Berichten van 4 maart 2019 tot 10 maart 2019

   We kunnen er niet buiten. Het klimaat blijft (voorlopig?) het nieuws beheersen. Daarover wordt veel zin en nog meer onzin verkocht. Groene Calvo (‘Calveau’ is goed gevonden voor de belgicist uit Mechelen. ‘Calvo’ zelf is Spaans en betekent ‘kaal’) denkt ‘zijn’ klimaatwet er toch nog door te krijgen vóór de verkiezingen van 26 mei en dit ondanks een eerdere afkeuring door de Raad van State. Gaat hij misschien een staatsgreep plegen? Hoe men het ook draait of keert, er zal een 2/3 meerderheid voor nodig zijn in het parlement en dat betekent dat als N-VA, CD&V, VB en Open VLD woord zullen houden en het niet goed zullen keuren, die zaak zal verwezen worden tot misschien wel een heel tijdje na 26 mei. Het is trouwens de vraag of de MR vóór die klimaatwet zal blijven stemmen, nu het serieus rommelt binnen die partij en er – na de onenigheid met Open VLD over het laatste loonakkoord – een tweede twistpunt kan rijzen binnen de blauwe familie over die door Groen voorgestelde klimaatwet én het vertrek van de rechtervleugel (Liste Destexhe).

---

   Ondertussen is de luchtvaart het eerste grote mikpunt van de klimaatfanatici. Op lange vliegafstanden zouden er extra taksen moeten komen, terwijl er voor de reizigers geen alternatief is. De korte afstandsvluchten – Brussel-Amsterdam bv - zouden afgeschaft kunnen worden, wat nog aannemelijk kan zijn, maar bij middellange vluchten (naar Berlijn bv) - waarvoor wel het alternatief van de trein is - blijft het vliegtuig niet alleen goedkoper, het zorgt ook voor een veel kortere reistijd. Dat laatste werd nog berekend door econoom Geert Noels (mijn blog van 2 dezer: ‘Klimaatvliegen’) die schreef dat men niet alleen de kosten van het energieverbruik moest meetellen, maar bij de trein ook die voor het aanleggen van de spoorlijnen, het aanmaken van de rails en andere infrastructuur.

   Als Groen en Co hun zin zouden krijgen, is de vliegtuigreiziger twee keer de klos. Kort vliegen zal niet meer kunnen en lang vliegen zal meer kosten.

---

   En dan is er nog een uitspraak van klimaatgodin Anuna, die vindt dat de Wereldbank zou kunnen bijspringen met geld voor landen die zich inspannen (het gaat dus weer om geld!). ‘Het is maar papier’, zei ze, ‘ze moeten het maar drukken’!

   Dat ‘Hou het simpel’ doet me zo’n beetje denken aan de uitspraak van Guy Mathot, minister van Begroting in een van de regeringen Martens, toen die zei dat het gat in de begroting er vanzelf was gekomen en wel vanzelf zou weggaan.

   ‘Een brevet van onbekwaamheid’, noemen ze zoiets..

---

   Greta Thunberg is in Zweden verkozen tot ‘vrouw van het jaar’! Normaal gebeurt zoiets aan het einde van een jaar, niet aan het begin. In de huidige klimaatheisa blijkt alles te kunnen, ook dat. Trouwens: ‘vrouw”? Het kind is officieel nog een puber, maar ziet er eerder uit als een 12-jarige. ‘Miepie van het jaar’ zou beter klinken.

   Ik had het in mijn blog van 6 dezer (‘Het blauwe clubje’) over onze Vlaamse liberalen die hun puberteit precies nog niet ontgroeid zijn (een mening die ook door ’t Pallieterke van 7 maart gedeeld werd). Bij de Waalse zusterpartij zijn ze wel zo infantiel nog niet, maar die partij ligt toch ook in de touwen. Bij de MR is het één grote miserie, waardoor onze nationale Charel verplicht werd er het voorzitterschap van de partij bij te pakken. Alain Destexhe, de man van de Waalse liberale rechtervleugel, die droomt van een francofone N-VA, heeft al ‘ salut en de kost’ gezegd. Hij is de Waalse werkloosheid, de vervuiling van Brussel, het slechte Waalse onderwijsniveau* en de tolerantie t.o.v. de immigratie meer dan beu. Volgens Destexhe zouden onze scholieren beter eens gaan betogen op het Chinese Tienanmenplein, waar de klimaatvervuiling een veelvoud is van de onze (x 25!). Die Destexhe, arts van beroep, is niet de eerste de beste. In een vroeger leven was hij ooit secretaris-generaal van Artsen Zonder Grenzen.

