Berichten van 27 februari 2017 tot 5 maart 2017

   Het is een publiek geheim dat steeds meer kleinhandelwinkels het moeilijk hebben om overeind te blijven. Dat is niet alleen te zien in grote en kleine steden, maar ook in gewone dorpen, waar zelfs in het centrum zaken sluiten en er niet meer – zoals vroeger – meteen een andere uitbater gevonden wordt. Eerst was er de concurrentie van de grootwarenhuizen die steeds meer toegankelijk werden, o.m. door het toenemende autoverkeer en tegenwoordig hoeft men zelfs niet meer van huis te gaan om bepaalde zaken te kopen bij de steeds groter worden e-commerce zaken, die een nóg grotere keuze aan consumptieartikelen hebben, die ze aan steeds lagere prijzen kwijt kunnen.

   Een groot probleem bij deze stand van zaken is het feit dat in een klein land zoals het onze de grenzen overal nabij zijn en onze e-commercebedrijven moeilijk kunnen concurreren tegen die uit Nederland, Duitsland en Frankrijk, omdat deze niet alleen lagere lonen kennen, maar ook ’s nachts mogen werken, waar dat bij ons nog steeds een heikel punt is. Sinds begin dit jaar is daarin een zgz versoepeling gekomen, waarbij ook onze bedrijven nachtwerk kunnen organiseren. Om daarvoor de toelating te krijgen moeten die wel eerst een akkoord sluiten met de vakbonden en daar knelt het schoentje. Tot dusver is er maar één Belgisch bedrijf dat zo’n akkoord heeft bedongen, nl schoenen Torfs. Uit een tweet die CEO Wouter Torfs recentelijk de wereld in stuurde blijkt, dat er in zijn bedrijf een toeslag is afgesproken van 25% in een nieuwe CAO voor nachtarbeid. Maar van 250 euro bruto blijft daar netto nog 57 euro over. Niet om over naar huis te schrijven en zeker geen aanmoediging voor andere bedrijven (én hun werknemers) om er ook mee te beginnen. En dat is nog niet het hele verhaal.

   Nu blijkt immers dat bepaalde spelers er hier wél in slagen een e-commerce op poten te zetten. Maar dat zijn dan wel grote logistieke spelers, zoals een katoennatie of Kühne & Nagel, die blijkbaar wél vlotter een e-commerce kunnen organiseren, nachtdiensten inbegrepen. M.a.w. de gewone winkels kunnen ook daartegen niets beginnen, net zoals dat zij vroeger niet konden tegen de supermarkten. De geschiedenis blijft zich herhalen en het is alles behalve netjes dat een minister Peeters – hij weer – die voor e.e.a. verantwoordelijk is, beweert dat de Belgische winkelbedrijven daarover niet moeten blijven zaniken, omdat hij vindt dat ze zijn oplossing, een akkoord met de vakbonden, maar moeten volgen. Als steun van een ex-voorzitter van Unizo, kan dat tellen…

   Ik kom nog even terug op de intentie van nieuwe staatssecretaris Zuhal Demir, waarvan gehoopt wordt dat ze samen met la Homans de nieuwe gedachtepolitie gaat aanpakken, vroeger ‘centrum voor kansengelijkheid’ e.d. genoemd, tegenwoordig gewoon ‘Unia’ (kon een merk van margarine zijn). Sinds Youssef De Witte er opstapte, was er enige hoop dat met zijn opvolgster, Els Keytsman, er een nieuwe wind door de organisatie zou waaien. Niets is minder waar. Ze blijkt nóg linkser te zijn.

   Els Keytsman was eerst werkzaam op de kabinetten van Agalev onder Aelvoet, Tavernier en Bijttebier. Bij Groen werd ze later beleidsmedewerkster. In die hoedanigheid zetelde ze ook zes jaar als groen gemeenteraadslid in Aalst, om daarna diensthoofd te worden van de politieke dienst van de Oxfam wereldwinkels. Daarna leidde zij Vluchtelingenwerk Vlaanderen tot ze nu bij Unia het hoge woord voert.

