Archief

De schoonheid van het moederschap zit niet in reproductie maar in inclusie - om een ander leven als een deel van jezelf te ervaren.

 (Sadhguru)

Nu we al enkele jaren nuchter zijn en een andere kijk op het leven heb zie ik dat de tijden zijn veranderd vergeleken met het verleden en nu is alles meer gebaseerd op individueel dan voor gemeenschappelijke samenwerkingen.
De meesten denken aan eigenbelang en dan is het niet gemakkelijk om in groepsverband iets samen te organiseren alleen maar wanneer er gelijkwaardige profijten worden verkregen.
Tegenwoordig wil het grootste deel van de bevolking niets meer doen om gratis te helpen en verwachten van alles wat zij doen iets terug en hoe meer des te beter.
Iedereen kan meestal oogsten wat hij zaait, behalve degenen die alleen maar willen afwachten zonder moeite te doen door altijd te dagdromen en gewoon wachten op hun gratis maaltijd.
Sommige hebben een onedelmoedige begeerte naar eigen voordeel en zijn inhalig maar kunnen nog delen vanuit hun hart.
Een ander is op zoek naar voordelen hoe klein ze ook zijn ook al moeten ze anderen benadelen door hun overdreven hebzucht.
Diegene die denkt alleen maar aan eigenbelang kan zichzelf bevredigen door anderen hun belangen te verwaarlozen en te gebruiken om zo bevoordeeld te worden.
De opportunist die alleen maar door eigenbaat gedreven word en zo door alles voor te bereiden en berekenen om zelfs ten kosten van anderen zijn voordeel te behalen zonder enige spijt.
De sociale persoon is daar voor anderen om een helpende hand te bieden en bouwt een vriendschappelijke relatie op met wederzijds respect om zo samen voordelen daarvan te hebben.
Als er gezamenlijke belangen mogelijkheden zijn kunnen we de eerste stap zetten door iets te ondernemen of te bespreken waar een ieder een respectieve taak vervult die voor wederzijds belang is en beiden voordelen brengt.
Maar als we niks voor een ander willen doen moeten we ook geen gunsten gaan verwachten maar zullen we zelf eerst indicatieve taken moeten verrichten om zo de balans te compenseren tegenover elkaar.
Communicatie is zeer belangrijk in zulke gevallen bij ontevredenheid, omdat begrip niet altijd op afstand getoond kan worden maar wel in een gesprek of chat uitgelegd kan worden.
Waardoor waardering en begrip over de situatie met respectvolle woorden verstaanbaar kunnen worden gemaakt en oplossingen zo worden verkregen.
Zo kan een misverstand en denken aan termen als egoïsme worden verholpen en kunnen door samen te communiceren eensgezind de samenwerking hervatten en voortzetten voor verenigde belangen.
Wie niet zaait zal ook niet oogsten in een bondgenootschap met solidariteit tegenover elkaar.

Als we Doorgaan met het Planten van de Zaden voor Morgen, Zullen onze Dagen de Moeite Waard zijn om te Herinneren.
Als We het Verleden Blijven Herlezen, Kunnen we een Nieuw Hoofdstuk in ons Leven niet Starten.
Henri

LOSLATEN…

Ik ga er mee stoppen… loslaten betekent iedere keer weer jezelf confronteren met het verleden…iedere keer het verwerken…. iedere keer weer de pijn…. en iedere keer weer blijven werken om het een plek te geven….Als hoog gevoelig  persoon is loslaten wellicht nog lastiger. We zitten vaak meer in ons hoofd dan in ons hart dus blijf je maar malen….

Loslaten is onderhand een soort modewoord geworden waarin we allemaal mee “moeten” doen om het geluk te vinden in het hier en nu en voor de toekomst. Loslaten kom je overal tegen. In artikelen over verwerken van pijn, in quotes op internet en iedereen heeft het er over.

Loslaten is HOT…

Ik ga het nu anders doen en dat deed ik eigenlijk al een tijdje…. het heeft mij namelijk gebracht waar ik nu ben en dat heeft me veel gegeven….Ongemerkt ben ik steeds vaker uit mijn comfortzone gestapt waardoor ik nieuwe dingen ontdekte en in nieuwe situaties kwam. Ik leerde nieuwe mensen kennen, liet deze mensen in mijn leven en deze mensen accepteerde mij om wie ik ben. Ik kwam op nieuwe plekken die mij anders tegen dingen lieten aankijken. Oud aangeleerde patronen werden nieuwe patronen en ik kwam er langzaam achter dat dit mij als persoon veel gaf….