   ‘Charles Michel begint hoe langer hoe meer te gelijken op de orkestleider van de Titanic’, schreef Wim Van de Velden, redacteur politiek bij De Tijd in de laatste weekeindkrant. Nadat de N-VA uit zijn regering was gestapt, dreigt er nu ook een rebellie bij Open-VLD over het nationaal loonakkoord, dat het door het kabinet goedgekeurde brugpensioen (SWT zoals dat tegenwoordig heet) wil uitstellen. Wettelijk kan dat nog omdat Kris Peeters – weer hij – het Koninklijk Besluit, waarmee ook Open VLD het eens was, niet had laten publiceren. Het waarom daarvan is niet bekend, maar het zou best weer een van Peeters’ dwarsliggerijen kunnen geweest zijn.

   En zeggen dat Charel dat alles had kunnen vermijden door gewoon weg te blijven uit Marrakech! De man heeft zich schromelijk overschat en zal meer dan waarschijnlijk de geschiedenis ingaan als de laatste Waals liberale premier van dit apenland (dixit Mark Eyskens, in zijn hoedanigheid als minister van Buitenlandse Dinges).

* 60% van de leerlingen die het lager Waals onderwijs beëindigt, heeft minstens één keer moeten blijven zitten…

   In Louvain-la-Neuve werd op donderdag betoogd voor het klimaat. De negende donderdag op rij. Niets speciaals meer, zou men denken, ware het niet dat het deze week krokusvakantie is. Dat betekent dat ze deze week moeten betogen zonder te kunnen spijbelen. Men kreeg er toch een kleine 4.000 betogers, genoeg om de media euforisch te laten worden. Alles is echter relatief, want een groot deel van de manifestanten bleken volwassenen te zijn, waaronder de proffen, ouders en grootouders en een groot deel kwam uit Vlaanderen (Louvain-la-Neuve ligt net onder de taalgrens). De vraag is maar hoeveel studenten dat Louvain-la-Neuve heeft. Op de zgz ‘grote’ manifestatie eerder in Gent waren er 7.000 betogers, wat veel lijkt, maar dat niet is als men weet dat het totaal aantal studenten aan de UGent 77.000 is. Zo’n 70.000 deden er dus niét mee. In Louvain-la-Neuve zal het niet veel beter geweest zijn. En zo houdt men de openbare opinie voor de gek.

---

   Interessant in de klimaatdiscussie is wat in Nederland gebeurd is. De krant De Telegraaf had het onderzoeksbureau Ipsos gevraagd een studie erover te maken en die kwam met enkele vrij verrassende resultaten. De meerderheid van de ondervraagden vond wel dat er iets aan moest gedaan worden, maar niet iedereen was bereid daar zelf voor te betalen. Nederlanders blijven een zuinig volkje. Liefst 40% van de ondervraagden was niet bereid om er zelfs één eurocent aan te geven, 30% hield het bij maximaal 10 euro per maand en de overige 30% wilde wel iets meer betalen. Die laatsten zijn daar dan waarschijnlijk de kiezers van Groenlinks, PvdA en D66, die meestal thuis horen bij de ambtenarij, het gerecht en het onderwijs. Ttz mensen die niet direct voor het verlies van hun job moeten vrezen, iets wat ook telt voor Vlaanderen, wat verklaart waarom leerkrachten de kinderen hier soms verplicht hebben mee op te stappen in de spijbelmarsen.

   In Nederland blijkt er dan ook geen voldoende draagvlak te zijn om al die klimaateisen zomaar onvoorwaardelijk te geloven en zeker niet om ze te betalen Dat zal bij ons – als puntje bij paaltje komt – niet veel anders zijn.

