Berichten van 21 december 2015 tot 27 december 2015

   Ik kom terug op de speculatietaks, waarover ik het ook even had in mijn blog van gisteren. Die speculatietaks is er een om de herverkoop van aandelen aan banden te leggen. Wie zijn aandelen binnen de zes maanden verkoopt, zal daarop vanaf 01.01.2016 extra belast worden. Die maatregel was een eis van CD&V om akkoord te kunnen gaan met de taxshift in het kader van het verplaatsen van de belasting op arbeid naar die op kapitaal. De nieuwe taks zou jaarlijks aan de staatskas zo’n 34 miljoen euro opbrengen. Dat was de theorie. Zoals de Duitsers zeggen: ‘Theorie ist wenn man alles weiß un nichts funzioniert. Praxis ist wenn alles funzioniert und keiner weiß warum’. Het stond in de sterren geschreven dat e.o.a. slimme bol daar iets op zou gevonden hebben en dat is ook gebeurd.

   De Nederlandse beursmakelaar Degiro lanceert nl vanaf 01.01.2016 belastingvrije ‘producten’ op 26 grote en middelgrote Belgische aandelen. Wie die onderschrijft, ontvangt niet de aandelen maar een contract waarvan de waarde de koersstijging of –daling van die aandelen kopieert. In beurstermen noemt men die CFD’s (Contracts For Difference). Die zijn niet beursgenoteerd en zodoende vrijgesteld van de speculatietaks. Het verschil met de rechtstreeks aankoop van aandelen is, dat men een extra vergoeding van 1,25% op jaarbasis betaalt voor de dienstverlening en dat men zich moet wenden tot buitenlandse beursmakelaars. Als dit verhaal een succes zou worden, zal er van de 34 miljoen die de Belgische staatskas via de speculatietaks hoopte te incasseren, niet veel in huis komen en bestaat er zelfs de mogelijkheid dat het de fiscus meer zal kosten dan wat het moest opbrengen.

   Zo te zien maakt CD&V zich dan ook nog maar eens blij met een dooie mus in haar pogingen om zich toch maar te profileren als de ‘sociale vleugel’ van de Zweedse coalitie. En dan hebben we het nog niet gehad over het Arco debacle, dat de partij nog steeds vóór zich uitschuift, maar waarvoor geen consensus kan zijn omdat Europa dwars blijft liggen.

   Het kibbelkabinet houdt het goed uit, niettegenstaande alle kritiek van de oppositie, de linkse partijen, de vakbonden en onze eveneens linkse media. Het zgn Kerstakkoord kwam er, zelf veel vlotter dan gedacht. De nieuwe vliegtuigen zullen besteld worden, er komt meer politie op straat, er is een nieuwe regeling voor de witte kassa, de e-commerce krijgt meer kansen (vooral op gebied van nachtarbeid), de eventuele sancties tegen langdurig zieken gaan niet door en voor de vluchtelingen komen er meer opvangplaatsen. Niet dat dat alles vlot zal verlopen, maar er is in elk geval een consensus binnen de meerderheid, die toelaat te hopen dat deze regering haar termijn zal uitdoen, tot spijt van wie het benijdt, in de eerste plaats de socialisten die het ‘soske shot’ zullen moeten blijven ondergaan..

