Archief

     Bertin Mampaka, een Belgisch-Kongolees politicus die al 21 jaar in het Brussels parlement blijkt te zitten, tegenwoordig voor de MR, is met een origineel idee afgekomen. De man is sinds de verkiezingen van vorig jaar zowaar waarnemend voorzitter van dat parlement geworden en stelt voor het te verhuizen naar het gebouw waarin nu nog even de Senaat zit. Dat laatste is beter gelegen en onderhouden. De oude gebouwen zouden dan verkocht kunnen worden. Sinds hij waarnemend voorzitter is, heeft Mampaka al afstand gedaan van zijn dienstwagen en zijn vergoeding als voorzitter van de Raad van de Franstalige Gemeenschapscommissie. Niet dat de man zo onbaatzuchtig is, want eigenlijk kreeg hij door de twee Brusselse parlementen een dubbele vergoeding en dito dienstwagen, iets wat zijn voorgangers ook al kregen en niét weigerden. We zouden er allemaal eens mee kunnen lachen, maar als het ooit zover komt, moet men wel eerst van Brussel één stadsgewest hebben gemaakt en geen stad én gewest zoals nu laten blijven. Voor wat hoort wat, zou ik zeggen.

     Het werd eergisteren verteld op de radio en ik had verwacht dat de kranten van gisteren erover zouden hebben bericht, maar dat was niet het geval. De ‘deal’ tussen Taco en Ursulaatje von der E U was blijkbaar belangrijker.

    Hét nieuws was dat China kindergeld gaat betalen voor de eerste drie jaar van elk kind dat daar nog geboren wordt. ‘Na, und?’ hoor ik de’ Duitsers al zeggen, ‘dat doen we toch allemaal?’. In China was dat eerder niet het geval. Meer zelfs,  Mao vaardigde ooit een wet uit dat zijn landgenoten niet meer dan één kind mochten hebben. Die wet werd in 2016 geschrapt nadat bleek dat het Chinese bevolkingsaantal elk jaar desondanks  flink bleef zakken en het land op dat gebied zelfs  voorbij werd gestoken door India. Niettegenstaande men van toen af meer kinderen mocht hebben bleef het aantal geboorten in China dalen, jaar na jaar. Vandaar dat ze nu kindergeld gaan geven om de Chinezen aan te sporen weer méér kinderen te hebben.

   Het China van K’zie Ping Ping mag voorlopig wel de wereldleider zijn op het gebied van de elektrische auto’s en de batterij-industrie, onderhuids kampt het met problemen die niet mis zijn. De vastgoedmarkt is stilgevallen en ingestort door een teveel aan bouwprojecten en de Chinezen sparen zich ondertussen arm. De Chinese spaarquota bedragen momenteel 120% van het bbp …

     Ik kom even terug op de weigering van De Wever en Francken om op 21 juli ‘Vive la Belgique’ te roepen. Francken hield het wel bij een ‘Vive la Défense’ en nam wraak door achteraf op X het bericht over die rel te beëindigen met ‘Je maintiendrai’, de wapenspreuk, ook nu nog, van het    Nederlandse koningshuis. Of het nu nog zo is, weet  ik niet, maar toen ik destijds in Eindhoven werkte, stond die slogan ook op de schouderlintjes van de marechaussees, de Nederlandse rijkswachters.

  De Franse wapenspreuk "Je Maintiendrai", wat "Ik zal handhaven" betekent, staat op het Nederlandse wapen en het Nederlandse paspoort, omdat het de wapenspreuk van het Huis van Oranje-Nassau is. Willem van Oranje erfde het prinsdom Orange en daarmee de spreuk, die hij aanpaste van "Je Maintiendrai Chalon, de hoofdstad van dat prinsdom’, naar "Je Maintiendrai Nassau". Zijn opvolgers lieten "Nassau" weg en hielden de spreuk "Je Maintiendrai". Uiteindelijk werd deze in 1815 de wapenspreuk van het Koninkrijk der Nederlanden. 

   Uit die tijd stamt ook de Oranjekleur die Nederland de dag van vandaag nog als een soort nationale kleur beschouwt,  o.m. bij internationale voetbalmatchen en koersen.

      Er is op de Belgische nationale feestdag – en ook daarna – heel wat te doen geweest in  francofone kringen omdat Bart De Wever weigerde ‘Vive la Belgique’ te roepen zoals zijn federale voorgangers dat steeds gedaan hadden. Men vergeet daarbij dat Bart de allereerste Vlaams-nationale Belgische premier is van het land dat nooit meer zal worden uitgevonden. Bart mag dan wel tot de ‘gematigden’ behoren, een zoetwaterflamingant zeg maar, als historicus blijft hij er wel bij dat de scheiding der Nederlanden de grootste ramp is die Vlaanderen ooit overkomen is, iets waarmee ik het eens ben. Hij mag dan veranderen van functie, zegt hij, niet van overtuiging.

