Berichten van 30 november 2015 tot 6 december 2015

   We hebben er weer een nieuw wetstratees woord bij: ‘de betalende solidariteit’. Als je dat laatste woord hoort, weet je meteen dat iemand gaat moeten geven en een ander iemand krijgen. In de Belgische politiek kan je er gif opnemen dat degene die geeft, zeg maar betaalt, Vlaanderen zal zijn. Dat was ook het struikelblok om het klimaatakkoord op te zeggen nog vóór dit land naar Parijs trok. Na veel vijven en zessen zijn de percentages wat aangepast en zal Vlaanderen iets minder betalen, maar dus nog steeds betalen. Schauwvliegje, die Vlaanderen in deze zaak moest verdedigen is, politiek gesproken, een pluimgewicht, dat niet op kan tegen de gehaaide collega’s van de andere gewesten. Ik zie niet in wat haar electorale meerwaarde voor haar partij kan zijn als er straks nog eens verkiezingen komen. Ze zullen daar al dikwijls met heimwee aan Vervotje gedacht hebben…

   Ik had het er al over in mijn blog van eergisteren, maar onze politiek, zowel op federaal als regionaal vlak, is inderdaad een rommeltje aan het worden. Neem nu die affaire van Uplace, die in werkelijkheid over veel meer gaat dan dat ene winkel- en beleveniscentrum*. Daar zijn CD&V en VLD solidair met de Vlaamse regering, maar zeggen enkele van hun vertegenwoordigers dat ze het niet erg zouden vinden, mocht de Raad van State de zaak straks niet goedkeuren. Dat terwijl Mie Turtelboom, toch ook VLD, het advies van diezelfde Raad naast zich neerlegt om haar ‘Turteltaks’ er toch door te drijven. Wat is zo’n advies dan nog waard? Als het trouwens waar is wat Turtelboom zegt, dan zouden bepaalde uitspraken van de Raad van State en van het Grondwettelijk Hof tegenstrijdig zijn. Probeer daar maar een touw aan te knopen.

* Het totale areaal van de reconversiezone Vilvoorde-Machelen, waarvoor de Vlaamse regering haar fiat gaf, gaat over 250 hectaren, Uplace alleen over 5,5 ha.

   Het was haast aandoenlijk hoe de Obama administratie en onze media hun best deden om de schietpartij van San Bernardino* in eerste instantie niet als een terreuraangelegenheid te bestempelen. De man die, samen met zijn vrouw, 14 mensen doodschoot zou het kunnen gedaan hebben o.w.v. een ‘werkgerelateerd dispuut’! Als zoiets dan gemaskerd gebeurt, zwaar bewapend en met kogelvrije vesten om een groep collega’s en kennissen dood te schieten, terwijl men later in de wagen en in het huis van de daders een waar arsenaal aan wapens en munitie terugvindt, moet men niet komen insinueren dat de zaak wel eens een werkdispuut zou kunnen zijn. Te gek om los te lopen. 20.000 kogels en 20 staafbommen bleken geen overtuigend argument te zijn, later wel een berichtje op Facebook dat de vrouw in kwestie trouw zou gezworen hebben aan de kalief van IS.

   De dader heette Syed Rizman Farook en was een Amerikaans staatsburger, maar van Pakistaanse afkomst. Zijn vrouw had de Pakistaanse nationaliteit. Beiden waren moslims en het was bekend dat ze in het verleden contacten hadden gehad met extremisten in en buiten de States. De man was kort geleden nog in Saoedi Arabië geweest, het Mekka (letterlijk) van de meest radicale islam.

   Collega’s van de moordenaar beweerden dat hij zijn American Dream beleefde en helemaal niet fanatiek moslim was. Dat laatste is inderdaad best mogelijk en bevestigt alleen maar de stelling dat ook de braafste moslim een potentiële terrorist kan worden als hij daarvoor wordt aangesproken door e.o.a. radicale imam, die hem opdraagt in naam van Allah ongelovigen neer te knallen.

   In Oostenrijk ligt een wetsvoorstel klaar om 300 (!) illegale moskeeën te sluiten, te stoppen met de financiering van islaminstellingen en in de legale moskeeën te verplichten alleen nog te prediken in het Duits. Dat zal meer uithalen dan al dat gelul over verdraagzaamheid en godsdienstvrijheid. Dat laatste telt alleen maar als er een duidelijke scheiding is van Kerk en Staat en men zich daaraan houdt. Dat dat in de moslimlanden zo goed als onbestaande is, wil niet zeggen dat ze dan ook hier die lijn kunnen doortrekken of dat wij dat zomaar moeten aanvaarden.

