Berichten van 23 december 2019 tot 29 december 2019

   Federdrive, de federatie van autorijscholen, stelt voor het rijbewijs te vernieuwen. Tot nu toe is het altijd zo geweest, dat men voor een normaal rijbewijs de rijles krijgt met een wagen die handmatig geschakeld wordt en men een meerprijs betaalt voor een rijles met automatische schakelbak. De federatie wil dat in de toekomst omdraaien omdat, zegt ze, nu bijna 4 op de 10 nieuw verkochte wagens een automatische v-bak hebben. Dat zou wel kunnen, maar bijna 4 op 10 bij de nieuwe verkochte wagens is nog geen 4 op 10 voor álle voertuigen die momenteel in omloop zijn. Het doet zo’n beetje denken aan de klimaatonzin die er verkocht wordt: een zaak die er ongetwijfeld komt in de toekomst, maar meteen niet mogelijk is. Daar komt ook bij dat de meeste voertuigen met automatische versnellingsbak meestal elektrisch zijn en in grotere aantallen gekocht worden als bedrijfswagens of door mensen die zich de hogere prijs kunnen veroorloven. Anderzijds zullen vele oudere mensen geen van dergelijke nieuwe wagens meer kopen, omdat ze heel hun leven geschakeld hebben, er een automatisme hebben aan over gehouden en terecht vrezen minder veilig te zullen rijden*. Om nog te zwijgen over wie zich de meerkosten niet kan veroorloven.

   De ideale oplossing zou dan ook zijn de twee rijlessystemen een bepaalde tijd naast elkaar te laten werken tot er een echt groot overwicht zou zijn van de automatische versnellingsbakken en niet de kar vóór het paard spannen zoals men dat ook bij het klimaatgebeuren wil doen.

• Ik hoor daarbij. Ik rij van mijn zestiende (toen, in 1956, was er nog geen verplicht rijbewijs) en had mijn eerste auto op mijn 21ste.

   Crisis? Welke crisis? Er is bij de eindejaarshopping nooit zoveel verkocht als dit jaar. Niet alleen bij het onlineshoppen, zoals men zou denken, maar ook bij het traditioneel winkelen. Zelfs qua digitaal betalen was het nooit zo druk. Op Tweede Kerstdag gaven de meeste zaken al uitgebreide kortingen, ook bij tweede handszaken, kringwinkels inbegrepen en kon men hier en daar al ‘verkeerde’ cadeaus’ omwisselen of te koop aanbieden.

   In tegenstelling tot wat men vanuit linkse hoek – media inbegrepen – soms hoort, is het niét waar dat de koopkracht van onze medeburgers zou gezakt zijn. Die blijkt zelfs gestegen te zijn met 2,7%. E.e.a. is het gevolg van de taxshift, waardoor de personenbelasting verlaagd werd. De Zweedse coalitie van onze nationale Charel mag dan al in grote ruzie geëindigd zijn, er kwamen in dezelfde periode wel 316.000 banen bij, wat de koopkracht verhoogd heeft. Kon die regering die nog altijd in lopende zaken ‘zit’, meer doen? Ik denk het niet. Als er ooit een nieuwe federale regering komt, zal die het meer dan waarschijnlijk niet beter doen.

   Een andere beschuldiging aan het adres van deze federale regering als zou zij verantwoordelijk zijn voor de Belgische staatsschuld, klopt evenmin. Ze heeft niet genoeg bespaard, maar het gat, dat rond de 100% van het bbp is blijven hangen, danken we aan paarsgroen, uitgerekend de formule die socialisten en groenen opnieuw willen lanceren en waarbij bepaalde liberalen zich willen aansluiten, enkel en alleen o.w.v. de postjes, waarbij ze in het spoor treden van Verhofstadt in 1999 en Matthias Declercq vorig jaar in Gent, die daarbij al hun principes over boord gooiden.    

   We kunnen beter geen federale regering hebben dan weer een van dattem, waarmee men al 20 jaar niets heeft opgelost. Daar de gewestregeringen legislatuurregeringen zijn waarbij men er geen tussentijdse verkiezingen voor kan organiseren, kan men best hopen op nieuwe federale verkiezingen. Als die ook geen oplossing bieden, rest alleen een nieuwe aanpak via bv gesprekken van gewest tot gewest en zullen we nolens volens zijn aangekomen bij het confederalisme.

