Berichten van 15 maart 2021 tot 21 maart 2021

    Met de coronacrisis gaat het de verkeerde kant op en dit ondanks alle verstrengingen en interventies van viro- en andere –logen. Toch zou men best geen tijd verliezen om ook eens vooruit te kijken naar het post-corona tijdperk dat er hopelijk ooit zal komen. In verband daarmee stuurden elf bekende economen een gezamenlijk schrijven aan de diverse regeringen van dit land, waarin ze stellen dat er spoed moet gemaakt worden met de broodnodige hervormingen.

   Volgens het rapport van het elftal, dat verscheen onder de auspiciën van VOKA, het vroegere VEV, in een opiniestuk van de website van De Tijd en stellen zij dat overregulering en bescherming van bepaalde activiteiten zal leiden tot een gebrek aan concurrentie wat op zijn beurt leidt tot onvoldoende ‘creatieve vernietiging’. Met dat laatste bedoelen zij dat ook bedrijven die niet (meer) levensvatbaar zijn, nu toch overleven en in feite de gezonde bedrijven beconcurreren met de hulp van staatssteun, het geld van de belastingbetaler, zeg maar.

   Dat de Belgische e-commerce de trein gemist heeft, wat het economisch elftal ook stelt, is niets nieuw voor wie deze blog volgt en vraagt men de lat hoger te leggen. Om het plan van de overheden waar te maken en te geraken aan een tewerkstelling van 80% (wat ik in Wallonië nooit zie gebeuren) moeten er concretere maatregelen komen, zoals o.m. een verlenging van de loopbaan en een constante bijscholing. Het kan, steeds volgens de elf, niet zijn dat er duizenden vacatures open blijven in tijden van toenemende werkloosheid.

   Als remedie zeggen de economen dat de overheidsinvesteringen moeten worden opgedreven. Ook al zullen die geld kosten, kunnen investeringen later ook geld terug winnen, iets wat niet gebeurt door alleen Sinterklaas te blijven spelen en zeker niet met een rente die stilletjes aan weer aan het stijgen is

   Ondertussen gaan de vakbonden op 29 maart staken en dat in volle coronacrisis, tijdens de ernstigste economische crisis die dit land meemaakt sinds WO II. Ze krijgen ze daarbij de steun van PS-voorzitter Magnette. Die beweert dat de staking gericht is tegen de werkgevers, helemaal in de oude stijl van ‘den boas is ne smeirlap’ , maar die vooral de openbare diensten zal treffen. De geschiedenis blijft zich herhalen.

    Er is de laatste dagen nogal wat te doen geweest over BPost, waar de CEO werd afgedankt door de Raad van Bestuur, dit op vraag van de federale regering die bij BPost meerderheidsaandeelhouder is. De man wordt nl verdacht van onregelmatigheden en prijsafspraken op zijn vorige werk als CEO van een beveiligingsfirma, waarvoor hij tot één jaar geleden nog werkte. Wat er ook van zij, die Raad van Bestuur blijkt zelf ook eerder disfunctioneel te zijn waarmee weinig ernstigs aan te vangen valt met daar bovenop een federale voogdijminister voor Overheidsbedrijven zonder enige ervaring op niveau. Niet voor niks maakt dit overheidsbedrijf flink wat verlies op de Beurs. Vorige week woensdag verloor het één vijfde aan beurswaarde (men heeft het over honderden miljoenen!) en dit niettegenstaande de boom in de pakjesverdeling, zeker rond de eindejaarsfeesten. De reden daarvoor is in grote lijnen dezelfde als die voor de hele Belgische e-commerce, nl dat ze niet kan concurreren tegen buitenlandse firma’s zoals bv Bol.com en Zalando, omdat daar de nachturen pas beginnen te tellen na middernacht en hier al vanaf 20.00 uur, nog steeds die erfenis van Kris Peeters en de vakbonden. Onder druk van diezelfde vakbonden moest BPost, met al zo’n 40.000 werknemers, ook meer vast personeel aanwerven, i.pl.v. te werken met goedkopere onderaannemers, wat de inkomsten eveneens drukte. De brievenpost ging dan weer fel achteruit en het verhogen van de porto daarop zal die achteruitgang alleen maar verergeren.

