Archief

      De beperking van de werkloosheid in de tijd vanaf 01.01.2026 zal de grootste schok hebben vanaf april, als 50.000 mensen zonder werk hun uitkering zullen verliezen, vooral in Brussel en Wallonië. In totaal gaat het om 194.000, waarvan 90.000 in Wallonië, verder 42.000 in Brussel en 63.000 in Vlaanderen.

   Mensen zonder job zullen nog hoogstens twee jaar een werkloosheidsuitkering kunnen krijgen. Om die hervorming enigszins onder controle te houden voor de RVA en de OCMW’s, waar veel gedupeerden zullen aankloppen, gebeurt de invoering eerder stapsgewijs, met de grootste schok in april.

   De meeste getroffenen wonen in Wallonië, wat geen verrassing is – denk maar aan de reportage van Deborsu – en  zijn van middelbare leeftijd en kortgeschoold. Bart De Wever noemde het al ‘de meest communautaire hervorming die men kan doen’…

     Pierre Wunsch is sinds 2019 de gouverneur van  de Nationale Bank en is aan zijn laatste termijn toe. Hij is een Franstalige liberaal, die echter fatsoenlijk Nederlands spreekt en die waarschijnlijk opgevolgd zal worden door een N-VA’er. Dat schijnt nu al afgesproken te zijn.

   Die opvolger zal het niet gemakkelijk hebben  De groei van de economie vertraagt, er zijn de extra defensie-inspanningen, de vergrijzing zal alleen maar verergeren en dit bij stijgende rentelasten. De krapte op de arbeidsmarkt is zodanig dat bedrijven onvoldoende bekwame mensen vinden als ze willen groeien*. We zijn nog altijd zeer afhankelijk van Duitsland, dat het economische niet goed doet. De vraag is hoe dat verder zal evolueren in een wereld waarin China steeds dominanter wordt en The Donald de president van de US is.

   Een open economie en strikte regels voor staatssteun werken niet meer. De vraag is maar of er een alternatief gevonden wordt.

--

*Gastarbeiders uit het vroegere Oostblok hebben meestal wel een goede schoolopleiding gehad, ook op het vakschool-niveau, Dit in tegenstelling tot die uit Afrika en het Midden-Oosten, die amper leerden lezen en schrijven,

    Na een laatste marathonvergaderingstop een stuk in de nacht is de regering De Wever op Kerstvakantie vertrokken . Niet alles zou geregeld zijn en het ziet er naar uit dat het enkele maanden in het nieuwe jaar zal duren vóór Arizona met e.e.a. in orde zal zijn. Denk maar aan Brussel en bv de meerwaarde-belasting.

      De Washington Post vergelijkt het Belgisch politiek systeem met wat er in Afrika gebeurt. De auteur baseert zich op een boek uit de jaren negentig met als titel ‘Afrika maakt van wanorde een politiek instrument’. Volgens de twee auteurs van de studie, Patrick Chabal en Jean-Pascal Daloz, stelden deze complexe politieke systemen de Afrikaanse leiders in staat om wanorde te gebruiken niet alleen om zichzelf te verrijken, maar tegelijkertijd hun kiezers vast te binden door middelen, vriendjespolitiek en overheidscontracten te verzamelen en te herverdelen. Zeker voor wat Brussel betreft is die vergelijking doenbaar.

   Wat in Afrika ook meespeelt – iets wat ik al meermaals geschreven heb – is het feit dat men bij de onafhankelijkheid van de diverse staten deze had moeten doen volgens de bevolkingsgroepen en niet volgens de koloniale grenzen, wat heeft geleid – en blijft leiden – tot stammentwisten en oorlogen.

     I.v.m. het afbouwen van het teveel aan ambtenaren in  dit land, wat zelfs in The States is opgevallen   (zie mijn twee vorige blogs), heb ik al meermaals gesteld dat men niet alleen de Senaat zou liquideren, maar ook de provincieraden,  Raar maar waar: in Wallonië is er momenteel een plan om daar daadwerkelijk iets aan te doen

   Waals minister van Binnenlands Bestuur,  François Dequesnes (Les Engagés), stelt voor de bestuurlijke provincie af te schaffen, net als de provincieraden en de zowat 200 provincieraadsleden, terwijl de gouverneurs zouden blijven. Net zoals ook ik al eens heb voorgesteld in mijn blog van 18 november (‘Exit Senaat & Co’).

   Om de provincieraden af te schaffen is wel een twee-derde meerderheid nodig en die hebben MR en Les Engagés niet. Er is echter een alternatief. Om de bevoegdheden van de provincies over te hevelen naar andere beleidsniveaus volstaat een gewone meerderheid en die is er momenteel wel. MR en Les Engagés kunnen dus wel de provincies eerst ‘uitkleden’, waarna het mogelijk eenvoudiger zal worden om ze af te schaffen, wat dus nog tijdens deze legislatuur zou kunnen.

   Het gebeurt niet gemakkelijk, maar voor één keer zijn de Walen ons te snel af en kunnen we alleen maar hopen dat het ze lukt en het bij ons ook gebeurt.

--

   Nog een probleem dat hopelijk wordt opgelost is, dat het federaal kernkabinet dan toch de zes (feitelijk zeven) Brusselse politiezones wil herleiden tot één. Iets wat ik hier reeds enkele jaren schrijf. Beter laat dan nooit, zou ik zeggen.In Brussel waren er dit jaar 96 schietpartijen met 8 dodelijke slachtoffers en 40 gewonden ...

