Berichten van 28 augustus 2023 tot 3 september 2023

Voor de verandering, eens iets culinair.

     Lezer Walter, die bijna elke dag reageert, schrijft terecht dat wie zelf een tuin heeft iets kan doen aan de prijzen die men aan groenten tegenwoordig betaalt. Toen wij ons stukje grond kochten voor de woning, hadden we te maken met de Kastelse zandgrond, die grotendeels uit zavel bestond. We kregen later echter de kans om een stukje van zo’n 100 m² bij te kopen dat anderhalve meter lager lag en echte grond was, geen zand. Ik ben daar een moestuin begonnen en koop in de winkel alleen nog groenten in de winter, in de eerste plaats voor de soep, maar ook witloof uit volle grond, die ik eet als sla met tartaarmayonaise. Ik heb die ooit zelf proberen te telen, maar dat was geen succes. Dat is iets voor specialisten. Men is er een heel jaar mee bezig en één nacht serieuze vorst is er soms teveel aan. Die witloof is trouwens ook van hier.

   Voor de rest weck ik alles wat kan, zoals diverse (staak)boontjes, tomaten (uit de serre), warmoes, rode bietjes en labbonen, die ik oogst op halve grootte*  zodat men ze kan eten mét de schil. En wat ik daaraan over hou, gaat naar de kippen. Die krijgen van mij elke dag ook vers groen, wat de kleur van de eieren roziger maakt en de kwaliteit beter.

--

*Lab- of tuinbonen was vroeger arme-mensen- eten. Men liet ze helemaal uitgroeien, waarbij ze wel heel voedzaam waren, maar niet lekker en men de schil eraf moest halen alvorens ze te kunnen eten. Ze oogsten op halve grootte heb ik geleerd toen ik in Eindhoven ben gaan werken.

      Zoals ik reeds schreef in mijn blog van 28 augustus, is het voorbarig te denken dat de financiële problemen in dit land minder zullen worden door het succes van de staatsbon-uitgifte. Wie die koopt ziet zijn geld niet meer waard worden, alleen minder waarde verliezen zolang de inflatie hoger blijft. Zelfs mocht die uitgifte straks de 20 miljard euro overtreffen, met overheidsuitgaven van zo’n 300 miljard per jaar is dat nog maar goed voor het dekken van de staatsuitgaven met minder dan één maand.

   Ondertussen is het succes van de staatsbon – men zou het een rage kunnen noemen - mede een excuus om de financiële hervorming niet verder af te werken en vergeet men gemakshalve dat er op die staatsbon door de belastingbetaler rente moet worden betaald en dat het ook de gewone burger zal zijn die de vergoedingen betaalt die de banken krijgen voor het verkopen van die staatsbon. De banken zijn in deze immers één van de tussenpersonen en die doen dat niet gratis. Ze blijken nl een premie te krijgen op elke euro aan staatsbonnen die ze verkopen. Die ligt hoger dan de basisrente en zal ervoor zorgen ze er ook goed aan zullen verdienen, dé reden waarom onze banken zich in deze zaak gedeisd houden.

   Misschien redt Van Peteghem hiermee wel zijn CD&V van de dreiging van de kiesdrempel – een kinderhand is snel gevuld -  maar daar zal het wel bij blijven…

      Van de financiële hervorming die Paarsgroenplus zou doorvoeren, komt voorlopig niets in huis en zal die waarschijnlijk over de verkiezingen van 2024 geheven worden. Het ‘kiesvee’ wordt ondertussen gesust met de staatsbon. 

   Ook voor de overeenkomst van de federale regering met Engie over de herstart van Doel 4 en Tihange 3, is er nog altijd geen definitief akkoord over de berging van het nucleaire afval. Het gaat erom dat Engie wel bereid is daarvoor 15 miljard euro (!) op tafel te leggen, maar er dan ook vanaf te zijn. Dat betekent dat die enorme som geld in e.o.a. fonds zal moeten gestort worden en alleen voor die berging zal mogen gebruikt worden en niet eerder of voor iets anders. Daar dit nog jaren kan duren, zal de verleiding van toekomstige regeringen groot zijn om er ondertussen wél iets anders mee aan te vangen. We hebben daarvan al enkele beruchte voorbeelden van Verhofstadts regeringen, toen die het geld van het Belgacom pensioenfonds opmaakten, om nog te zwijgen van de sale-and-lease-back operaties en het Zilverfonds van Vande Lala dat tenslotte een lege doos bleek te zijn.

