Berichten van 12 juni 2023 tot 18 juni 2023

      In De Afspraak op vrijdagavond vertelde Jan Pasbon  dat de  eerste voorwaarde voor een onafhankelijk Vlaanderen is dat je daarvoor een meerderheid moet hebben. Daarin heeft de man voor één keer gelijk en dat is de reden waarom N-VA én Vlaams Belang, als ze bij de gewestelijke verkiezingen in 2024 samen een meerderheid zouden hebben in het eigen parlement, die ook zouden gebruiken. Zolang Jans partij echter weigert met het VB samen te werken en de bijna 60% van de eigen kiezers die in de laatste peiling (de ‘Stemming’) wél wilde samenwerken vergeet, kunnen we niets anders dan álle Vlamingen, tot welke gezindheid ze ook behoren, zelfs die van de traditionele partijen, aan te raden tenminste regionaal VB te stemmen. Als wij nl in 2024 geen Vlaamsnationale meerderheid in het eigen gewestelijk parlement behalen, zitten we weer vast voor vijf jaar Vivaldi of iets dergelijks, een gedrocht zonder meerderheid in Vlaanderen die nu al niet in staat is de bestaande problemen i.v.m. de hervorming van de pensioenen, de arbeidsmarkt, de financiën en de belastingen op te lossen. Met een begrotingstekort van 5,5% in 2028 (goed voor 37 miljard euro) zal het helemaal niet meer lukken. Met de kiesdrempel in het vizier doen álle traditionele Vlaamse  partijen (Vooruit inbegrepen*) er best aan eraan mee doen als ze dat nog zouden kunnen.

--

   *Dat ons mateke gestoord is, was voor mij geen nieuws. Het was ook de reden waarom ik hem ‘mateke’ bleef noemen. Nu we met zijn allen hebben kunnen vaststellen dat zijn moeke hem moest komen verdedigen, wordt dat beeld nog verstevigd. Of deed die dat alleen maar als tegenprestatie omdat ze recentelijk voorzitter van het socialistisch ziekenfonds is mogen worden?

     Er waren al enkele geruchten dat ons mateke,  via zijn advocaten (mv), enkele artikels met ‘insinuaties in de sfeer van het strafrecht’ over hem offline had laten halen, maar dat zijn zaken die iedereen kan meemaken en overal kunnen gebeuren. Bij ons mateke gebeurt echter niets zomaar en de brave ‘man’ kwam tenslotte zelf met een straf verhaal in de media, waarbij hij toegaf biseksueel te zijn. Van maatje tot mietje. Of wordt het ‘mezzo’?. Zo iets tussen macho en micro. Feit is dat hijzelf geen interview gaf, maar met een vooraf opgenomen filmpje voor de dag is gekomen waarbij hij uit de kast komt en zegt voor beide geslachten iets te voelen. Zoiets is ieders eigen zaak. Er verandert echter wel iets als je voorzitter bent van een politieke partij, die bijna de hele tijd zijn mening over alles en nog wat kwijt wil via het Internet.

   Nu moet men de dag van vandaag van niets meer verschieten. Alles lijkt te kunnen, al blijft zand knopen moeilijk. De vraag is maar in hoever Mateke’s enthousiaste kaviaarsocialisten hem ook op dat gebied gaan volgen. Dit is m.i. toch iets van een heel andere dimensie dan ‘leef rechts, denk links’.

   E.e.a. doet denken aan Steve Stevaert, die andere voorzitter van de Vlaamse socialisten die destijds ophef maakte tot hij er zelf aan ten onder ging. Die werd door toenmalig hoofdredacteur van De Morgen, Yves Desmedt’ zelfs ‘God’ genoemd. Zover zal het met ons mateke niet komen, al vraag ik me wel eens af wat de échte Vlaamse socialist in de straat daar tegenwoordig van denkt.