   Voor de haven van Antwerpen, de economische motor van onze regio, was 2019 een recordjaar, voor de zevende keer op rij, met een groei van 1,3% en een totale overslag van 238 miljoen ton cargo. Onnodig te zeggen dat dit de werkgelegenheid ten goede komt, niet alleen voor de koekenstad, maar voor de hele omtrek en regio als dusdanig. En dat in een de tijd van smeulende internationale handelsoorlogen, met de dreiging van de Brexit en de schaduw van de klimaatheisa. De haven is goed voor 160.000 banen – direct plus indirect – en een toegevoegde waarde van 20 miljard euro en blijft de tweede grootste van Europa (na die van Rotterdam).  

   Havendirectie en stad blijven trouwens niet bij de pakken zitten. Er is de investering van de Britse chemiereus Ineos (voor 3 miljard euro, a.u.b.) en een nieuwe raffinaderij van ExonMobil, een bedrijf dat ook al een miljard investeert. De Antwerpse chemiecluster blijft de tweede grootste van de wereld, na die van Houston in Texas.

   Tenslotte zijn er de plannen om de CO2-uitstoot drastisch aan te pakken met pijpleidingen die de gassen naar opslagplaatsen, waaronder enkele afgedankte olievelden in de Noordzee, zouden kunnen brengen. Het dorp Doel zal mogen blijven bestaan – er is zelfs de bouw van een nieuw dok voor geschrapt - al vraag ik me wel af wie daar nog zal willen wonen. Er zijn ook al testen met sleepboten die op waterstof en duurzamere methaan varen en er wordt gewerkt aan een betere uitstroming van de goederen via waterwegen en Spoor.

   Met de haven van Zeebrugge komt er een fusie, terwijl ook die van Gent profiteert van de internationale samenwerking met die van het Zeeuws-Vlaamse Terneuzen. Daarmee blijft de Antwerpse haven de grootste werkbezorger van Vlaanderen, daarin (op afstand) gevolgd door de luchthaven van Zaventem, waar men ook niet stil zit en zopas – als eerste in België – beslist heeft met een G5-netwerk te starten dat geleverd wordt door Citymesh, een Vlaams bedrijf uit Brugge dat zich genesteld heeft in het supersnelle mobiele internet.

   Kortom, ondanks alle doemberichten van onze groene wereldverbeteraars, blijft Vlaanderen een werkzame regio die het niet verdient in de Belgische impasse te moeten blijven steken. Als de Vlaamse deelregering slaagt in haar plan de werkzaamheidsgraad op te krikken in de richting van de 80% - het huidig niveau van o.m. Duitsland en Nederland – dan zal ze automatisch meer inkomsten hebben en minder sociale uitgaven, waardoor de begroting op orde kan gebracht worden en de kritiek de mond gesnoerd.

   Eind 2005 verscheen ‘Het manifest voor een zelfstandig Vlaanderen in Europa’, waarin Vlaamsgezinde bedrijfsleiders en BV’s, verenigd in de denkgroep ’In de Warande’, zich uitspraken voor een zelfstandig Vlaanderen. Mij bekende namen daarbij waren die van Frans Crols, Jan Jambon, Guido Naets, Marc Platel, Bruno Valkeniers, Matthias Storme, Remi Vermeiren en Herman de Bode. Die laatste, van Herman de Bode, is mij steeds bijgebleven, omdat de man, die toen in de Benelux het Amerikaanse Consultancybedrijf McKinsey leidde, bij zijn bedrijf een stap moest terugzetten nadat Belgicistische (VBO?) werkgevers ermee dreigden hun relaties met McKinsey stop te zetten. Hij werd dus (gedeeltelijk) gebroodroofd voor zijn Vlaamsgezindheid. Diezelfde de Bode kreeg in De Standaard van vorig weekeinde een interview, die ik de lezers niet wil onthouden.

   I.v.m. de problemen omtrent de huidige pogingen tot federale regeringsvorming zegt de Bode (nu 66 en, na twee hartaanvallen en een begin van leukemie, met pensioen), dat coalities samenstellen, louter omdat ze mathematisch een meerderheid hebben, niet meer van deze tijd is. De enige reden waarom de PS nog van België houdt, is o.w.v. de miljardentransfers uit Vlaanderen. Confederalisme invoeren kan conceptueel met één pennentrek. En tenslotte: Brussel heeft niets meer met Vlaanderen te maken. Laat Brussel aan de Brusselaars. Het kan een aparte stadsstaat worden.

