Berichten van 31 oktober 2016 tot 6 november 2016

   Wat zich daar in Turkije afspeelt tart elke verbeelding. Sinds de militaire coup, waarvan men steeds meer aanneemt dat ze door Erdogan zelf werd bedacht, zijn daar al meer dan 100.000 mensen aangehouden, aangeklaagd en/of gebroodroofd. Meestal dan nog mensen van een zekere stand: rechters, advocaten, journalisten, militairen en politici van de oppositie. Allemaal mensen die hun broodwinning kwijt zijn en niet eens zeker zijn een serieuze rechtsbijstand te zullen krijgen. Alsof dat allemaal nog niet erg genoeg is, is het land in staat van oorlog, die het voert in twee buurlanden – Syrië en Irak – en maakt het in eigen land een soort burgeroorlog mee tegen de Koerdische minderheid en tegen de aanhangers van Gülen, een moslim predikant die al 15 jaar in de States woont (verbannen?) en van daaruit de coup zou bedacht hebben, voor zover daar iets van waar zou kunnen zijn.

   Ondertussen blijft het Erdogan regime eisen dat de Turken nog dit jaar visumvrij naar en door de E.U. zouden kunnen reizen en dreigt het anders het akkoord i.v.m. de vluchtelingen op te zeggen. Gelukkig lijkt Europa daartoe niet bereid. De E.U. heeft zelf al problemen genoeg (denk maar aan de Walen!) om er nog een groot instabiel land bij te krijgen dat helemaal niet meer voldoet aan eender welke democratische norm en dat zijn Koerdische minderheid (± 15/20% op een bevolking van een kleine 80 miljoen!) onderdrukt en broodrooft. Stel eens voor dat men de visumplicht voor Turken zou afschaffen en dat 10% van de Koerden naar Europa zou komen. Dat zijn er dan meer dan anderhalf miljoen! Theo Francken zou er zijn werk mee hebben, als men ziet wat het weigeren van een visum aan één Syrisch gezien hier al met zich meebrengt…

   En er is meer. Zelfs als de situatie daar blijft zoals die nu is – of nog erger wordt – zou men moeten voorstellen Turkije ook uit de NATO te zetten. Zelfs voor Poetin – om maar één alternatief te noemen – is Erdogan geen te betrouwen bondgenoot. Dat de westerse NATO landen dan niet meer over Turkije zouden mogen vliegen is de dag van vandaag geen probleem meer, evenmin als het dat vroeger was toen het Westen niet meer door het Midden-Oosten naar het Azië kon, ook al o.w.v. moslim veroveringen. Onze voorouders voeren toen rond Afrika om er te komen en ontdekten zo de rest van onze wereld.

   Vandaag eens een blog over iets heel anders, al schuilt ook hier de politiek om de hoek (in de persoon van Maggy De Block en daar valt niet naast te kijken!).

   Er is dezer dagen heel wat te doen over het feit dat men voor bepaalde neusdruppels en –sprays vanaf 01.01.2017 geen doktersvoorschrift meer nodig zal hebben. Schaduwkant van het verhaal is, dat die zaken tot 9 keer duurder zullen zijn bij de apotheker. Ondergetekende spreekt in deze zaak als ervaringsdeskundige. Ik heb nl zo’n 10 jaar neusdruppels moeten nemen tegen een verstopte neus. Dat waren niet die waarbij men een doktersvoorschrift nodig had en dus – volgens wat ze nu zeggen – schadelijker voor de gezondheid (ze zouden op termijn de neusslijmvliezen beschadigen)...

   Op aanraden van een familielid probeerde ik in april van 2012 eens een recept uit grootmoeders tijd. Ik sneed een ajuin doormidden en plaatste die in een schoteltje op het nachtkastje naast mijn bed. De dag daarop sneed ik de twee helften nog eens door en zo elke dag verder tot de ui helemaal in stukjes gehakt was (met één ui kan men een week verder). Ik heb sindsdien – en dat is al meer dan 4 jaar – geen neusdruppels meer nodig gehad!