   Voor de Belgische Franstaligen is het wel even wennen: Vlaams-nationalisten die de zestien bezetten en de PS die voor het eerst sinds decennia in de oppositie is verzeild. Die Vlaamse meerderheid vertaalt zich echter ook nu niet in federaal overwicht omdat België langs alle kanten vergrendeld is.

   De echte flaminganten blijven op hun honger en zullen in principe geduld moeten hebben tot de volgende regionale verkiezingen om te komen tot een echte meerderheid in het eigen parlement en dan de Senelle-doctrine toepassen, zoals ik al meermaals geschreven heb.

      Er gaat geen dag voorbij of e.o.a. instantie heeft kritiek en gaat niet akkoord met het fameuze zomerakkoord van Arizona. Ze hebben meestal geen ongelijk, maar vergeten even meestal een alternatief voor te stellen. ‘Het geld halen waar het zit’ is niet meer van deze digitale tijd.

   Dat er op alle vlakken zal moeten bespaard worden heeft niet alleen te maken met de extra kosten voor Defensie die op ons afkomen, maar vooral met de schuldenberg die zowat alle federale Belgische regeringen hebben opgebouwd sinds Verhofstadt I.

    Het enige wat Arizona dan ook kan doen is overal een beetje aan knabbelen (met de zgz ‘kaasschaaf’) en vooral uitstellen waar mogelijk, als het kan tot na de volgende federale verkiezingen, liefst in 2029.

--

   Ondertussen wordt er flink gefeest: ‘Tien om te zien’ in  Oostende, ‘De Gentse Feesten’ met meer dan 100.000 bezoekers per dag en een tweede weekeinde op ‘Tomorrowland’. Alsof de wereld van Vlad , Taco, Bibi en ‘K Zie Ping Ping geen andere problemen meer heeft. Daarover gaan ze misschien ergens in september wel eens over praten. ’Wie leeft, zal zien’ dient  men dan wel letterlijk te nemen, zeker in Gaza en Oekraïne…

   Het moet niet altijd over politiek gaan.

   De zoon van mijn jongste zus kreeg als kind te maken met een oorprobleem en was een tijd bijna doof. Gelukkig stond de wetenschap niet stil en kreeg hij als puber een chip ingeplant, waardoor hij weer fatsoenblijk kon horen. E.e.a. zorgde er wel voor dat hij een beetje een eenzaat is gebleven. Meestal hoorden we alleen van hem als hij in de zomer naar Sardinië trok waar hij met zijn  neven, de zonen van mijn oudste zus, naar de plaatselijke autorally trok. Tot zondag 20 dezer, toen we te horen kregen dat de verstokte vrijgezel – ondertussen bijna 58 – getrouwd was in …Bangkok! We wisten dat hij wel eens op vakantie ging in Thailand, maar trouwen?

   Hij bleek er een dame van zijn leeftijd te hebben leren kennen, de hoofdverpleegster van een hospitaal. Die was al wel twee keer getrouwd geweest, maar ook twee keer weduwe geworden en had ondertussen drie zonen en een vijftal kleinkinderen.

   We zullen zien hoe het verder verloopt, maar wensen het niet zo jonge koppel het allerbeste. ‘È una bella storia romantica’ schreef een Sardische vriendin uit Zürich toen ik het haar mededeelde. Die vriendin was een dochter van een landmeter waarmee ik op Sardinië had samengewerkt. De man stierf aan  een beroerte toen hij nog geen veertig was en liet een vrouw met vier dochters achter, die later ook het geluk had te kunnen hertrouwen met een vrijgezel, net zoals de Thaise dat zelfs twee keer heeft kunnen doen.

    ‘Het kan verkeren’, wist Brederode al.

--

   En dan nog dit: het is al meer gebeurd,  maar deze week kreeg ik weer geen Pallieterke. Normaal moet ik het blad op donderdag krijgen, maar nu zou het maandag kunnen worden, een vertraging o.w.v. de nationale feestdag op maandag. The Economist,  waarop ik ook een abonnement heb en die van Londen moet komen, kreeg ik vrijdag wél op tijd. Geweldig die Bpost!