   Dat Unia krijgt jaarlijks een staatssteun van liefst 7,7 miljoen euro, die hoofdzakelijk worden gebruikt om allerlei klachten van allochtonen tegen autochtonen te steunen, nooit andersom. Een autochtoon die door allochtonen belaagd wordt, op welke manier ook, moet bij Unia niet aankloppen. Een allochtoon die dat doet wordt met open armen ontvangen.

   Dat Liesbeth Homans dat Unia eens serieus wil laten doorlichten is dan ook niets te laat. Dat ze daarbij de steun zal krijgen van Demir zal van pas komen, al was het maar omdat laatstgenoemde op het federale vlak opereert, wat – jammer genoeg – in dit land nog steeds meer mogelijkheden biedt. Als Unia immers haar werk zou doen zoals het hoort, zou ze moeten aanklagen dat heel wat imams en moskeeën oproepen tot rassenhaat, tot moord op wie zij ongelovigen noemen en tot massale discriminatie van vrouwen. En dan hebben we het nog niet gehad over de vrouwenbesnijdenis, de polygamie, eremoorden, kindhuwelijken en slavernij. Zopas was er in Brussel nog een internationale conferentie over het sponsoren van vrouwen in de derde wereld, waarbij ik alvast het woord ‘islam’ niet gehoord heb.

   Er is op dat gebied nog heel wat werk aan de winkel, werk dat de grenzen van onze regio en land overstijgt, maar waar we misschien bij ons al eens over kunnen nadenken. Dat Demir zelf van allochtone afkomst is én een vrouw zou wel eens zwaarder kunnen doorwegen in de discussie met een linkse pasionaria zoals Keytsman, die – zoals veel linksen - wel altijd voor de emancipatie van onze eigen vrouwen gestreden heeft, maar niet wil inzien dat het beschermen van de islam het tegenovergestelde beoogt voor de allochtone vrouwen die de islam (moeten) aanhangen. Zo zal men die laatste groep nooit geëmancipeerd krijgen.

   Zweden voert de militaire dienstplicht weer in, zowel voor jongens als meisjes. Dat heeft in dat land te maken met een latente dreiging van grote buur Rusland, die vanuit haar enclave van Kaliningrad aan de Oostzee regelmatig oorlogsbodems en militaire vliegtuigen Zweedse wateren en luchtruim komen ‘uittesten’. Zweden is ook geen lid van de NATO.

   Wij hebben dat specifieke probleem (nog?) niet, maar toch zou het geen kwaad kunnen zo’n dienstplicht ook bij ons in te voeren, iets waarover ik het al meer dan eens heb gehad. Dat zou niet alleen passen in het kader van een grotere inspanning die het Amerika van Trump vraagt aan zijn NATO-partners, maar anderzijds heel wat van onze jongere mensen wat meer verantwoordelijkheidszin en respect voor de samenleving kunnen bijbrengen. Het zou ook een argument zijn om inwijkelingen, zowel de vroegere als de huidige, voor de keuze te stellen alleen de nationaliteit van dit land aan te nemen en geen tweede of derde, zoals nu het geval is. Dat laatste hebben we zopas nog meegemaakt met die uit de States teruggestuurde Brusselse Belg van Algerijnse origine, die inderdaad drie paspoorten bij zich had.