--

   Tijdens het bezoek van Pasbon aan Di Pippo in Namen, werd het probleem aangekaart van de Waalse werklozen die liever stempelen dan in  Vlaanderen te komen werken. Di Pippo wist daarbij te vertellen dat zijn streekgenoten beter Nederlands zouden leren als tweede taal, maar hij spreekt het zelf niet, evenmin als Bouchez, die andere hardroeper, die al twee jaar zegt Nederlands aan het leren te zijn, maar waarvan we nog het eerst woord moeten horen.  ‘Luister naar mijn woorden, maar zie niet naar mijn daden’ is hier wel op zijn plaats.

      In het Engels noemt men frietjes doorgaans ‘French fries’, tot grote ergernis van onze culinaire sector, die vindt dat het een oer-Belgisch product is. De laatste tijd wordt dit argument evenwel serieus afgezwakt doordat enkele grote  Vlaamse frietreuzen de grens met Frankrijk zijn overgestoken.

   In mijn blog van 15 juli ll. had ik het reeds over het feit dat steeds meer West-Vlaamse bedrijven investeren in Noord-Frankrijk, gewoon omdat ze in de eigen  provincie geen medewerkers meer vinden en die van de aangrenzende provincie Henegouwen – waar de grootste werkloosheid heerst in dit land – het vertikken in West-Vlaanderen te komen werken. Dit laatste heeft niets met de taal te maken, want de Noord-fransen komen wel in West-Vlaanderen werken. Door het feit dat Frankrijk echter steeds meer investeert in de Noord-Franse werkgelegenheid, vooral rond Duinkerke, zit het er dik in dat er steeds minder Noord-Fransen naar West-Vlaanderen zullen komen. Met als resultaat dat West-Vlaamse ondernemers zelf de grens oversteken en  gaan investeren in Noord-Frankrijk.

   Dit laatste wordt nog bevestigd door het nieuws dat het West-Vlaamse voedingsbedrijf Agristo 350 miljoen euro gaat investeren in een nieuwe aardappelfabriek in Cambrai. Dit alles in het kader van wat Macron de ‘re-industrialisatie’ van het departement Pas-de-Calais* noemt. Vergeten we niet dat de doorsnee inwoner – de Frans-Vlaming, zeg maar -  daar ook van Vlaamse afkomst is, ‘die ook het werken in de genen zal hebben’, zoals Magnette het ooit verwoordde.

   Agristo is trouwens niet het eerste Vlaams bedrijf dat investeert in ‘Les Flandres’ zoals de Fransen Frans-Vlaanderen noemen. Ook Clarebout, een andere West-Vlaamse aardappelreus, bouwt er een nieuwe fabriek en begin deze zomer nam het West-Vlaamse familiebedrijf De Brabandere in één klap zes betonfabrieken over in Noord-Frankrijk en zijn er nog een paar die er ernstig aan denken de stap te zetten.

   En dat alles o.m. omdat ze in Henegouwen ‘levensgenieters’ willen blijven (weer dixit Magnette’) die liever tot hun pensioen leven van ‘den dop’ (betaald door Vlaanderen).

--

* Nog een mopje dat erbij past. Een vrachtwagenchauffeur uit ‘de Vlaanders’ moest zijn lading naar Calais brengen. Hij vertrok ’s morgens vroeg, maar was na enkele uren reeds terug, mét zijn lading. ’Ja, zei hij, opeens zag ik daar staan ‘Pas de Calais’ en ben ik dan maar teruggekomen’.

     Van een ‘Bourgondische’ coalitie N-VA en Vooruit voor de mogelijke vorming van een volgende Vlaamse regering (eventueel aangevuld met Open VLD en/of CD&V), lijkt niets meer in huis te zullen komen. Sinds het uit de kast komen van Transconnah, gelooft zelfs stratego-meester Bart De Wever er niet meer in. Ook het kaviaarsocialisme heeft blijkbaar zijn grenzen.

