goed opletten. De jarenlange samenwerking van Liesbeth met Bart De Wever heeft duidelijk zijn sporen nagelaten en ervoor gezorgd dat deze inderdaad harde tante ook niet vies is van dodelijke oneliners. Hij kan misschien eens te raden gaan bij Jan Vranken, professor emeritus van de universiteit van Antwerpen (UA), die ook dacht zich eens in de belangstelling te kunnen schrijven door uitgerekend nu in de verkiezingscampagne voor de dag te komen met een boek tegen la Homans, met de dreigende titel ‘Thatcher aan de Schelde’, waarmee hij haar aanklaagt voor wat hij een asociaal beleid in Antwerpen vindt. Hij werd met haar geconfronteerd in Terzake en ging af als een gieter. Wie het niet gelooft, leest maar eens de reactie van Koen Meulenaere in De Tijd van dit laatste weekeinde. ‘Poverello’ noemt Koen de grijze professor. Als troost en compensatie mocht de geleerde man zijn thesis toch nog eens herhalen in een column in De Standaard van maandag. In een krant die eveneens open staat voor schrijfsel van Aboe Jahjah, is dat echt geen referentie.

   Het is trouwens niet de eerste keer dat er vanuit de UA erg kritisch gereageerd wordt tegen de N-VA in het algemeen en het huidige Antwerpse stadsbeleid in het bijzonder. Soms krijgt men wel eens de indruk dat er daar een serie professoren rondloopt die denkt de rol van de stedelijke oppositie te moeten overnemen van de linkse partijen, die er niet veel van bakken.

* Een aandachtig lezer zal zich misschien afvragen of ik toch nog De Standaard lees, terwijl ik geschreven heb dat ik mijn abonnement op die krant had opgezegd en daarna De Tijd ben gaan lezen. Het antwoord is ja, maar alleen op maandag. De Tijd verschijnt nl die dag niet (omdat de beurzen tijdens het weekeinde stil liggen). Ik had al eens een Gazet Van Antwerpen genomen, een Nieuwsblad en een Laatste Nieuws, maar die kranten stellen – intellectueel gesproken – helemaal niets meer voor. Zeg maar VTM op papier. De Standaard kan men zo best vergelijken met de VRT: niet te betrouwen maar wel professioneler.

   Uit de laatste rapporten van Eurostat inzake de schulden van de diverse landen uit de Eurozone, blijkt dat het kleine Estland (± anderhalf miljoen inwoners, anderhalve keer de oppervlakte van België) zijn overheidsschuld kan beperken tot 10% van zijn bruto binnenlands product (bbp). Dat is eens wat anders dat het zo overroepen België dat met een staatschuld zit van meer van 100% en dit ondanks allerlei kunstgrepen van nieuwbakken superbelg Geens die blijkbaar op Europa geen indruk maken. En er is meer.

   Regelmatig krijgt men vanwege onze jammer genoeg nog talrijke belgicisten te horen dat dit land zo al klein genoeg is en niet verder gesplitst mag worden. Enkele zichzelf belangrijk vindende economen, type De Grauwe, stellen dan regelmatig, dat we daarvan alleen maar armer van zullen worden. Het voorbeeld van Estland bewijst het tegendeel. Een zelfstandig Vlaanderen zal in de E.U. verre van de kleinste lidstaat zijn. Twaalf van de 28 lidstaten hebben minder inwoners dan Vlaanderen. Op wereldvlak hebben een kleine honderd onafhankelijke staten minder inwoners dan Vlaanderen en de meesten ervan doen het absoluut niet slecht. Denk maar aan Denemarken, Finland, Noorwegen, Nieuw-Zeeland, Koeweit, Qatar, Luxemburg, Liechtenstein, Andorra en Singapore, om er enkele te noemen. De tijd dat grotere landen belangrijker waren is voltooid verleden tijd. Dat is het gevolg van de vrijmaking van de wereldhandel, door de digitalisatie en het oprukkende internet. In 2011 had Vlaanderen een bbp van 211,256 miljard euro. Dat was meer dan 165 andere onafhankelijke staten.

   ‘Nederland is een klein land en heeft daarom veel buitenland’, was een uitdrukking van Jozef Luns, een vroegere minister van Buitenlandse Zaken bij onze noorderburen. Dat geldt ook voor Vlaanderen. In de huidige wereldhandel is het niet van belang groter of kleiner te zijn, maar wel productiever en innovatiever. Het grote Frankrijk bv staat er veel slechter voor dan heel wat kleine(re) staten, om maar een recent voorbeeld te geven.