Archief

   Ondertussen blijkt Bart De Wever in e.o.a. programma gezegd te hebben dat hij met het VB geen regering zal vormen, noch federaal, noch regionaal. Als reden geeft hij op dat die partij federaal toch niet wil meedoen. Zijn uitspraak komt op ‘De Keus’, een programma dat zondagavond op de VRT wordt uitgezonden om 21.00 uur.

   Het kan goed zijn dat het VB een deelneming aan een federale regering niet wil, maar zelfs als die partij het wél zou willen, zullen de meeste traditionele partijen – de Franstalige op kop – dat weigeren wegens het ondemocratische cordon sanitair dat zij in stand willen houden, waardoor de Vlaamse meerderheid een minderheid blijft in de federale besprekingen. Enig medelijden voor zoveel kinderachtigheid is hier op zijn plaats.

    Als de peilingen zich doorzetten, zal het zelfs mogelijk worden dat Bart De Wever, mocht hij regionaal aan bod willen komen, minstens drie andere coalitiepartijen nodig zal hebben. Het zou ook kunnen dat hij dat hij dit doet omdat hij vóór de gemeentelijke verkiezingen helemaal geen nieuwe Vlaamse deelregering wil. De historicus die de wereld ons benijdt zal zo wel zijn afspraak met de geschiedenis missen en in een volgende aflevering van ‘Het Verhaal van Vlaanderen’ beschouwd worden als de man van de gemiste kansen, een Vlaamse Quisling zoals ik het al eens stelde...

      Op 6 dezer schreef ik reeds een blog over het feit dat deze Vivaldi-regering dan toch één goede beslissing had genomen, nl het activeren van artikel 195 van de Belgische Grondwet, waardoor alle bestaande artikelen daarin zouden kunnen besproken, eventueel veranderd en zelfs geschrapt kunnen worden, weliswaar steeds met een ¾ parlementaire meerderheid plus een gewone meerderheid in elke taalgroep. Volgens simpele ziel Tommeke Ongena* zou dit niet mogelijk zijn, maar het gebeurde o.m. reeds bij de zesde staatshervorming.

   Er is trouwens nog iets speciaals aan dat artikel 195: de blanco-stemmen worden niet beschouwd als tegenstem en worden zelfs niet eens meegeteld, zodat in principe zelfs een kleiner aantal dan een ¾ meerderheid zou kunnen volstaan voor een goedkeuring. Dat werd recentelijk trouwens nog eens bewezen, toen N-VA en VB zich onthielden bij de stemming over het dierenwelzijn.

   Alles evolueert en de Grondwet moet daar niet voor achterwege blijven. Stilstaan is achteruitgaan.

--

* In zijn ‘Kaaiman kiest keurig’ in De Tijd van 22 dezer noemt Kaaiman hem een ‘onbenul’…

       In de aanloop naar de verkiezingen van 9 juni is zowat iedereen van mening dat er niet snel een nieuwe federale regering zal komen en dat we het weer x-aantal maanden – misschien zelfs langer dan voorheen – zullen  moeten doen met een regering in Lopende Zaken die moet verder boeren met wat men ‘de voorlopige twaalfden’ noemt, een budget dat het vorige niet mag overtreffen.

   Een regering in Lopende Zaken kan niet meer gecontroleerd worden door het parlement en bv niet tot ontslag worden gedwongen. Wat ze wél nog kan,  is de routine-zaken, die onder het dagelijks beheer vallen, afhandelen. Verder beslissingen uitvoeren die al eerder beslist waren en écht-dringende zaken.

   De huidige Vivaldi-regering weet dit ook en hoopt daar een mouw aan te kunnen passen door o.m. benoemingen te kunnen blijven doen. Om dat te realiseren heeft de ontslagnemende Vivaldi-regering een lange reeks  instructies  goed gekeurd waardoor e.e.a. toch zou kunnen doorgaan. Een regeling ‘op zijn  Belgisch’, zeg maar met de nodige uitzonderingen en achterpoortjes. Met als waarschijnlijk enig resultaat dat die periode van Lopende Zaken nóg langer zal duren en we riskeren ons eigen wereldrecord op dat gebied nog te zullen verbeteren…

       Sinds de datum van 9 juni bekend werd als verkiezingsdag voor zowel het federale, het regionale als het Europese niveau, fileert Koen Meulenaere, alias Kaaiman, elke dag in De Tijd de politieke actualiteit. Hij is speciaal daarvoor terug uit pensioen gekomen. Er zit wat sleet op, wat normaal is als men een heel leven werken achter de rug heeft, maar af en toe kan hij nog sterk uit de hoek komen. Dat gebeurde recentelijk nog toen hij zijn prognose gaf over wat hij denkt dat er gaat gebeuren na 9 juni. Geniet mee:

   ‘Na een zware nederlaag op 9 juni neemt onze leider ontslag als voorzitter, wat hij volgens de partijstatuten 13 jaar geleden al had moeten doen, en valt de N-VA – net als de Volksunie destijds – uiteen. Eén fractie, onder leiding van Theo Francken, vormt met Tom Van Grieken en Gwendolien een Vlaamse regering. Een andere fractie, onder Zuhal Demir, vergaat door onderlinge ruzies en kwaadsprekerij tot stof en as. De leider zelf verlengt zijn verblijf op het Gerestaureerd Verdiep in een coalitie met om het even wie. Alleman bediend!’

