Berichten van 31 maart 2025 tot 6 april 2025

     Zoals ik reeds in mijn vorige blog schreef, zou de E.U. in de huidige situatie beter aan een eigen identiteit werken i.pl.v. een kopie van wat elders reeds bestaat. Een soort ‘Fort Europa’, zeg maar. Dat is nodig, omdat het Amerikaans engagement hoogst onzeker is geworden. Europa mag zijn verantwoordelijkheden niet ontlopen. Voor wat de tarieven van Trump betreft, moet de E.U. tegenmaatregelen nemen die een weerslag kunnen hebben op de Amerikaanse economie. Dat zal een prijs kosten.

   We zouden bv het visumbeleid t.a.v. de VS kunnen wijzigen, zodat rijke Amerikanen minder makkelijk naar Europa kunnen komen en zelf niet langer naar de VS te reizen. We moeten onze eigen interne markt verder uitbouwen. Kijk naar Canada, waar je ook zo gemakkelijk niet meer binnen geraakt. We wisten al dat Rusland de vijand was en nu moeten we beseffen dat we niet teveel meer op de VS moeten rekenen.

   Het wordt afwachten wat het zal worden, als Friedrich Merz, de toekomstige Duitse bondskanselier mee aan tafel zal zitten en die, ‘whatever it takes’, de vrede in Europa wil bewaren. Daarvoor zal Europa een eigen leger moeten hebben, dat boven op de nationale legers moet komen.

   De geopolitieke situatie van vandaag kan best vergeleken werden met de val van de Berlijnse muur. Het duurde toen een paar jaar vóór men besefte dat we in een andere wereld terecht waren gekomen. Dat zal nu ook het geval zijn.

     Na de fameuze speech van The Donald op 2 dezer in de rozentuin van het Witte huis, heeft men er het raden naar wat er verder gaat gebeuren, niet alleen in The States, maar ook in de rest van de wereld. We staan gewoon voor een mogelijke globale handelsoorlog. Wereldwijd blijven zowat alle beurzen in het rood, ook in de USA.  Liberation’, zoals Trump het noemde, zal het zeker niet worden. Hij heeft zowat alle handelspartners de wacht aangezegd met invoertarieven zoals er sinds de Grote Repressie van de jaren 1930 niet meer te zien waren. Ik heb zo de indruk dat hij vroeg of laat wel water in zijn wijn zal moeten doen en dat de soep niet zo heet gegeten zal worden als ze wordt opgediend, ook niet in Amerika, waar klanten straks ook meer zullen moeten betalen en/of minder keus zullen hebben.

   Ondertussen doen zeker de landen van de E.U. er best aan om meer met elkaar samen te werken. Al bij al zijn wij hier een verbruikersmarkt met enkele honderden miljoenen klanten. Dat zal niet van vandaag op morgen gebeuren. Hopelijk brengt tijd raad

--

   Wie de financiële toestand op de voet wil blijven volgen,  doet er best aan niet alleen de radio- en Tv-journaals te horen en zien, maar ook bv Kanaal Z van Trends. Voor wie Telenet heeft, is dat kanaal 10.

      Bij de beslissing om een nieuw Amerikaans ministerie te openen dat zich bezig zou houden met de controle op de management-efficiëntie, was reeds vooraf beslist dat de topfunctie die daarbij aan Elon Musk zou gegeven worden maar tijdelijk was. Volgens de laatste verklaringen van The Donald zou die termijn nog worden ingekort omdat hij terecht van oordeel is dat Musk in de eerste plaats ervoor moet zorgen dat zijn eigen bedrijven blijven floreren en Musk in zijn functie van Trump-booster niet tot zijn gewenst niveau is geraakt.

   Voor mij is dat geen verrassing, maar gewoon een gevolg van het Peter Principe* dat stelt dat ‘elke werknemer in een hiërarchie stijgt tot diens onbekwaamheid’. Als voorbeeld nam Peter daarvoor o.m. Julius Caesar, die een uitmuntend generaal was maar tenslotte ten onder ging toen hij alleenheerser wou worden: Zijn naam ‘Caesar’, werd later een begrip als ‘Keizer’, Tsaar’ of ‘Sjah’ in de diverse talen.

   Musk is op het punt gekomen dat hij zijn bedrijven tot ver boven hun normaal niveau heeft kunnen brengen, maar niet groot genoeg is om daarboven ook uit te stijgen in de politiek. ‘Doodgepromoveerd’, zeg maar. Iets wat ook Bart De Wever zou kunnen overkomen.