Ik ging mij steeds rijker voelen….Hoe dit kwam? Ik was niet bang om fouten te maken… en ook realiseerde ik mij dat ik steeds meer pijn ging verwerken…Of anders gezegd…”het mocht er zijn”…..Dit alles kwam omdat ik open stond voor iets nieuws…Ik was aan het toelaten….Toen ik mij dit ging realiseren ging bij mij het lampje branden….Ik ga niet meer loslaten…

IK GA MEER TOELATEN…..

ik ga meer mijn angsten toelaten, ik ga meer toelaten dat ik niet alles weet en/of begrijp, ik ga meer het vertrouwen in mezelf toelaten, ik ga meer het leven toelaten, Ik ga meer toelaten dat het er allemaal mag zijn….. Ik zal er nog wel een paar vergeten….maar wellicht komen die inzichten later nog wel….

Zo heb ik toegelaten dat ik nog heel veel van iemand houd…. Iemand die mij nog heel dierbaar is en waar ik een hele mooie tijd mee heb mogen beleven in mijn leven…. Een gevoel voor haar die nog diep in mij zit maar weten dat het niet meer zal werken samen…. Dat gevoel van binnen kan ik proberen los te laten, er tegen vechten, het mag er niet zijn, ik moet daar vanaf, ik moet het vergeten…. Ik kan ook toelaten dat dit alles er mag zijn… Ja, zij is belangrijk voor mij geweest. Ja, Ik voel nog diepe liefde voor haar….Ja, ze is mijn tweelingziel. Nee, het werkt niet in het aardse tussen ons….maar wat er is, dat is mooi en dat wil ik een mooi plekje geven in mijn hart….

Daar is een mooi plekje wat warm is en veilig en dat plekje is voor haar…. Ja, het is fijn zo nu en dan even met mijn gevoel naar dat plekje te gaan en dan weten…..” ze is er nog “…. wat was het een fijne tijd en wat zijn we belangrijk voor elkaar geweest…..

Ook toelaten dat de tijd met mijn vrouw kinderen in er mag zijn… Ja, ik heb veel pijn gehad…Ja, ik heb nog pijn…en ja, die pijn mag er zijn….Het geeft mij het besef dat ik leef…dat ik een mens ben met gevoel en dat ik geluk mag ervaren en pijn….

Die pijn is een litteken, een litteken wat broos is….Als ik dit wil vergeten (loslaten) en er gebeurt wat in mijn leven wat mij confronteert met die “oude” pijn dan kan het zomaar zijn dat dit litteken weer een open wond wordt terwijl als ik die pijn heb toegelaten en heb omarmt, je weet dat het goed is en dat het mij ook veel heeft geleerd. Dat litteken wordt dan door het toelaten geen open wond meer maar het blijft een litteken ( hooguit licht beschadigd )

Toelaten heeft mij veel gebracht en ik denk dat ik daar maar eens veel bewuster mee aan de aan de slag ga….. het heeft mij namelijk heel veel moois gegeven…. en dat heb ik zelf toegelaten….

Weer een mooie omschrijving deze spreuk "Sta vandaag even stil zodat je ziel weer kan terug halen " De tijd staat niet stil en iedere seconde die voorbij gaat komt nooit meer terug en is verleden tijd. Als we de vergane tijd goed besteed hebben met lachen van vreugde en vooruitgang voor de toekomst dan hoeven we niet te klagen. Maar om de tijd die beperk is voor iedereen doordat we nooit weten wanneer onze laatste dag is en het dan niet nuttig te gebruiken lijkt een onverstandig iets. Soms denken we de tijd nuttiger te kunnen besteden, maar offeren het op om iets nuttigs te doen voor de verbetering van de maatschappij. We kunnen de tijd ook opofferen om ons tevreden en gelukkig te voelen, wat natuurlijk onbetaalbaar en belangrijk in het leven is. De tijd combineren met iets waar wijzelf veel plezier aan beleven vanuit ons hart en daar ook nog ons levensonderhoud mee kunnen voorzien is een wens die iedereen graag in vervulling wil zien gaan. Zinvolle dingen doen in ons leven is datgeen waar wij goede gevoelens bij hebben en of die nu nuttig zijn of onnuttig in de ogen en gedachten van andere mensen is overbodig voor ons. Ons tijdsverloop invullen met bezigheden waar wij gelukkig van worden is waar het leven om gaat of het nu een opoffering is voor een ander of onszelf maakt niet uit. Meestal met offers kunnen we financieel niets verdienen maar dat is niet altijd belangrijk in een mensen leven, een goed gevoel zal de weg vrijmaken voor een zinvoller leven met plezier en een glimlach. Henri

mijn enige zorg dat mijn medemens een hoge dunk van mij zou hebben.