   Bpost heeft nu een interim CEO tot er een nieuwe vaste zal gevonden worden. Eén van de discussiepunten is trouwens de begrenzing van diens loon, dat onder de regering Di Rupo via een gentlemen’s agreement werd overeengekomen voor alle overheidsbedrijven, maar niet in een wet vastgelegd. Dat gaat om een enorm bedrag, maar ligt nog altijd lager dan in ‘de privé’. Johnny Thijs, een voormalige CEO die het verre van slecht deed, stapte bij Bpost daarom op. En, zoals men het in het Engels steeds kernachtiger kan uitdrukken: ‘If you pay peanuts, you get monkeys’.

---

   Persoonlijk maakte ik deze week nog een straf staaltje BPost mee. Dinsdag kreeg ik een brief terug die was afgestempeld op 02.11.2020 – vier maand eerder - omdat het adres niet zou geklopt hebben. Bij nader toezien bleek dat echter wél juist te zijn (na 02.11.2020 heb ik naar hetzelfde adres elke week een brief verstuurd die daar wél aankwam). Waarom het dan met die brief niet lukte en het vier maand duurde vóór ik die terug kreeg, kon niemand mij vertellen.

   In mijn blog van 16 dezer (‘België speelt cavalier seul’) had ik het terloops reeds even over de recente opiniepeiling van o.m. Het Laatste Nieuws, RTL en VTM waaraan nauwelijks aandacht werd besteed. Dit gebeurde niet alleen o.w.v. het feit dat de politique politicienne dezer dagen zich ruim in de schaduw van het coronagebeuren afspeelt, maar ook doordat de verschillen met een vorige peiling voor bijna alle partijen (met uitzondering van de Waalse communisten) binnen de 1% bleven, terwijl de foutmarge van zo’n peiling 3% is. M.a.w. te verwaarlozen.

   Ondertussen zijn er in Nederland verkiezingen geweest waar, in tegenstelling tot onze peilingen, wel brokken werden gemaakt. Dat de zgz ‘rechtse’ liberale VVD van Rutte fors vooruitging was door iedereen voorspeld en dus geen verrassing. De links- liberale D66 profiteerde er zelfs mee van door de tweede partij te worden. De rechtse partijen deden het minder goed. De PVV van Wilders ging zelfs licht achteruit terwijl het Forum voor Democratie van Baudet het nog verrassend goed deed nadat die partij vorig jaar bleek te zijn ingestort. Een afgescheurde lijst haalde als derde rechtse partij zelfs nog het parlement. Evenals in Catalonië, Schotland en ook bij ons in Vlaanderen zijn de nationalisten er verdeeld en dat blijft een droevige zaak.

   De grootste verrassing van de Nederlandse verkiezingen was wel de ruime nederlaag van links. GroenLinks van goeroe Jesse Klaver, de partij waarvoor onze groene Kalveau speciaal naar Nederland trok om er wat van op te steken en die voor ons Mateke een voorbeeld leek voor de lancering van zijn ‘Vooruit’, verloor liefst de helft van haar zetels en voor de andere linkse partijen was het al niet veel beter. Men kan zich ook vragen stellen wie die ‘Timmerfrans’ daar bij Europa nog vertegenwoordigt als vice-president van de E.U.-commissie, nu zijn PvdA na de rampzalige stembusuitslag van de vorige keer er nu niet één zetel van terug kon winnen en zo goed als niets meer voorstelt.