   De Belgische minister, die bij Europa is gaan vragen een luchtvaarttaks in te voeren, blijkt dus Koen Van den Heuvel (C D&V) te zijn, de kersverse milieuminister van de Vlaamse regering, die zijn entree niet gemist heeft en – als lid van de mosselpartij - meteen plat op zijn buik is gaan liggen voor de klimaatmaffia. Hij zou er zelfs het bedrag van 10 euro per vliegtuigticket op geplakt hebben. De kans dat daar nu, op een goede twee maanden vóٕór de Europese verkiezingen, iets van zal komen is zo goed als onbestaande, maar zelfs als het zou gebeuren, zal het de meeste vakantiegangers niet tegen houden toch het vliegtuig naar de zon of de sneeuw te nemen, zal er evenveel gevlogen worden en zal de nieuwe taks gewoon een zoveelste extra belasting worden voor de Europese burger. Alsof dat op zich nog niet erg genoeg is, worden de Europeanen daarbij ook nog eens gediscrimineerd, want reizigers van buiten Europa zullen die taks niét betalen…

---

   ‘Markske’ Beke, voorzitter van dezelfde mosselpartij als Van den Heuvel (nota bene: burgemeester van Puurs, dorpsgenoot van Kris Peeters) heeft nog een ander Europees idee gelanceerd. Hij wil de partij van Victor Orban, premier van Hongarije, uit de Europese Volkspartij (EVP) laten zetten omdat die jaarlijks vier miljard euro van Europa krijgt en dat geld o.m. zou gebruiken om datzelfde Europa in diskrediet te brengen. Dat is het verhaaltje van de splinter en de balk, want diezelfde Beke lijkt niet te zien dat zijn eigen regio, Vlaanderen, jaarlijks officieel zes, maar in werkelijk twaalf miljard euro (Vlaanderen betaalt ook 90% van de Belgische staatsschuld) zomaar weggeeft aan Wallonië en er ook maar stank voor dank voor krijgt. (Denk maar aan de ontvangst van Theo Francken in Verviers en de Tv-uitzendingen van ‘C’est pas tous les jours dimanche’, waarin Vlaanderen en de Vlamingen regelmatig beledigd worden).

---

   En nu we toch met Europa bezig zijn, Frans president Macron heeft in alle E.U.-staten een pleidooi gepubliceerd voor een hernieuwd Europa. Een aan te bevelen idee, ware het niet dat de man van Brigitte de financies in zijn eigen Frankrijk niet onder controle krijgt en daarom de indruk ontstaat dat dat hernieuwde Europa er straks mee voor zal mogen betalen. Dat laatste geldt trouwens ook voor het idee om een Europees leger op poten te zetten. ‘L’Europe vaut bien une messe’**, om het bij de Franse geschiedenis te houden.

* ‘Ik heb het gevonden! (Uitroep van de Griekse wiskundige Archimedes, toen hij het volumeverplaatsingseffect ontdekt had, de latere ‘Wet van Archimedes’).

** Dit naar analogie met ‘Paris vaut bien une messe’, een uitspraak van Hendrik IV, tot dan koning van Navarra, die – om ook koning van Frankrijk te worden – zich in 1593 opnieuw moest bekeren tot het katholicisme (hij was eerder protestant geworden).

   Ik noem Open VLD al langer ‘de kleutertuin van Gwendolientje’ o.w.v. de simplistische taal en acties die bij de Vlaamse liberalen in zwang blijven. De zgz ‘verkiezingsstunt’ aan de Nederlandse grens met dat spandoek waarbij de hele Open VLD-leiding bijna weg waaide, is daar een zoveelste bewijs voor. Dat doek, met de tekst ‘Welkom in het land der doeners’, had feitelijk niets met de Belgische politiek te maken, maar leek eerder bedoeld om de in België binnenkomende Nederlanders wat te jennen, alsof de Nederlanders op hun luie krent zouden zitten en hier overal serieus zou gewerkt worden.