      10 van de 37 liberale burgemeesters die Vlaanderen momenteel ‘rijk’ is, blijken nu al beslist te hebben bij de volgende gemeenteraadsverkiezingen, in het najaar van 2024, om de naam van hun partij om te ruilen voor een lokale naam (‘Lijst van de burgmeester’ bv). Nog eens 9 liberale burgemeesters overwegen hetzelfde te doen en houden daarover interne gesprekken. Onder die negen zelfs die van Brakel, de gemeente van de familie De Croo, waar hun ‘Alexandre’ hoopte op de zgz ‘kanseliersbonus’ die de partij bij de volgende federale verkiezingen een extra 3% zou opleveren.  Ze geloven er zelf niet meer in, zelfs niet meer in gemeenten waar liberale familieclans al generaties de plak zwaaien. De Verhofstadts, de De Guchten, de Declercqs, de Lachaerts en nu ook de Decroos. Door een verleden van verbroken beloften, van Verhofstadt tot en met Lachaert, heeft Open VLD  nieuwe gezichten nodig, zeker nu ook Bart Tommelein al een kartelafspraak heeft gemaakt in Oostende. Bart Somers, nota bene: ex-Volksunie*, is  straks de laatste der blauwe Mohikanen die nog wat geloofwaardig overkomt.

--

*Ex-Volksunie is trouwens ook geen garantie meer. Zie maar naar Sven Gatz, ooit Volksunie, nu Brussels liberaal minister, die de Vlaamsnationalisten nog ‘gespuis’ mag noemen…

    In mijn vorige blog had ik al even terloops over Machiavelli, waarmee – volgens mij – Poetin wel enigszins te vergelijken is. Niet alleen Poetin trouwens, feitelijk nog veel meer Berlusconi, die deze week overleed op 86-jarige leeftijd. Voor mij; die negen jaar in Italië woonde, was de man een echte Italiaan, onberekenbaar maar steeds vriendelijk en goedlachs, waardoor hij met veel wegkwam.

   Silvio Berlusconi maakte het in de politiek doordat hij zijn eigen media had – o.m. het eerste privé Tv-kanaal in Italië -  die in zijn tijd nog niet zoveel last hadden van de (a)sociale media.  Zijn opvolger op rechts, Matteo Salvini, zou het dan weer waarmaken via die nieuwe media, zoals bij ons ook Tom Van Grieken. Wie wil overleven moet zich aanpassen, ook in de politiek.

   Berlusconi was trouwens niet alleen een politiek overlever. Hij had enkele jaren geleden al een hartoperatie ondergaan, genas van prostaatkanker, had al jaren een pacemaker en bezweek tenslotte aan leukemie, op zijn  86^ste..Hij gaf zijn nieuwe partij de naam van de nationale Italiaanse voetbalkreet ‘Forza Italia’ en maakte een eind aan wanbeheer van de traditionele partijen in het naoorlogse vaderland. Dat bezorgde hem viermaal de verkiezingsoverwinning en de voorlopig langste termijn als Italiaans regeringsleider.

   En, ja, daar waren ook nog zijn ‘bunga bunga’ feestjes, maar wie kijkt daar nog van op ?

      Sterk verhaal uit The Economist van het weekeinde: ‘Vera Nikolaeva Putina is gestorven, 97 jaar oud’.

   Vera wie? Wel volgens haarzelf was zij Vladimir Poetins echte, natuurlijke moeder. Zij maakte die claim toen zij 73 was en hem zag op Tv. Kort daarna kreeg zij het bezoek van de KGB, de Russische Geheime Dienst; die alle eventueel bezwarende foto’s meenam en haar vertelde er niet meer over te praten. Dat deed ze echter wel in 2003, toen ze haar verhaal kwijt kon aan Ineke Smits, een Nederlandse filmregisseur.

   Volgens dat verhaal zou Vladimir Poetin, de huidige tsaar aller Russen,  het resultaat geweest zijn van een verhouding van boven vernoemde Vera met een student aan de hogeschool  waar ze studeerde. Die heette Platon Privalov en aan de verhouding maakte Vera al snel een einde, toen bleek dat de man al getrouwd was. Maar ondertussen was ze wel in verwachting van een jongen die ze ‘Vova’ zou noemen. Vera, een Russin die in een verlaten boerengat woonde aan de Kuna-rivier in, nota bene: Georgië ,  trouwde daarna met een Georgische militair, die ‘Vova’ wel aanvaardde, maar er niet naar omkeek.  Het eindigde ermee dat Vera hem naar haar ouders stuurde, maar die waren oud en ziek en zonden de jongen op hun beurt naar een militaire kostschool. Via die school kwam de knaap terecht bij een familie Poetin en bij de Geheime Dienst in St. Petersburg, toen nog Leningrad.

