Berichten van 20 maart 2023 tot 27 maart 2023

     Ik kom nog even terug op mijn blog van gisteren over ‘Deckerken’ en de reactie van lezer Walter dat die voor de N-VA zou zijn. Dat was zo, maar is niet meer. Als hij dat nl nog was, zou hij niet opnieuw met een eigen lijst opkomen, wat ook de N-VA zou schaden. En ik zie daarna Jean-Marie niet deelnemen aan een eventueel akkoord van N-VA met de Kaviaarsocialisten van ons mateke.

   Het zou inderdaad beter zijn dat alle overtuigde Vlamingen tenminste regionaal voor het VB stemden, maar dat blijft wishful thinking. Zelfs N-VA’ers die willen samenwerken met het VB (en volgens die peiling zijn dat er veel), zijn daarom nog niet bereid ervoor te stémmen. Daarom mijn suggestie om die een alternatief te bieden en dan zal het daarna aan Jean-Marie zijn om te beslissen wat ermee te doen. Hij zou wel eens op de wip kunnen komen te zitten, niet meteen om een Vlaamse meerderheid te behalen, maar wel om ervoor te zorgen dat er geen meerderheid komt zonder het VB (én zijn LDD).

   Om even bij stil te staan, want m.i. kunnen de verkiezingen van 2024 eindelijk eens voor een echte verandering zorgen.

a

  Ik kom even terug op de reactie van lezer Ottorongo op mijn blog van 24 dezer (‘Vlaams alternatief’), waarop hij stelt dat nog meer versnippering zeker geen goede keuze is. Hij heeft daarin gelijk; dat had ik trouwens zelf al aangegeven in dezelfde blog.

   Waar het mij echter om te doen is, is dat een groot aantal N-VA-kiezers wel bereid zou kunnen zijn om samen te werken met het VB als beide partijen bij een volgende verkiezing de volstrekte meerderheid zouden behalen bij de gewestelijke verkiezingen van 2024, maar dat dat nog niet betekent dat ze dan ook voor het VB zouden stémmen. Om dit te omzeilen kunnen we die mensen best een alternatief aanbieden. Beter dat ze straks regionaal voor Dedecker stemmen dan dat ze dat voor de N-VA zouden doen. Steeds op voorwaarde dat De Wever blijft weigeren samen te werken en – erger nog – een akkoord zou sluiten met de kaviaarsocialisten van ons mateke. En zelfs mocht Bart in blessuretijd van gedacht veranderen, zou ik hem niet meer geloven*. Zie maar wat Lachaert heeft uitgespookt bij de voorzittersverkiezingen van zijn partij. Zoals we gezien hebben is een ‘Lachaertje’ snel gemaakt.

  *Het zou wel straf zijn als historicus De Wever zijn afspraak met de geschiedenis zou missen en hij zo riskeert later herinnerd te worden als de zoveelste Leliaard in het echte Verhaal van Vlaanderen....

---

 En dan nog dit:

    In het voetbal ging België in de voorronde van de EK-kwalificatie in Zweden winnen met 0-3. De mannen van de nieuwe trainer Tedesco – een Duitser met Italiaanse roots (zijn naam, ‘Tedesco’, betekent ‘Duitser) - die het waar maakten heten Romulu Lukaku, Dodi Lukebakio en Johan Bakayoko. Allemaal echte Belgen!

---

   Ludwig van Beethoven, over wie ik hier al meer dan eens geschreven heb en die ik – als achterkleinzoon van een bakker uit Mechelen - beschouw als ‘één van ons’, zou genetisch niet verwant zijn met alle andere Vlaamse Van Beethovens. Uit een grootschalig genetisch onderzoek over twee eeuwen gespreid (van 1572 tot 1770) op basis van enkele van zijn haarlokken blijkt dat er ergens in de directe vaderlijke lijn een buitenechtelijk kind zou kunnen geweest zijn, al kan er niet met zekerheid gezegd worden in welke generatie de buitenechtelijke verwekking plaatsvond.

   Wat er ook van zij, de geniale muzikale begaafdheid van Ludwig ‘Van’ Beethoven had hij bijna zeker geërfd van zijn vader en zeker van zijn grootvader die muzikaal gevormd waren en zonder wie die anders nooit had plaats gevonden. Voor mij was Ludwig een Duitstalige, maar geen Duitser – de Duitse nationaliteit bestond nog niet toen hij geboren werd (in 1770) -  en blijft hij, als achterkleinzoon van die bakker uit Mechelen, een Vlaams-Brabander van oorsprong.

---

   Maar ook als er iets zou kloppen in het verhaal van dat buitenechtelijk kind in de familie Van Beethoven, dan  verandert dat weinig aan de geschiedenis. Het zou zelfs geen unicum zijn  geweest. Leonardo da Vinci was een buitenechtelijk kind van vader Piero da Vinci en een boerenmeisje, wat niet belette dat hij de architect werd van de Toscaanse Renaissance, die onze hele Westerse beschaving zou doen heropleven.

