Naar de inhoud

Mijn verhalen en ervaringen.

Hoppies startpagina
akke.beakke.be

Wel en wee vervolg (oorlogsepisode)

Ja ik weet nog alles, de ontzettende honger,suikerbieten koken bah, en alle vuiligheid, bloembollen enzo die erbij hoorde, ze noemden mij de wandelende piano zo dun was ik. Ook had ik een keer een boom omgezaagd, en toen kwam de politie eraan, ik een portiek ingevlucht en toen ik dacht dat de kust is veilig, was de boom ook pleite, vuile dievenbende.


 Ook weet ik nog dat ik met Wimpie Volkers mijn hartsvriendje naast een paard en wagen liep geladen met zakken vis, we hadden een gat in zo'n zak gestoken en liepen synchroon mee met die kar en lieten de vis zo in ons lumberjack lopen dikke pret maar levens gevaarlijk want als de moffen ons trappeerden werd je ter plekke doodgeschoten.


 Ik weet nog dat op het Spui in Den-Haag de Gruijter geplunderd werd, er was een joch bij van + 14 jaar en hij had een leeg puddingdoosje een zogenaamde fake gepakt en toen moest hij op een bord schrijven "Ik ben een plunderaar" en werd ter plekke door de moffen gefusilleerd, en ze hebben hem 14 dagen laten liggen de smerige fielten. 


Ook weet ik dat mijn vader een vriend had die een beetje in goud handelde mijn vader sprak goed Duits en had een paar verguld koperen ringen geruild met een mof voor wat pakjes Consi dat zijn sigaretten die stonken als een stoomtrein, die vent werkte bij de spoorwegen, maar hij had niet voldoende pakjes Consi en mijn pa zou de rest de andere dag krijgen, maar.... hij dorst ze niet zelf te halen omdat hij hem besodemieterd had dus moest ik ernaar toe, ik scheet zeven kleuren stront, en belde aan bij een soort keet en vroeg naar die mof of hij die sigaretten had, nou ik schrok me een vet hart zoals die hufter tekeer ging, en zette het op een lopen maar dacht, dit is eens maar nooit meer.

Tijdens de oorlog werden er vanuit het Haagsche bos en Wassenaar V1 en naderhand de V2 raketten afgevuurd op Engeland die dingen waren ontwikkeld door Werner von Braun een eminent raket-ontwerper maar in het begin haperden ze heel veel en vielen dan bij ons in de omgeving neer, mijn moedertje was als de dood voor die dingen, als er weer een werd afgevuurd dan stond ze te luisteren ik zie haar nog zo staan en als zo'n V1 dan begon te stotteren dan wist je wel hoe laat het was, dan duvelde hij omlaag, met als gevolg enorme kraters en weggeslagen huizenblokken want er zat 750 kg. springstof in zo'n apparaat, dus geen klappertjes-pistooltje.


Het eten was zo abominabel dat mijn moeder buikloop kreeg niet te stuiten en geneesmiddelen waren er niet of nauwelijks, mijn vader was kleding-verkoper en bezat een prachtige (loden jas) nu zie je die niet meer meer hij was heel warm en zwaar + duur, mijn vader moest wat.... om haar te helpen, en ruilde hem voor een pondje rijst, want dat stopt ook het kookvocht dus deed hij dat om haar te helpen. En gelukkig het stopte, wat een rot tijd was het toch. Ik herrinner mij dat hij chokolade poeder had gekocht of geruild....dus wij verheugden er ons al op lekker warme chokolademelk....ja bekijk het maar hadden ze hem in de maling genomen hadden die schavuiten bakstenen vermalen tot poeder en er wat cacou door gedaan, dan rook het als chokolade poeder maar het zakte gelijk naar de bodem en je kon het zo weg kieperen.