      De hervormingsregering die Arizona wil zijn, komt er dan toch. Zoals ik al meldde in mijn lijst ‘Only in  Belgium’, was dit land zowat het enige ter wereld zonder werkloosheidbeperking. Dat gaat nu veranderen. In navolging van een reeks andere Europese landen wordt er ook een pensioenmalus ingevoerd, waarvoor wie onvoldoende lang heeft gewerkt en toch met vervroegd pensioen wil gaan, daar financieel voor gestraft wordt. Ook de gelijkschakeling van de ambtenarenpensioenen met die van  de andere werknemers komt er zonder grote aanpassingen. Op termijn zal die voor iedereen berekend worden op een hele loopbaan en niet op de laatste 10 jaar zoals dit nu voor de ambtenaren is. Nachtarbeid zal straks in alle sectoren worden toegelaten en onder nachtdienst zal men voortaan verstaan vanaf middernacht tot 5 uur ’s ochtends

   Het plan De Wever wordt vergeleken met het Globaal Plan van Jean-Luc Dehaene, maar dat klopt niet helemaal. Anders dan in de jaren 1990 zal het tekort op het Bruto Binnenlands Product (bbp) van 6,5% niet op korte termijn kunnen worden opgelost. Volgens De Wever zelf zal men daar twee legislaturen voor nodig hebben. Dat beloven nog enkele jaren van discussies te worden.

   Na het zomerakkoord zou de Arizonaformatie aan de slag moeten, al zullen we even moeten wachten tot na het politieke zomerreces. In de eerste plaats wordt dan hopelijk de senaat afgeschaft. De enkele tientallen senatoren die er zo’n acht keer per jaar nog eens samenkwamen, zullen wel een andere job vinden, voor zover ze die al niet hadden. Verder hoeft men die infrastructuur niet meer te onderhouden.

   De zes politiezones in Brussel zullen eindelijk worden herleid tot één, zoals in alle andere grote wereldsteden, Dat zal ook even zijn tijd vragen.

   Het volgend punt wordt de opheffing van die fameuze ‘Fédération Bruxelles-Wallonie, die in feite de Franse Gemeenschap vertegenwoordigt en waarvan de francofonen misbruik hebben gemaakt om er een nieuw gewest van te maken met alle kosten van dien. De taken van die Fédération – Onderwijs en Cultuur - kunnen worden opgenomen in respectievelijk het Waalse en de Brusselse gewest, zoals dat in Vlaanderen al decennia gebeurt.

   De meeste andere aanpassingen zullen pas kunnen na een volgende en hopelijk laatste staatshervorming en dat zal zijn tijd vragen, volgens De Wever twee legislaturen. Zolang er in Vlaanderen geen Vlaams-nationale meerderheid komt in het eigen parlement, zal het niet sneller gaan.

      Dat een lezer het mij kwalijk neemt dat ik het voor één keer eens ben met Flup De Laatste, neem ik er maar bij. Ongewapende mensen doodschieten, die in Gaza wanhopig op zoek moeten naar eten om te overleven, is tegen mijn rechtvaardigheidsgevoel en niet goed te praten. Tegelijk blijft het feit dat Hamas de laatste gijzelaars – levend of dood – weigert vrij te geven een excuus om door te gaan met deze mensonwaardige acties.

   Ondertussen blijken al een honderdtal Gazanen de hongerdood gestorven te zijn. Daarbij een meerderheid kinderen. Dat gebeurt nog in het jaar 2025…

      Het zomerakkoord van Arizona is er tenslotte gekomen. Nu is het afwachten of het in de praktijk uitgewerkt zal kunnen worden. Er zullen enkele jaren overgaan en het staat nu al vast dat de vakbonden ertegen gaan protesteren en betogen. Er zal hoe dan ook een afbouw van de staatsschuld moeten komen  en een vermindering van het aantal mandaten en overtollige functies. Dit laatste zal ook gelden voor organisaties zoals bv de ziekenkassen. Zo blijkt dat de socialistische mutualiteit Solidaris liefst 7.500 medewerkers in dienst heeft, wier lonen grotendeels betaald worden door de belastingbetaler via de sociale bijdragen. Voor een kleiner deel dragen de 3,2 miljoen leden bij. Ter vergelijking: het private DKV doet dat met 500 medewerkers voor 2 miljoen leden, wat de belastingbetaler niets kost. De Christelijke mutualiteit van haar kant, dat zelfs een eigen reisbureau heeft – Intersoc -  telt zo’n 5.000 medewerkers voor 4,5 miljoen leden. Als we de regel van drie toepassen, heeft Solidaris bijna tien keer zoveel medewerkers als DKV. Het zal dus even afwachten worden hoe het allemaal zal verlopen. Wie leeft, zal zien.

   Als het allemaal lukt, zal ik trouwens hier en daar mijn lijst ‘Only in Belgium’ moeten aanpassen, zeker i.v.m. de werkloosheid.