   Nu is het wel zo dat een bedgenoot problemen kan hebben met de ajuingeur in de slaapkamer. In dat geval kan men hem op een andere plaats inzetten, bv bij het werken op de computer of iets dergelijks, of wanneer men – alleen – de krant leest of naar de Tv kijkt. Maar het helpt gegarandeerd en is de gezondste manier om de neus open te houden. De neusdruppels die nu nog door de dokter dienen voorgeschreven te worden zouden wel minder schade veroorzaken dan degenen die vrij kunnen worden aangekocht (Otrivine bv), maar zij bevatten wel cortisone en dat is ook geen aanrader.

   Wat Maggy De Block in dit verhaal komt doen? Wel, zij zou met de nieuwe maatregel 15 miljoen euro per jaar besparen!

---

   En dan nog zoiets. Af en toe zijn er in de medische wereld nogal verhitte discussies over homeopathie, die door de klassieke geneeskunde niet of nauwelijks erkend wordt. Ik herinner me dat mijn moeder er ooit door verlost werd van haar sinusitis, maar verder heb ik er nooit bij stilgestaan. Toen er ergens in het voorjaar weer zo’n discussie werd uitgevochten op de Tv, toonde men daar enkele van die homeopathische producten en zag ik er twee die ik in huis had: oogdruppels van Optilan en oordruppels van Oteel, allebei voorgeschreven door respectievelijk een oog- en een oorarts. Optilan gebruik ik af en toe als ik wat droge ogen heb (dat gebeurt bij het lezen). Oteel heeft mij van een begin van tinitus (oorsuizingen) afgeholpen en gebruik ik nog af en toe als dat fenomeen zich weer voordoet. Dat laatste product blijkt een natuurlijke ontstekingsremmer te bevatten. Zo slecht zal het dan ook niet zijn.

   Het is al langer bekend dat West-Vlaanderen de minste werklozen van België telt en Henegouwen de meeste. Even bekend is dat men er toch niet in slaagt Walen uit Henegouwen in West-Vlaanderen aan het werk te krijgen. Liever doppen in Wallonië dan werken in Vlaanderen. Met de taal heeft dat niets te maken, want i.pl.v. Walen werken er nu veel Noord-Fransen, mensen die soms van verder moeten komen. Volgens de laatste cijfers zijn het er al bijna 7.000 en dan hebben we het alleen nog maar over zij die officieel zijn ingeschreven. West-Vlaamse ondernemers, die hun bedrijf willen uitbreiden of een nieuw bedrijf opstarten en daarvoor in eigen streek geen werknemers meer vinden, hebben er nu iets op gevonden: ze beginnen ermee in Frankrijk en meer bepaald in de aangrenzende regio van Duinkerken, waar een werkloosheidsgraad is van 12% en waar men bovendien spotgoedkoop aan industrieterreinen raakt. Dat laatste kan ook in Wallonië, maar Duinkerken heeft daarenboven een zeehaven, de derde grootste van Frankrijk zelfs (na Marseille en Le Havre). Liefst 37 Vlaamse bedrijven, waaronder o.m. kraanbedrijf Sarens en vloerbekledingsgroep Beaulieu, hebben in Duinkerken al een vestiging geopend. Het Vlaamse betonbedrijf De Brabandere met hoofdzetel in Veurne (slechts 30 km daar vandaan) gaat, onder de naam ‘Flandres Beton’, in de haven van Duinkerken investeren in een grondwasinstallatie en de Katoennatie van Fernand Huts, die in Antwerpen geboycot wordt door de vakbonden (en Kris Peeters), investeert er miljoenen euro in een nieuwe fabriek voor de verwerking van chloorhoudende afvalstoffen. En er is meer.

   Het blijkt nl dat een derde van de vluchtelingen die hier arriveren en een verblijfplaats toegewezen krijgt in Wallonië, daar niet blijft, maar naar Vlaanderen komt. Dat is in de eerste plaats omdat ze daar waarschijnlijk iets gemakkelijker aan werk zullen kunnen komen, maar ook omdat de meeste van die mensen (een soort) Engels als tweede taal hebben en daarmee in Wallonië niets kunnen aanvangen omdat de meestal eentalige Walen denken genoeg te hebben aan hun Frans. De meeste van die werkwilligen hebben er geen probleem mee om Nederlands te leren dat hen, door hun kennis van het Engels, beter ligt.