  Het succes van de BurgerBoerenBeweging (BBB) bij de provinciale verkiezingen in Nederland heeft Jean-Marie Dedecker weer doen dromen om bij de verkiezingen van volgend jaar toch weer op te komen met een nieuwe partij (nu zit hij als onafhankelijke bij de N-VA). Ik heb het daar al eens over gehad en vond het toen geen goed idee, omdat het politieke landschap in Vlaanderen daardoor nog meer versnipperd zou worden.

    Anderzijds is het ook waar dat er in dit land niets zal veranderen als de Vlaamsnationalisten straks een mogelijke meerderheid binnen het eigen parlement niet zouden gebruiken om een eind te maken aan het Belgische aanmodderen dat voor Vlaanderen steeds nefaster zal worden.

   Dit alles wil niet zeggen dat ‘Deckerken’ zo Vlaanderen zal redden. Als burgemeester weet hij ondertussen wel wat bij de mensen leeft en hebben zich al een zestal burgemeester aangemeld om mee te doen. Misschien slaagt hij er wel in een alternatief te bieden aan de vele N-VA-kiezers die begin vorig jaar nog bij een peiling te kennen gaven wél met het VB te willen samenwerken na het behalen die Vlaamsnationale meerderheid. 81% van de ondervraagde N-VA’ers gaf toen te kennen wél met het VB in zee te willen gaan.

    Als De Wever mordicus zou blijven weigeren ooit met het VB te samen te werken, dan kan Deckerken inderdaad aan de ontgoochelde NV-A-kiezers – al was het maar regionaal - een alternatief bieden, waarbij ze samen misschien nog niet de volstrekte meerderheid zouden kunnen behalen, maar er in elk geval voor kunnen zorgen dat er geen nieuwe Vlaamse regering kan worden gevormd zónder hen.

  De affaire Delhaize is stilaan een België -Nederland aan het worden. Zuinig Hollands ondernemerschap tegen hard Belgisch syndicalisme. Delhaize is enkele jaren geleden overgenomen door Ahold, de holding boven o.m. Albert Heyn, In Nederland stellen de vakbonden niet zoveel voor. Bij verkiezingen bij bedrijven voor bv een nieuwe Ondernemingsraad kunnen daar ook onafhankelijken aan meedoen. In België alleen als men gesyndikeerd is (dat staat ook in mijn ‘Only in Belgium’-lijst).

   De Nederlandse leiding van Ahold – en nu dus ook van Delhaize – had gedacht hier te kunnen doen wat in Nederland kan en had hoegenaamd geen rekening gehouden met de Belgische vakbonden, zeker niet met de Franstalige, die ze waarschijnlijk niet eens verstaan en die grotendeels beheerst worden door de communisten van de PTB, de Parti des ‘Travailleurs’ Belges, de ‘werkers’ die liefst van al niét werken*.

   Het gaat hier niet om bedrijven die gesloten worden of om lonen die verlaagd worden. De supermarkten worden wel geprivatiseerd, wat betekent dat men straks waarschijnlijk wat flexibeler zal moeten werken voor hetzelfde loon. De meer dan 600 Delhaize-supermarkten die reeds geprivatiseerd werden, doen dat al langer en maken meer winst. Voor een Nederlander is dat normaal, voor een Belg – in de eerste plaats een Belgische francofoon - is dat uitbuiting. ‘Den boas is ne smeirlap’

   Het resultaat van deze patstelling is onzeker, zodat het goed mogelijk zou kunnen zijn dat een aantal van de supermarkten die nu nog onder Delhaize vallen, er straks helemaal niet meer zullen zijn, waardoor alle heisa straks vergeefs zal geweest zijn.

   *N.a.v. de protesten in Frankrijk tegen het opvoeren van de pensioenleeftijd van 62 naar jaar, nog een oude mop over de Franse vakbonden, die ook bij ons kan dienen, zeker bij die ten zuiden van de taalgrens. De mop is van komiek Coluche zaliger gedachtenis, die zei: ‘De syndicalisten hebben zodanig de gewoonte van niets te doen dat, als ze staken, ze spreken van ‘een actiedag’...

    Onderaan mijn blog van 20 dezer (‘Wanted!’), schreef ik reeds dat - volgens Statbel, het federaal statistiekbureau – met 72,3% er in dit land nog nooit zoveel mensen aan het werk zijn geweest van de 20- tot 64 jarigen, en stelde ik mij de vraag hoe de verdeling wel zat volgens de regio’s.