* In 1985 ben ik met mijn vrouw nog in San Bernardino geweest. Zij had daar een Luxemburgse neef wonen, die na WO II met zijn vrouw naar de States was verhuisd. Van daaruit zijn we ook samen nog even naar Tijuana gereden, het eerste stadje ‘south of the border’ in Mexico. Dat was daar toen nog de vierde wereld, al was hun strawberry margherita (met tequila) er verre van slecht!

   Het is me nogal een rommeltje in de huidige politiek van dit landje. Het is nog best samen te vatten met de Engelse slogan: ‘If you can’t convince them, confuse them’, of moeten we zeggen: ‘If you can’t beat them, join them’?

   Het toppunt van cynisme maakten we mee in het Vlaamse parlement, waar de regering ‘unaniem’ het ruimtelijk plan rond Uplace goedkeurde, terwijl vertegenwoordigers van alle partijen van de meerderheid openlijk toegaven, dat ze hoopten dat dat project er nooit zal komen! Die hoop is dan gevestigd op een uitspraak van de Raad van State, die – áls ze het afkeurt – de Vlaamse regering zou ontslaan van het terugbetalen van miljoenen euro schadevergoeding. Mocht die Raad van State het wél goedkeuren, dan blijft het nog afwachten of Uplace vóór einde 2017 een extra treinstation zal klaar hebben, plus een eveneens extra busverbinding via De Lijn, zoals afgesproken.

   De hele zaak loopt al sinds 2009 en heeft Uplace al zo’n 5 miljoen euro gekost, alleen al voor het saneren van de zgz ‘brown fields’, die de onzalige Renault fabriek er achtergelaten had. Ge zult er maar geld in hebben steken…

   Rechtuit gezegd, persoonlijk laat mij het koud, hoe het daar zal aflopen. Die duizenden nieuwe jobs die daar zouden gecreëerd worden, zijn werkplaatsen die elders verloren zullen gaan in de bestaande winkelcentra van de regio. De mensen kunnen elke euro tenslotte maar één keer uitgeven. De andere duizenden werkplaatsen tijdens de bouw van het complex zullen grotendeels worden ingenomen door al dan niet legaal in dienst genomen buitenlanders. Dat ene treinstation en die buslijn zullen de toename van de verkeersdrukte op en rond het viaduct van Vilvoorde – het drukste van het land – niet verminderen, integendeel.

   Er zit echter ook nog een andere angel in het gras, waarover men in onze media noch in de politiek iets hoort en dat is dat er buiten Uplace nog een handvol dergelijke initiatieven in hetzelfde Vlaams-Brabant zijn – denk maar aan dat voetbalstadion met bijbehoren op parking C van de Heizel - waar blijkbaar niemand zich druk over maakt en waarvan er al een in volle opbouw is. Als men Uplace verbiedt daar iets te beginnen, moet men ook de andere werken verbieden en/of stilleggen voor zover ze al begonnen zouden zijn. Wie A zegt, moet ook B zeggen. Zelfs in een politieke jungle zoals de onze mag men niet discrimineren.

   Sultan Erdogan komt in nauwe schoentjes te staan, nu Rusland met officiële gegevens komt over de uitvoer van olie vanuit het IS kalifaat naar Turkije. Daar houdt het trouwens niet bij op: volgens de hoogste Russische legerleiding zou de familie Erdogan er zelf bij betrokken zijn. De sultan mag dan ook blijven ontkennen en zelfs dreigen ontslag als president te zullen nemen, vraag is maar of die retoriek alleen maar dient voor de internationale pers maar niet voor zijn talrijke supporters in het thuisland.

   Feit is dat men in Turkije erg zenuwachtig begint te doen en dat het neerschieten van die Russische gevechtsbommenwerper nadat hij slechts 17 seconden boven Turks grondgebied zou hebben gevlogen, laat zien dat die zenuwachtigheid er is omdat men er inderdaad misschien wel iets verborgen wil houden en meer dan waarschijnlijk de lucratieve oliehandel met de zgz doodsvijand, die al zou bestaan vanaf de oprichting van het kalifaat. Het is trouwens evenzeer een publiek geheim dat bijna al wie IS wil vervoegen, dat via Turkije op de snelst mogelijke manier kon (en nog kan). realiseren. En dat de belangrijkste reden om de Koerden aan te vallen, was dat het succes van hun grondtroepen de oliehandel dreigde te doen mislukken. Als een illegale oliehandel en de miljarden van Europa om de stroom van vluchtelingen tegen te houden de Turkse economie moeten redden, dan ziet het er niet goed uit voor het nieuwe Ottomaanse Rijk van Erdogan.

