Berichten van 3 juli 2017 tot 9 juli 2017

   Overmorgen is het de elfde juli, de Vlaamse feestdag. Ik heb zo de indruk dat men er nog niet teveel van wakker ligt. E.e.a. heeft te maken met het feit dat het die dag geen feestdag is voor alle Vlamingen, maar alleen voor ambtenaren en bepaalde groepen die het in hun CAO hebben kunnen laten opnemen. Op die manier blijft het een soort apartheidsdag: feest voor de enen, werken voor de anderen. Zolang men daar geen feestdag voor iedereen van maakt, zal het enthousiasme ervoor zeker niet stijgen en zal men meemaken dat men hier en daar zelfs afhaakt, zoals bv de provincie Oost-Vlaanderen dit jaar doet. Als een extra vakantiedag teveel gevraagd is zou men best een andere vakantiedag kunnen laten vallen. Elf november bv. Niet dat men die Eerste Wereldoorlog dan niet meer zou herdenken, maar dat bv voortaan te doen op een zondag rond die datum, iets wat men ook al jaren doet in de UK.

   Net vóór onze Vlaamse feestdag is het departement economie van de KU Leuven nog eens afgekomen met een studie over de transfers naar Brussel en Wallonië. Ze hebben er serieus aan gewerkt vanaf april 2015. Het resultaat is echter wat we allemaal reeds kennen: Vlaanderen blijft elk jaar 6 tot 7 miljard euro wegschenken, grotendeels via de personenbelasting, omdat er bij ons nu eenmaal meer gewerkt wordt, meer verdiend wordt en dus meer wordt afgedragen. Waar minder gewerkt wordt – zoals in Wallonië – wordt minder verdiend en draagt men dus niet af, maar krijgt men er geld bij, grotendeels via de werkloosheidsvergoedingen. Dit systeem zal even lang blijven bestaan als de Belgische staat, tenzij men zou overschakelen op gescheiden systemen, maar niemand ziet dat gebeuren. Het is feitelijk nog erger, want de ook Belgische staatsschuld, die groter is dan het bruto binnenlands product (bbp) wordt in werkelijkheid alleen betaald door Vlaanderen, waardoor onze regio geen zes, maar eerder twaalf miljard per jaar afstaat. Het is feitelijk te gek voor woorden als men bedenkt dat uitgerekend nu de federale regering Michel zich grote zorgen maakt om zo’n 4 miljard euro te vinden om de Belgische begroting voor 2018 sluitend te maken, terwijl Vlaanderen elk jaar officieel zes miljard euro weggeeft…

   Er zal dan ook op deze 11^de juli weinig reden zijn tot vieren. Sinds 2014 zit het communautaire in de frigo en niets zegt dat het daarna zal veranderen, laat staan verbeteren.

   Op de top van de G20 in Hamburg hebben Donald Trump en Vladimir Poetin elkaar voor het eerst rechtstreeks kunnen spreken. Veel is daarover (nog) niet uitgelekt, maar het feit dat de gesprekken veel langer hebben geduurd dan eerst gepland, laat vermoeden dat er ‘constructief’ gewerkt werd, zoals dat in diplomatieke kringen heet. We kunnen alleen maar hopen dat dit zal leiden tot minder wrijvingen tussen de twee supermachten. De wereld kan er alleen maar beter van worden. Zoals verwacht hebben heel wat media, waaronder ook de onze, de kans niet gemist zich belachelijk te maken over de mogelijke Russische tussenkomst tijdens de Amerikaanse verkiezingen, iets wat de Russen toch zullen blijven ontkennen. Stel dat die er zou geweest zijn en dat nu ergens bevestigd zou worden, wat dan? Gaat men dan alle problemen die men nu wil aanpakken daarvoor de prullenmand ingooien? Meer dan een half jaar na die verkiezingen blijven de slechte verliezers het hele wereldgebeuren herleiden tot een welles/nietes verhaal dat de man/vrouw in de straat hoegenaamd niet meer interesseert. Evenmin als het gelul van een Björn Soenens, de zelfverklaarde VRT-specialist voor Amerika.