--

   *Laurence J. Peter was een Canadese pedagoog die bij het   grote publiek bekend is voor zijn ‘Peter Principe’, beschreven in zijn boek ‘Why everything always goes wrong’.

     In The States was het woensdag ‘Liberation Day’, een dag waarop The Donald zijn volgende serie decreten heeft ondertekend. Op alle import zal zo’n 20% taks betaald moeten worden. Wat dat allemaal gaat uitmaken valt nog te bezien, maar men krijgt de indruk dat ze het ook in Amerika niet allemaal blijven geloven, Bewijs daarvan is de nominatie van een democrate als rechter voor het Hoog Gerechtshof bij een verkiezing in Wisconsin en dit ondanks het feit dat fantast Musk ook daar met enkele miljoenen dollars had gesmeten in een soort tombola voor wie republikeins zou stemmen. Een verkiezing moet geen loterij worden, ook niet in de States.     Musk mag dan wel twee industrieën getransformeerd hebben – ruimtevaart en (elektrische) autoproductie - een federale regering met een jaarbudget van zo’n 7 miljard dollar is andere koek. Heelder departementen daarvan van vandaag op morgen afschaffen, zal de nodige wanorde en onzekerheid scheppen, en hemzelf de titel van leerling-tovenaar opleveren.

   Wordt gegarandeerd nog vervolgd.

   Maandag 31 maart , uitgerekend op de dag van de grootste nationale staking in België in meer dan 10 jaar, stierf Willy Naessens, veruit de flamboyantste ondernemer van Vlaanderen. Hij werd geboren als zoon van een molenaar, verliet de school al toen hij 14 was, werkte eerst als hulp van zijn vader, werd daarna  achtereenvolgens o.m. kippenkweker, veevoederverkoper en stallenbouwer, en bouwde als selfmade man een bedrijvengroep uit met meer dan 50 ondernemingen en 2.500 werknemers. De operationele leiding van zijn bedrijf gaf hij 20 jaar geleden door aan enkele vertrouwelingen, maar bleef zich met de zaak bezig houden en bleef zorgen voor de public relations en  publiciteit. Naessens werd 86 en stierf aan complicaties na een val in januari van dit jaar, waarbij hij zijn heup brak. Voordien had hij tot tweemaal toe lymfeklierkanker overwonnen.

Chapeau !

      De pensioenen van de werkenden worden in dit land sinds WO II betaald door diegenen die nog aan het werk zijn en die daarvoor een deel van hun loon afstaan. Zoiets heet solidariteit. Door de vergrijzing – we worden met zijn allen ouder – en het feit dat er nu minder kinderen geboren worden, is het logisch dat steeds minder werkenden straks steeds meer gepensioneerden zullen moeten onderhouden. Daarbij komt nog dat de overgrote meerderheid van onze jeugd tegenwoordig langer studeert, steeds later aan de slag gaat en nu niet bereid lijkt daarvoor iets langer te willen werken.

   Voor iemand zoals ondergetekende, die gewerkt heeft van zijn 16^de tot de voorlaatste werkdag van de maand waarop hij 65 werd, die nooit één dag gestaakt heeft of één werkloosheidsvergoeding heeft getrokken, is het  onbegrijpelijk dat men tot zijn 30^ste’ studeert en dan al op zijn 50/55^ste al op pensioen zou willen gaan .

   ’t Zijn zotten, die werken’, zong Juul Kabas zaliger. Hij krijgt straks nog gelijk.

--

   En daarmee zijn we aanbeland bij de algemene 24- 

urenstaking van de twee grote vakbonden, ACV en ABVV, waarbij zich enkele kleine bonden hebben aangesloten. Die staking zal waarschijnlijk niet de laatste zijn en gaat tegen de geplande pensioen- en arbeidsmarkthervormingen van Arizona. Of het allemaal veel zal uitmaken valt te betwijfelen. Zeker op korte termijn zal deze federale regering haar plannen niet wijzigen.

   De oplossingen die de vakbonden (‘pakbonden’ zou beter klinken) voorstellen gaan niet verder dan ‘het geld halen waar het zit’. Als zoiets al zou lukken, zal het eenmalig zijn, waarna de zaak zal worden opgedoekt en er zoveel werklozen zouden bijkomen. Dat zal niet veel veranderen aan de situatie van de vergrijzende bevolking – het échte probleem - waardoor zowat iedereen die ertoe in staat zal zijn straks langer en meer zal moeten werken. Er is geen alternatief tenzij men nog gelooft dat de vermogensbelasting de Belgische versie is van ‘Ezeltje, strek je’.