   Daar houdt het trouwens niet mee op. Er komt een aanpassing van de index, waar enkele absurditeiten zullen worden uitgehaald, zoals eiken eetkamers, spaar- en TL-lampen en toiletzeep. Dit in afwachting dat men die hele index zal afschaffen zoals in alle andere geciviliseerde landen al is gebeurd. Koen Geens schrapt 29 vredegerechten van de 229 (en zou er nog veel meer kunnen schrappen; in Nederland doen ze het met 35 voor een bevolking die anderhalve keer zo groot is). De uitzendarbeid is sterk toegenomen. Volgens de Nationale Bank is het ondernemersvertrouwen toegenomen. Verder moet de overheid minder werkloosheidsuitkeringen betalen, krijgt men meer belastingsvoordeel voor dakisolatie en dienstencheques en verdubbelden de vastgoedschenkingen na een verlaging van een belasting daarop. De zachte winter compenseert de zgn ‘Turteltaks’ en de kleine belegger krijgt (weliswaar van een Nederlandse beursmakelaar) de kans om de speculatietaks te ontwijken, de enige trofee die CD&V uit de brand kon slepen in de discussie over de taxshift. De Tijd rekende reeds uit dat een verhoging van de suikertaks van 1 naar 2 cent per blikje meer had opgebracht dan die speculatietaks. Linksbuiten Peeters, zuurpruim Eyskens en Eric van de natte dweilfamilie zullen andere argumenten moeten vinden om hun obstructiepolitiek binnen de federale regering te kunnen blijven voeren.

   ‘Où sont les neiges d’antant?’ is een regel uit een Frans gedicht van een zekere François Villon (°1431-+1463), een dichter uit de late middeleeuwen. De uitdrukking (‘waar is de sneeuw van weleer?’) is later algemeen erfgoed geworden om weemoed en melancholie aan te duiden. De dag van vandaag kan ze echter letterlijk gebruikt wordt i.v.m. met die winter die er maar niet komt en de temperaturen die zowat het dubbele zijn van de gemiddelden en veel te hoog voor de tijd van het jaar. Het is leuk dat het aangenaam weer is en men o.a. heel wat minder moet uitgeven aan verwarmingskosten, maar de natuur heeft daar geen baat bij. Die zou tot rust moeten komen en dat kan zo niet. Het gevaar is dat we straks weer ergens in februari een paar weken strenge nachtvorst krijgen die alle ontluikende botten en bloesems verbrandt, met als gevolg dat we dan weer geen eigen fruit zullen hebben zoals al eens gebeurd is in de winter van 2011-2012. Om het met een weerspreuk te zeggen: ‘Niemands zaad heeft baat bij een warm winterklimaat’.

   Flup de Laatste heeft ook zijn traditionele Kersttoespraak gehouden en, naar goede gewoonte, luister ik daar niet naar, omdat het toch meestal maar voorgekauwde kost is van anderen. Volgens de reacties, waarnaar ik wél luister, ging het alleen maar over de terreur. Ik heb echter nergens iets gehoord over het feit dat Flup zelf op de dag dat men in Brussel terreurdreiging 4 installeerde, ergens in een Frans wellness center zat…

   Tenslotte nog dit: ‘Music for Live’ haalde dit jaar de recordsom van meer dan 5 miljoen euro op. En dat in een Vlaanderen dat regelmatig van francofonen en belgicisten te horen krijgt dat het racistisch is en nog van dergelijke verwijten meer. Als er mensen zijn van goede wil, dan zijn wij Vlamingen dat. Als we dat niet waren, zou dit landje allang verleden tijd geweest zijn.

   Een zalig Kerstfeest (en een vrolijk Joelfeest voor Fikken)!

   In mijn blog van gisteren schreef ik nog dat de vakbonden wel eens uit elkaar zouden gespeeld kunnen worden i.v.m. hun idee om het spoorvervoer nog maar eens plat te gaan leggen. Het is nog niet zover, maar het kan nog altijd. Bij de persconferentie die daarover gisteren werd gegeven was zelfs geen enkele Vlaamse syndicalist die zich durfde te laten zien, zelfs niet van het ABVV. Dat de Walen vertelden dat zij voor álle Belgische vakbonden spraken is dan ook niet alleen een lachertje, het zegt ook iets over het Waals superioriteitsgevoel dat nog steeds vindt dat de Vlamingen maar moeten volgen. ‘Pour les Flamands la même chose’, zoals in WO I. Dat dat hautaine gedrag typisch Waals is, werd nog verduidelijkt door de op de persconferentie aanwezig studente die eveneens zei voor álle studenten te spreken.