   Magnette zou zich beter met bovenstaande problemen bezig houden dan zich te laten vieren als de held die de vooruitgang blokkeert en – zoals ik al eens schreef – riskeert van achterland Wallonië een achterlijk land te maken…

   Ik heb in deze rubriek al enkele keren geschreven dat – volgens mij – het enige lichtpunt voor Vlaanderen in de heisa rond het handelsverdrag tussen de E.U. en Canada het feit was dat de hele wereld nu eens kon kennis maken met de absurde toestanden in België in het algemeen en in Wallonië – dat ik wel eens ‘onze DDR’ noem - in het bijzonder. In onze politiekcorrecte media hoort men daar niet zoveel over, maar in het buitenland heeft men het wel degelijk begrepen.

   Er was, om te beginnen, de niet mis te verstane kritiek aan het adres van België vanwege Commissievoorzitter Juncker, een man die meestal eerder als een bon vivant overkomt (Ook Justin Trudeau, zoon van zijn vader, kreeg de gebruikelijke Juncker kus). Zijn Eurocommissaris voor Digitale Portefeuille (wie komt op zo iets?), Günther Oettinger (CDU) ging nog een stap verder. Op een internationaal congres voor zakenlui in Hamburg noemde hij Wallonië een ‘micro regio, geleid door communisten, die heel Europa blokkeren’. De waarheid kan hard zijn. Frank Compernolle, economisch gezant voor Brussel en Wallonië, die op dat congres aanwezig was, verliet na de uitspraak van Oettinger de zaal, al zal dat verder niet veel indruk hebben gemaakt (‘Compernolle, wie?). Di Rupo stuurde Juncker al een vlammende protestbrief en Benoît Lutgen, de opvolger van ‘madame non’ bij de Waalse regeringspartner cdH, een Luxemburgse variant op ‘his master’s voice’, moest zich ook nog eens laten horen. Die kritiek bevestigt alleen maar de situatie in Wallonië, waar de PS aan de lopende band stemmen verspeelt aan de – inderdaad – communisten van de PTB en daarom haast verplicht is een linksere koers te varen.

   Dan is Jean-Claude Marcourt, vice-president van de Waalse deelregering en minister van Economie, Industrie en Innovatie een stuk consequenter dan zijn rode partijgenoten. Na de tegenstand van zijn partij tegen het CETA-verdrag besliste hij niet mee te reizen met de handelsmissie van de verenigde gewesten naar Iran. De klassieke uitzondering die de regel bevestigt?

   In het late nieuws op 31 oktober wist men te vertellen dat niemand minder dan Kris Peeters er ernstig aan denkt de sperperiode af te schaffen. Dat is, voor wie het nog niet zou weten, de maand vóór de solden. In die periode mogen er zgz al geen extra kortingen gegeven worden, maar iedereen weet die verbodsbepaling wel op e.o.a. manier te omzeilen, o.a. door koppelverkoop of door zaken die hun goede klanten er zelf attent op maken en de korting ‘onder de toog’ aanbieden. Het is een van de vele zaken waarmee dit land opvalt, waar Europa tegen is en die nergens anders bestaan. Zoals verder ook de solden (‘koopjes’ in goed Nederlands) zelf, het verbod op nachtwerk (mits uitzonderingen en achterpoortjes), de index en nog van dat moois. Het best van al zou men ál die dingen afschaffen. Als het nergens anders nog bestaat, waarom moet het dan persé in dit land in stand worden gehouden? Het vakbondsvertelseltje, dat we dan aan koopkracht gaan verliezen, is larie en apekool. Heeft men dan alleen hier daarover de wijsheid in pacht? Onze mensen uit de grensstreek hebben al lang begrepen dat ze over de grens beter en goedkoper gesteld raken, omdat het hier te duur is of slecht geregeld.

   Wat die vakbonden betreft, zou het trouwens ook beter zijn, voor het land, de werknemers en de bonden zelf, dat ze zich wat constructiever opstelden en zouden werken zoals bv in Nederland en Duitsland, waar vakbonden mét de bedrijven samenwerken en niet ertegen zoals dat in dit land schering en inslag is, zeker in Wallonië.

