Berichten van 20 juni 2016 tot 26 juni 2016

   In deze rubriek heb ik het al enkele malen gehad over ons nationaal Planbureau. Ik heb het ooit ons ‘Trek uw plan bureau’ genoemd en ook in mijn blog van 21 dezer vergeleek ik het met ons weerbericht. Dat allemaal om te zeggen dat ik er geen hoge pet van op heb en dat wordt me nu bevestigd in het weekeindnummer van De Tijd waarin Stefaan Michielsen – senior writer - eens duidelijk uitlegt hoe dat bureau in werkelijkheid werkt.

   Om de toe- of afname van arbeidsplaatsen te berekenen blijkt ons nationaal Planbureau nl geen bedrijven te ondervragen over hun aanwervingen en afdankingen. Het gebruikt daarvoor een economisch computermodel en berekent zo de groei en de eventueel bijkomende banen. Feitelijk werkt het nog net hetzelfde als destijds de Sovjet-Unie met haar vijfjarenplannen (ze gebruikt zelfs dezelfde tijdsperiode !), iets wat nergens anders nog gebeurt maar in dit land overleeft. In mijn blog van 21 dezer (‘Gepland weerbericht’) vroeg ik mij af of het bureau de overheid naar de mond praatte. Zeker is dat niet, maar het zou kunnen, zoals ik indertijd al insinueerde toen Vande Lala het nog voor het zeggen had en het bureau vertelde wat hij wou horen.

   Om maar een idee te geven hoe amateuristisch men daar in dat Planbureau nog te werk gaat: men heeft er in het laatste rapport niet eens rekening gehouden met een mogelijke Brexit of met wat er kan gebeuren als bv Donald Trump straks president van de States zou worden. Van een instantie die vijfjarenplannen maakt, mag men zoiets toch veronderstellen. Zoals het nu werkt, lijkt het eerder natte vingerwerk, waarbij geen aanbevelingen gedaan worden die politiek gevoelig kunnen liggen. ‘De nek uitsteken’, noemt men dat. Als zoiets niet beter kan, schaf dat bureau dan af, samen met de kabinetten, de senaat, de provincieraden en god weet hoeveel van die instanties en instellingen die hun tijd en ons geld aan het verbrassen zijn.

   ‘ De mensen zijn niet tégen Europa, ze zijn niet voor dít Europa’. Uitspraak van Guy Verhofstadt, waar ik het voor één keer mee eens kan zijn, er echter meteen bijvoegend dat de mensen ook niet voor ‘zijn’ Europa zijn: het Europa van de eenheidsworst, de superstaat die nog veel meer te zeggen zou hebben dan degene die we nu hebben en waarbij Verhofstadt ook Turkije lid van zou willen zien worden.

   Dat de huidige E.U. niet meer tot de verbeelding spreekt, is vrij logisch. We zijn met veel te veel staten en hét voorbeeld van het teveel aan koks dat het eten bederft. De E.U. kan geen vuist maken, wat we zien t.o.v. Rusland dat aan zijn grenzen doet wat het wil (denk maar aan Georgië en Oekraïne), t.o.v. de financiële crises die de Europese Centrale Bank niet onder controle krijgt, het Griekse probleem dat waarschijnlijk nooit binnen de E.U. opgelost zal raken en de migratie waarvoor het moet gaan bedelen bij Erdogan.

   Maar het nog even Verenigde Koninkrijk is ook niet aan de nieuwe patatten. Zo’n twee derde van de bevolking van Schotland én Noord-Ierland stemde tegen de Brexit. Een nieuw Schots referendum zou deze keer wél kunnen slagen en het land onafhankelijk maken, waarna het kan vragen toe te treden tot de E.U. en dan als onafhankelijk land van buiten de Unie, wat volstrekt legaal zal zijn. Mocht Noord-Ierland besluiten voortaan deel te gaan uitmaken van de Ierse republiek, dan zal dat ook legaal kunnen, net zoals Oost-Duitsland werd opgenomen in het nieuwe Duitsland. Zelfs Gibraltar, waar liefst 96% van de bevolking tegen de Brexit stemde, zou kunnen toetreden. De ministaatjes Andorra, Liechtenstein, San Marino, Vaticaanstad en Monaco horen nu ook bij de E.U.