   Het is niet omdat we de laatste jaren op gebied van Brood en Spelen de Noorderburen wel eens de baas zijn gebleven (met dank aan de Afrikaanse inbreng), dat we hoog van de toren moeten blazen en zeker niet als het gaat om economie en financiën. Hun budget is in orde (ze houden zelfs geld over!), hun staatsschuld voldoet aan de Europese eisen. Hun land ligt er netjes bij, de wegen zijn er goed onderhouden, de dorpjes kraaknet. Van lintbebouwing en koterij is daar geen sprake. Ons blauwe clubje zou zich beter bezig houden met de janboel die België heet, waar de betonstop is uitgesteld tot Sint-Juttemis en de uitkomst van het laatste nationale loonakkoord door de bende van tien helemaal geen zekerheid is, om het maar bij de twee recentste problemen te houden.

   Ook bij het vastleggen van de kieslijsten voor 26 mei is het opmerkelijk dat de meeste verschuivingen en discussies daaromtrent gebeuren bij de Vlaamse liberalen. Dat was al zo bij en na de gemeentelijke verkiezingen en dat zet zich nu voort. Het versterkt alleen maar het beeld van een partij van postjesjagers, waar altijd wel iets te regelen valt. Vraag is maar,of ze er mee weg gaan komen.

   Op gebied van Vlaamsgezindheid moeten we helemaal niet rekenen op Open VLD. Buiten misschien Lachaert en ‘Quicky’; zijn het hoofdzakelijk belgicisten, net als bij Groen/ Ecolo, - nog zo’n belgicistische constructie - waarmee ze straks misschien wel eens gaan proberen samen te werken, eerder nog dan met de Waalse zusterpartij, met wie ze nu overhoop liggen i.v.m. het laatste loonakkoord.

   Ze mag dan wel van naam veranderd zijn, in wezen blijft het nog altijd de PVV.

   Ik heb het er in deze rubriek al meermaals over gehad: de Belgische staatsschuld die boven de 100% van het bbp blijft en waaraan niets te doen blijkt. Met de regelmaat van een klok worden er miljoenen- en miljardenbudgetten uitgetrokken, staan allerlei instellingen en organisaties geld te vragen en lijkt er nooit genoeg te zijn, laat staan teveel.

   In zijn wekelijkse column in De Tijd van dit weekeinde heeft Rik Van Cauwelaert het over de laatste grote belastinghervorming en vereenvoudiging in dit land. Daarvoor moeten we teruggaan tot 1962. Die werd doorgevoerd door toenmalig minister van Financiën Dries Dequae in een regering onder Theo Lefèvre (CVP) en Paul-Henri Spaak (SP). Die operatie was succesvol. De inkomsten overtroffen zelfs alle verwachtingen. Dat het daarna toch fout is gelopen, kwam doordat dezelfde regering de opbrengsten ging uitdelen aan zgz noodlijdende sectoren, in de eerste plaats de toen al verlieslatende Waalse steenkoolmijnen.

   Dat dit land al jaren een economische groei heeft die lager is dan het Europees gemiddelde en men mede daardoor de staatsschuld niet onder controle krijgt, heeft vele redenen. België heeft minder afgezien van de globale crisis van de jaren 2008/13, onder meer door het invoeren van de technische werkloosheid, iets men in de ons omliggende landen niet kent (evenmin als de index en nog een paar van die zaken). Daardoor deden we het beter dan bv Duitsland en Nederland. Die laatste twee zijn ons ondertussen wel voorbij gegaan, hebben hun budget in evenwicht en hun staatsschuld herleid tot voorbij de vereisten van het verdrag van Maastricht (60%).

