Berichten van 29 februari 2016 tot 6 maart 2016

   Na bijna 20 uur onafgebroken vergaderen is er dan toch een nieuw akkoord gekomen met de Antwerpse loodsen en kon men in de haven de achterstand gaan goed maken. Die grap zal ons weer extra geld kosten, maar er is weinig tegen te doen want die lui hebben een unieke positie waardoor ze met een paar honderd mensen de hele haven kunnen platleggen. Wat ze al drie keer min of meer gedaan hebben in de laatste zes maanden. Voor het imago van de haven is zoiets dodelijk en het is maar de vraag of Antwerpens grootste klant, de rederij MCS, dit gaat blijven slikken.

   Ik heb zelf een loods in de familie gehad en weet dat dit geen gemakkelijk beroep is. Mijn familielid heeft aardig wat jaartjes de wereldzeeën afgereisd en daarna nog een rits proeven en examens moeten afleggen vóór hij die job beet had. Dat geldt naar ’t schijnt voor alle loodsen, maar dat is nog altijd geen reden om om de haverklap chantage te plegen op de economie van Vlaanderens grootste stad. Al bij al zijn ook de loodsen ambtenaren, zeer dure ambtenaren die dooreen genomen zoiets van viermaal het loon van de gemiddelde ambtenaar krijgen.

   Het kan ook anders. In Nederland hebben ze reeds in 1988 het hele loodswezen geprivatiseerd en is er sindsdien niet één keer gestaakt geworden. Sinds 1995 hebben de loodsen er allemaal hetzelfde statuut, geen vier verschillende zoals bij ons en incasseren zelf het loodsgeld. Als tegenprestatie betalen ze zelf de personeels- en opleidingskosten, plus de investeringen in de vloot (zo’n loodsboot kost rond de 80 miljoen euro). Zie je dat hier al gebeuren? Kortom, net zoals bij de rest van de meeste vakbondsacties zitten we hier nog met een 19eeuwse mentaliteit, terwijl onze noorderburen al de 21^ste eeuw zijn binnengevaren. Als het in Antwerpen echt fout blijft lopen, zou men misschien eens aan die Nederlandse loodsen kunnen vragen het werk over te nemen? Of kunnen we misschien hopen dat we ook hier ooit eens te maken krijgen met een Reagan, die wel in staat was 12.000 Amerikaanse luchtverkeersleiders de laan uit te sturen (en te verbieden nog ooit dat werk te doen!). Ook in de States heeft men in die sector sindsdien niet meer gestaakt. Bij ons wordt het zelfs nog even bang afwachten, wat de achterban van het ABVV gaat doen, want die heeft het akkoord van het Schoon Verdiep nog niet goedgekeurd. Stel je voor dat die nu nóg niet akkoord zou gaan…

   ‘Ja, misschien wordt het morgen beter, maar het wordt nooit meer goed’

   Bovenstaande komt uit een liedje van Urbanus van Anus (als ik me niet vergis) en het geeft exact aan hoe de wereld in het algemeen, dit land inbegrepen, steeds complexer wordt en oplossingen steeds moeilijker. Van België is het al langer geweten dat hier geen simpele eenvoudige wetten kunnen gemaakt worden en dat er altijd wel iets niet klopt omdat er gewoon teveel achterpoortjes en uitzonderingen zijn en blijven. Dat maken we ook nu weer mee nu men tot de vaststelling gekomen is dat er zo’n twee miljard euro tekort zou zijn om de federale begroting te doen kloppen. Zeker is dat echter nog niet en het wachten tot eind volgende week om daarover een juistere schatting te hebben.

   Dat tekort van twee miljard zou er gekomen zijn door tegenvallende inkomsten, een foutieve inschatting van de voorafbetalingen, extra kosten bij de sociale zekerheid en onze onafscheidelijke index, die nergens anders nog bestaat. De spilindex is eerder dan verwacht overschreden en dan draait de hele carrousel weer door. Wat men in dit landje ook wil veranderen, steeds moet dat gaan in horten en stoten, want geen enkele regel is voor iedereen gelijk. Voor wie daaraan zou twijfelen, hoeft maar even terug te schakelen naar de discussie over het eventueel verlagen van de vennootschapsbelasting of de uitleg volgen van een nieuw Open VLD wetsvoorstel om werknemers de keuze te laten tussen het aannemen van een bedrijfswagen en meer nettoloon. Dit laatste hangt o.m. af van wie al recht op zo’n wagen heeft en wie niet en dan zijn er weer de zoveelste uitzonderingen. Volgens mij heeft de indiener (Egbert Lachaert) er niet eens rekening mee gehouden dat een verhoging van dat nettoloon er straks mee voor zorgt dat de loonkloof met de buurlanden – al dan niet via de index - weer zal toenemen, want dat was tot heden de reden waarom men van die bedrijfswagen niet af wou.