Se non è vero, è ben trovato!

     Volgens de Nationale Bank (NBB) heeft de gemiddelde Belg met zijn huidig inkomen 2% meer koopkracht dan in 2020, o.m. dank zij de automatische index en de Vivaldi-maatregelen. Volgens het Planbureau, dat een andere berekening hanteert, is die vermeerdering zelfs 4%.

   We praten dan wel over ‘de gemiddelde Belg’. Volgens een  recente studie van een groep Gentse economen o.l.v. Gert Peersman blijkt nl de koopkracht van de 20% armste Belgen in dezelfde periode echter gedaald. Die plus in de berekening van de gemiddelde Belg is er omdat de hogere inkomens er stevig op vooruit zijn  gegaan. Daarbij blijkt dat de koopkracht  van het leefloon zelfs nog het meest van al is gestegen en dat de forse koopkrachtdaling zich situeert bij de laagste inkomens. Werknemers in de horeca bv hebben in januari 2024 een jaarlijkse loonindexatie gekregen van 1,83%, terwijl hun werkelijke inflatie liefst 7% bedroeg.

   Waarmee nogmaals wordt bewezen dat die automatische indexering, die in geen enkel ander land bestaat (only in  Belgium!’) alleen maar de beter bemiddelden ten gunste komt en niet degenen die het meer nodig hebben. Daarenboven is het ook noodlottig voor bedrijven die het al niet breed hebben en het daardoor nog moeilijker krijgen om te concurreren, zeker met het buitenland.    En dan maar lullen over de koopkracht…

--

   En dan nog dit: Ik had het te laat gezien om het gisteren nog te melden, maar mijn blog van 20 dezer was het nummer 5.800 sinds ik ermee begon bij mijn pensionering op 1februari 2005. Of ik er nog mee doorga zal afhangen van de verdere gang van zaken na 9 juni en de waarschijnlijke nasleep.

       Ondanks de stemtests en de andere door de media georganiseerde politieke spelletjes, blijft België een van de vier E.U.-landen (de andere drie zijn Frankrijk, Italië en Griekenland) die met een overheidsschuld zitten die hoger ligt dan hun Bruto Binnenlands Product (106%) en straks sancties riskeert van de E.U.    

   Wie zal die Belgische schuld betalen? Driemaal raden. Als er een Vivaldi II zou komen, wordt dat Vlaanderen voor 90%,  misschien Brussel voor 10%,  Wallonië nul komma nul. Om dat te vermijden zou Vlaanderen zich kunnen engageren bv bij te dragen om die schuld de volgende 10 jaar mee af te betalen, maar dan wel op voordaarde dat er eerst een volgende Staatshervorming komt, waarbij elk gewest voortaan de tering naar de nering zal moeten zetten. Om daarin te slagen, moet Vlaanderen zo sterk mogelijk aan de onderhandelingen daarover kunnen beginnen. Dat laatste kan alleen als de Vlaamsnationalisten op 9 juni een meerderheid verkrijgen in het eigen parlement.  Als dat niet gebeurt, dan wordt het zoals Urbanus ooit zong: ‘Misschien wordt het morgen beter, maar het wordt nooit meer goed’.

      Betogen en staken is van alle tijden. Sinds het ontstaan van de (a)sociale media gaat er echter bijna geen dag meer voorbij of er wordt wel ergens tegen iets betoogd. Elke hond met een hoed op kan tegenwoordig oproepen om te betogen tegen alles en nog wat. Succes (bijna) altijd verzekerd. Het gevolg van dit alles is wel dat het bijna niemand nog interesseert te weten, waarom er betoogd wordt. Voor stakingen lag dat vroeger een beetje anders. Stakingen waren toen normaal als laatste middel wanneer alle andere argumenten niet meer werkten. Tegenwoordig staakt men echter nog vóór er gepraat wordt. Denk maar aan de recente staking bij het onderwijs, waar men al staakte tegen  een voorstel dat nog moest besproken worden. En het kan nog erger.  

   Momenteel zitten we met een regering in Lopende Zaken, die bij conflicten geen beslissingen meer kan nemen. Wie nu nog staakt of betoogt moet er rekening mee houden dat er tot na de verkiezingen niets mee gebeurt. Allemaal verloren energie, waarschijnlijk tot het einde van dit jaar o.w.v. de gemeentelijke verkiezingen in het najaar. En daarbij nog hopen dat er dan een nieuwe federale regering zal zijn, want zoals het nu al naar uitziet zou het wel eens langer kunnen duren en gaan we misschien ons eigen wereldrecord ter zake nog kloppen. En dan maar lachen met Nederland…

     Onze linkse media en de traditionele partijen laten geen ogenblik onbenut om er op te wijzen dat het Vlaams Belang nooit zal kunnen meespelen in de besprekingen over de vorming van een nieuwe federale regering en men dus beter niet voor die partij zou stemmen.