   Als de zaken zo’n wending zouden nemen, is het wel aan te bevelen dat de E.U. opnieuw een E.E.G. wordt, ttz een uitsluitend economische gemeenschap en de politiek op een laag pitje zet, waardoor enorm veel geld zou kunnen worden bespaard. Tot spijt van wie het benijdt, in de eerste plaats de zakkenvullers van het Europarlement en alles wat er rond hangt, Verhofstadt inbegrepen…

---

   In de marge van bovenstaande nog dit: de nationale ABVV-staking van gisteren werd ei zo na dood gezwegen, niet alleen door al het nieuws over de uitslag van het Britse referendum, maar ook door de nieuwe onweders die Vlaanderen teisterden en die in de media meer aandacht kregen dan de staking. De rode stak(k)ers hielden er alleen een verlengd weekeinde aan over, waarna ze nu drie maanden de tijd krijgen om eens over de nutteloosheid van hun acties na te denken. Tijdens die lange vakantie zal er nl niét gestaakt worden. Vakantie is immers ook ‘niet’ werken en dat is het liefste wat ze doen.

   De rode vakbond organiseert vandaag nog maar eens een politieke staking. De andere twee grote vakbonden doen niet mee en dat om verschillende redenen. Het is nog maar eens een staking die vooral de studenten zal treffen die deze week nog examens en/of deliberaties hebben. In een tijd waarin zopas tijdens de zgz sociale verkiezingen nog eens gebleken is dat de jeugd steeds minder interesse toont t.o.v. de vakbonden, is dit een verkeerd signaal. Een tweede, misschien wel belangrijkere reden, is dat het ABVV eerst op eigen houtje had beslist vandaag te gaan staken en daarna pas de groene en blauwe collega’s is gaan vragen mee te doen. Voor een ABVV, dat slechts één derde van alle Belgische gesyndikeerden vertegenwoordigt en maar half zo groot is als het ACV, is dat gewoon dom. Het doet denken aan wat de PS deed na de laatste federale verkiezingen, toen die – samen met het CDH - besliste meteen een regering te vormen voor Wallonië en de Franse Gemeenschap en daar bovenop daarna nog eens wou meedoen bij de vorming van de nieuwe federale regering. Het is hen toen slecht bekomen en hopelijk zal dat vandaag met de rode staking niet anders zijn.

   Binnen het ACV is er wel één afdeling die met de rode kameraden meedoet, nl de Waalse christelijke bediendenbond. Die vertegenwoordigt daar grotendeels beambten uit overheidsdiensten, waarvan de werklust nooit dát is geweest. Daarmee wordt de kloof Vlaams/Waals ook binnen die vakbond nog wat groter. Verder herhaal ik wat ik reeds vroeger geschreven heb: ge zult maar in Wallonië wonen en al dat gestaak moeten ondergaan. Ook vandaag zal er daar zo goed als geen openbaar vervoer zijn en de kans is groot dat er daar ook tijdens het weekeinde nog heel wat hinder zou kunnen zijn. Die hinder geldt in Vlaanderen in de eerste plaats voor o.m. openbaar vervoer dat uit Wallonië komt, bv treinen die van Binche over Brussel naar Turnhout rijden. Het leidt ertoe dat men hier bij ons slecht beheer steeds meer gaat vereenzelvigen met wat uit het zuiden van het land komt. Is men daar nu echt zo dom te blijven geloven in 19-eeuwse toestanden toen men een regering nog door stakingen kon doen laten vallen?

   Het Planbureau heeft nog eens van zich laten horen. Dat is ze de staat trouwens verplicht. Of we allemaal moeten geloven wat dat bureau zegt, is een ander paar mouwen. Wat ze in feite vertelt, zijn voorspellingen en – net zoals bij het weer – zit ze er soms naast. Het zou niet de eerste keer zijn dat het Planbureau zijn prognoses moet ‘bijstellen’, zoals men dat technisch noemt, of de overheid naar de mond praat zoals we dat hebben meegemaakt toen ze nog schatplichtig was aan Vande Lanotte.

   De laatste voorspellingen zijn, dat de belastingsdruk daalt, de overheid minder uitgeeft, er in de volgende vijf jaar jaarlijks gemiddeld 38.000 arbeidsplaatsen zullen bijkomen en dat vooral in de privé sector, terwijl er in de ambtenarij zo’n 5.000 plaatsen zullen verdwijnen (wat in dit geval ook goed nieuws is). Daartegenover staat dat dit land nog een kleine 8 miljard euro extra zal moeten besparen om tegen 2018 een begroting in evenwicht te hebben. Alhoewel dat de doelstelling is, kan iedereen met zijn ellebogen aanvoelen dat zoiets niet kan lukken, zeker niet in een land waar elke strekking op zijn strepen staat, meteen protesteert en – als het enigszins kan – gaat staken.