   De zgz toegeving van de Waalse vakbonden (met o.m. een Marianne Lerouge, kan het duidelijker?), waarbij de staking niet was opgeschort, maar een deel ervan enkel uitgesteld, was niet gericht aan de NMBS-directie of aan de federale regering, maar aan de hoogstudenten en heeft niets te maken met het probleem op zich. Het kan beschouwd worden als een vlucht vooruit, waarbij er nog steeds geen enkele reden is om daarvoor nu wél een bemiddelaar in te schakelen.

   Het wordt nu wachten tot maandag, wanneer er een gezamenlijk communiqué zou volgen van álle vakbonden. Het wordt dan wel kort dag, maar de dreiging blijft dat ofwel het vakbondsfront uit elkaar zal worden gespeeld, ofwel dat de vakbonden zich - zeker in Vlaanderen - hopeloos belachelijk gaan maken met een staking die niemand anders wil en die dreigt een confrontatie met het hele land te worden. Het zou me niet verbazen dat ze daar bij de N-VA en de Open VLD zelfs heimelijk op hopen...

   Of het met de Kerstsfeer te maken heeft, weet ik niet, maar plots blijken de vakbonden een stuk minder agressief te worden. Bij de cipiers zou er een akkoord komen zodat verdere stakingen in de eindejaarsperiode vermeden kunnen worden. Bij de politie zullen dat graag horen zodat ze weer niet om de haverklap het cipierswerk zullen moeten overnemen, zoals dat de laatste jaren schering en inslag was in deze periode van het jaar. En daar houdt het niet mee op.

   Tegen alle verwachtingen in kwam er in blessuretijd ook nog een akkoord uit de bus in de sectoren handel en distributie, waardoor nachtwerk straks toch zal kunnen en onze e-commerce niet langer vanuit het buitenland hoeft bevoorraad te worden, waardoor duizenden arbeidsplaatsen bij ons verloren gaan. Het zou geen Belgische overeenkomst zijn, mochten er geen uitzonderingen en achterpoortjes bij zijn, maar men schuift in dit geval de zwarte piet door naar de Cao’s die in de verschillende geledingen moeten worden afgesloten, wat akkoorden waarschijnlijk maakt. Voor de e-commerce in de havens is er echter nog geen oplossing en dat zou wel eens met zich mee kunnen brengen dat die handel uit onze havens zal verdwijnen …

   Misschien heeft al die plotse toegeeflijkheid vanwege de syndicaten wel te maken met de blunder die ze gemaakt hebben door op het Spoor in januari 5 dagen te gaan staken. Dat heeft bij zowat iedereen kwaad bloed gezet, niet in het minst bij de reizigers, en de vakbonden in het verdomhoekje geplaatst. Ze doen nu alles om toch het gezicht te redden en hebben achtereenvolgens al om een bemiddelaar en daarna een ‘ontmijner’, zeg maar een voorbemiddelaar, gevraagd, haast gesmeekt. De federale regering, inbegrepen federaal linksbuiten Peeters, gaat daar echter niet op in zolang de vakbonden hun stakingsaanzegging niet intrekken en ze heeft daarin groot gelijk, want dat zouden dan onderhandelingen onder chantage zijn. Het excuus van de vakbonden dat ze nu pas ontdekt hebben dat de hogeschool- en universiteitsstudenten in januari examens hebben, is een reden te meer om aan te tonen dat ze zichzelf hebben gefopt.

   ‘Vrede op aarde aan de mensen van goede wil’. Het kon nooit duidelijker gesteld worden en het wordt afwachten hoe vooral de Waalse rode ‘cheminots’ zullen reageren. Als dat negatief zou zijn, bestaat de kans dat het vakbondsfront uit elkaar zal gespeeld worden, iets waar weinigen rouwig om zullen zijn.

   Gisteren werd weer het sprookje verteld, dat de loonhandicap van dit land met de buurlanden gevoelig gedaald is. Straffer nog: ergens in 2016 zou die handicap tot nul herleid worden. Glorie, alleluja! Met dank aan de regering Di Rupo, de regering Michel en in het bijzonder de heer Kris Peeters (wie anders? Om het bij de reclame van Nespresso te houden - 'Onze' George Clooney, weet je wel).