   Dat de federale regeringen sinds Verhofstadt’s actieve welvaartstaat er niet meer in slagen de staatsschuld onder controle te krijgen blijft op rekening van diezelfde Verhofstadt die in het eerste decennium van deze eeuw een gunstig economisch klimaat mee had waarin hij echt kon besparen, maar dat niet gedaan heeft en niet zijn programma, maar dat van de PS heeft uitgevoerd. De man die in zijn eerste drie burgermanifesten dweepte met Friedrich von Hayek, was waarschijnlijk een uitspraak van deze econoom/Nobel prijswinnaar vergeten: ‘Wie zijn principes verloochent, gaat naar de hel’…

   Voor de eerste keer sinds decennia – waarschijnlijk sinds de teloorgang van de Waalse kool- en staalindustrie – heeft de gemiddelde Brusselaar een lager netto-inkomen dan de gemiddelde Waal en is hij voor het eerst de armste Belg. Enkele decennia geleden had de gemiddelde Brusselaar nog het hoogste bbp per inwoner van Europa. Het kan verkeren, zoals Bredero al vaststelde.

   Voor zo’n afgang zijn er natuurlijk redenen. Officieel luidt het dat de rijkere inwoners van de stad steeds meer verhuizen naar de periferie, o.m. naar ‘onze’ Rand. De reden daarvoor is de steeds slechter wordende stedelijke mobiliteit en het onveiligheidsgevoel. De verkeerscongestie heeft ook als gevolg dat heel wat bedrijven de stad verlaten. Ge zult maar een zaak hebben in een stad waar er geen enkele dag zekerheid is dat de eigen werknemers, de bezoekers en de in- en uitgaande producten er op tijd zullen geraken of kunnen vertrekken. Niet voor niets is Brussel dé filehoofdstad van de wereld.

   Uit de nieuwste cijfers van het Instituut voor Nationale Rekeningen (ooit van gehoord?) blijkt ook dat de bevolking in Brussel dubbel zo snel groeit als deze in Vlaanderen, waardoor het inkomen er moet gedeeld worden door een toenemend aantal mensen. Tenslotte zal het geen enkele Vlaming verwonderen dat de slotconclusie (van Itinera en de UCL) een deel van de schuld afschuift op de pendelaars, die wel in Brussel werken, maar er niet wonen en die de helft uitmaken van de werkende bevolking in de stad. Zo komt men tot de vaststelling dat er, zoals steeds in Brussel, geen gewag gemaakt wordt van het feit dat de toename van de bevolking grotendeels bestaat uit allochtonen van buiten Europa, die meestal niets bezitten, weinig of niets kennen, laat staan hoog zijn opgeleid. Geïmporteerde armoede noem ik dat. Mochten die allemaal fatsoenlijk geschoold zijn én onze talen spreken, dan was het niet nodig zoveel pendelaars naar Brussel aan te trekken. Volgens de zoveelste weinig eerlijke studie zijn het dus weer de pendelaars, die men nog liefst van al twee keer belasting zou willen laten betalen, wat gelukkig niet kan volgens de Grondwet.

   Tenslotte zou de stad Brussel, die de pretentie heeft de hoofdstad van Europa te zijn, er beter eerst voor zorgen dat problemen zoals veiligheid, verkeer en armoede serieus zouden worden aangepakt, i.pl.v. honderden miljoenen te steken in een voetbalstadion dat niet eens op het eigen grondgebied ligt en dat in eerste instantie mede als doel heeft de Vlaamse Rand te verfransen en dat ervoor zal zorgen dat het verkeer rond de stad nog meer in ’t honderd zal lopen.

   Super Tuesday is inderdaad Super Trumpday geworden, zoals hier en daar al gesuggereerd werd. De vraag is maar wie ‘The Donald’ nog gaat tegenhouden. Zijn programma gaat niet zozeer over inhoud, wel over gevoel. Het gevoel dat het bestaande politiek establishment haar kiezers voor de gek houdt en daarin heeft hij zelfs geen ongelijk. Het wordt nu stilaan dé vraag of Trump het ook gaat halen tegen Hillary Clinton, vast meubel van dat establishment. Volgens mij maakt hij een serieuze kans.