   Het Vlaams parlement bespreekt trouwens binnenkort een conceptvoorstel van Peter Van Rompuy (van de ‘natte dweil’ familie) ter zake. Dat gaat echter alleen maar over een vrijwillige burgerdienst, waar o.m. de N-VA tegen is, omdat die vindt dat er op die manier nogal wat jongeren, die nu vrijwilligerdienst doen, daarvan af zouden zien. De partij wil eerder een versterking van het zgz ‘middenveld’, wat dat ook moge betekenen. Persoonlijk vind ik dat men naar een verplichte burgerdienst moet gaan, waarbij men dan zal kunnen kiezen tussen burgerlijke taken of echte militaire dienst en dat voor een periode van een vol jaar, waarna men kan beslissen ermee te stoppen of verder te gaan. En dat voor zowel jongens als meisjes, mét de mogelijkheid tijdens die dienst eventueel een beroep bij te leren (chauffeur, IT of iets anders). Het zou de staat toelaten een extra hulpdienst achter de hand te houden bij rampen, aanslagen e.d. zodat onze militairen en politiemensen niet verder overwerkt kunnen raken. Zeker door het afschaffen van de Rijkswacht zou dit een welgekomen hulp zijn, die bovendien een stuk goedkoper zou uitvallen.

   Het zal wel niet voor morgen zijn, maar een uit de hand lopen van de bestaande wereldorde door allerlei conflicten zou wel eens voor een stroomversnelling kunnen zorgen. Men kan maar beter daarop voorbereid zijn.

   In navolging van de States begint men nu ook in Frankrijk op straat te komen tegen de partij waarvan men vreest dat ze de presidentsverkiezingen zal winnen. Zeker met het vooruitzicht dat de PS het niét zal halen en de rest van het linkse kamp verdeeld is, lijkt het wel alsof alle middelen goed zijn. Er zijn niet alleen de gerechtelijke onderzoeken tegen Fillon en Le Pen (het Europees parlement wil deze laatste ook haar onschendbaarheid afnemen), men komt ook op straat, waar men niet aarzelt de boel kort en klein te slaan. Dat is vorig weekeinde nog gebeurd in Nantes, waar niet alleen auto’s in brand werden gestoken en winkelruiten sneuvelden – het klassieke scenario dat ook schering en inslag is in de Parijse banlieues - maar waar supporters van Le Pen bedreigd werden door gemaskerde betogers gewapend met ijzeren staven. Er zijn tot nu toe nog geen doden gevallen, wel een tiental politieagenten gewond geraakt.

   Arme democratie, waar een zittend president zelf niet meer mee durft doen aan de volgende verkiezingen en waar de straat probeert de wet te dicteren en blijkbaar nog de steun krijgt van Justitie, die niet wacht tot de verkiezingen voorbij zijn zoals in de States. Alsof dat nog niet erg genoeg is, is er ook een Belgisch cineast, een zekere Lucas Delvaux, die al enkele jaren in Parijs woont, die in volle verkiezingscampagne een anti-FN film in de zalen brengt. Het FN wordt er niet met naam in genoemd, maar een goed verstaander heeft maar een half woord nodig om te horen waar het om gaat. Gewoon opruiing en dit, nota bene, terwijl in Frankrijk de noodtoestand nog steeds van kracht is. Als commentaar op de onlusten zei de Franse PS-voorzitter (een zekere Cambandélis), dat Marine Le Pen wist dat er onlusten zouden zijn en ze dan ook maar beter haar bijeenkomsten had afgezegd. M.a.w. straks is het nog haar schuld dat de socialistische regering zelf de orde in het land niet kan herstellen en moet men het dictaat van de straat maar ondergaan.

   We kunnen alleen maar hopen dat Le Pen het haalt en daarna eens grote schoonmaak houdt in la douce France. Daarvoor zullen niet alleen haar kiezers, maar ook die van Fillon, die nog weinig kans maakt, haar dankbaar zijn.