 Ook weet ik nog dat ze een aanslag hadden gepleegd op Rauter een zeer hoge Duitse militair, toen werden er op de Paralelweg 14 onschuldige mannen opgepakt.....tegen het hek gezet en pardoes gefusilleerd.En ook op de Waalsdorpervlakte is dat veel gebeurd en ik heb daar naderhand toen ik in dienst was nog veel gestaan als dat herdacht werd en dan gaat er toch wel een enorme rilling door je heen die inmense doodse stilte dan het gebeier van die enorme klokken en dan het geschuifel van duizenden voeten die komen herdenken en dan de Last Post die wordt geblazen....Wat een superhufters zijn die mensen toch die een ander hun waan denkbeelden willen opdringen, terwille van wat meer land olie of wat dan ook en dat gaat al eeuwen zo, en allemaal eindigen ze aan een lantaarnpaal denk aan Mussolini omgekeerd opgehangen of plegen zelfmoord Hitler en Eva Braun of worden verbannen de idioten maar sterven doen ze gelukkig toch. en dat is ook gebeurd door het zooitje rapaille (Duits oorlogstuig) dat door het Vaticaan naar Argentinie werd door gesluisd, maar ja in dat Rome wordt zoveel (oneervols) met ongelooflijke mantels der liefde toegedekt, dat wil je niet weten. 


Maar gelukkig heeft de Mossad de geheime dienst van Israel er nog heel veel te pakken gekregen,en ook dankzij Simon Wiesenthal die ook in het krijgsgevangenen kamp heeft gezeten, maar gelukkig worden er maar weinig ouder dan een jaar of 80, want stel je voor dat een of andere dictator twee of driehonderd jaar zou worden dat moet en kun je je toch niet voorstellen dan zijn ze gelukkig al lang verteerd en zo hoort het ook want het zijn (altijd maar dan ook altijd) getroubleerde mannetjes en nooit geen vrouwen die met hun waandenkbeelden oorlogje willen spelen. 

739103-008ffa1eef116b63f05fc3102dfabb68.jpeg

739103-73aa8942061834aae498e253324c8a67.jpeg

739103-07bb1a5eb6976b777396d245f8e3de4f.jpeg

739103-7435773d2edbe5ce0a78049169f62c40.jpeg

739103-abf2f4c08ea3a93601c6a4a4ff9ba586.jpeg
Hoe vind je dit bericht? 3 stemmen
Geschreven door HaagscheHop om 00:00 Reageer op dit bericht
Reageer op dit bericht

Reageer op dit bericht

Een titel of je eigen website toevoegen

En zo sukkelde het leven verder,ik werd groter en genoot van alles, en kan mij nog herinneren dat hij dacht dat ie een knoepert van een vis had gevangen in de Vliet, bij de trekhaven de naam zegt voldoende denk ik want wat moesten de mensen toch verschrikkelijk hard werken,maar het was een jetser van een werkschoen die aan zijn hengel hing ik dacht dat ik me bescheurde. Het was oorlog geworden 5 Mei 1940 ik herinner het mij als de dag van gisteren en ik schrok me wezenloos, grote motoren met Duitsers erop in vol oorlogs-ornaat helm, zware laarzen en geweren op hun rug, want ik woonde vlak bij Iepenburg een vliegveld bij s'Gravenhage en parachutisten de hemel zag zwart en die werden door de tuinders aan de riek gestoken, ja echt wel hoor en die lagen dan dagen te stinken, bah smerig hoor trouwens alle oorlogen! Maar het waren ook maar gewone jongens die opgeroepen waren door die dolle hond Hitler genaamd.
Hoe vind je dit bericht? 2 stemmen
Geschreven door HaagscheHop om 11:57 Reageer op dit bericht