   Als deze regering die zo goed als onmogelijke doelstellingen niét haalt, zullen ook enkele voordelen die bovenaan zijn aangestipt ofwel niet verwezenlijkt worden ofwel maar gedeeltelijk. Hét probleem daarbij is dat de economische groei met de beste wil van de wereld de beoogde en noodzakelijke 2% nooit zal halen. Maximum 1,5% en dan mag er niet teveel meer mislopen en is daarbij ook niet eens rekening gehouden met een mogelijke Brexit.

   De grote schuld voor al die tekorten is het feit dat de regeringen van dit land de laatste 20 jaar geen poot hebben uitgestoken om rekening te houden met de te verwachten kosten voor de vergrijzing. Die blijven stijgen met zo’n 1,5 miljard euro per jaar. Het is trouwens opmerkelijk dat deze federale regering Michel, die zoveel kritiek krijgt, wel de eerste is die effectief tenminste iéts gedaan heeft om, via een indexsprong en een taxshift, die vergrijzingskosten een allereerste keer aan te pakken. Voor wat het verder worden zal, is het afwachten op de gegarandeerde eerste bijstelling van het Planbureau.

   De Optima affaire blijft nazinderen en zou nog wel eens voor enkele extra schandalen kunnen zorgen. Nu blijkt immers dat de firma zich ook schuldig zou gemaakt hebben aan witwassen en wegsluizen van zwart geld via Luxemburg. Het wordt nóg straffer, als men weet dat het gaat om zaken die al vier jaar min of meer bekend waren bij het Gerecht maar om ‘onverklaarbare’ redenen niet verder werden uitgezocht. Meer zelfs: de man die er bij de BBI mee bezig was, voorzitter Karel Anthonissen, werd er indertijd door zijn eigen administratie voor op de vingers getikt. Pluspunt voor zijn chefs is wel dat dezelfde Anthonissen er nu weer wel achteraan kan. De man staat bekend om zijn kordate aanpak. Wie het niet gelooft vraagt het maar eens aan die andere Karel, die van Berlare, die ook met Anthonissen te maken heeft gehad.

   Ondertussen blijft de foto van John Crombez met de toenmalige toplui van Optima – waaronder Van den Bossche – voor commotie zorgen. Volgens Anthonissen heeft die er mee voor gezorgd dat heel wat klanten die hun zwart geld wilden aangeven, daarop zijn teruggekomen. Als uitgerekend de staatssecretaris tegen fraude zich zo openlijk toont met die lui en er nog bij zegt dat het daar prima loopt, konden fraudeurs aannemen dat Optima wel degelijk een safe haven was voor hun zwart geld.

   Tenslotte is er nog de blauwe connectie in het rode Gentse netwerk, Geert Versnick, waarover ook het laatste woord nog niet gevallen is. De man met meer dan dertig mandaten was waarschijnlijk de verbindingsman van Optima met de Gentse Loge. Dit zou er ook iets mee te maken hebben dat rood/groen de liberalen mee in het Gentse stadsbestuur betrok, alhoewel ze hen niet nodig had om een meerderheid te vormen. Rood en Groen hebben – misschien in de hoop de aandacht wat af te leiden – toevallig vorige week beslist hun Gentse coalitie verder te zetten en dat zogezegd de strijd bij de volgende verkiezingen zou gaan tussen rood/groen en blauw (alsof de andere partijen daar niet meetellen). Hoe moet men tegen elkaar strijden als men vooraf al quasi zeker is dat ze er alles aan zullen doen om de huidige tripartite te kunnen voortzetten? Het zou wel eens één pot nat kunnen zijn, waarbij we Karel Anthonissen veel moed en sterkte toewensen en hopen dat hij zijn werk, dat hij vier jaar in de koelkast moest steken, nu zal kunnen afwerken.

   Trouwe lezers van deze rubriek zullen zich nog wel herinneren dat ik regelmatig van leer trok tegen de toelatingsexamens voor geneesheren. Niet alleen hadden die niets met geneeskunde te maken, maar waren (en zijn ze nog) zo gemaakt dat het eerder een computerspelletje lijkt, waar men zelfs moet gokken om de multiple choice antwoorden (tot 5 per vraag) correct te kunnen beantwoorden. Ik heb een kleinzoon die dokter wilde worden en daar het eerste jaar niet in slaagde. Hij was dan ook verplicht zich dat jaar in Leuven in te schrijven bij de Biomedische. Hij heeft die daar drie jaar met succes gevolgd, haalde er zijn bachelor diploma en kon dan, via een omschakeljaar, overstappen naar zijn gedroomde studies, die van dokter. Vorig jaar haalde hij zijn diploma en sinds dan werkt hij in een huisartsenpraktijk waarin hij een contract van twee jaar heeft en daarna kan beslissen er mee verder te gaan of op zelfstandige basis te beginnen. Door dat stomme ingangsexamen heeft hij wel een jaar verloren en hij was helemaal niet de enige in dat geval.

