De infrastructuur poespas
Voetbalclub RSC Anderlecht haakt af bij het project voor een nationaal stadion op parking C van de Heizel. Tien miljoen euro per jaar afdokken (en dat gedurende 30 jaar) blijft een gok, zeker niet als niemand voorlopig de kosten voor de veiligheid kan zeggen. Misschien wordt er nog een mouw aangepast, maar ook al zou mauve-wit zich bedenken, ze zijn er daar nog niet mee klaar. Het Vlaamse buurtcomité geeft zich zomaar niet gewonnen. Daarbuiten moet ook nog steeds rekening worden gehouden met de federale overheid, de stad Brussel, de gemeente Grimbergen (waarop de parking zich bevindt) en het Vlaams gewest. Het bouwconsortium BAM/Ghelamco denkt daar wel anders over, maar grote projecten waar men aan begint te sleutelen, eindigen in dit landje op Sint-Juttemis. Denk maar aan het Oosterweel-project in Antwerpen, waar ook niets meer gebeurt en waarschijnlijk evenmin zal gebeuren. Dit infrastructuurproject, het duurste ooit in België, is gestrand nadat men het veranderd had. Zelfs tegen het laatste voorstel, met die overkapping, is een actiegroep naar de Raad van State getrokken. Dat kan weer vijf jaar vertraging betekenen en de kans is groot dat er tegen die tijd helemaal geen geld meer is om de extra’s te bekostigen. Die van stRatengeneraal zouden zelfs een nieuw referendum willen. Van kolder gesproken!
Men wil Vlaanderen in het buitenland verkopen als een logistieke draaischijf, maar het begint er steeds meer op te lijken dat alles hier in de soep aan het draaien is. Voor wat het aantrekken van buitenlandse investeringen betreft (denk maar aan bv Tesla) moet men daar ook nog de loonkloof bij nemen, de achterhaalde nachtwerkwetgeving, de 19de-eeuwse havenarbeidswetten (waarvoor Huts nu het parlement heeft aangesproken) en nog enkele van die regels ‘only in Belgium’ zoals de index. Geert Burger lijkt dat al begrepen te hebben: zijn toekomstvisie is ‘Vlaanderen 2050’…

