Berichten van 17 augustus 2026 tot 23 augustus 2026

   In ‘t Pallieterke van 20 augustus breekt Alain Grootaers terecht een lans voor de goede uitspraak van Spaanse plaats- en eigennamen die bij de VRT-nieuwsankers op zijn Frans worden uitgesproken. Dat gebeurt trouwens niet alleen bij de dubbelklanken, maar ook bij de dubbele Spaanse medeklinkers, ‘ll’ en ‘rr’. Men  heeft het, zowel op de VRT-radio als op de Tv steeds over de stad Sevilla, ‘Sevija’ i.pl.v. ‘Sevilja’. (ll wordt in het Spaans uitgesproken als lj). Raar genoeg doet men het bij de VRT niét  als het over bv etenswaren gaat en wordt de bekende Spaanse visschotel paella wel degelijk op zijn Spaans – dus ‘pa-elja’ uitgesproken. In ’t kort: men spreekt die Spaanse namen uit op zijn Frans. Dat hoeft zo niet te zijn. Als we voor vreemde plaatsnamen geen  eigen  Nederlandstalige vertaling hebben (zoals bv in Italië voor Milaan, Rome en Napels), dan moet men de plaatselijke uitspraak gebruiken. Voor Ceuta wordt het dan  trouwens ook geen Sé-uta, maar Sé-oeta. Het Spaans kent onze ‘u’ niet.

   Het is niet omdat Ben Crabbé bij ‘Blokken’ smelt voor het Frans dat heel de nieuwsdienst hem daarin moet volgen.

      Het Palestijnse volk, waarover dezer dagen zoveel te doen is, blijkt vroeger nooit bestaan te hebben. De naam zou een uitvinding geweest zijn van de KGB, de geheime dienst van de Sovjet Unie, in 1964. Zelfs Yasser Arafat wist niet eens dat hij een Palestijn was. Dat hij de Nobelprijs voor de vrede kreeg had alleen te maken met de politiek en niet met enige bekwaamheid van Arafat zelf. Er is tot nu toe bij mijn weten geen enkele moslim die een Nobelprijs heeft gehaald buiten die voor de Vrede, die trouwens niet in Zweden, Nobels thuisland, maar in Noorwegen wordt uitgekeerd.

   Op Stingray Classica, de zender met klassieke muziek 24 op 24 uur, speelt er af en toe, onder de naam ‘Coming Home’ (Telenet nr 50), een documentaire over het ontstaan van het Joodse Nationaal Orkest dat eerst onder de naam ‘Palestijns Orkest’ bestond. Dat was in 1936 toen de Nazi’s reeds de lakens uitdeelden in Duitsland.

   De reden waarom België er niet in slaagt haar staatsschuld en begrotingstekort onder controle te krijgen en alles duurder blijft worden, is omdat wij hier een reeks toestanden kennen die uniek zijn en men bijna nergens anders vindt. Een overzicht dat ik reeds enkele jaren bij hou:

 -           De automatische index (bestaat ook in Luxemburg, Malta en Cyprus, maar die kunnen we bezwaarlijk echte landen noemen).

-           De vastgelegde koopjesperiodes, met daaraan verbonden de sperperiode en de koppelverkoop.

-           De kiesplicht voor het federaal en Europees niveau (samen met Griekenland en Luxemburg).

-           Het bestaan van een kabinet voor elke minister, zowel federaal als regionaal. In een normaal land heeft alleen de eerste minister een kabinet. Bij ons zijn er zelfs burgemeesters die er een hebben.

-           Het bestaan van een alternatieve gewestelijke regering, de Fédération Bruxelles-Wallonie, (zgz de Franse Gemeenschap), die grondwettelijk niet eens bestaat, geen eigen inkomsten heeft maar wel een extra minister-president, een regering en een parlement die allemaal door de federale staat betaald worden.

-           Het recupereren van feestdagen die tijdens het weekeinde vallen.

-           Het verbod van opkomst voor onafhankelijken bij sociale- of bedrijfsverkiezingen (zoals bv de ondernemingsraden). Hier moet men daarvoor gesyndikeerd zijn .

-           Het cordon sanitair rond een politieke partij, die echter wel mag meedoen aan verkiezingen en zelfs subsidies krijgt in verhouding tot het aantal stemmen dat ze haalt, maar daar houdt het bij op.

-           De bedrijfswagens. Een vorm van gelegaliseerde belastingontduiking. Nergens rijden er percentsgewijs meer en dit als compensatie voor loonsverhogingen die men niet geven kan wegens allerlei akkoorden tussen werkgevers en vakbonden i.v.m. de index en de loonnorm, het risico van verhoogde belastingen (we hebben al de hoogste ter wereld) en het verlies van concurrentiekracht  t.o.v. de buurlanden, volgens de loonwet van 1996..

-           Het afschaffen van de Rijkswacht, wat in geen enkel ander Europees land gebeurd is (gendarmes, marechaussees, guardia civil en carabinieri zijn blijven bestaan), waardoor bij rampen en aanslagen bij ons geen Plan B meer voorhanden is, ook al omdat de dienstplicht eveneens werd afgeschaft.