   Van bovenstaand verhaal is niets terug te vinden in de officiële geschiedschrijving, al valt wel op dat de huidige president nooit iets verteld heeft over de eerste 10 jaren van zijn leven... Men heeft het wel over de pleegouders, die ondertussen ook gestorven zouden zijn en evenmin iets ter zake zouden hebben gezegd…

--

   Kortom, als zo’n verhaal (met foto) in een roddelblad zou  komen of verteld worden door een influencer à la Acid, kon men er eens mee lachen. The Economist hoort daar echter niet bij. Het is het meest verkochte economisch-politiek weekblad ter wereld met een oplage van één miljoen exemplaren.

   Het blijft dus mogelijk dat Vladimir Poetin ook een Georgiër van afkomst is, net zoals Stalin én daarenboven een onwettig kind, net zoals Leonardo da Vinci, met wie hij echter niét te vergelijken is. Eerder met diens tijd- en streekgenoot Machiavelli (‘Il Principe’. Het doel wettigt de middelen)…

   Het Vlaams Belang hield zondag haar Communautair Congres, waarop ze stelde dat, als ze als eerste uit de bus zou komen bij de verkiezingen van volgend jaar – wat nog altijd waarschijnlijk blijft – ze mee wil spelen in de Vlaamse regering. Die krijgt dan als eerste taak een soevereiniteitsverklaring af te leggen, zoals voorzien in de Senelle-doctrine, waarna ze een gesprek wil aangaan met de francofonen. Dat gesprek zou dan tegen de volgende verkiezingen, in 2029, moeten uitmonden in een confederaal België, waarin de gewesten zullen hebben uitgemaakt wat ze nog samen zullen doen en wat niet. Die gewesten zullen dan wel zelf verantwoordelijk worden voor hun eigen budget en begroting. Gedaan dus met de transfers.

   Alles zal afhangen van de houding van de N-VA in het algemeen en Bart De Wever in het bijzonder. Kans op slagen zal er alleen zijn als het VB incontournable wordt, m.a.w. zo groot dat er zonder haar geen nieuwe Vlaamse regering zal kunnen worden gevormd, tenzij de N-VA ze zou vormen met alle overige partijen, Groenen en communisten inbegrepen.

--

   In de marge van bovenstaande zijn er ook nogal wat die beweren dat Europa Vlaanderen geen onafhankelijkheid zal gunnen en dan verwijst men naar de Catalanen, de Schotten,  de Bretoenen, de Basken en de Zuid-Tirolers, maar men vergeet daarbij telkens dat deze volkeren minderheden zijn in het land waarin ze zich nu bevinden. Vlamingen zijn in België niet alleen een meerderheid van 60%, maar beheren minstens 70% van de economie en meer dan 80% van de export. Om nog te zwijgen  over de werkzaamheidsgraad van 80% die Vlaanderen hier en daar al bereikt heeft (o.m. in Oost-Vlaanderen) en tegen 2030 helemaal zal hebben, t.o.v. geen 70% voor de rest van wat nu nog België heet.

   Voor de Vlaamse onafhankelijkheid  moet men niet verwijzen naar de Schotten of Catalanen, maar eerder naar de Tsjechen, de Slovaken, de Slovenen en de Kroaten, die wél hun onafhankelijkheid kregen en waarvoor wij, Vlamingen, niet onder moeten doen.

     De Belgische economie zou beter stand gehouden hebben t.o.v. de diverse crisissen dan die van de buurlanden. Dat is te danken aan  enkele ingebouwde schokdempers zoals bv de automatische loonindexering, punt één van mijn lijst ‘Only in Belgium’.   

   Heb ik het dan verkeerd voor? Helemaal niet, want bovenstaande was alleen mogelijk door massale staatsinterventies en die gebeurden (en gebeuren nog altijd) met geleend geld. De staat wordt er steeds armer door en dat gaan we in de toekomst dubbel en dik moeten betalen via de afbetaling van de staatsschuld.

   Wij leven momenteel in wat we een ‘gele hesjes samenleving’ zouden kunnen noemen. Bij ieder probleem dat zich stelt, komt men – meestal via een oproep in de (a)sociale media – de straat op en vraagt men de overheid voor compensaties. Eind dit jaar loopt echter de vrijstelling op het halen van de Europese begrotingsregels af. Voor België wordt het dan code rood en dat net vóór de verkiezingen.

    De volgende generaties dreigen zich blauw te zullen moeten betalen voor de schulden die nu gemaakt worden. ‘Ná ons de zondvloed’.