   N.a.v. de kritiek van N-VA op het unitaire Unia, zijn la Homans en Zuhal Demir de gebeten teven geworden van verenigd links, media inbegrepen. Zo werd er in het overzicht van de binnenlandse pers van gisteren bij de VRT-radio een commentaar gegeven die afkomstig was van De Morgen, de favoriete krant van de zgz openbare omroep, die bij de VRT steeds overvloedig aan bod komt. Daarin werden de cijfers betwist die Homans gegeven had over het percentage analfabeten bij de hier aanbelande vluchtelingen. Homans had het over 47%, terwijl De Morgen sprak van 17%, waarbij het wel toegaf dat zo’n 47% van de inwijkelingen een ‘vrij lage graad’ van ontwikkeling had. Ik denk dat beiden gelijk hebben, want die ‘vrij lage graad van ontwikkeling’ betekent meer dan waarschijnlijk dat die mensen juist genoeg geleerd hebben om hun koran te kunnen lezen, wat gebruikelijk is in moslimlanden. Wat men in heel dit verhaal nergens vertelt is, dat de taal die die mensen ginder min of meer hebben geleerd, het Arabisch is, mét daarbij het Arabische schrift, dat compleet anders is dan het onze, het Romeinse. Zo gezien zijn die 47% inderdaad allemaal bijna-analfabeten, want die moeten hier weer vanaf nul beginnen.

---

   Nog zo iets dat met taal te maken had, was het verhaal van die ‘Brusselse Belg van Algerijnse origine’ die met zijn vriendin voor een week naar de States trok. Bij zijn aankomst daar had hij de aandacht getrokken van de Amerikaanse grenspolitie, waarschijnlijk o.w.v. die origine en het feit dat hij over drie paspoorten bleek te beschikken (een Belgisch, een Algerijns en een Italiaans). Op de vraag van de politie hoeveel keer hij al gearresteerd was geworden, antwoordde de ‘Belg’: tien keer. Hij werd prompt in de boeien geslagen – aan handen en voeten! – en op het eerste vliegtuig weer richting België gestuurd. Grote heisa daarover hier ter plaatse. Het excuus dat de man had, was dat zijn Engels niet zo goed was en hij verstaan had dat men hem vroeg hoeveel identiteitscontroles hij al gehad had. Dat krijgt ge als ge denkt – zoals de meeste francofonen in dit land – dat Frans nog steeds een wereldtaal is waarmee men overal terecht kan. Als men dan nog in de States van The Donald aankomt vanuit een Hellhole zoals Brussel is het dubbel opletten geblazen!

   Ik heb niet lang moeten wachten om nog maar eens een bevestiging te krijgen van de vooringenomenheid van onze politiek correcte pers, zoals ik schreef in mijn blog van gisteren. De eerste actie van de kersverse staatssecretaris voor o.m. Gelijke Kansen i.v.m. de partijdigheid van Unia, de nieuwe naam voor het Centrum voor Gelijke Kansen van Youssef Dewitte, was goed voor een onmiddellijke reactie van de moslimkrant De Standaard (dixit Kaaiman) om in de tegenaanval te gaan. Nu had Demir wel een foutje gemaakt en dat vroegere centrum verward met het Minderhedenforum van beroepsagitator Van Bellegem, maar zo groot was die fout ook weer niet, want – volgens mij – is het één pot nat. De krant haalde er meteen de reacties van enkele ‘specialisten’ bij, niet toevallig op één na allemaal linkselaars (paterke Leman, voorganger van Youssef, Brussels staatssecretaris Bianca Debaets waar Vlaanderen niets aan heeft en de onvermijdelijke Yasmine Kherbache, o.m. ex-kabinetschef van Di Pippo). De uitzondering die de regel bevestigde was Bartje Somers die, sinds hij verkozen is tot beste burgemeester van de wereld, denkt ook over alles zijn zeg te moeten doen, zeker als het over allochtonen gaat, waaraan zijn stad zo rijk is. Hij zou beter eens nagaan hoe het juist zit met zijn politiekorps, waar ook alle violen niet gelijkgestemd lijken te staan.