Failliet België telt 23.778 mandatarissen:

- 18 nationale ministers en staatssecretarissen plus hun kabinetten*

- 36 regionale ministers en hun kabinetten

- 7 Ministers van de Franse Gemeenschap

- 4 Ministers van de Oostelijke Gemeenten

- 210 federale parlementariërs en senatoren

- 89 Brusselse regionale parlementariërs

- 75 Waalse regionale parlementariërs

- 124 Nederlandstalige regionale parlementariërs - 94 parlementariërs uit de Franse gemeenschap(wat een afwijking in de denominatie!)

- 25 regionale parlementariërs

- 5 leden van de Franstalige Gemeenschapscommissie Brussel

- 5 leden van het Brusselse intercommunautaire comité

- 4 leden van de Nederlandstalige gemeenschapscommissie van Brussel - 10 provinciegouverneurs

- 60 MPP’s leden van provinciaal parlement

- 574 provincieraadsleden

- 8.878 Waalse gemeentelijke verkozen ambtenaren

- 1.128 verkozen gemeenteraadsleden in Brussel

- 12.450 gemeentelijke verkozenen in Vlaanderen

Dit zijn 23.778 politieke mandaten verdeeld in België.

Dus één gekozen ambtenaar voor ongeveer 500 Belgen

of 2 verkozenen per 1.000 inwoners.

 --

*Van eerste minister tot burgemeester kan iedereen in  België een kabinet hebben. Ter vergelijking: in Nederland heeft dat alleen de premier.

   België heeft  het grootste begrotingstekort van Europa.. Raar, hé?

   Of het iets met het optreden van De Wever op Europees vlak te maken heeft, weet ik niet, maar de Amerikaanse pers blijkt België ontdekt te hebben. Volgens de New York Times én de Washington Post is België "de rijkste failliete staat ter wereld". Ons land met 11 miljoen inwoners wordt bestuurd door zes regeringen en zes parlementen.

  ‘Hellhole Brussels’, zoals The Donald haar noemde in zijn eerste ambtstermijn,  is nóg complexer: het heeft een regering, een parlement, 19 gemeenten, officieel zes afzonderlijke politiezones en 33 intercommunales. De stad, met elf miljoen inwoners van meer dan 180 verschillende nationaliteiten, telt 166 ministers, burgemeesters en gemeenteraadsleden, meer dan Berlijn en Parijs samen. De openbare diensten in Brussel worden geleverd door bijna 200 onderaannemers en parastatalen Voor de 'insiders', de politieke partijen aan de macht, betekent dit dat er intercommunaal een enorme pool aan banen en centen te verdelen is, en is dat misschien wel de reden waarom men er niet tot de vorming van een nieuwe regering komt.

--

     ‘The funniest man in Europe’ was de titel die Bart De Wever mee kreeg na zijn eerste optreden in politiek Europa. Sinds Eurocleargate zullen er wel enkele mede-staatshoofden anders over denken, in de eerste plaats ‘lange Merz’. Voor overtuigde Vlaams-nationalisten is Bart helemaal niet grappig, zeker niet sinds gebleken is dat hij al in 2020 gezegd heeft nooit met het VB samen te zullen werken. Zelfs al mochten N-VA en VB op 9 juni 2024 de meerderheid hebben behaald in het eigen Vlaamse parlement, zou daar dus niets van in huis gekomen zijn. Hopelijk zal dat ook bij de echt Vlaams-voelende N-VA-leden blijven hangen tot bij een volgende verkiezing, maar – zoals al gezegd – zou het kunnen dat dat pas in 2029 zal zijn. Het verhaaltje van de ezel en de steen…

     Het Belgisch confederalisme is nog niet voor morgen. Om dat te bereiken moet er een federale twee-derde meerderheid gevonden worden. Persoonlijk had ik gehoopt dat de twee Vlaams-nationale partijen op 9 juni 2024 een meerderheid zouden  halen in het eigen Vlaamse parlement. Dat is toen niet gelukt, al had het waarschijnlijk weinig uitgehaald, nu blijkt dat De Wever  5 jaar eerder – in  het interview met Wim De Vilder -  al  verklaard had nooit met het VB samen te willen werken, iets wat we pas recentelijk te weten zijn gekomen. Op die manier zal zijn confederalisme nooit lukken.

   Na het succes van De Wever in Europa kunnen we alleen maar hopen dat hij ook orde kan brengen in de miserie van de Belgische politiek. Als deze federale regering haar term uit zou doen, zullen we wel moeten wachten op nieuwe verkiezingen tot 2029 en zal er daarvan niet veel in huis komen.

   Mijn blogs voor de volgende dag schrijf ik gewoonlijk al de avond ervoor.  Donderdagavond lukte me dat niet omdat de Europese top over Euroclear uitliep en ik pas vrijdagmorgen het nieuws hoorde. Ik heb tenslotte ook mijn rust nodig. Begin februari wordt deze knaap 86…

     We kunnen vóór of tegen De Wever zijn. Maar in de Euroclear affaire had hij m.i. gelijk, zoals ik reeds schreef in mijn eerste blog daarover, op 26 oktober ll. Volgens De Wever kan dit België niet blijven bestaan, maar ook niet verdwijnen. Daarom lijkt hem het confederalisme – en  niet de onafhankelijkheid van Vlaanderen – de enig mogelijke oplossing. Voor hem volstaat het dat de democratie wordt gerespecteerd en dat Vlaanderen en Wallonië hun eigen  boontjes doppen. Wat dat laatste betreft, verwijs ik naar de vele keren dat ikzelf ook al heb voorgesteld een confederatie op zijn Zwitsers te installeren, waar elk kanton verantwoordelijk is voor het eigen budget.

   Wat er dan nog overblijft, is de vraag hoe we Brussel opgelost krijgen. Daarvoor heeft zelfs De Wever  geen plan klaar.