   Toch blijf ik met één vraag zitten: als die colonnes tankwagens, die men op de door de Russen getoonde satellietbeelden kan zien, echt daar aan de grens staan tussen het kalifaat en Turkije, waarom bombarderen de Russen dié voertuigen niet. Dat zou pas vuurwerk opleveren, die hele smerige handel een halte toeroepen en het kalifaat zonder inkomsten zetten. Dat dat niet gebeurt en onze media zich daarbij ook geen vragen stellen, is mij een raadsel…

   Ik schreef het reeds in mijn blog van 29 november (‘The failed state’), dat het beter is België eens internationaal in zijn blootje te zetten dan toe te geven aan de zoveelste francofone chantage – deze keer i.v.m. het klimaat – en nog maar eens voor een nieuwe transfer te zorgen. Tussen haakjes: ook deze keer ging Schauwvliegje in de fout… Dat de roodgroene oppositie daarover moeilijk doet, is haar zaak en daarover hoeft men zich niet druk maken. Zoals we ons evenmin druk moeten maken over het feit dat de kerncentrales langer open zullen blijven en dat ze dit land minder zullen opbrengen. Het belangrijkste voor de bevolking en de economie is, dat we ervan verzekerd zijn de volgende tien jaar genoeg stroom te hebben aan concurrentiële prijzen en geen black-outs. Dat kernenergie tussendoor geen CO2 uitstoot is mooi meegenomen, ook voor de verbetering van het klimaat.

   Dat België het steeds slechter doet, is een publiek geheim. De terreuraanslagen hebben dat nog eens pijnlijk duidelijk gemaakt en het klimaat gebakkelei heeft dat nog eens bevestigd. Daar dit land niet terug kan naar het Belgique à papa, is er geen andere oplossing dan dit land verder te splitsen. De regel dat teveel koks het eten bederft is nergens duidelijker aangetoond dan hier.

   Het gaat hem trouwens niet alleen over het federale en regionale niveau. Ook tussen de overbodige provincies en de gemeenten zit het er weer bovenarms op. Aanleiding hiertoe waren deze keer twee artikels door Tom Dehaene (CD&V) en Julien Dekeyser (Open VLD) gepubliceerd in twee verschillende bladen, waarbij ze kandidaat bouwers die problemen hebben met de gemeente, aanraden een klacht neer te leggen bij de provincie. Het gaat er hier niet om wie gelijk heeft, maar wel om het principe dat men de dag van vandaag in dit land zowat alle werken kan stilleggen en verdagen, terwijl verkozenen daar geen argumenten aan toe te voegen hebben. Zeker niet als het gaat om vertegenwoordigers van een instelling die al lang had moeten zijn afgeschaft.

   Hoe kan een landje, op wereldschaal een voorschot groot, efficiënt blijven werken met zes regeringen, zeven parlementen, tien provincies en alles daartussen en daaronder, met een hoofdstad met 19 burgemeesters en 6 politiezones, zonder vroeg of laat compleet vast te lopen en dan moet meemaken de risee te worden van de hele wereld?

   Ik wist het al van de keren dat ik tijdens het 19.00 uur Tv-journaal naar RTL zap, maar Molenbeek wordt bij onze francofonen ‘Meulebeik’, op zijn Brussels dus. De tweede armste Brusselse gemeente blijft het nieuws beroeren. Er is nl een open brief verschenen aan PS-voorzitter Di Rupo, geschreven door een partijgenoot met de mooie naam Merry Hermanus. Deze laatste is, zoals zoveel PS’ers, ook al geen onbesproken blad, want hij is uit zijn PS-functies (mv) moeten stappen na zijn aandeel in de schandalen rond Uniop (de voorganger van Ethias) en Agusta. Een zoveelste typische zakkenvuller van de partij van de (francofone) werkman. De man is echter tien jaar secretaris-generaal geweest van de Franse Gemeenschap, Brussels parlementslid én voorzitter van het Molenbeekse bedrijvencentrum. Hij weet er dus heel wat van en laat via zijn open brief vriend en vijand mee genieten van wat hij weet over de PS in Brussel in het algemeen en in ‘Meulebeik’ in het bijzonder. En dat is niet weinig.