   Dat uitgerekend Peeters ermee af komt die sperperiode af te schaffen heeft, zoals gezegd, te maken met druk uit Europa. Daar is men trouwens ook nog niet klaar met Peeters’ oplossing voor de Antwerpse haven (de wet Major), omdat hij daar niet tegen de kar van de vakbonden wil rijden. Bij de discussie over de sperperiode heeft hij alleen maar af te rekenen met Unizo, de middenstandsvereniging waarvan hij ooit voorzitter was, maar waaraan hij blijkbaar niet meer herinnerd wil worden…

   Buiten het probleem met de e-commerce, waarover ik al had in mijn blog van 29 oktober, zijn er tijdens de hectische weken met de CETA besprekingen ook andere zaken ondergesneeuwd geraakt. Zo was er o.m. het bericht over de dure stroom die in België nu nog alleen grote bedrijven, maar straks misschien ook KMO’s en particulieren riskeren te moeten betalen. De reden daarvoor is dat niet alleen de kerncentrales in dit land het met de regelmaat van een klok laten afweten, nu is dat ook in Frankrijk het geval. Op een gegeven ogenblik was daar zo ongeveer de helft van uitgevallen, waardoor de resterende centrales nog amper genoeg produceerden om het Franse elektriciteitsnet voldoende te bevoorraden. Zoals we stilaan wel weten, rekent de Belgische stroomvoorziening ook op invoer uit het buitenland, omdat de eigen productie niet volstaat, én op de groene stroom. Het uitvallen van enkele van onze kerncentrales én een deel van de Franse gebeurde dan net in een langere periode van zacht herfstweer, met weinig of geen wind noch zonneschijn, wat dan weer als resultaat had dat we ook niet teveel konden rekenen op de zgz vernieuwbare energie van windmolens en zonnepanelen. In Duitsland noemen ze dat ‘Dunkelflaute’, letterlijk: donkere flauwte. Mocht die zich voordoen in echt winterweer, met temperaturen onder de 10°C, dan mogen we het schudden en riskeren we toch de gevreesde black-out. De twee centrales op gas (in Vilvoorde en Seraing), die als reserve achter de hand worden gehouden (en die de staat ook flink wat kosten) zouden dan het probleem niet meteen oplossen.

   Op een gegeven ogenblik vorige week was de kostprijs in België voor stroom zowat het dubbele als die in Frankrijk en vier maal de prijs in Nederland. Dat KMO’s en particulieren voorlopig ontsnappen aan een forse prijsverhoging heeft te maken met het feit dat voor hen de eindafrekening berekend wordt met de gemiddelde prijs op een jaar. Deze keer eens geen Turteltaks waarmee men de verkeerde politica haar politieke carrière kon vergeten...

   Je houdt het niet voor mogelijk, maar dit weekeinde zijn twee Belgische delegaties op handelsmissie vertrokken: onze nationale Charel naar China en de vertegenwoordigers van de drie gewesten (dus ook Brussel en Wallonië) naar Iran. Weten die mensen wel waarmee ze bezig zijn? Stel voor dat een van die landen zou voorstellen een handelsakkoord te willen sluiten met ons land. Met de recente ervaringen die we daarbij hebben opgedaan is zoiets niet doenbaar. De hele wereld moet nu zo stilaan weten dat men zomaar niet een akkoord sluit met dit land, dat het jaren kan duren vóór het op papier staat en men dan niet eens zeker is dan e.o.a. onverlaat van een gewestregering de zaak gaat boycotten. De Amerikanen hebben van Magnette al te horen gekregen dat ze het TTIP akkoord mogen vergeten en de Britten zullen nog wat meemaken vóór ze hun zgz ‘harde’ Brexit gerealiseerd zullen zien. De Chinezen hebben pas met Eandis nog ervaren dat zelfs onze staatsveiligheid er niet mee lacht en met de ayatollahs een akkoord sluiten wordt moeilijk als men weet dat het met onze eigen imams meestal niet lukt.

   I.v.m. het zondag ondertekende CETA akkoord tussen de EU en Canada, was er in Brussel een betoging van een zootje ongeregeld dat zorgde voor wat afleiding en stond te schreeuwen dat ze het verzet nooit zou opgeven. Volgens de Waalse commerciële zender RTL waren ze met z’n 100, volgens de VTM met 150 en volgens onze dierbare officiële Vlaamse VRT zender met 250. Was het voor de VRT echt niet mogelijk naar zo’n betogingetje een reporter te sturen die op zondagmorgen nuchter was en dus alles niet dubbel zag of paste het (weer) niet in hun kraam?