   Het zal bij ons zo’n vaart niet lopen, zelfs mochten er nu verkiezingen zijn. Eens die coronapandemie niet meer het hoofdthema zal zijn en er weer echt iets zal moeten gepresteerd worden, denk ik niet dat de foutenmarge zich zal blijven beperken tot één of meerdere procenten of wat gerommel in de marge. Het verschil met Nederland is dat men daar niet tot over de oren in de schulden zit en men er bij het begin van de coronacrisis zelfs een overschot op de Begroting had, terwijl bij ons toen al een zwart gat gaapte, waarvan men nu zelfs de bodem niet meer ziet.

   Volgens de Congregatie voor de Geloofsleer in Rome is het niet geoorloofd de zegen Gods te geven aan seksuele praktijken buiten het Christelijk huwelijk. ‘God created Adam and Eve, not Adam and Steve’, is eerder hun motto.

   Dat de uitspraak van de Congregatie op heel wat kritiek zou onthaald worden is een open deur intrappen. Zeker in deze tijden van LGBTQI-isme waarin alles moet kunnen, lijkt het wel vloeken in de kerk, om een passende uitdrukking te gebruiken. De Congregatie wilde daarmee echter de puntjes op de ‘i’ zetten na de eerder verwarrende uitspraken van Paus Franciscus himself, die vorig jaar nog had gesteld dat holebiparen een wettelijk samenlevingscontract moeten kunnen sluiten. Dat kunnen ze trouwens nog altijd, maar dan wel buiten de Kerk en zonder de zegen Gods. Dat geldt ook voor heteroparen die niet huwen.

   Heel dat LGBTQI-wereldje is er een van mensen met een andere geaardheid, waar de meesten meestal zelf niet aan kunnen doen, maar waar men m.i. ook niet mee moet te koop lopen zoals dat tegenwoordig gebeurt en normale mensen soms het gevoel geven dat ze zelf niet meer normaal zijn. Anderzijds lijkt het me wel een stap te ver andersgeaardheid een zonde te noemen, maar het blijft nog altijd, zoals Dean Martin – zelf geen onbesproken blad wat huwelijkstrouw betreft – het vroeger zong: ‘One man, one wife, one love through life’ in ‘Memories are made for this’.

---

   Zoals ik hierboven reeds aanhaalde, zal er heel wat kritiek zijn op die beslissing van de Congregatie en die is er o.m. al gekomen vanwege de Belgische bisschoppen, met een heftige reactie van Mgr. Johan Bonny, deze keer niet via de (a)sociale media, maar in De Standaard en vóór de Tv-camera’s. Minder evident lijkt mij dat Vlaams minister Crevits daarover ook al haar zegje moest doen. Die zou zich beter met haar eigen zaken bezig houden en niet heiliger willen zijn dan de Paus, die trouwens in deze zaak zelf min of meer is teruggefloten.

   De invloed van de Katholieke Kerk gaat in de Westerse wereld achteruit, maar niet in Afrika, Azië en Latijns Amerika. Paus Franciscus heeft zijn hele leven, tot hij Paus werd, altijd in Latijns Amerika geleefd en reageert niet altijd zoals wij dat van vroegere pausen gewend waren. De vraag is maar hoe men die verschillende strekkingen zal kunnen blijven verzoenen. Het LGBTQI’isme zal daarvoor geen oplossing brengen, integendeel.

*Voor wie het nog niet zou weten, LGBTQI zijn de afkortingen voor Lesbian, Gay, Bisexual, Transgender, Queer & Intersex.

    De Belgische luchtmacht vervangt de oude Lockheed C130 Hercules vrachtvliegtuigen met de A400M van Airbus. Een eerste exemplaar daarvan is al op de thuisbasis van de 15de Wing in Melsbroek aangekomen. Het was de bedoeling – ook van de legerstaf - dat de oudste C130 in diezelfde thuisbasis zou blijven, daar zou worden gerestaureerd en opengesteld voor bezoekers. Dat werkje gebeurt daar door de vzw Dakota, een vereniging die in feite het documentatiecentrum van de 15de Wing uitmaakt. Vrijwilligers van de vzw Dakota restaureerden er al een C-119 Flying Boxcar*, de voorganger van de C130 en hebben dus al heel wat ervaring in huis. Daarenboven was Melsbroek de thuishaven van de C130 en kent men er het vliegtuig van binnen en van buiten. Daar kreeg het ook zijn onderhoud en herstellingen.