   Brussel, schrijft Hermanus, is een institutionele bladerdeeg (een lasagna, zeg maar) van Vlaamse en Franstalige beleidsinstanties, indertijd tot stand gebracht door Dehaene en Moureaux en heeft nooit gewerkt. Sindsdien heeft de PS er steeds mee baas gespeeld. Een PS die een allegaartje is geworden van allochtone clans, van zonen en dochters van lokale kopstukken, die onder mekaar de macht verdelen. Laurette Onkelinx, voorzitster van de Brusselse PS, woont niet eens in Brussel stad, maar in Lasne, de rijkste gemeente van Waals Brabant, waar ze een luxueuze stulp deelt met Marc Uyttendaele, dank zij opdrachten via de PS een van de best betaalde advocaten van dit land. Om zich de steun van de allochtonen te verzekeren mocht er tijdens de verkiezingscampagnes zelfs niet verwezen worden naar de gelijkheid van man en vrouw. Het niveau van het Franstalig gemeenschapsonderwijs is zo achteruit gegaan dat zelfs kopstukken van de partij (Hermanus haalt gewezen minister-president Piqué aan) hun kinderen naar het katholieke vrij onderwijs sturen. Geconfronteerd met de eerste opstootjes van ‘lokale jongeren’ in 2005, deed Moureaux een beroep op de moskeeën om de rust in zijn gemeente te herstellen en heeft hij daarvoor een prijs moeten betalen.

   Volgens Hermanus is de PS verworden tot een club die gebukt gaat onder nepotisme, arrivisten en cliëntelisme, die de gewone man/vrouw in de straat niet langer laat dromen. ‘En wie niet droomt, is dood. Er hangt nu al een lijkengeur’.*

* Voor dat laatste heeft men in het Frans een mooie uitdrukking: Sentir du sapin’, omdat vroeger de mensen doorgaans begraven werden in kisten van dennenhout, in overvloed voorradig in de Ardennen.

   In het kader van de internationale klimaatconferentie waren er in de hele wereld manifestaties gepland, zoals dat tegenwoordig meestal gebeurt als er internationaal iets beslist moet worden. Bij bijeenkomsten die over politiek gaan – de G8 of de G20 bv – kan het er bij die manifestaties soms wel eens hard aan toegaan, maar voor mensen die beweren te willen vechten voor een betere wereld – figuurlijk althans – doet het helemaal niet leuk aan als men ziet dat bepaalde groepen in hun optochten en betogingen infiltreren om amok te maken. Dat zoiets dan nog uitgerekend in Parijs moet gebeuren, de stad die al zo zwaar te lijden heeft gehad onder de echte terreur, kan men zich afvragen waar ze mee bezig zijn.

   Er was in Parijs natuurlijk het excuus dat men van de overheid niet mocht betogen juist o.w.v. de terreur die er pas had plaatsgevonden, maar dan nog. Als men ziet dat bepaalde betogers maskers droegen, die ze daarvoor blijkbaar onder hun kledij verborgen hielden, dan hebben we het wel degelijk over mensen die bewust zinnens waren keet te schoppen. Er zijn er een honderdtal aangehouden en hopelijk laat men het daar niet bij. De wereld en het klimaat ervan verdienen beter dan zgz ‘verdedigd’ te worden door dergelijke straatvechters.

---

   In de marge van bovenstaande stond er in ’t Pallieterke van vorige week een lezersbrief van iemand die er zich druk over maakte dat een militair met een gericht wapen heel de tijd maar stond te roepen: ‘reculez, reculez’ en dat alleen maar in het Frans. De brave man kan wel gelijk hebben, maar bij al die opgeroepen politieagenten en militairen zullen er ook wel bij zijn die geen Nederlands kennen of die in het heetst van de strijd zich niet gaan afvragen hoe ze dat in onze taal moeten zeggen. Misschien ging hij er van uit dat de meeste Vlamingen toch ook wel een woordje Frans verstaan. De militair in kwestie was in elk geval geen Brusselaar, want dan had hij iets geroepen in de trant van: ‘Allez, circulei, espèce de cornichon; of verstoede gai gén Vloems?'.