   De N-VA wil dat fameuze centrum dat nu Unia heet splitsen. Ze wil een Vlaams Unia, waarmee op een bredere basis kan gepraat worden. Dat is helemaal niets nieuws, want dat werd vroeger reeds onderzocht en aanbevolen door KUL-onderzoekers. Zuhal Demir kan alleen wat voortvarendheid verweten worden. Het ziet er echter naar uit dat ze met deze ‘ijzeren’ tante (haar familienaam is Koerdisch en betekent ‘ijzer’) nog niet klaar zijn na het vertrek van watje Sleurs (een beetje te vergelijken met Schauwvliegje, die het wel verder gebracht heeft, maar zoiets kan ook alleen maar bij CD&V).

---

   Bij een vraaggesprek met een Duitse zender versprak Geert Wilders zich. Hij zei dat Pim Fortuyn, zijn groot voorbeeld, vermoord werd door een radicale moslim. Dat klopt inderdaad niet, want Pim’s moordenaar was een linksgroene milieuactivist (die ondertussen weeral vrij rondloopt). Geert twitterde de fout meteen goed door erop te wijzen dat hij niet Pim Fortuyn maar Theo Van Gogh bedoelde, die wél werd vermoord door een radicale moslim, maar het onheil was geschied. De terechtwijzing werd wel vermeld op de poco zenders, maar de blunder werd wel eindeloos herhaald in alle Tv-journaals van zowel VRT als VTM. Net zoals men dat doet bij elk negatief nieuws over Trump of Le Pen.

   Donald Trump mag dan al wel eens een ongelukkige uitspraak doen, in werkelijkheid heeft hij gelijk waar hij zegt dat de media in zijn land (maar ook elders in de zgn ‘democratische wereld’) vijanden van het volk noemde. Aan Trump hebben ze nu een dankbaar onderwerp, maar in feite is de haat tegen alles wat naar nationalisme neigt, iets dat al jaren lang bezig is. Onze media voeren een censuur t.o.v. alles wat rechts en anti-islam is. De moslims hebben eeuwen geleden al geprobeerd de toen bekende wereld manu militari te veroveren, maar werden daarbij op tijd en stond verslagen (denk maar aan Poitiers en Wenen). Nu hebben ze ontdekt dat ze meer kunnen bereiken op een voor hen eenvoudigere manier, met dank aan de open grenzen, de hier bestaande godsdienstvrijheid en de media die flink meehelpen en zich als aasgieren storten op al wie het met hen niet eens is. Onder een zgz vredesbanier en met de hulp van o.m. de katholieke scholen voeren moslims hun wereld hier in met hun moskeeën en Koranscholen. Wie daartegen protesteert wordt in het beste geval afgeschilderd als een onverdraagzame, in het slechtste voor een racist (zoals Francken door Onkelinx in het parlement). Ze zullen op eigen initiatief niet stoppen vóór ze de sharia ingevoerd krijgen met zijn polygamie, kindhuwelijken, eremoorden en nog van dat moois uit hun eigen middeleeuwse godsdienst.

   We kunnen alleen maar hopen dat The Donald volhardt in zijn boosheid, voet bij stuk houdt en er misschien nog enkele zielsgenoten bij wint tijdens de komende verkiezingen in Europa. Die laatste hoeven zelfs geen volstrekte meerderheden te behalen. Het volstaat dat ze sterk genoeg worden om de laksheid van onze regeringen, justitie en vooral media te kunnen blijven aanklagen en – hopelijk – aan banden te leggen.

    En dan zijn er hier nog brave mensen die denken dat ze de opkomst van de Islam kunnen stoppen door samen te werken met Poetin. Vergeet het maar. Zijn troepen vechten samen met die van Iran in Syrië, die ze ook bewapenen, evenals de islamitische ex-Sovjetrepublieken in die regio. Hij steunde de opstand van de moslims in Georgië en Armenië en liet moslim vluchtelingen ongehinderd door Rusland naar Noorwegen trekken.

   En op onze media moeten we zeker niet rekenen. ‘Terrible people’, zoals Trump ze correct bestempelt.