Ik hoorde later van mijn moeder, dat mijn pa een paar duifjes had gekocht en die wilde hij laten wennen aan de omgeving met een paar wollen draadjes aan hun pootjes, dus als ik het zo mag stellen niet erg pienter, terwijl hij toch gezegend was met een goed verstand, maar geen natuurmens maar een mens kan toch niet alles hebben ja toch.
Na 4 jaar verhuisden wij naar de Karel de Geerstraat  no 51, ikzelf vond het een waardeloos huis 3 hoog s'winters alles bevroren het toilet etc. want er was nog geen verwarming zoals nu, maar een klein (schippertje) dat is een kacheltje dat heel zuinig was,zijn wangetjes waren bloedrood en van voren had ik rode benen en van achteren waren ze steenkoud en ik zat dikwijls te verrekken van de kou. Als ik in de winter wakker werd moest ik altijd een gaatje in de ramen blazen om te kijken of er sneeuw lag want de bloemen stonden er dik op.Ging je eten bijvoorbeeld andijvie met spek dan siste het vet als het op je bordje kwam, maar binnen een paar tellen was het gestolten en was het niet meer om te kanen.Mijn moeder werkte s'woendags bij haar moeder in de Limburg Stirumstraat en ik zat op de kleuterschool in de Pasteurstraat en s'middags gingen we daar eten en liep daar met mijn vader naar toe fietsen en auto's hadden we niet, hij was bijna twee meter lang en ik liep mij met mijn korte pootjes het apen-lazerus en voelde mijn milt helemaal zeer doen.Dat eten vond ik altijd een crime want dan kreeg ik olifanten-vlees ja zo noemde ik dat, niet te kanen maar het was gewoon een rollade maar ik vond het in een woord smerig.Daarna gingen ze allemaal pitten (slapen) waar ik geen barst van snapte (nu doe ik dat ook) maar ik ben dan ook van 19/05/1932 en dan verveelde ik me te pletter. Maar ik had wel een heel lief omaatje s'winters met st.Nikolaas had ze marsepein en dan kreeg iedereen wat, volgens mij hadden ze het niet breed, maar als je een boodschap voor haar moest doen en je vertikte het dan kon je de marsepeinen dobbelsteen wel op je buik schrijven want zo was ze ook wel (niet werken niet eten basta).Ik kan me herinneren dat ik aan de overkant bij de kruidenier Felix kattenbrood moest gaan halen dat zijn kleine gedroogde visjes juist voor de poes ja maar die vond ik zo lekker dat ik ze ook opat.Toen onze juf op de kleuterschool een of ander feest had ik weet niet meer waarvoor, moest het Friezen-volkslied gespeeld worden en daar was een bezemsteel bij nodig voor een of andere vlag, dat ding kreeg ik niet terug maar denk maar niet dat ik hem vergat! Terug met die handel en zo ben ik nu nog, wel uitlenen maar terug met die hap als het van mij is, of ik geef het weg.Ook hadden we in de Tremblystraat de kinderkamer dat was gewoon een stenen binnen-plaatsje bij een werkplaats mens daar heb ik wat stenen op mijn kanus gekregen de bulten staan nu nog op mijn kop, ja echt niet van die kleintjes wat denk je wel onnozelaars. Ook speelden we daar cirkusje met paardezwepen en dergelijke Gijs een vent met een grote bek terroriseerde iedereen mij dus ook en sloeg dan met zo'n zweep op je poten, maar op een gegeven moment was ik dat zo zat, dat ik dacht vent krijg de driedubbele hik en sloeg hem met zijn eigen zweep zowat het ziekenhuis in de steenezel.En wat denk je de buren maar roepen dat kleine ding slaat slaat hem het gekkenhuis in de schijterds, en vanaf dat moment heb ik me voorgenomen om mij nooit en nimmer door wie of wat ook in de hoek te laten drukken. Ook niet met een grand bouche want die heb ik zelf ook en veel groter als het moet, want als ik ergens een hekel aan heb dan is het aan mensen die denken dat ze de wijsheid in pacht hebben, want een grote mond hebben wil nog niet zeggen dat je altijd gelijk hebt. Maar mijn verhaal gaat door maar dat zult U wel gesnapt hebben.
Hoe vind je dit bericht?
Geschreven door HaagscheHop om 10:56 Reageer op dit bericht

Het wel en wee van een Haagsche Hop, een levensverhaal dat niemand zal interesseren maar dat ik zelf leuk vindt om te maken.

Mijn vader werd geboren in Utrecht, en was een van de jongste uit een groot gezin.Met 14 jaar was hij al wees en is gaan werken bij een slavendrijver die hem s'morgens om 6 uur wekte m,et een knoepert van een bel die boven zijn hoofd hing en van beneden af bediend kon worden.Stond hij niet vlug genoeg op dan bleef hij erop hengsten tot mijn vader uit bed was.