   Ik kan daar weinig aan toevoegen, tenzij misschien een nuance aan het Brussels verhaal. Voor mij mag dat ook een aparte stadsstaat worden, maar dan via een confederatie met Vlaanderen, waarbij de stad zich verplicht onze Nederlandse taal op gelijk niveau met het Frans en eventueel andere talen te behandelen (Frans- en Nederlandstaligen zijn momenteel reeds een minderheid geworden in Brussel).

Voor de rest zal het in dit land nooit meer business as usual worden. Vlaanderen en Wallonië zullen nooit één land kunnen blijven. Wij, Vlamingen, zijn een volk met een eigen taal, een eigen vlag, een eigen volkslied en een eigen cultuur, waar we fier op kunnen zijn. Wij hebben de zee, de havens, de grootste internationale luchthaven en een eigen werkzaamheid, waarvan we de vruchten niet blijvend moeten afstaan aan een regio die dat alles niet is of heeft en ons daarenboven uitscheldt zonder reden. Tenslotte bestaat er reeds een taalgrens, die straks moeiteloos een echte grens kan worden.

    En daarmee zitten we weer aan Kerstmis. Een jaar is zo voorbij. Het zal weer snel Pasen zijn. Zeker voor wie ouder wordt, vliegt de tijd.

   Aan al mijn vrienden en lezers een Zalig Kerstfeest en een voorspoedig 2020 (gemakkelijk te onthouden jaartal!). Voor wie wat ouder wordt: vooreerst een goede gezondheid of beterschap als er al problemen zouden zijn. Die maakte ik dit jaar voor de eerste keer ook mee.

   Tot mijn 79^ste heb ik goed gefunctioneerd. In dit voorjaar werd ik wel snel oververmoeid. Na een bloedcontrole bleek ik een nijpend tekort te hebben aan ijzer in mijn bloed. Dat werd verholpen door tien weken aan een stuk elke dag een ijzerpil te nemen. Daarmee was dat opgelost, maar niemand kon zeggen hoe het kwam dat ik dat ijzer verloor. Normaal gaat dat door bloedverlies (ijzer maakt de rode bloedcellen), maar bij mij vond men niets, ook niet na tweemaal een week onderzoek in het hospitaal, waarbij ze mij binnenstebuiten hebben gekeerd. Er was tenslotte maar één conclusie: uitgeput, óp...

   Sinds het overlijden van de vrouw van mijn leven, nu al bijna negen jaar geleden, heb ik onze alleenstaande woning op mijn eentje onderhouden. Niet alleen de woning, maar ook de kelder die even groot is als de woonruimte, de tuin eromheen, de bloemen, de gazons, een moestuin van 100m², een kippenhok met ren en een serre. De vruchten werden geweckt en/of tot confituur verwerkt en daarenboven deed ik ook de was, de strijk, het koken en het (brood)bakken. Dat blijkt teveel te zijn voor iemand van 79 en ik zal het dus voortaan wat kalmer aan moeten doen. Sinds twee maanden heb ik een poetsvrouw die om de twee weken komt en gelukkig kan ik op mijn kinderen rekenen, die allemaal in de buurt wonen.

   Wat me is opgevallen is, dat als ge vertelt dat ge 79 bent, niemand daarvan opkijkt. Als ge echter zegt dat ge begin volgend jaar 80 wordt, dan gaan de ogen open. Zo oud! Ik werd trouwens geboren op 6 februari 1940, dat is één dag later dan ‘kunstenaar’ Panamarenko, maar mijn kindertijd was een stuk korter.

    Ik was het bijna vergeten, maar vorige week vrijdag zijn informateurs nrs 6 en 7 bij de Flup geweest en hebben hem daar hetzelfde verteld wat ook de informateurs 1 tot en met 5 gezegd hebben: ‘van het federale front geen nieuws’. Ze hebben nu uitstel gekregen tot 13 januari 2020, maar dat is slechts uitstel van executie omdat de feestdagen eraan komen. De stelling van de twee pas verkozen partijvoorzitters, dat ze vanuit het middenveld gaan werken en niet meer vanuit links of rechtse hoek, is flauwe zever, want het is juist het middenveld dat de zwaarste klappen heeft gekregen op 26 mei. Men kan geen federale regering meer vormen zonder de PS en geen Vlaamse zonder de N-VA en de drie traditionele partijen zouden, volgens de laatste peiling (van HLN,VTM en RTL) samen minder stemmen halen dan het Vlaams Belang alleen.

