Berichten van 25 augustus 2025 tot 31 augustus 2025

      Via lezer Fernand Dhondt kreeg ik heel wat info over Oekraïne, ook over haar geschiedenis, die ik de andere lezers niet wil onthouden en die ook laten zien waarom het daar zover is kunnen komen .

--

   ‘Reeds onder de Russische tsaren werd het Oekraïense zelfbewustzijn en zelfstandigheidsstreven permanent onderdrukt. De Oekraïense taal werd in het Russisch Imperium door opeenvolgende oekazes zo'n twintigtal keren verboden : al in de 18de eeuw onder Catharina II, de Duitse prinses die het tot Russische tsarina schopte, en zelfs onder de vooruitstrevende tsaar Alexander II, die in 1861 de lijfeigenschap afschafte. Zijn minister van Binnenlandse Zaken, Pjotr VALOEJEV, verbood in 1863 het drukken van boeken in het Oekraïens met de boodschap dat ''er geen Oekraïens was, is en zal zijn''. In 1876 ging de 'progressieve' tsaar Alexander II Romanov nog een stap verder met de Oekaze van Ems, waarin alle publicaties in de Oekraïense taal werden verboden, evenals het gebruik van het woord Oekraïne. Doet dat geen belletje rinkelen bij Vlaams-nationalisten ?

De ellenlange lijsten van Oekraïense nationalisten en patriotten die moesten gearresteerd en geliquideerd worden, lagen al klaar tijdens de voorbereiding van Poetins agressieplannen tegen Oekraïne. Als Oekraïne zich overgeeft dan zullen niet duizenden lijkzakken geteld worden maar zullen het miljoenen Oekraïners zijn, die, zoals tijdens Poetins betreurde Sovjet-Unie, zullen gemarteld en met het nekschot neergeknald worden of in de nog altijd bestaande GOELAG-concentratiekampen in Siberië en het Hoge Noorden zullen verrotten. Spreek je met Oekrainers die de Sovjetbezetting hebben meegemaakt, dan vertellen ze u dat ze niet eens weten waar hun familieleden die naar de Russische Goelag werden gedeporteerd, anoniem werden neergedumpt.

Op 28 december 2021, kort voor het begin van Poetins revanchistische aanvalsoorlog tegen Oekraïne, werd de Russische mensenrechtenorganisatie MEMORIAL, na jaren tevoren door het Poetinregime al te zijn gebrandmerkt als 'buitenlandse agent', officieel verboden. Memorial werd in 1989 te Moskou opgericht op initiatief van de vrijheidslievende en door het Sovjetregime vervolgde Russische atoomfysicus en Nobelprijswinnaar Andrej SACHAROV, met als doel de misdaden van het communisme in kaart te brengen, zodat de tientallen miljoenen slachtoffers van de communistische KILLING FIELDS, die in anonieme massagraven werden gedumpt, een naam zouden krijgen. Medewerkers van Memorial die massagraven bloot legden werden op valse beschuldiging van pedofilie tot zware gevangenisstraffen veroordeeld. ‘

       In mijn blog van 21 augustus raadde ik mijn lezers aan de reactie te lezen van Fernand Dhondt, broer van, op mijn blog ‘Na Anchorage’ van enkele dagen eerder. Als mede-initiatiefnemer van het Vlaams Aktiekomitee (VAKOE) is Fernand een Oost-Europa kenner. Ik kom daar even op terug omdat Fernand in diezelfde reactie de rol van Trump vergelijkt met die van de toenmalige Britse premier Chamberlain met Hitler, toen die in september 1938 geloofde dat Hitler de oorlog niet verder zou zetten. We weten wat daarna gebeurd is: WO II. Trump weet zo goed als niets over het  staakt-het-vuren verdrag van Minsk 1 of 2 en met zijn minachting voor de soevereiniteit van o.m. Canada, Groenland en Panama kan hem dat allemaal niet veel schelen. Hij gaat maar door met het sjachelen met handelstarieven terwijl er noch in Oekraïne noch in Gaza enige kans op verbetering te zien blijft.

      N.a.v. de zoveelste zware Russische bombardementen op Kiev, ben ik zo vrij een verhaal van Luc Dhondt in zijn  ‘Vlaanderen vlagt verder’ te herhalen, dat verscheen in zijn nieuwsbrief nr 485 van 15 maart 2022, dus meer dan drie jaar geleden.

   ‘Eenmaal de oorlog tussen de (over?)moedige Oekraïners en Russen achter de rug, de duizenden lijkzakken geteld en de miljardenschade opgemeten, zal Oekraïne als verliezer achterblijven met onnoemelijk menselijk leed en een vernietigde infrastructuur. De landen van de EU zitten dan opgescheept met een immense vluchtelingenproblematiek en een massale schuldenberg die op de kap van de burger zal moeten gesloopt worden. De Verenigde Staten is de lachende derde. Voor de VS is het een win-win situatie: geen lijkzakken, een boost voor hun wapenfabrieken en hun uitvoer, en terug een grote dikke vinger in de Europese pap zonder dat het hen een dollarcent kost.’

   Om even bij stil te staan, want het ziet er steeds meer naar uit dat het zo zal uitdraaien…

   De eerste federale regeringstop na deze zomervakantie heeft weinig of geen problemen opgelost, zeker niet deze die gesteld werden door Maxime Prevost (Les Engagés), Rousseau of andere Mahdi’s. Alles is uitgesteld tot aanstaande maandag en daarna misschien tot St. Juttemis. Een alternatief zou kunnen zijn. dat die engagées, socio’s en ex-cvp’ers de federale regering dan laten vallen en zouden we kunnen hopen op nieuwe verkiezingen. ‘Elk nadeel heb z’n voordeel’.