   Zowat iedereen is het er over eens dat Obama een zwakke president was (en nog even is). Dat heeft niet zozeer met zijn huidskleur te maken en zeker niet met zijn welsprekendheid, maar met wat hij (niet) bereikt heeft. In het verleden zijn er nog zwakke presidenten geweest in de States, denk maar aan Jimmy Carter, die van de kiezers zelfs geen tweede termijn kreeg. Hij werd eruit gezet door Ronald Reagan, die indertijd ook nogal wat kritiek kreeg omdat het ‘maar’ een acteur was. Reagan bracht het er echter vrij goed vanaf, misschien ook omdat hij er al twee ambtstermijnen had opzitten als gouverneur van Californië en wat minder vuilgebekt was dan ‘The Donald’. Wat deze laatste echter met Reagan gemeen zou kunnen hebben is dat hij verstandig genoeg moet zijn om zich met de juiste mensen te omringen en bekwaam moet zijn te delegeren. Trump zou m.i. nooit het zakenimperium dat hij nu bezit kunnen hebben realiseren zonder heel wat te delegeren aan specialisten in het vak. Zo’n miljardenbedrijf run je niet alleen.

   Een andere reden waarom Trump een serieuze kans maakt als hij de republikeinse nominatie te pakken krijgt, is het feit dat van een groot deel van de achterban van Bernie Sanders het helemaal niet zeker is dat die straks voor Clinton zal stemmen, mocht deze laatste het halen bij de democraten. Het gaat vooral om jonge, blanke kiezers van het soort ‘denk links, leef rechts’. Ook bij hen gaat het in de eerste plaats om gevoel. Het gevoel dat ze minder verdienen dan de vorige generaties bv, als ze al aan werk geraken. Als Sanders het bij de democraten niet haalt – en die kans is groot – zullen veel van zijn kiezers ofwel niet gaan stemmen ofwel stemmen voor Trump, maar niet voor Clinton. Hoe raar het ook mag lijken, zowel Trump als Sanders hebben één zaak gemeen: ze hebben het gehad met de huidige politieke elite die er niets van bakt. Als Clinton Obama zou opvolgen wordt het nl meer van hetzelfde en daar dankt ook Sanders’ aanhang voor.

   Enfin, Ik heb zo het idee dat we dit jaar nog wat gaan meemaken ‘over there’.

   België wordt op de vingers getikt omdat het zijn noordelijkste grens met Frankrijk gesloten heeft en zinnens is dit langer te doen dan de tien dagen waarop dat volgens het Schengenakkoord mag. Men kan zich natuurlijk afvragen wat dat Schengenakkoord nog waard is in deze tijden van vluchtelingenoverrompeling. De reden waarom men hier die grensstreek afsluit, is trouwens in de eerste plaats niet het gevolg van die vluchtelingenstroom, wel van het ontstaan van bidonvilles bij Calais en Duinkerken. Frankrijk had die kampen nooit mogen laten ontstaan. Al bij al gaat het om mensen die niet in la douce France willen blijven, meestal zelfs niet eens over papieren beschikken en hier dus illegaal verblijven. Als diezelfde mensen naar hier komen, is het trouwens niet zo dat ze dit land niet in mogen. Ze moeten dan wel hier asiel aanvragen en worden voorlopig ergens ondergebracht, waar ze niets tekort komen. Iets heel anders dan wat in Calais gebeurd is en nog gebeurt. Wie dat niét wil, wordt inderdaad terug gestuurd naar het land waar hij vandaan komt, in dit geval dus naar Frankrijk, waar men pas nu begint met die scheve situatie proberen recht te trekken.

   Jan Jambon, die stilaan gewend is de zwarte piet toegespeeld te krijgen, krijgt nu ook het verwijt te horen dat hij van elkeen hier zijn/haar vingerafdrukken op het identiteitsbewijs en/of paspoort wil zien. In Marokko doet men dat blijkbaar al 40 jaar bij iedereen die 18 wordt (en al 10 jaar digitaal). Zó achterlijk zijn ze daar dan ook weer niet. Dat het onze privacy zou schenden is een lachertje. Die zijn we al kwijt van het moment toen we Internet in huis haalden, ons eerste bankkaart, onze eerste klantenkaart en onze eerste smartphone in gebruik namen. Wie de dag van vandaag nog absolute privacy wil hebben, moet gaan leven als een kluizenaar…

   Het is wat met al die bijna dagelijkse klachten over nieuwe belastingen. Dat is nooit voor iemand leuk en zeker niet als men met een meerderheid zit die zegt dat absoluut niet te willen. De laatste in de categorie is de klacht die Test-Aankoop gaat indienen bij Grondwettelijk Hof i.v.m. de zgn Turteltaks, die men beter Freya-taks had genoemd, naar de schuldige die voor het weggesmeten geld de verantwoordelijke minister was in de vorige Vlaamse regering. De kans dat Test-Aankoop zomaar gelijk zal krijgen bij dat Hof is trouwens vrij klein, omdat de Raad van State de Vlaamse regering niet de kans gaf het op een andere manier te doen. Dat laatste heeft dan weer te maken met het feit dat er voor die zaken zowel op federaal als op regionaal niveau taksen geheven worden (nog zoiets van ‘only in Belgium’) en men geen twee keer voor hetzelfde kan belast worden.

