Berichten van 15 mei 2023 tot 21 mei 2023

  Vroeger zei men wel eens dat er ooit op de hele wereld maar 5 koningen zouden overblijven: de vier van het kaartspel en die van de UK. Zelfs die laatste lijkt niet meer zeker. Ondanks alle bombarie bij de kroning van hun Charel, een plechtigheid waarvan men nu al schat dat die zo’n 100 miljoen pond heeft gekost, is ook in de UK de trend naar een republiek toegenomen, vooral bij de jongeren en dat voorspelt wat voor de toekomst.

   Ondertussen zijn er officiële cijfers bekend geraakt over de kosten van de begrafenis van Elisabeth II vorig jaar: 170 miljoen pond! Voeg daar de uiteindelijke kosten van de kroning van hun nationale Charel nog eens bij, rond alles gerust maar wat af naar boven en dan kom je aan zo’n 300 miljoen pond, oftewel zo’n 345 miljoen euro…

   ‘God saves the king, not the pound!’

   Nog twee woordjes over het Eurosongfestival. Ik was eigenlijk niet eigenlijk niet zinnens er iets over te schrijven, maar werd er toch mee geconfronteerd op alle Tv-journaals, die ik wél moet volgen om op de hoogte van alles te blijven.

   Ik volg het Eurosongfestival al lang niet meer, zo vanaf de tijd toen  haast elk land begonnen is de liedjes in het Engels te zingen. Vroeger zong iedereen in zijn eigen taal en dat was veel leuker, ook al verstond men het niet altijd. Denk maar aan bv Gigliola Cinquetti met haar ‘Non ho l’età’. Toen won o.m. Nederland tweemaal het festival met een in het Nederlands gezongen lied. ‘Een Beetje’ door Mieke Telkamp en ‘Net als toen’ door Corry Brocken. Enkele jaren geleden won een Portugees die nog in zijn eigen taal zong, maar dat werd stilaan een uitzondering.

   Het Eurosongfestival heeft ook steeds minder met zingen te maken, steeds meer met spektakel, als het enigszins kan met zoveel mogelijk vrouwelijk bloot en baardmannen. Niks voor mij, die het houdt bij Mozart, Tsjaikovski en ‘onze’ Van Beethoven, ge weet wel: de achterkleinzoon van die bakker uit Mechelen…

   Een mens is nooit te oud om te leren. In mijn blog van 12 dezer (‘De Vlaamse canon) schreef ik al dat ik toch een leugentje gevonden had in ‘Het Verhaal van Vlaanderen’, nadat ik gelezen had van het voorlopig laatste boek dat er geschreven is over de Guldensporenslag: ‘1302, het jaar van de Mythe’, dat van Rolf Falter. N.a.v. een bespreking daarover heb ik nog een tweede nieuwsje ter zake ontdekt, nl dat de Brugse Metten geen gevolg kregen in de Siciliaanse Vespers, zoals ik zelf ooit eens geschreven heb, maar dat het juist andersom was.  De Siciliaanse Vespers, waar Giuseppe Verdi een opera aan wijdde, vonden  nl plaats in 1282, dus nog vóór de Brugse Metten, die ervan afgekeken waren, want allebei waren ze een opstand tegen de Franse bezetters. Die op Sicilië (Palermo) vond plaats na het luiden van de Vespers, dus ’s avonds en die van Brugge na de Metten, ’s morgens.

   Het boek van Falter omschrijf niet zozeer de Guldensporenslag zelf, maar de gevolgen ervan m.b.t. de toenmalige machtsverhoudingen tussen elites en middenstand en niet alleen in Vlaanderen. Het beste boek over de Guldensporenslag blijft voor mij echter nog altijd dat van Karim Van Overmeire: ‘De Slag der Gulden Sporen, het verhaal van een onmogelijke gebeurtenis’.

   Zondag hield de N-VA nog eens een groot ledencongres. Dat was geleden van 2014, toen de partij er een stuk beter voor stond. Na Marrakech is ze al een drietal keren voor de gek gehouden door de trado’s en niets zegt dat dat straks weer het geval niet zal zijn.

   In zijn eindspeech heeft Bart De Wever voorgesteld na de volgende verkiezingen, als er gegarandeerd weer zo’n periode van Lopende Zaken zal komen, uit te pakken met een federale mini-regering, bestaande uit een premier en een handvol vice’s – op zijn Zwitsers, zeg maar - en, los daarvan, verder de grote nodige hervormingen te onderhandelen.

   Tot daar klinkt het nog allemaal vrij onschuldig. Feit is echter dat Vlaanderen bij zo’n onderhandelingen zo sterk mogelijk voor de dag moet komen en dat kan niet met alleen de N-VA, gesteld dat die partij niet verder achteruit gaat.  Zelfs via een coalitie met de kaviaarsocialisten zal De Wever nooit aan 40% komen, laat staan meer dan 50%. Gezien hij van de liberalen sinds de woordbreuk van Lachaert terecht niets meer wil weten en hij CD&V liefst van al nog ‘kapot ziet gaan’ (zijn woorden), zal hij zelfs met de communisten van de PvdA en de door hem vermaledijde Groenen geen meerderheid meer halen in  Vlaanderen. Dat zal alleen nog kunnen door e.o.a. samenwerking met het Vlaams Belang. Zoals bleek uit ‘De Stemming’ is trouwens 59% van zijn eigen kiezers daar nog altijd voorstander van. Dat is bijna 6 op de 10. Als hij dat blijft weigeren, dan mag Vlaanderen het in 2024 vergeten en zal De Wever de geschiedenis (en het volgende Verhaal van Vlaanderen) ingaan als de historicus die zijn afspraak met de geschiedenis zal gemist hebben.

  Om zijn auto gekeurd te krijgen in Brussel en Wallonië moet men een afspraak maken. In Vlaanderen kan men dat ook doen, maar hoeft dat niet en kan men ook naar het keuringscentrum rijden en er zijn beurt afwachten.  Het gevolg van het zoveelste verschil tussen Vlaanderen en Francofonië is dat vele Brusselaars en Walen nu geen afspraak maken, maar met hun auto naar de Vlaamse keuringscentra in de Brusselse Rand komen en er mede voor zorgen dat men daar tot 4 uur kan staan aanschuiven en zelfs daarna nog niet aan bod komt omdat de zaak dan sluit.

   Om aan dit euvel te verhelpen stelt Vlaams minister van o.m. Mobiliteit Lydia Peeters voor dat de Vlaamse keuringscentra ook op zaterdag zouden open blijven. Dus een zoveelste beslissing om Vlamingen nog wat meer te laten werken om de ‘levensgenieters’ ter wille te zijn. En dit komt dan van een Vlaams minister die even goed haar francofone collega’s had kunnen vragen hetzelfde klantvriendelijker statuut als  Vlaanderen te nemen ofwel zelf op zaterdag te werken. Maar aan de levensgenieters vragen meer te werken schijnt zelfs in deze Vlaamse deelregering nog niet te zijn doorgedrongen. En ondertussen maar blijven jammeren over het ‘gevaar’ van uiterst-rechts…

--

   Het belangrijkste nieuws van het weekeinde was het N-VA congres in Antwerpen en de uitspraken daarop vanwege Bart De Winter. Ik kom daar morgen uitvoerig op terug.