In de Veiligheidsraad van de VN hebben de 15 zgz ‘vaste’ leden nu toch unaniem een akkoord kunnen bereiken over Syrië. Of het veel zal uithalen is een andere zaak, want ik wil het nog zien gebeuren dat al die in Syrië vechtende partijen, die ook de dag van vandaag elkaar letterlijk naar het leven staan, binnen de maand met elkaar zouden gaan praten, laat staan een overgangsregering vormen en daarna, binnen de 18 maanden, verkiezingen uitschrijven in wat er dan nog van Syrië zal overblijven. In feite werd in New-York bevestigd, wat einde oktober op de zgz vredesconferentie in Wenen al was overeengekomen, zij het een ietsje concreter (zie mijn blog van – toevallig - Allerzielen). Ook de intentie dat Syrië één land moet blijven, is een utopie.

   Het interessantste aan het VN-akkoord is feitelijk wat er niét beslist werd: wat met Assad, welke van de vechtende partijen gaat men wél en welke niet uitnodigen, wat met Turkije? Gaat dat land ophouden met ook de Koerden buiten de eigen grenzen te bombarderen? Of vliegtuigen van andere mogendheden uit de lucht schieten als die ergens ‘verkeerd’ bombarderen? Wat met Irak? Gaan de Koerden ook buiten de eigen regio blijven meedoen als ze geen garanties krijgen op een eigen staat?

   Onze media vertelden gisteren dat de Koerden zouden oprukken naar Raqqa, de huidige 'hoofdstad' van het kalifaat. Dat klopt niet. De Peshmerga, zoals de Koerdische strijders genoemd worden, hadden enkele dagen geleden wel een aanval van IS teruggeslagen in Irak en daar het stadje Bashica heroverd. Maar dat ligt tegen Iraaks Koerdistan aan, Raqqa ligt een heel eind verder van de Syrische frontlijn tussen Koerden en IS.

   Kortom, er zal nog veel water door Tigris en Eufraat vloeien vóór daar iets zal zijn opgelost. Buiten de terughoudendheid van de Koerden om buiten de eigen regio te vechten, geldt dit feitelijk ook voor de Iraakse sjiïeten, die hoofdzakelijk in Zuid Irak wonen en er geen zin in hebben soennitisch grondgebied in het noorden te gaan herwinnen op IS. Misschien iets voor de nieuw opgerichte moslimcoalitie o.l.v. Saoedi-Arabië, die naast de twee reeds bestaande (Rusland/Assad/Iran en deze rond de VS) IS wil bekampen. Het wordt daar ‘hoe meer zielen, hoe groter kerkhof’, want het zal allemaal niets uithalen als er geen werk wordt gemaakt van een echt grondleger.

   Terwijl menigeen zich druk blijft maken over de vijf dagen treinstaking die nog moeten komen, wordt er in dit landje nu ook al volop het werk neergelegd. De cipiers bv voor de zoveelste keer en de politie die het beu is telkens te moeten invallen als er in gevangenissen gestaakt wordt. Nu is het al zover gekomen dat de politie dreigt met staken als de cipiers blijven staken. Merkwaardig genoeg hebben de pakkemannen nog gelijk ook.

   In de haven van Antwerpen legden gisteren de zeeloodsen van de liberale vakbond, de kleinste van de drie grote, het werk neer omdat ze ook op de rivieren willen loodsen. De echte reden is, dat die laatsten nog niet zo lang geleden zelf gestaakt hebben en meer loon bekomen. De zeeloodsen, die al minder loon kregen dan de rivierloodsen hopen op die manier ook meer te krijgen. Ik ben geen specialist ter zake, maar op zee loods spelen lijkt me altijd nog iets gemakkelijker dan op een rivier, zeker met schepen die steeds groter worden en meer diepgang hebben. Probeer de haven dan maar competitief te houden, zeker als men weet dat straks misschien ook de dokwerkers gaan staken…

   Men zou nog medelijden krijgen met de autoriteiten die dit landje draaiende moeten houden. Ook zonder stakingen stikt het hier van problemen die maar niet opgelost raken. Denk maar aan die witte kassa in de horeca, die straks zijn zoveelste uitstel krijgt, de modernisering van de politie die maar niet schijnt te lukken (allemaal nog een gevolg van de hervorming waarbij de Rijkswacht werd afgeschaft), de reorganisatie van het leger, dat zijn internationale verplichtingen nog nauwelijks aan kan bij gebrek aan geld, de Arco/Dexia-Deminor doolhof, de vluchtelingenproblematiek waarvan niemand kan zeggen wat dat uiteindelijk gaat kosten, de problemen rond leefloners en langdurig zieken die men maar niet aan de slag krijgt (voor zover zoiets mogelijk is).