   Het is trouwens opmerkelijk dat er vanwege de PS relatief weinig geprotesteerd wordt en áls het al eens gebeurt, dat het meestal uit de uiterst linkse hoek komt: van de PTB, de Waalse tak van de PvdA of van het Waalse ABVV dat door diezelfde PTB wordt opgejaagd. Heel wat nieuwe belastingen die dit jaar door de regering Michel worden ingevoerd, stammen immers nog van de vorige legislatuur, geleid door rooie Di Pipo, vandaar. In gevolge het akkoord over de zesde staatshervorming hebben de gewesten wel heel wat bevoegdheden bij gekregen, maar nooit honderd procent van de middelen die de federale regering wél had. Dat laatste geldt natuurlijk ook voor Vlaanderen, maar dat gewest kan tegen het stootje waartegen het Waalse blijkbaar niet bestand is.

   Een bekend voorbeeld daarbij is de vroegere wachtuitkering voor schoolverlaters (nu ‘inschakelingsuitkering’ genoemd), die door de regering Di Rupo in de tijd werd beperkt. 67% van de mensen die daar vroeger van profiteerden waren Walen, waarvan een niet onaardig gedeelte bestond uit 30- en zelfs 40-plussers. Zeg maar, mensen die nooit gewerkt hadden en die niet zinnens waren dat ooit nog te doen. Ook de besparingen bij de ambtenaren treffen Wallonië meer dan Vlaanderen, omdat er verhoudingsgewijs (en onterecht) in Wallonië steeds meer overheidspersoneel was (en nóg is) dan in Vlaanderen. En zo zijn er nog wel enkele voorbeelden van situaties waarbij de Walen vroeger profiteerden en die hen nu zuur opbreken. Dat ze de dag van vandaag daartegen niet voluit kunnen protesteren omdat het initiatieven waren van een federale regering waarvan de PS de premier leverde, komt Wallonië dubbel hard aan.

   ‘Elk foordeel heb ze nadeel’, zoals Johan Kruyff het in kernachtig Amsterdams zei…

   Zoals ik reeds meldde in mijn blog van 12 dezer (‘De steekvlampolitiek’) zou de ombouw van de steenkoolcentrale van het Genkse Langerlo tot een op houtpellets draaiende biomassacentrale niet doorgaan omdat het Duitse bedrijf bescherming gevraagd had tegen zijn schuldeisers en waarschijnlijk in vereffening zou gaan. Geen nood echter, want de German Pellets oprichter Peter Leibold had ondertussen het noodlijdende bedrijf al doorverkocht aan een nieuwe opgerichte vennootschap van dezelfde Leibold. Waar deze laatste de financiering van dat project zal halen blijft een mysterie. Leibold blijkt bij German Pellets een enorme schuldenput achtergelaten te hebben, waarbij naar schatting 17.000 kleine Duitse beleggers hun geld zouden kwijtgeraakt zijn. Doet zo’n beetje denken aan het Arco verhaal van bij ons.

   Waar het Leibold verhaal nog meer aan doet denken is dat van ‘onze’ Electrawinds, dat tenslotte ook verzandde in een kluwen van bedrijven, bedrijfjes en vooral schulden, waarbij de overheidsinstanties die mee in het bad waren getrokken vele miljoenen euro hebben verloren. Geld dus van de belastingbetaler. Met die Leibold riskeren we meer van datzelfde.

   Leibold en zijn vrouw zijn nl de spil in een verzameling van 27 bedrijven (tot in Amerika toe), waarvan zij in de meeste gevallen de enige eigenaars zijn. Het enige verschil met Electrawinds is dat Leibold voor zijn project nog geen Vande Lanotte gevonden heeft om te zorgen voor de nodige centen. Dat hoeft feitelijk ook niet. De ombouw van de nieuwe pelletscentrale zou weliswaar zo’n 150 miljoen euro gaan kosten, maar tegelijkertijd ook jaarlijks 200 miljoen opbrengen aan Vlaamse steun in de vorm van groene stroomcertificaten. Twee miljard op tien jaar en dat voor een centrale die werkt op houtpellets die voor het overgrote deel uit de States moeten komen, wat niet alleen veel geld zal kosten maar ook verre van duurzaam zal zijn.

   Op een korte vergadering met de vakbonden in Genk is Herr Leibold e.e.a. komen uitleggen, waaruit niemand iets wijzer is geworden en waar er ook helemaal niets op papier werd gezet. Het is erg voor de 118 werknemers die in Langerlo riskeren hun werk verliezen, maar onze regio kan zich een tweede Electrawinds niet veroorloven. Het excuus dat we anders de klimaatsnormen niet tijdig zouden halen is geen reden om onverantwoord met zoveel geld te smijten naar projecten waarbij men er alleen op uit is de zakken van speculanten te vullen.