   Dat er tegenbetogingen waren tegen die G20 is niets nieuw, dat een harde kern voor de nodige vernielingen zou zorgen evenmin. Misschien is die harde kern in Duitsland nog iets harder dan elders, maar het gebeurde vroeger ook. Dat Melania Trump daardoor niet uit haar hotel geraakte, is dan weer nieuws voor de ‘boekskens’, niet voor officiële media en bevestigt alleen maar wat Trump bij elke gelegenheid zegt, nl dat het ‘fake media’ zijn.

---

   En dan iets heel anders. Ik volg de ‘Toer de zwans’ alleen maar via de Tv-journaals, maar wil bij deze een pluimpje geven aan de Duitser Marcel Kittel. Niet zozeer om de drie ritoverwinningen die hij tot nu toe behaalde, maar om het voortreffelijke Nederlands dat hij spreekt. Zo eens iets heel anders dan bv ‘onze’ broertjes Borlée, die op school ooit Nederlands geleerd zouden moeten hebben, maar die vertikken ook maar één woord uit te spreken in de taal van de meerderheid van dit land dat toch grotendeels de familie Borlée onderhoudt…

   Op zijn reis naar de bijeenkomst van de G20 in Hamburg, is de Japanse premier Abe even in Brussel langs geweest om er het handelsakkoord te ondertekenen tussen zijn land en de E.U. Daar is 4 jaar aan gewerkt en zou betekenen dat 30% van de wereldhandel erdoor beïnvloed kan worden, iets waar beide blokken wel zullen bij varen. Dat akkoord moet nog wel door alle E.U.-landen geratificeerd worden, waarbij het te hopen is dat een zekere Magnette straks weer geen stokken in de wielen gaat steken, zoals hij dat al eens gedaan heeft bij het akkoord met Canada.

   Al bij al komt de politieke impasse in Francofonië misschien niet ongelegen. Zolang de PS daar overhoop blijft liggen met de andere partijen, zou het wel eens kunnen dat Magnette, toch nog altijd minister-president van Wallonië, zich in de eerste plaats zal moeten bezig houden met het overleven van zijn door schandalen gekwelde partij en is het voor hem niet het moment om wakker te liggen van welke handelsovereenkomst ook. In Wallonië is de kans groot dat CdH, MR en Ecolo een nieuwe gewestregering vormen, in Brussel blijft Maingain met zijn Défi dwars liggen, omdat die eerst madame Non bij CdH wil zien vertrekken. Maar zelfs in een apenland als België zijn er regels. Eén ervan zegt dat zolang men niet veroordeeld is, men onschuldig blijft.

   De komkommertijd lijkt begonnen. Met de gemeentelijke verkiezingen van volgend jaar in het vooruitzicht, komt het er voor kandidaat burgemeesters e.d. wel op aan in de het nieuws te blijven en Kris Peeters blijkt dat begrepen te hebben. De kandidaat burgemeester van de koekenstad stelt dat we ervoor moeten zorgen dat tegen 2025 alle Belgen een job hebben. Letterlijk kan dat niet, maar men gaat uit van een werkloosheid van maximaal 3% om daarvan te kunnen spreken. Het zou een goed voornemen kunnen geweest zijn, ware het niet dat hij het heeft afgekeken van Bundeskanzlerin Angela Merkel die vorig weekeinde op een congres van haar CDU letterlijk hetzelfde voorstelde. Peeters, die er nog net niet bij zegde ‘Wir schaffen das’, maakt zich dus schuldig aan een goedkoop plagiaat. Het jaar 2025 – en dat geldt ook voor Merkel – is in de politiek nog eeuwigheid verwijderd. Verder is die beoogde 3% er bij ons een voor heel België en wie dit land nog maar een klein beetje kent, weet dat er hier grote verschillen zijn tussen de regio’s. Voor Vlaanderen zou het representatief kunnen zijn – ongeveer de helft van nu - voor Wallonië veel minder en voor Brussel onbestaande. Als federaal minister spreekt Peeters wel voor heel dit land en dan wordt het gegarandeerd een mission impossible.

   Dezelfde Peeters heeft trouwens nog een van zijn stokpaardjes bovengehaald, waarmee hij in de eerste plaats de N-VA’ers (zijn tegenstrevers straks in Antwerpen) in de gordijnen wil jagen door opnieuw af te komen met de zgz ‘mistery calls’. Een soort kliklijn zeg maar, waarmee men bedrijven wil testen in hoever ze bepaalde werkzoekenden, in de eerste plaats allochtonen, zouden discrimineren. Dat zou vooral de kleinere werkgevers treffen en als ex-voorzitter van Unizo zou Peeters dat moeten weten. Soms lijkt het er op dat hij aan zijn centrumrechts verleden liefst niet meer herinnerd wil worden.