   Enfin, wie daarover allemaal moet beslissen, heeft het niet gemakkelijk. Toch is het ook weer niet het einde van de wereld, want straks gaat de hele politieke meute weer op vakantie, alsof er niets aan de hand is…

   Vorig weekeinde waren er liefst twee partijcongressen: dat van Open VLD en dat van de SP.a. Met de drukte rond het NMBS-dossier en allerhande stakingsberichten, plus de nationale én internationale heisa over de vluchtelingen en de terreurdreiging gingen deze congressen en de boodschap die ze de goegemeente wilden meegeven, compleet de mist in. Paars stelt in Vlaanderen trouwens ook niet veel meer voor. Met percentages onder de 15%, als we de laatste peiling van RTBf en Libre Belgique mogen geloven, zitten zowel socialisten als liberalen in onze regio nog net vóór Vlaams Belang en de groenen. Als de perikelen rond de vluchtelingenstroom blijven aanhouden – en zo ziet het er naar uit – dan is het niet denkbeeldig dat het VB ze bij een volgende enquête inhaalt of zelfs voorbij steekt. Slogans als ‘Jij maakt morgen’ (SP.a) en ‘Mensen sterker maken (VLD) zullen daaraan niets verhelpen (Evenmin als die ‘Waar een wij is, is een weg’ van CD&V, nog zo’n vergane glorie met een percentage van rond de 15%).

   Toch slaagde overacterend Gwendolientje erin de media te halen met haar voorstel jonge Belgen met vreemde roots meer kansen te geven, ook bij de politie, zelfs zonder middelbaar diploma en zelfs – nu komt het – zonder kennis van het Nederlands. Is dat mens nu helemaal gek geworden? Het eerste, allereerste dat gevraagd wordt van mensen die willen integreren in onze samenleving, om eender wat te doen, is het meester zijn van onze taal. Het is gewoon een conditio sine qua non. En dan nog bij de politie! Hoe ver moet men gevallen zijn (of over de toeren) om als voorzitster van een politieke partij zoiets uit te kramen?

   In Duitsland greep eergisteren het met spanning afgewachte congres plaats van CDU, de partij van Merkel én van de zusterpartij uit Beieren, de CSU. ‘Mutti’ had de laatste tijd heel wat kritiek gekregen, ook uit eigen rangen, i.v.m. haar aanpak van de vluchtelingenstroom in het algemeen en haar ondertussen bekende uitspraak van ‘Wir schaffen es’. Wel, het is een storm geworden in een glas water, want Merkel bleef op haar standpunt, haalde er de principes bij van het christelijk geloof waar beide partijen voor zouden moeten staan en kreeg op het einde van een toespraak die meer dan een uur in beslag nam een applaus dat negen minuten duurde. Om dat te bereiken moest ze het niet alleen goed uitleggen, maar niettemin enkele toegevingen doen, al lijken mij die eerder gratuit. Vanaf volgend jaar zouden er minder vluchtelingen toegelaten worden, zonder er echter een bovengrens op te plakken. Onze tsjeven zouden het niet beter kunnen verzinnen.

   De tweede dag, gisteren dus, zou Horst Seehofer, de minister-president van Beieren en voorzitter van de zusterpartij aan het woord komen. Seehofer is in de vluchtelingenkwestie altijd de hevigste opponent van ‘das Mädchen’ geweest en heeft haar op een vorige bijeenkomst ooit eens publiek de les gelezen. Merkel bleef en blijft daar echter onverstoord bij en gaat verder haar eigen gang, wetende dat er in haar partij niemand is die haar momenteel kan vervangen. Van wat Seehofer die tweede dag zou gezegd hebben, heb ik in onze media trouwens niets vernomen, zodat ook de Beier zich maar beter koest zal gehouden hebben, het motto indachtig dat blaffende honden niet bijten…

   We zullen zien wat het daar wordt, maar toch één opmerking. Merkel en haar medestanders beweren regelmatig dat Duitsland het aankan, zoals het land dat ook heeft kunnen doen met de miljoenen Duitsers die vlak na WO II uit Polen werden verdreven. Dat waren echter échte Duitsers, die de taal al spraken, vrij goed geschoold en meestal christelijk waren opgevoed. Geen moslims die de taal niet kennen en waarvan een serieus deel zo goed als analfabeet is. Financieel zal het misschien wel lukken – Duitsland heeft een handelsoverschot en geen schulden - maar voor de rest blijft het een gok. Wie leeft zal zien.

---

   Merkel werd zopas door Time Magazine uitgeroepen tot ‘persoon van het jaar’. Men moet zich daar niet te veel bij voorstellen. Tot het einde van vorige eeuw werd de ‘persoon van het jaar’ bij Time gekozen door de lezers. Die persoon kon zowel veel goed als veel kwaad hebben gedaan. Zo gebeurde het ook dat figuren zoals Hitler, Mao, Stalin en Komeini ooit verkozen werden. Toen voor het jaar 2000 de ‘persoon van de eeuw’ verkozen moest worden, kozen de lezers voor Hitler. De Time redactie was het daarmee niet eens en koos dan maar zelf een figuur, iets wat ze sindsdien is blijven doen. Het blad verspeelde daarmee echter een aanzienlijk deel van haar abonnees, ondergetekende inbegrepen en is sindsdien heel wat van zijn pluimen verloren en qua populariteit voorbijgestoken door het Britse ‘Economist’.