   Dat klopt niet als er een meerderheid van Vlaamse kiezers – van álle partijen – regionaal Vlaams Belang zou stemmen. VB, N-VA en eventueel een derde partij* moeten dan wel meteen (en niet later) een Vlaamse deelregering vormen en de Vlaamse soevereiniteitsverklaring afleggen. Als de linkse en/of Waalse partijen daarna niet met die nieuwe Vlaamse regering willen praten, dan zij het zo, zal men op weg zijn om het Belgisch wereldrecord regeringsvorming van 541 dagen nóg scherper te stellen en kan die nieuwe deelregering het straks oneens zijn met alles wat de andere entiteiten eventueel beslissen.

   Als de N-VA niet in haar kaarten laat zien wat ze echt zinnens is te doen, kunnen we de N-VA-kiezers – waarvan 75% in de peilingen zegt wél bereid te zijn samen te werken met het VB bij een  volstrekte Vlaamsnationale meerderheid in  het eigen parlement – tenminste regionaal aanraden VB te stemmen. Als dat niét gebeurt, krijgen we een Vivaldi II, waarbij met zo’n 30% van de Vlaamse kiezers weer geen rekening zal worden gehouden en de Vlaamse meerderheid de facto in  België tot een minderheid herleid blijft.

--

* En dan nog dit. Het is uitgesloten dat er één partij in het Vlaams parlement straks een volstrekte meerderheid zal hebben. Om de Grondwet te veranderen zal er trouwens geen gewone, maar een twee-+derde meerderheid nodig zijn. Dat is de reden waarom ik het hierboven  heb over ‘eventueel’ een  derde partij.

        In Nederland is er dan toch eindelijk een akkoord voor een centrumrechtse regering met vier partijen. Onze media lachen ermee dat die regeringsvorming een half jaar geduurd heeft. Ze zouden beter hard zwijgen, want België heeft ter zake nog altijd het wereldrecord met 541 dagen. Dat is driemaal langer.

   E.e.a. neemt niet weg dat we de Nederlandse evolutie moeten blijven volgen . N-VA en Vlaams Belang zouden er misschien nog iets van kunnen leren als ze straks ‘riskeren’ in het eigen Vlaams parlement de meerderheide te halen. Al zullen er natuurlijk altijd wel verschillen met Nederland (en de rest van de wereld) blijven. Onze noorderburen en de meeste democratische landen moeten nl geen rekening houden met

een minderheid van ‘levensgenieters’ (dixit Magnette), die er bij ons in slaagt steeds minder te werken, steeds meer schulden te maken en die laatste dan te laten betalen door een hardwerkende Vlaamse meerderheid. Only in Belgium!

.

   Over Ludwig ‘Van’ Beethoven zijn we nog niet uitgepraat. N.a.v. de 200^ste verjaardag van de première van zijn negende waren er nl heel wat commentaren over , tot in  The Economist toe. Buiten het feitelijk verhaal was er ook nog een filmpje opgedoken dat ‘Beethoven’s Hair’ heette en het verhaal vertelde van een leerling van Van Beethoven die op diens sterfbed een haarlok van de meester zou hebben afgeknipt en bijgehouden als relikwie. Via allerlei omwegen belandde die haarlok na bijna twee eeuwen ergens in Amerika en werd er toen dat filmpje over gemaakt.

    Met de moderne middelen die men nu heeft, heeft men die haarlok getest op zijn DNA waarbij men ontdekte dat dat DNA niet terug te vinden was bij de huidige nazaten van de familie Van Beethoven en dat  Ludwig dan feitelijk een onwettig kind zou geweest zijn. Dit was opmerkelijk want dan stelde zich de vraag vanwaar hij zijn geniale muzikaliteit zou gehaald hebben, terwijl iedereen die eerder toewees aan zijn Vlaams-Brabantse grootvader Louis. die aan het conservatorium van Mechelen gestudeerd had en zijn hele leven in de muziek had doorgebracht. Het komt nl nog voor dat men zekere talenten van kinderen eerder terugvindt bij de grootouders dan bij de ouders. De waarheid kwam aan het licht, toen diezelfde DNA-test uitwees dat de haarlok uit het filmpje van een vrouw afkomstig was en het een sjachelverhaal bleek te zijn dat helemaal niets met de echte Ludwig Van Beethoven te maken had.

--

   Tenslotte nog iets over die negende symfonie. Toen in 1989 het IJzeren Gordijn viel, werd ze aan de Brandenburger Tor opgevoerd door de Berliner Symfoniker onder leiding van ‘Lennie’ Bernstein, die toen bij de ‘Ode an der Freude’ van Schiller het woord ‘Freude’ verving door ‘Freiheit’. Nu blijkt dat de oorspronkelijke tekst van Schiller, eveneens van ‘Freiheit’ sprak, maar dat Van Beethoven die moest veranderen op vraag van de toenmalige Weense Keizer, die het niet had met woorden van de Franse revolutie en anders Van Beethoven de toelating voor de première niet wou geven.

   It was all in the game!