   In de huidige situatie kan de Belgische overheid niet veel anders dan minder uitgeven en meer sparen. Vraag is maar of dat ook gebeurt. De hogere werkgelegenheid leidt niet tot veel meer economische groei en op gebied van de e-commerce misten we de aansluiting met het buitenland, waardoor dit land grotendeels bevoorraad wordt, wat ons jaarlijks miljarden euro’s kost, met dank aan Kris Peeters en de vakbonden. Die laatste zijn in dit land veel sterker dan elders en werken eerder tegen dan mee. Een herschikking zoals in Duitsland gebeurde, waar vakbonden, werkgevers én overheid onder de socialistische bondskanselier Schröder het hele stelsel hervormden (Harz 4) is hier nog steeds ondenkbaar. Zelfs de peanuts van het laatste nationaal loonakkoord (nog zoiets dat op nationaal niveau nergens anders bestaat) dreigen er niet te komen. Voeg daarbij dat er nergens in dit deel van Europa een lagere werkzaamheidgraad is, het percentage van de werklozen tussen 20 en 64 jaar nergens zo hoog ligt en dat terwijl er 150.000 vacatures zijn. Volgens de laatste gegevens van Statbel, de Belgische instelling die de statistieken bijhoudt, is ongeveer de helft van de werklozen hier van buitenlandse origine en kosten die het land een klein half miljard euro per jaar…

   In The Economist heeft men ooit geschreven dat, mocht België niet bestaan, niemand het nog zou uitvinden. Misschien is er een kansje, dat we daar op 26 mei iets aan kunnen doen en ons niet laten verblinden door de klimaatheisa van het ogenblik, die voorbijgaat aan het feit dat dit een thema is dat een landje zoals het onze te boven gaat. 27% van de CO2-uitstoot gebeurt in China, 15% in de USA, gevolgd door India, Rusland en Japan. Als we de hele E.U. samen nemen komen we op 10%.

---

En dan nog dit:

In zijn reactie op mijn blog van 2 maart (‘Klimaatvliegen’) schrijft onze vriend Walter dat e.o.a. Belgische minister aan de E.U. gevraagd heeft een vliegtaks te heffen op al wie het vliegtuig nog zou nemen. Ik heb dat bericht ook ergens gehoord. Het duidt nogmaals aan dat de klimaatheisa in de eerste plaats zal misbruikt worden om nieuwe belastingen te heffen, terwijl het weinig of niets van het probleem zal oplossen. Dat die vraag uitgaat van een Belgische minister van de huidige regering Michel Light, kan alleen maar gerangschikt worden als platte verkiezingscampagne, om het eens à la Homans te zeggen.

   Titel uit De Tijd van dit weekeinde: ‘EU gaat illegale migratie uit Afrika voorspellen’. Frontex, het agentschap dat instaat voor de bewaking van de EU-buitengrenzen, meldde dat. Ze heeft daarvoor reeds een eerste ‘cel voor risico-analyse’ opgericht in Niamey, de hoofdstad van Niger en is zinnens er nog een achttal op te richten in andere landen van voornamelijk de Sahel, in het kader van de ‘Africa-Frontex Intelligence Community’ (AFIC). Klinkt allemaal goed, hopelijk brengt het wat op, maar – daar kan je gif op nemen – het zal weer veel geld kosten. En, voorspellen is één zaak, tegenhouden een andere…

   Volgens een rapport van Frontex, is het aantal illegale migranten dat Europa over zee binnenkwam in 2018 gedaald met kwart t.o.v. 2017. Het waren er vorig jaar ‘maar’ 150.000!

---

   I.v.m. het artikel van gisteren over de vooruitzichten om met waterstof te gaan rijden (en varen), nog dit:

   Sinds september 2018 rijdt er een op waterstof aangedreven (Franse!) trein in Noord-Duitsland. Het is de eerste van een bestelde serie van 120. En einde maart van dit jaar meert in Antwerpen de Energy Observer aan, het eerste schip dat vaart op waterstof die het zelf kan aanmaken uit zeewater. Dat schip werd in Frankrijk gebouwd en maakt een promotietrip rond de wereld. De energie wordt aangemaakt door 130m² zonnepanelen en twee verticale windturbines op het schip. Op te merken valt dat er in de haven van Antwerpen reeds een schip op waterstof vaart, het eerste in zijn soort dat passagiers vervoert, de Hydroville. Beide schepen zullen in Antwerpen te zien en te bezichtigen zijn op het zogenoemde ‘Energiefest’ in het weekeinde van 23 en 24 maart. De Hydroville werkt op waterstof, die een restproduct is van een chemiefabriek uit Lillo en dat wordt getankt bij Deme in Zwijndrecht.