     Die plannen gaan echter niet door, nu de kersverse federale minister van Defensie, Ludivine Dedonder (what’s in a name?), beslist heeft dat de laatste der C130-Mohikanen zijn laatste rustplaats krijgt op de luchthaven van Betekom (Beauvechain) in Waals Brabant. Iedereen ziet in die beslissing de hand van ex-defensie minister Flahaut – PS, net zoals Dedonder - die de beslissing al eerder zou genomen hebben en in Waals Brabant zijn kiesarrondissement heeft. Op die Waals-Brabantse luchthaven is er wel een War Heritage Institute, maar heeft men nooit een band gehad met de C130, laat staan enige ervaring met het toestel..

   Kort samengevat: de Vlamingen bij Paarsgroen+ hebben zich nog maar eens laten rollen. Als puntje bij paaltje komt, beslist de PS.

---

   De zaak van de C130 is trouwens niet de enige waarbij de Vlaamse meerderheid de facto een minderheid wordt en zal ze nog klein bier zijn als zo’n 60.000 burgers gelijk zouden krijgen in het proces dat ze tegen de federale overheid hebben aangespannen. Dat begon gisteren voor de Franstalige rechtbank van eerste aanleg in Brussel, in het Frans dus en ‘pour les Flamands la même chose’, net als in WO I, meer dan 100 jaar geleden. Zoals ik ook al vermeldde in mijn blog van gisteren (‘België speelt cavalier seul’) hebben de Franstaligen het in dit land nog altijd voor het zeggen. Arm Vlaanderen dat er ook in de 21^ste eeuw niet in slaagt haar numerieke en economische troeven uit te spelen.

   Zoals ik eveneens schreef in mijn blog van gisteren, willen de groene Kmers geld zien – altijd hetzelfde liedje - in dit geval één miljoen euro per maand zolang de federale overheid het klimaatbeleid niet verstrengt, wat dat ook moge betekenen. Als ze van de Franstalige rechter(s) gelijk krijgen, zal Vlaanderen het weer mogen betalen. Met dank aan onze eigen Vlaamse traditionele partijen die een centrumlinkse federale regering zonder meerderheid in Vlaanderen blijven steunen.

 ---

 *Die naam, ‘Flying Boxcar’, doet me denken aan de Starfighter, de voorganger van de F16, welke nu vervangen wordt door de F35. Van die Starfighter stortten er zoveel neer, dat het toestel de bijnaam ‘Stortflyer’ kreeg.

   Het was me wel een weekeindje. In Parijs was er een grote betoging n.a.v. de moord op een 14-jarig meisje (door twee klasgenootjes, nota bene). In London waren er twee dagen grote betogingen n.a.v. een moord op een 32-jarige vrouw (mogelijks door een politieagent, nota bene). In Luik waren er de straatgevechten en plunderingen n.a.v. een uit de hand gelopen politieaanpak van een zwarte vrouw enkele dagen voordien. In Brussel was er zowaar weer een klimaatbetoging, waar we Nick Balthasar nog eens te zien en te horen kregen, waarbij de groene Kmers het nog maar eens over geld hadden. In Den Haag waren er protestbetogingen tegen de lockdown beslissingen van de Nederlandse regering. In Nederland krijgt men wel de kans er iets aan te doen, want er zijn dezer dagen verkiezingen bij onze noorderburen.

   Ongeacht of de betogers hier al dan niet gelijk hadden, is het een feit dat men tegenwoordig voor alles en nog wat op straat komt. Een berichtje op de (a)sociale media volstaat. Vraag is maar waar dit naartoe gaat leiden en wat men er mee zal bereiken.