   Zoals ik al vreesde, is die vooruitgang alleen in Vlaanderen, waar de 77,2% werd bereikt, terwijl er in Wallonië en Brussel in het laatste kwartaal zelfs een lichte daling was en men er nog steeds niet aan de 70% is geraakt. De geschiedenis blijft zich herhalen, wat minister van Werk Dermagne (PS) er ook (niet) over vertelt. Die Waalse haan pocht met andermans pluimen.

---

    Dit jaar staat Finland al voor het vijfde jaar op rij op nummer één in het ‘World Happiness Report’. Dat wil zeggen dat het land al sinds 2018 de titel van ‘gelukkigste land ter wereld‘ mag dragen. En dat geluk straalt duidelijk af naar de andere landen in het Hoge Noorden. Denemarken wist een tweede plaats te veroveren, gevolgd door IJsland op de derde plaats. Zweden eindigde zevende en Noorwegen staat op plaats acht.

   En België? Op plaats 39, mede dank zij onze ‘levensgenieters’ (dixit Magnette). Ons mateke zal nog veel werk hebben alvorens hij van dit land, dat niet meer zou uitgevonden worden mocht het niet bestaan (dixit The Economist), het beste van de wereld zal maken.

   Zoals ik al meer dan eens geschreven heb, hoort Vlaanderen thuis bij de zgz ‘Hanze landen’: de Scandinavische, Duitsland en Nederland. België daarentegen zakt steeds verder weg naar de ‘Club Med’, Frankrijk achterna.

   Een reden te meer om met dit België op te houden.

   ‘Oekraïne kende generaties lang niets anders dan tirannie en geweld. Het kreeg twee eeuwen tsaristische autocratie te verduren. Een korte poging tot onafhankelijkheid werd in de kiem gesmoord door het Rode leger, dat de Russische heerschappij weer invoerde. Daarna werden de Oekraïners geteisterd door de gruwelijke door mensen veroorzaakte Holodomor (hongerpest), de stalinistische terreur, de nazibezetting en decennia van ondraaglijke communistische dictatuur. Toen de Sovjetunie instortte, leek het dat de Oekraïners weer de weg van wrede tirannie zouden inslagen – ze waren niets anders gewend. Maar ze maakten een andere keuze. Ondanks de geschiedenis, ondanks de schrijnende armoede en ondanks schijnbaar onoverkomelijke obstakels, stichtten ze een democratie’.

---

   Ook dit bovenstaand verhaal is niet van mij, maar van Yuval Noah Harari, Israëlisch historicus en futuroloog, die  wereldfaam verwierf door zijn boeken ‘Sapiens’, ‘Homo deus’ en ‘21 lessen voor de 21e eeuw’. Bij mijn weten ook de enige schrijver die enkele jaren geleden het Antwerps Sportpaleis vol kreeg met een voordracht over zijn werk.

   Ondertussen heeft het Internationaal Hoog Gerechtshof in Den Haag een arrestatiebevel uitgevaardigd tegen Vladimir Poetin, waarbij hij in feite wordt uitgeroepen tot verantwoordelijke voor oorlogsmisdaden. Dit gebeurde niet meteen o.w.v. de inval in Oekraïne, maar omdat hij duizenden Oekraïense kinderen (er circuleert een cijfer van meer dan 16.000) heeft laten deporteren naar Rusland en zeker een deel ervan daar gedwongen laten adopteren, iets wat verboden is door de Conventie van Genève.

   Naast Poetin is ook een arrestatiebevel uitgevaardigd voor Maria Lvova-Belova, hoofd van Poetins deportatiesysteem. Verschillende ngo’s maakten al rapporten over de feiten, die viraal gingen.

   Mocht Poetin zich begeven naar een van de 123 landen die het Hoog Gerechtshof in Den Haag erkend hebben (Rusland, China, de VS en Israël zijn daar niét bij), dan riskeert hij (en Lvova-Belova) er aangehouden en berecht te worden. Er circuleert in de officiële media minstens één video waarop de twee te zien en te horen zijn en erover praten. Daarbij zegt de dame aan een glimlachende Poetin o.m. dat ze een jongen van 15 jaar ‘geadopteerd’ heeft...

---

   En dan nog dit: Volgens Statbel, het federale statistiekbureau, zijn er in dit land nog nooit zoveel mensen aan het werk geweest. Eind 2022 was dat 72,3% van de actieve bevolking. Er wordt (voorlopig?) nog niet bij verteld hoeveel dat per regio is, maar als het klopt dan begint dat spelletje tussen Delhaize en de vakbonden wel een beetje kinderachtig te lijken. Zeker in  Brussel en Wallonië, waar de staking – zoals gewoonlijk - vrijwel algemeen is, terwijl er (voorlopig althans) niemand ontslagen wordt noch loonverlies lijdt. Met ook een record aan vacatures kan bijna iedereen een andere job vinden als zijn  huidige hem/haar niet meer bevalt