Thuis heerste een vrij Spartaans regime dat indertijd vrij normaal was, zonder eten naar bed schijnt gewoon te zijn geweest om te straffen, en als mijn vader zo gestraft was en de rest ging slapen dan zeiden zijn broers Kees wat hebben we verbindend gegeten, en het smaakte gruizig waarna mijn vader natuurlijk baalde als een stekker.


 Zijn vader was leraar Frans en ging Zondags altijd een uurtje biljarten mijn vader wilde dan naar het voetbal maar dat kostte twee en een halve cent waar mijn pa wel een half uur om moest bedelen voordat hij dat kreeg, zijn vrienden waren dan al lang weg. Met 50 jaar was je in die tijd al een oude man want iedereen was in het zwart gekleed.



Mijn moeder kwam uit Den-Haag en haar vader was volgens mij bode bij de eerste kamer, het gezin bestond uit 6 personen 3 kinderen en een wees Willem Trumpi genaamd opa was zeer bedreven in alle soorten van handvaardigheid, tegenwoordig noemen ze dat vrije tijd besteding. Voor de tweede wereldoorlog waren de arbeids-omstandigheden om het maar netjes te noemen bedroevend en waardeloos, en daarom had oom Koos een broer van mijn moeder zich tot het communisme bekeerd,er was ontzettend veel armoede omdat er crisis was en weinigen maar werk hadden, mijn vader moest rond zien te komen van 5 gulden in de week dus aten we de enen dag andijvie met spek, en de andere dan spek met andijvie. De premier van Nederland de heer Colijn predikte het credo dat de arbeider maar aardappel-schillen moest eten dat was goed genoeg voor hen. Dus werd hij tijdens de inval van de moffen als een dan de eersten na verraad opgepakt en naar het Oranje-hotel in Scheveningen vervoerd waar hij zo gefolterd werd, zodat hij volgens medegevangenen helemaal zwart was van de bloeduitstortingen, maar hij heeft nooit iemand verraden.Hij was dan ook een van de eerste verzets-helden van Nederland maar tevens een van de eerste doden die de Duitsers maakten. 


Er moet een prachtig gedicht zijn over deze gevangenis maar de regels ken ik niet allemaal meer, maar het begon met (DE ACHTTIEN DOODEN) een cel is maar twee meter lang, en nauw twee meter breed, wel kleiner is het stuk grond dat ik nu nog niet weet, maar waar ik naamloos rusten zal mijn makkers bovendien, wij ware achttien in getal, geen zal de avond zien.  


 Als mijn vader tijdens hun verkering mijn moeder opzocht moest hij met de trein uit Utrecht komen maar daar had hij dikwijls de poen niet voor zodat hij veel verstek moest laten gaan, zodat mijn moeder dacht dat het hem geen ernst was, maar hij was echt verliefd op haar. Hoewel hij ook wel geintjes uithaalde met de meisjes want zijn broer Ferdinand leek als twee druppels water op mijn pa in zijn jonge jaren dus als hij eens geen zin had stuurde hij zijn broer erop uit, dus dat was lachen geblazen voor die twee.Toen de verkering echt serieus geworden was ging mijn vader in Den-Haag werken dat was geen sinecure want hij verdiende zo weinig dat hij de gaten in zijn schoenzolen had, en als het regende had hij dus zeiknatte voeten wat geen pretje was als je niets anders hebt om aan te trekken. Ook gingen mijn vader en moeder Zaterdags avond na twaalven want tot zolang waren de zaken open een uurtje dansen in de Passage aldaar, en dan dronken ze een pilske en als het dan bijna op was kwam de ober en vroeg of ze er nog een lustten, maar dan zei pa nee ik heb genoeg gehad maar hij had er nog wel 10 gelust maar had geen spie meer in zijn zakken, (die goede ouwe tijd) maar ze trouwden met elkander en over die tijd ga ik ook vertellen.
Wordt vervolgd.
Bijlagen
Hoe vind je dit bericht? 7 stemmen
Geschreven door HaagscheHop om 00:00 1 reactie Reageer op dit bericht

Meer van Mijn verhalen en ervaringen.

↑ Terug naar de berichten