   Het land België, zo            als het nu bestaat, is niet meer leefbaar. Gelukkig hebben we de gewestregeringen die nog wél werken, zodat bijna niemand van de federale chaos nog wakker ligt, Men zou best de bevoegdheden van die regionale regeringen verder uitbreiden en op federaal vlak alleen bevoegdheden laten die (nog) niet meteen kunnen gesplitst worden (Defensie en Buitenlandse Zaken bv). Dat is de enige oplossing om dit België (voorlopig) te redden en dan moet men niet flauw blijven doen over confederalisme of hoe men het ook wil noemen.

   Tenslotte moeten de veelvuldige drukkingsgroepen, die elke beslissing van de nieuwe Vlaamse regering aanvechten, stilaan beseffen dat het geld op is. Mocht Vlaanderen van de transfers af geraken, zoals beslist werd in de zesde staatshervorming, dan komt er een uitdoving van de jaarlijkse zes miljard euro aan transfers vanaf 2024. Stel eens voor wat we daarmee zouden kunnen verwezenlijken en dan hebben we het nog niet eens gehad over een ongeveer zelfde bedrag dat we jaarlijks afgeven om de rente op de Belgische staatsschuld te betalen. Inspanningen waarvoor we niet eens een merci krijgen van de Waalse regio die er zelf geen cent aan bijdraagt...  

   Vrijdagvond zag ik toevallig het begin van ‘De Afspraak’ op Canvas. Aan tafel o.m. Rik Van Cauwelaert, uitmuntend politiek commentator met een column in de weekeindeditie van De Tijd en ook Karel De Gucht, vergane politieke grootheid. Moderator Ivan De Vadder startte de causerie, een overzicht van het jaar 2019 en vroeg aan Van Cauwelaert wat hij de belangrijkste gebeurtenis van het jaar vond, waarop Rik antwoordde: ‘De verkruimeling van de drie traditionele partijen’. Op dezelfde vraag antwoordde De Gucht: De ‘impeachment’ van Donald Trump”...

   Dat laatste antwoord slaat gewoon nergens op. Geen enkele ‘Joe Sixpack’ in The States gelooft dat men The Donald zal kunnen afzetten. Om dat te doen heeft men immers in de Amerikaanse Senaat een 2/3 meerderheid nodig en de Democraten hebben daar nu niet eens de helft. Dat betekent dat minstens 20 Republikeinen tegen Trump zouden moeten stemmen, terwijl er tot nu toe niet één daartoe bereid is. Ge moet inderdaad een groot politiek genie zijn om zoiets als de uitval van De Gucht te verklaren. Nu is het de man gewoon te doen om te provoceren. Hij heeft nooit anders gedaan. Denk alleen nog maar aan zijn jaren als voorzitter van de VLD en hij met zijn eigen partijgenoten constant in de clinch lag. Hij ligt o.m. ook al enkele jaren overhoop met de Belgische fiscus over een vermoeden van belastingontduiking en handel met voorkennis en recentelijk gaf hij de kiezer nog de schuld van de impasse bij de federale regeringsvorming. Aan dat laatste kan iets gedaan worden, nl opnieuw verkiezingen houden. Dan kan de kiezer de traditionele partijen, waaronder die van De Gucht, een nóg grotere pandoering geven.

   Of men nu vóór of tegen Trump is – The Donald gedraagt zich wel eens als een ongeleid projectiel * - iedereen met een beetje gezond verstand weet dat Trump niet zal worden afgezet en dat de Democraten door onmogelijke acties zoals een impeachment riskeren, dat de kans groot is dat de man straks voor een tweede termijn zal verkozen worden. Het is zonde voor alle energie en geld dat er nodeloos aan verloren zal gegaan zijn..

   .

*Dit kan ook gezegd worden van ‘onze’ Theo Francken, die op Twitter ook wel eens te onbesuisd reageert.