   Dat verhaal klopt niet, omdat men de loonhandicap met opzet verwart met de competiviteitshandicap (‘if you can’t convince them…) en die bedraagt nog altijd meer van 14%, wat ook nu bevestigd wordt door het Verbond van Belgische Ondernemingen. Het is gewoon onbegrijpelijk dat men steeds met ditzelfde verhaaltje afkomt, waarbij men zich dan eens flink op de borst kan kloppen (enfin, Peeters toch), maar dat nergens op slaat. En daarvoor moeten we even terug in de tijd.

   In 1996 kwam men op het hoogste politiek vlak in dit landje tot het besluit dat de loonkloof met de buurlanden niet verder mocht groeien. Er werden daarvoor enkele speciale wetten uitgevaardigd, maar met weinig resultaat. Bij het aantreden van de regering Di Rupo was er zelfs 4,6% bijgekomen. Dit laatste percentage is de dag van vandaag gedaald tot 1,6% en het is dat wat men volgend jaar wil herleiden tot nul. Als het er van zal komen, zullen we dan ongeveer even ver staan als in 1996 en zal de loonkloof nog altijd zo’n 14% bedragen en geen nul. Er is dus geen enkele reden om daarover fier te zijn, noch bij de Centrale Raad voor het Bedrijfsleven, dat men dat nultarief af kwam, noch bij de federale regering die pluimen op haar hoed steekt die ze niet verdient. Het heeft eerder weg van een variant van dat andere sprookje: ‘De nieuwe kleren van de keizer’…

   Of de verkiezingen in Spanje ‘historisch’ te noemen zijn, valt nog af te wachten. Volgens de eerste exit uitslagen blijft het daar een links/rechts verhaal. Het enige verschil met vroeger is dat er nu twee linkse en twee rechtse partijen zijn, die elkaar nodig zullen hebben om desgevallend een linkse of rechtse regering te maken, al is zelfs dat niet zeker. De ‘oude’ partijen blijven de grootste, de nieuwe gaan samen met zo’n 35% van de stemmen lopen, wat niet niks is, maar ook niet genoeg om van een omwenteling te spreken. Ook zij zullen straks water in de wijn moeten doen om eventueel mee te kunnen regeren.

   Opvallend in onze media, de VRT op kop, was wel dat men net deed alsof Podemos, de uiterst linkse nieuwe partij, de enige nieuwe was die het ging waar maken. Dat leek wel zo bij de Europese verkiezingen toen de partij uit het niets zes zetels behaalde en toen al het nieuwe Syriza werd genoemd. Ondertussen blijkt dat voorbeeld in Griekenland geen echt voorbeeld meer te zijn. Het raakt nog net met de hakken over de sloot om als regeringspartij e.e.a. geregeld te krijgen en heeft ook al een deel van de eigen aanhang verloren. Dat Podemos zich ook spiegelt aan het Venezolaanse chavisme, is ook al een veeg teken, zeker nu die Zuid-Amerikaanse partij na 16 jaar aan de macht Venezuela aan de rand van het bankroet heeft gebracht en bij de laatste verkiezingen de volstrekte meerderheid aan de oppositie moest laten.

   Om even terug te komen op de zoals steeds linkse berichtgeving van de VRT: in het Tv-journaal van zaterdagavond kwam Podemos uitgebreid in beeld, terwijl van de nieuwe centrumrechtse partij Ciudadanos niet eens de naam vernoemd werd, laat staan dat ze aandacht kreeg, terwijl men net daarvoor wel gezegd had dat er 4 partijen aan de verkiezingen meededen…

   Het historische aan deze verkiezing zou wel eens kunnen zijn, dat men straks in Spanje helemaal geen regering meer kan samenstellen, tenzij die van de zgz ‘oude’ partijen. Het historische wordt dan een regering van verliezers…