---

   De eerste gele trui in deze komkommertijd gaat echter niet naar Peeters, maar naar zijn partijgenote: Bianca Debaets, Brussels staatsecretaris voor dierenwelzijn. Haar voorstel tot verbod van de productie van foie gras in het Brussels gewest werd aangenomen. Dit is al de tweede scalp die ze aan haar gordel kan rijgen. Eerder bekwam zij ook dat er in haar gewest geen bont mocht geproduceerd worden. Voor wie niet zo bekend zou zijn met die materies: in het Brusselse gewest is er nooit enige productie geweest, noch van bont noch van foie gras (die er wel overvloedig gegeten wordt!). Er wordt nu duchtig gespeculeerd op Debaets’ volgende campagne. Misschien een verbod op de walvisvangst in het Brusselse?

   Gelukkige stad die geen andere problemen kent…

   Ik vraag me af hoe lang Italië die vluchtelingenstroom uit Libië nog aan zal kunnen. Er worden al wel alarmkreten geslaakt, maar er gebeurt niets nieuws, tenzij dat Europa het land meer geld wil geven. Met het alleen registreren van de immigranten lost men echter het probleem niet op. Er zijn dit jaar al meer dan 80.000 zgn vluchtelingen Italië binnengekomen, waarvan meer dan 80% geen kans maakt op een Europese verblijfsvergunning. In dat geval moeten die mensen terug van waar ze gekomen zijn. Hoe dat moet gebeuren is mij eveneens een raadsel, want ik heb daar nooit iets praktisch over gehoord. Gebeurt dit wel echt en hoe? Als men die niet terugstuurt, duiken die de illegaliteit in en wil een deel van hen verder Europa in. We zien dat al aan de samenscholingen bij de grens met Frankrijk in Ventimiglia en horen dat Oostenrijk zijn grens aan de Brenner ook gaan bewaken met militairen. Maar het probleem raakt ook daarmee niet opgelost. Men moet er mee ophouden tienduizenden mensen te gaan oppikken op enkele kilometer van de Libische kust, zolang men niet weet wat men met die mensen gaat aanvangen.

   Verder willen de Oost-Europese landen helemaal geen vluchtelingen, zeker geen moslims en riskeren de landen die ze wél opnemen zelf de ontreddering. Kijk maar wat in Zweden aan het gebeuren is. Dat land, met – niet toevallig – een roodgroene regering, neemt in verhouding meer asielzoekers op dan Duitsland, maar de criminaliteit neemt er hand over hand toe. Men schat dat het aantal vrouwenbesnijdenissen er in de tienduizenden loopt, een verviervoudiging op enkele jaren tijd. Hetzelfde geldt er voor de verkrachtingen. Zelfs een land dat zich hooghartig ‘een supermacht inzake mensenrechten’ noemt, kan aan zo’n toestanden ten onder gaan.

   Men zal het niet altijd eens zijn met staatsecretaris Theo Francken, al moet men er wel rekening mee houden dat hij steeds verplicht is binnen de wettelijke lijntjes te kleuren, iets waar nogal wat van die asielzoekers, immigranten, vluchtelingen (schrappen wat niet past) zich blijkbaar weinig van aantrekken. Zo heeft Francken het laatste jaar al een honderdtal zgz vluchtelingen hun status afgenomen, nadat bleek dat ze op vakantie gingen naar hun land van herkomst, waar ze even zgz hun leven riskeerden. Dat betekent niet alleen dat ze die status kwijt zijn, maar ook dat ze van de Vlaamse overheid geen steun meer krijgen en dat ze kunnen worden uitgewezen. Wie naar zijn thuisland op vakantie kan gaan, wordt verondersteld daar geen gevaar te lopen en hier de mensen wat blaasjes te hebben wijsgemaakt.