   Ook in Frankrijk heeft een soort cordon sanitair gewerkt. Het was een herhaling van de presidentsverkiezingen tussen de gaullist Chirac en de socialist Jospin, waarbij laatstgenoemde door vader Le Pen werd afgetroefd in de voorronde die daarna de ‘finale’ verloor omdat de socialisten hun stem gaven aan de gaullist. L’histoire se répète en hetzelfde staat nu te gebeuren bij de volgende presidentsverkiezingen in 2017. Alleen is het nu nog koffiedik kijken wie van de twee – Hollande of Sarkozy – er door dochter Marine Le Pen zal uitgebonjourd worden. Mocht het vandaag gebeuren, zou het ‘monsieur normal’ zijn, maar in de politiek is anderhalf jaar een eeuwigheid.

   Zeker is dat de bijna 7 miljoen Fransen die voor het FN hebben gestemd, dat ook de volgende keer gaan doen. Als Hollande er ondertussen nog steeds niets van bakt, maakt Marine zelfs een kans op het hoogste schavotje en zal ook Sarkozy eraan zijn voor de moeite. Misschien moeten ze tegen die tijd wel een écht cordon sanitair instellen. Paris vaut bien une messe. Ze kunnen Jos Geysels eens uitnodigen. Die groene azijnpisser, die er, in samenwerking met Verhofstadt, in slaagde bij de derde poging het Vlaams Blok te laten veroordelen, zal de Franse ‘democraten’ met plezier bijstaan.

   Waar men in onze poco media weinig over hoort is, dat op het eiland Corsica* niet de socialisten noch de republikeinen, maar de nationalisten gewonnen hebben. Na de Schotten en de Catalanen nog een volk dat op zijn minst meer autonomie gaat eisen.

   Nu de Vlamingen nog…

* Het Corsicaans is geen Frans, maar een Italiaans dialect: het Ligurees, dat ook als volkstaal gesproken wordt in de streek rond Genua. Zes jaar vóór de geboorte van Napoleon Bonaparte, werd het eiland door de stadsstaat Genua verkocht aan Frankrijk. Napoleon(e) was evenmin een echte Fransman als De Gaulle, wiens familie eerst Van De Walle heette en Frans-Vlaams was (Hitler was tenslotte ook geen Duitser; hij werd geboren in Braunau in Oostenrijk).

   Voor zover het al vermeld werd, stond het ergens in een klein artikeltje (zoals bv in De Tijd), maar de meeste Vlaamse media zwegen er oorverdovend over: de laatste peiling van de RTBf en La Libre Belgique over het kiesgedrag in dit land. Het is natuurlijk weer ‘maar’ een peiling, maar gemaakt door francofonen heeft het toch voor ons een minder bevooroordeelde benadering dan wanneer die bv gemaakt zou geweest zijn door de VRT en De Standaard, om nog te zwijgen van De Morgen, dat andere zelfverklaard ‘kwaliteitsblad’.

   Uit die laatste peiling blijkt dat het Vlaams Belang haar aantal stemmen zou verdubbelen (van 5,8 naar 11,9%), de N-VA bijna weer op 30% zit en dat bij de oppositie alleen Groen vooruitgaat (naar 11,6%).

   In het licht van de vluchtelingencrisis en de terreurdreiging wordt het voor de burgers steeds duidelijker dat ook bij ons de traditionele partijen (én de N-VA) steeds meer oplossingen voorstellen die het VB tien tot twintig jaar al deed. Dat de N-VA, in tegenstelling tot CD&V, SP.a en Open VLD, (nog) niet afgestraft wordt, heeft er mee te maken dat ze nu wel in de huidige federale regering zit, maar niet in de vorige waarin de meeste foute beslissingen genomen werden. Beslissingen, of het gebrek eraan, die er nu mee voor zorgen dat de veiligheid en de economische situatie in dit land er steeds hachelijker op wordt.

   De traditionele partijen blijven dan ook de ware schuldigen voor de meeste uit de hand gelopen situaties, niet alleen op het gebied van veiligheid maar ook i.v.m. het koesteren van vakbondseisen en het beschermen van mensen die niets doen i.pl.v. ervoor te zorgen dat de paarden die de haver verdienen ze ook krijgen. CD&V haalt nog net 15%, terwijl SP.a en Open VLD daar zelfs niet meer aan geraken. De N-VA ontsnapt er voorlopig aan, maar ze doen er in die partij goed aan er rekening mee te houden dat het geduld van de Vlaming ook voor hen niet eindeloos blijft.