   Als men de slachtpartijen in Gaza wil stoppen - op welke wijze ook - dan kan dat alleen als Hamas de laatste gijzelaars vrij laat en zichzelf ontbindt. De democratie is na WOII in West-Europa ook niet hersteld door wapenstilstanden te sluiten, maar door militaire overwinningen. In het Midden-Oosten zal dat niet anders zijn.

--

   Ondertussen heeft men ook in Nederland te maken met een precedent. Daar is voor de allereerste keer een regering in lopende zaken gevallen, een regering die dus twee keer valt in afwachting van de volgende verkiezingen. ‘Heerlijk, heerlijk’, zou Toon Hermans het gevonden hebben.

     En zo gaan we de laatste week van de grote vakantie in en houdt het parlementair ‘reces’ op. Dat laatste betekent dat ook de politiekers weer aan het werk zullen moeten gaan, wat dat ook zal betekenen. Zowel federaal als regionaal zal Gaza op het programma staan, al zullen wij hier daar niets aan kunnen veranderen. In tegenstelling tot het Christendom, waarin de meesten onder ons zijn opgevoed en opgegroeid, kennen Jodendom en Islam geen vergiffenis.

   Wat specifiek Vlaanderen betreft, hebben we op 9 juni 2024 de kans gemist voor een eerste serieuze stap naar e.o.a. vorm van zelfstandigheid. De Vlaams-nationale meerderheid die voorspeld werd in alle laatste peilingen, kwam er net niet en het VB slaagde er niet in de eerste Vlaams-nationale partij te blijven, zoals diezelfde peilingen voorspeld hadden. De N-VA is de nieuwe CVP geworden en die blijft het Belgische spel meespelen tot minstens 2029.

--

  I.v.m. de reactie van pater Dupré uit Tongerlo op mijn blog over prostaat, heeft hij misschien wel gelijk (tijdig beginnen met het drinken van thee van kleinbloemige wilgenroosjes), maar dan moet men er wel echt tijdig mee beginnen. Ik heb dat nooit gedaan, mijn prostaat werd leeggemaakt en gecontroleerd op kanker en 10 jaar later heb ik er nog steeds geen last meer van. Het enige van ik ervan over heb gehouden was, dat ik moet zitten om te plassen, wat dan weer het voordeel geeft van een verbeterde stoelgang

      Op 6 mei kreeg ik mijn laatste ‘Vlaanderen vlagt verder’, de nieuwsbrief van Luc Dhondt. Toen ik hem daarover navroeg, bleek dat hij serieus ziek is. Na een zware maagkanker te hebben overwonnen bleek zijn blaas nu geblokkeerd door een vergrote prostaat. Hij wordt daar op 1 september voor geopereerd en loopt ondertussen al enkele maanden met een ‘suprapubische katheder’, moet tussendoor een combinatie van medicijnen nemen en krijgt drie keer per week het bezoek van een thuisverpleegkundige. Leuk is anders.

   We kunnen niets anders dan Luc veel sterkte toewensen. Op zijn leeftijd – 84 – is het niet niks zoveel miserie bijeen te krijgen. Als het een troost mag zijn, de schoonvader van mijn oudste dochter zit ook in zo’n situatie, maar die wordt dit jaar hopelijk nog 93. Ik zelf zit aan 85 en heb er ook een prostaatoperatie op zitten, maar dat was o.w.v. een overactieve blaas, zo’n 10 jaar geleden.

   We zullen ‘Vlaanderen vlagt verder’ missen, niet alleen o.w.v. Lucs rake commentaren, maar ook omdat hij nooit vergat de vele Vlaams-nationale bloggers te citeren: Johan Sanctorum, E.J. Bron, Golfbrekers, ’t Scheldt en Strijden Eeuwig, om er maar enkele te noemen. Een extra reden voor mij was nog zijn ‘Luctor et emergo’, als hij over zijn gezondheid schreef. Exact diezelfde spreuk – die ook die van Zeeland is – was de mijne tijdens mijn collegejaren. ‘Ik vecht en hou het hoofd boven water’.

   We zullen duimen!

   Eva De Bleecker heeft de eer aan zichzelf gehouden en zal geen kandidaat zijn om zichzelf op te volgen later dit jaar als voorzitter van de zieltogende Open VLD. Dank zij o.m. de bekende blauwe families is de partij gezakt naar de kiesdrempel en zal er meer nodig zijn dan gewoon voort doen zoals men al enkele decennia bezig was.

   Opmerkelijk is wel dat de nieuwe gedoodverfde kandidaat toch wel een is van een van die blauwe families, nl Frédéric De Gucht, zoon van. De man heeft ondertussen echter laten zien dat hij meer is dan een politieker. Hij heeft een eigen bedrijf in Luik (vandaar waarschijnlijk de ‘accents aigues’ in zijn voornaam) en zit nog maar een paar jaar in de Brusselse politiek, waar hij zowat de enige Vlaamstalige is die zijn tanden durft te laten zien, o.m. door niet in te gaan op de eis van de PS-Bedoeïen met die onmogelijke naam om de N-VA erbuiten te houden.

   Wat men bij Open VLD vooral moet vermijden is opnieuw te kiezen voor Egbert Lachaert, die na de vorige verkiezing exact het tegenovergestelde deed van wat hij zijn eigen blauwe achterban had beloofd. Eén ‘lachaertje’ is genoeg.