Nis

De neogotische decanale kerk met de ‘gouden toren’ werd ingewijd door mgr. J.J. Faict, bisschop van Brugge, op 8 juli 1867. Van de grotere voorgaande kerk werd alleen de torenstoel bewaard (omstreeks 1500). De torenspits werd erop geplaatst in 1906, en is 78 m hoog.
Een onthaalpaneel geeft een bondige uitleg van de geschiedenis van de kerk.

Het educatief en iconografisch museum (1987) toont aan de hand van documenten, legenden en uitbeeldingen het levensverhaal en de verering van de Gistelse patrones.

De Godelievezaal (1992) symboliseert de gastvrijheid van de Orde van Benedictus.
Met de zusters kan worden afgesproken voor het vertonen van een diareeks over het leven van Sint-Godelieve, van de abdij en het leven van de zusters.
Tel.: 059/27 86 71

Een kelder, overblijfsel van de oude abdij, roept het lijden en de gevangenschap van Godelieve op.

De glasraam(1882), van de Brugse glazenier Samuël Coucke, stellen voor:  Edith geneest haar blinde ogen met het water van de poel.

De glasraam (1882), van de Brugse glazenier Samuël Coucke, stellen voor: het mirakel van de hemden

Het verslag beschrijft het hemd als een kledingstuk van wit, wat vergeeld gaasachtig weefsel in linnenverbinding. Behoudens een aantal reparaties van latere datum, vertoont het stuk geen enkel naaisel. Het is niet duidelijk hoe het hemd werd gemaakt. Het vertoont een gelijkenis met een techniek die nog in het oosten van Indonesië wordt toegepast, doch dit verklaart nog niet hoe het mogelijk is geweest ook mouwen naadloos aan te zetten.