-           De nationale sociale loonakkoorden (elders bestaan die ook, maar zijn ze sectoraal).

-           Het uitbetalen van de werkloosheidsvergoedingen via de vakbonden aan hun leden, niettegenstaande een Nationale Hulpkas die hetzelfde doet voor de niet gesyndikeerde leden,

-           Nog zoiets: Het Noordzeestrand is Vlaams, de zee blijft echter Belgische federale materie, waardoor de windparken (en de mosselen die in zee gekweekt worden) Belgisch zijn, niet Vlaams.

   En dan zijn er mensen die verwonderd zijn als een invloedrijk weekblad zoals The Economist (één miljoen exemplaren per week!) ooit schreef dat dit land nooit meer zou worden uitgevonden.

  België telt ±11 miljoen inwoners en wordt bestuurd door zes regeringen en evenveel parlementen. Brussel is nog complexer. De stad heeft een regering, een parlement, 19 gemeenten, officieel zes, maar in werkelijkheid zeven afzonderlijke politiezones en 33 intercommunales. In totaal telt Brussel met ± een miljoen inwoners 166 ministers, burgemeesters en gemeenteraadsleden, meer dan Berlijn en Parijs samen.

   België maakt van wanorde een politiek instrument. Dit complex politiek systeem stelt de politici in staat om hun kiezers vast te binden door middelen, vriendjespolitiek en overheidscontracten te verzamelen en te herverdelen.

   België heeft : 

- 18 nationale ministers en staatssecretarissen

- 36 regionale ministers

- 7 Ministers van de Franse Gemeenschap, de zgz ‘Fédération Bruxelles-Wallonie’, die niet eens  in de Grondwet staat en geen eigen inkomsten heeft.

- 4 Ministers van de Duitstalige Oostelijke Gemeenten

- 210 federale parlementariërs en senatoren

- 89 Brusselse regionale parlementariërs

- 75 Waalse regionale parlementariërs

- 124 Nederlandstalige regionale parlementariërs - 94 parlementariërs uit de Franse Gemeenschap (wat een afwijking is in de denominatie!)

- 25 regionale parlementariërs

- 5 leden van de Franstalige Gemeenschapscommissie Brussel

- 5 leden van het Brusselse intercommunautaire comité

- 4 leden van de Nederlandstalige gemeenschapscommissie van Brussel - 10 provinciegouverneurs

- 60 MPP’s leden van provinciaal parlement

- 574 provincieraadsleden

- 8.878 Waalse gemeentelijke verkozen ambtenaren

- 1.128 verkozen gemeenteraadsleden in Brussel

- 12.450 gemeentelijke verkozenen in Vlaanderen

Dit zijn 23.778 politieke mandaten verdeeld in België.

Dus één gekozen ambtenaar voor ongeveer 500 Belgen.

M.a.w. 2 verkozenen per 1.000 inwoners.

   België is een uniek land dat nooit meer zal worden uitgevonden (dixit The Economist). En dan heb ik er het aantal Saksen-Coburgers nog niet eens bij gehaald, dat zopas weer officieel met één exemplaar is toegenomen…

Wordt vervolgd…

Take one fresh and tender kiss. Add one stolen night of bliss. One girl, one boy. some grief, some joy’.

Memories are made of this.

‘Don’t forget a small moonbeam. Fold it lightly with a dream. Your lips and mine, two sips of wine’.

Memories are made of this.

‘Then add the wedding bells. One house where lovers dwell. Three little kids for the flavor. Stir carefully through the days. See how the flavour stays. These are the dreams you will savor. With his blessings from above, serve it generously with love. One man, one wife, one love through life.’

Memories are made of this.

   *Bovenstaande was een hit van Dean Martin, gezongen op de muziek van Freddy Quinn’s ‘Heimweh’.

  In mijn blog van 16 dezer maakte ik een fout, toen ik schreef dat de werken aan Eindhoven Airport al voorbij waren. Die moeten nog beginnen, net zoals die in Charleroi. Het doet me denken aan mijn collegetijd, toen ik nog wel eens onder een huiswerk durfde schrijven ‘Missen is menselijk’. Tot een leraar er bij voegde: ‘Maar opletten is plicht’.

--

   De Hoge Venen gaan ze van naam veranderen. Het worden nu De Hoge Vlammen!

--

   The Donald gaat de gezamenlijke militaire oefeningen met Zuid-Korea, die jaarlijks plaats vinden, dit jaar reduceren om Kim Jong Oen, de dictator van Noord-Korea, waarmee hij goed zou overeenkomen, te plezieren…

      Na een derde hittegolf in Ukkel, een vierde in onze Kempen, lijken we op weg naar een week normaal zomerweer. Daarbij hoort een gedichtje.

   ‘Little drops of water, little grains of sand, make the mighty oceans and the pleasant land.

   But the little minutes, humble though they be, make the mighty ages of eternity’.

(Julia Abigale Fletcher Carney)