   Ook Franckens partijgenoot in de Vlaamse regering Homans is nog eens uit haar sloffen geschoten en heeft de Fatih-moskee van Beringen, de tweede grootste van het land, haar erkenning ontnomen. Dat betekent dat die geen Vlaams geld (om o.m. de imams te betalen) meer krijgt. Dit is gebeurd n.a.v. een openbaar rapport van dezelfde moskee, waarbij enkele eigen volksgroepen tegen elkaar worden opgezet via haatberichten. Die laatsten zijn dan in de eerste plaats bedoeld tegen de aanhangers van de zgz Gulen-beweging die door ‘sultan’ Erdogan beschuldigd wordt de aanstoker te zijn geweest van de militaire coup van vorige zomer. Van dat laatste is geen enkel bewijs (reden waarom de VS de man niet uitlevert). Integendeel denken velen dat het Erdogan en zijn kliek zelf is geweest die de coup geënsceneerd hebben en sindsdien in Turkije een nauwelijks verholen schrikbewind voert. Nu, hoe erg het ook is, dat ze in Turkije maar doen wat ze niet laten kunnen, maar het mag stilletjesaan gedaan zijn om de Turkse problemen uit te voeren naar het buitenland. Het zou trouwens geen kwaad kunnen mocht la Homans ook de andere 12 bij ons erkende moskeeën eens wat nauwlettender in ’t oog houden.
   Tenslotte nog dit: burgermeester Webers van Beringen vindt de beslissing van Homans maar niets. Webers is niet toevallig een socialist, die de Turkse stemmen straks misschien weer nodig zal hebben om zijn postje te kunnen behouden …

   In mijn blog van 25 juni over de verkiezing van die eentalige Waal als nieuwe voorzitter van de Belgische voetbalbond, schreef ik nog dat de man als enig pluspunt had dat hij tégen de bouw van dat --Eurostadion was. Nu blijkt dat de hele discussie over dat voorzitterschap doorkruist werd (en wordt) door uitgerekend dat stadion. Dat vernam ik uit een artikel daarover in ’t Pallieterke. De profclubs, die tegen dat megalomaan stadion zijn, zitten binnen de bond nl in een minderheidspositie met 8 zetels tegenover 14 voor de amateurs. Die laatsten zijn dan 50/50 verdeeld met elk 7 zetels (wat ook weer niet het Vlaams overwicht op de velden weerspiegelt). Door samen te spannen met de Franstalige amateurs zijn de profclubs er in geslaagd hun kandidaat (die tégen de bouw is) verkozen te krijgen.

   De Vlaamse tegenkandidaat Gilbert Timmermans mag dan, als Vlaming, meertalig zijn, hij behoort tot het clubje van oud voorzitter De Keersmaecker dat niet alleen voorstander is van dat geldverslindende stadion, maar tevens lid van de vzw Euro Brussels 2020 (niet toevallig wéér een Brusselse vzw!) waartoe o.m. ook Brussels minister-president Vervoort en zijn slippendrager Vanhengel behoren, zoals ook Brussels schepen Courtois. Dat stadion zou miljoenen euro steun krijgen vanuit Brussel, geld dat straks meer dan waarschijnlijk weer vanuit Vlaanderen zal moeten komen, terwijl het hele gedoe de verfransing van de Vlaamse Rand alleen maar dreigt te versnellen.

   Tenslotte worden zowel De Keersmaecker als Timmermans mee verantwoordelijk geacht voor de enorme geldverspilling vanwege de bond tijdens de Wereldkampioenschappen van vorig jaar in Rio waar o.m. 150.000 euro werd uitgegeven aan allerlei snoepreisjes voor de ‘vrienden’, zgz om reclame te maken voor Brussels 2020. Eén van de begunstigden van die reizen was een zekere Mayeur, die zelfs twee keer mocht afkomen. Verder was er dat hotel dat werd afgehuurd voor de dames van de spelers, maar waar nooit iemand is komen opdagen en de schande van de zgz ‘luxe camping’.

   Kortom, de verkiezing van die eentalige Waal blijft een schande, maar het was kiezen tussen pest en cholera. Blijkbaar is de Ardennees Linard verkozen omdat hij bij de bond al e.e.a. financieel had recht getrokken en hij hoogstens – gezien zijn ouderdom (74) – slechts één termijn van twee jaar kan doen. De nieuwe voorzitter wordt dan ook eerder gezien als een overgangsfiguur, maar wel een die de financiën beter in 't oog zal houden. Als hij er daarbij voor zorgt dat dat Eurostadion 2020 er niét komt, dan heeft hij alvast - ook voor Vlaanderen - zijn opdracht volbracht.