   Tegelijk moet er vorige week weer een opiniepeiling geweest zijn, die van o.m. Het Laatste Nieuws, RTL en de VTM. Ik heb er heel toevallig iets van gezien en gehoord op onze cafézender, maar het scheen alsof niemand er zich nog aan interesseert. De verschillen met de vorige peiling waren trouwens onbeduidend en schommelden rond de 1% minder of meer, terwijl de foutenmarge bij dergelijke enquêtes 3% is. Om dus zo snel mogelijk te vergeten. Die peilingen zullen misschien pas weer meetellen als we van corona min of meer verlost zullen zijn.

     Van corona gesproken is er de vaudeville rond de vaccins van AstraZeneca, waarbij de producent zich met regelmaat van een klok niet houdt aan de beloofde levertijden. Daarbij komt dan nog de twijfel of het vaccin al dan niet een nevenwerking zou hebben waardoor er klontertjes zouden ontstaan in het bloed. Een aantal landen, waaronder al onze buurlanden, hebben de vaccinaties met AstraZeneca al tijdelijk opgeschort, alhoewel er geen enkel bewijs van is en de aantallen van voorkomende bloedklonters niet alleen miniem zijn, maar ook voor kunnen komen zonder een vaccin te krijgen. De gevallen waarbij, tot nu toe, bloedklontertjes zijn vastgesteld na de anti-coronaprik, zijn ± 1 op 2.000.000. Het Europees geneesmiddelen agentschap zou er zich donderdag over uitspreken.

   Voor wie twijfelt heb ik een tip: neem de dag van de prik (ná de toediening) één aspirientje en blijf dat enkele dagen doen. Dat verdunt nl het bloed en vermindert dus ook de eventuele kans op klontertjes. Let wel op het aspirientje nooit te nemen op een lege maag, dus wel na een maaltijd of met een grote slok frisdrank of water. Het is géén geneesmiddel, wel een geruststelling bij wie twijfelt. Als ik straks een AstraZenecaprik zou krijgen, ga ik het doen. Ik heb goede ervaringen met aspirine, een product dat al meer dan 100 jaar bestaat en bewezen heeft dat het werkt.

.

   Zoals halvelings verwacht, wordt de herverdeling van Vlaanderen in 17 regio’s een werk van lange adem. De gemeenten, die via intercomunales al legio akkoorden hebben over de gemeente- en soms over de provinciegrenzen heen (men spreekt van minstens een paar duizend), krijgen 10 jaar de tijd om alles te regulariseren. Het wordt dus een soort bezigheidstherapie. Op te merken valt dat CD&V geen einde wil maken aan de provincies, N-VA wél en Open VLD daaromtrent nog geen standpunt heeft ingenomen (Verhofstadt wou die nochtans 20 jaar geleden al weg ).

   Toch kan er ook bij die 17 regio’s heel wat bespaard worden. De nu bestaande samenwerkingsverbanden hebben vaak een eigen secretariaat, mandaten, bestuursraden met zitpenningen en – niet te versmaden – een apparaat om subsidies aan te vragen. Tot wat dat kan leiden hebben we recentelijk nog meegemaakt in Luik.

   Tenslotte, in de marge van bovenstaande, nog dit: een telling van enkele jaren geleden in Vlaanderen leverde 2.229 gemeentelijke samenwerkingsverbanden op, waarbij Turnhout de kroon spande met liefst 152. De reden hiervan is waarschijnlijk dat Turnhout zowat de enige Vlaamse centrumstad is die geen voorsteden heeft. Geen enkele omliggende gemeente wou bij Turnhout ingelijfd worden, waardoor de stad wel verplicht zal geweest zijn met hen akkoorden te sluiten over alles en nog wat.

  Wordt gegarandeerd vervolgd.