   Ergerlijk werd het pas, toen bleek dat alleen de Nederlandstaligen dat ingangsexamen moesten doen. De Franstaligen deden niet mee, zoals gebruikelijk als het gaat om een wet die ze niet lusten. Het gevolg van dit laatste was wel dat deze laatsten, eens afgestudeerd, niet allemaal aan een dokterslicentie geraakten, omdat daarvan slechts een vastgesteld aantal per jaar wordt uitgedeeld. Maar België zou België niet zijn, als daar geen mouw aan gepast zou worden. Een zgz ‘federale planningscommissie’ wil de wettelijke verdeling voor die licenties tussen Nederlandstaligen en Franstaligen, die nu op de normale 60/40 verhouding ligt, veranderen in 56,4/43,5. Hiermede zullen er straks minder pas afgestudeerde Nederlandstaligen een licentie krijgen en zou men het bestaande overschot aan Franstaligen kunnen wegwerken. Kortom, nog maar eens een zoveelste discriminatie van de Vlamingen, waarmee het Vlaams Geneeskundigenverbond – gelukkig maar – het niet eens is. Die hoopt dan ook dat verantwoordelijk minister Maggy De Block het advies van die planningscommissie niet zal volgen. Maggy is nog steeds in alle peilingen de populairste politica/us in zowel Vlaanderen als Wallonië. Hopelijk streelt dat laatste haar ijdelheid niet en zal ze genoeg gezond verstand hebben om te beseffen dat ze straks bij een volgende verkiezing haar voorkeurstemmen zal moeten halen in Vlaanderen, wat haar bij een discriminerende beslissing niet in dank zal worden afgenomen. Het is godgeklaagd dat Vlaamse studenten worden gediscrimineerd omdat ze zich in het verleden aan de regels hielden, hoe absurd die ook waren. Moeder, in wat voor land leven wij?

   Dit wordt dan de week van de waarheid voor de Brexit. Ik heb er nog geen woord aan vuil gemaakt, want heb zo stilaan het idee dat er alles door iedereen al over verteld is, zowel zin als onzin. We zullen wel zien wat het donderdag wordt. Mocht de U.K. trouwens tóch in de E.U. blijven – de laatste peilingen, na de moord op Jo Cox, schijnen in die richting te wijzen – dan is al die heisa voor niets geweest. Stapt de U.K. wél uit de E.U., dan krijgt het een soort statuut zoals Noorwegen en Zwitserland er al een hebben. Dus, weinig nieuws onder de zon, al zullen er steeds zijn die erbij verliezen en anderen die erbij winnen.

   Bij een Brexit wordt de kans wel groter dat de Schotten, die vóór Europa kiezen, uit de U.K. zouden stappen en moet de E.U. maar zien hoe ze dat gaat oplossen. Als het de Schotten zou lukken, bestaat zelfs de kans dat de Noord-Ieren – die van Europa meer geld krijgen dan van de Engelsen - hetzelfde gaan doen. Daarna is het uitkijken in hoever Vlaanderen daar profijt uit kan halen, al was het maar tegen de volgende federale verkiezingen, wanneer we over e.e.a. hopelijk wat wijzer zullen geworden zijn.

   Minder in de kijker staan de nieuwe verkiezingen in Spanje, die ook deze week (zondag a.s.) plaats vinden. Sinds er daar geen twee maar vier partijen aan de verkiezingen meedoen en men er, voor de eerste keer sinds Franco, een coalitieregering moet vormen, lukt het niet meer zoals voorheen. Zo’n Belgische toestanden zijn ze daar nog niet gewend en ze zullen er nog wel achter komen dat ze van de regen in de drup zijn geraakt. Misschien Luc Van den Bossche eens uitnodigen. Die heeft momenteel toch niets om handen en zolang hij dat wél had, gebeurde er – volgens hemzelf althans - helemaal niets verkeerd. Doet denken aan Flup Moustache, die zei ook iets in dien aard…