   Wat dan wel? Volgens De Wever moet het dan maar ergens van rechts komen, meer bepaald van de rechterflank van CD&V en/of Open VLD, twee partijen die straks misschien met de kiesdrempel geconfronteerd kunnen worden.. In West-Vlaanderen denkt Bart daarenboven nog de LDD-troefkaart te hebben met Deckerken. Die heeft als onafhankelijke al eens mogen genieten van een N-VA-lijstduwerplaats in de vorige verkiezing en haalde toen 40.000 voorkeurstemmen, amper 4.000 minder dan N-VA- lijsttrekker Sander Loones. De belangrijkste reden waarom de ex-judocoach nog geen beslissing heeft genomen om weer met een LDD-lijst op te komen, zou niets met de Vlaamse zaak te maken hebben, maar dat hij een plaatsje opeist voor zoon Dimitri. It’s all-in the family…

    De Wever zegt te hopen in elk geval straks geen nieuwe Vlaamse regering te moeten oprichten met vier partijen. Alsof hij het maar voor het zeggen zal hebben, terwijl de grootste partij – volgens alle laatste peilingen - meer dan waarschijnlijk deze keer niet de zijne zal zijn, maar die van Tom Van Grieken, aan wie geen vragen worden gesteld, maar die – als het zo zal zijn  - wel de eerste wordt die aan bod zal komen.

   Het leven kan hard zijn voor een historicus die het niet aan durft zelf geschiedenis te schrijven als hij er eens de kans toe krijgt…

   Usque tandem?

      We zitten in de laatste week van de grote vakantie en  de festivalgekte, en de politiek moet weer aan de slag. In tegenstelling tot de Quattro Stagioni van de echte Vivaldi, zal deze van Paarsgroen niet eindigen na de winter, maar vóór de zomer al zijn afgelopen. Als beeldspraak kan dat tellen. Problemen zijn er ondertussen zat. Denk bv maar aan de energiebevoorrading voor de volgende jaren.

   Volgens Sam Hamels, een postdoctoraal onderzoeker in renergie-economie aan de UGent, verloor België sinds eind september vorig jaar 2 gigawatt aan CO2-arm vermogen. De reden daarvoor was de sluiting van de kerncentrales Doel 3 en Tihange 2. Daardoor daalde de elektriciteitsproductie met meer dan 5.000 gigawatt-uur en die werd maar voor een kwart vervangen door hernieuwbare stroom. Om dezelfde capaciteit te kunnen houden zal men later het verschil uit gascentrales moeten halen, centrales die nog moeten worden gebouwd, zoals ik al schreef in mijn blog van 11 dezer (‘die Dunkelflaute’).

   Volgens hoogspanningsbeheerder Elia zal de CO2-uitstoot van het Belgische elektriciteitspark de komende jaren nog gevoelig stijgen. Dat zal mede komen door het inschakelen van die gascentrales om het steeds groter verbruik van elektrisch aangedreven wagens en warmtepompen te compenseren.

   Wordt gegarandeerd vervolgd.

       De nationale staatsbon van onze minister zonder financiën lijkt een groot succes te zullen worden en bewijst nog maar eens dat België een arm land is met rijke mensen. Of die allemaal ook slim zijn, zal de toekomst moeten uitwijzen. Hun geld wordt nl niet méér waard, maar men verliest er minder door zolang de inflatie hoger blijft dan wat de staat geeft. In een land met de op één na (Griekenland) hoogste staatsschuld van Europa, is dat geen evidentie.

--

   Het nieuwe schooljaar begint voor het Franstalig onderwijs vanaf vandaag en meteen hebben de rode en blauwe vakbonden al een stakingsaanzegging gedaan. Daarbij bewijzen ze nog eens – voor zover dat nog nodig was – dat in Francofonië niét werken belangrijker blijft dan het wél te doen. Voor Vlaanderen geldt de regel: ‘Als je niets te doen hebt, doe het dan niet hier’ (grapje).

--

   En nóg een grapje, de verleden tijd van ‘komkommersla’ :

‘Kwamkwammersloeg’.