 Jaaroverzicht

Het jaar 2019 is achter de rug , nu kunnen we de deur sluiten of er een les van leren en er een andere indruk over verkrijgen waar onze toekomst op gericht is.
Vooruitzichten zoeken dat is waar ons leven uit bestaat om met een ontspannen omgangsvorm keuzes te kunnen maken.
Zo moeten we onze positieve en emotionele gevoelens aanpassen om te kunnen overleven in deze maatschappij met geven en nemen.
Een evenwicht vinden die ons kansen bieden om toekomstgerichte perspectieven te kunnen vervullen door onze keuzemogelijkheden.
En zodoende daar dan onze voordelen meedoen voor een goede samenwerking of dagelijkse activiteiten voor levensonderhoud.
Die een totstandkoming verwezenlijken voor een vooruitgang en waardoor we een aaneenschakeling met lotgenoten vrienden creëren. Waarmee we dan een relatieverbinding versterken en samen de kans om werkzaamheden te kunnen uitvoeren met een voordeel.
Iedere gelegenheid aangrijpen en gebruiken om verder progressie te maken voor een gezamenlijke en verbeterende toekomst.
Door eigenwijs te zijn en niet menselijk omtrent de realiteit zullen we voor dichte deuren blijven staan met een valse hoop zonder verdere kansen.
Nimmer alleen maar staren naar een gesloten deur als we in geestelijke en radeloze toestand zijn, ben niet ziende blind.
Open de deur ook voor anderen of kijk ook naar een raam of deur die al open is en mis het niet om zo ons geluk tegen het lijf te lopen.
Onze persoonlijke handelwijze zal daar de grootste uitwerking over hebben.
Bovendien is een direct optreden en snel maatregelingen nemen bij een inzinking of terugval vereist voor het aaneen lopen van onze reputatie.
Als er bij de bakker geen brood meer is dan kunnen we naar de supermarkt gaan om daar de deur te openen en het te kopen.
Maar om dan op zo’n moment bij de slager de deur te willen openen is waanzin, aangezien wij daar nooit succes zullen boeken voor brood.
Onze levensloop is geheel afhankelijk van onszelf en genomen acties plus hoeveel moeite wijzelf ervoor willen doen om de dingen gedaan te krijgen.
Namelijk zonder het starten en uitvoeren van manoeuvres in ons leven zal er niet veel veranderen, alles zal zelfs verminderen.
Als wij onszelf willen verlossen van een teleurstellende, trieste of wanhopige bui, moeten we bij het bewandelen naar iedere gesloten deur of raam (tegenslag, pech, tegenspoed, tegenvaller, tegenwind). onmiddellijk uitkijken naar een volgende toegang om het te openen
Daarmee zo het probleem te stoppen om de noodzakelijke behoeften in ons leven toch te kunnen ontvangen.
Open de deuren van 2020 voor iedereen die komen met een goedhartig voornemen bij hun binnenkomst heeft altijd een goede afloop.

Groetjes Henri

Aanvaarden

Onszelf aanvaarden en observeren over ons doen en laten of we het daar wel mee eens zijn, geeft ons de kans om een metamorfose een verandering aan toe te passen als dat nodig is.
Willen we altijd gelijk hebben en streven wij daar ook naar of begrijpen we het leven en zien we de realiteit dat er niet altijd een gelijk hebben is.
En we er vaker naast zitten dan we zelf in de gaten hebben door de aangenomen karaktereigenschappen van enkelen onder ons waar macht grote invloed heeft op een beslissing.
Vel geen oordelen over anderen, terwijl wij niet in hun schoenen lopen en de levensloop van hun ervaringen niet weten, wat wel eens schrikbarend kan zijn als wij het te horen krijgen.
Een ieder heeft zijn rugzak met goede en slechte tijden waar het op en af gaat is dit niet financieel dan wel lichamelijk waar onze geest 24 uur per dag aan werkt zelfs in dromen.
Bij teveel geluk of tegenslag komen er weer andere gedachten tot stand met iedere keer weer de ontsteltenis van hoezo en hoe het soms mogelijk is.
Waarom dat het zo voorvalt en wat is de reden dat wij daarvoor zijn uitgekozen om dat te moeten meemaken geeft telkens weer vraagtekens zowel over goed of slecht.
Voortdurend zijn wij opzoek naar een nieuwe sleutel om het morgen weer beter te doen dan vandaag en geven daarmee bij voldoening aan onszelf een toegevoegde waarde.
Bij tijd en wijle denken we een sleutel gevonden of ontdekt te hebben in onze gedachten en dat laat ons niet los
Maar weten niet in welk slot (levens gedeelte, mogelijkheid) we het kunnen gebruiken of waar het in past.
Weten er niet mee om te gaan en waar we moeten beginnen, dus dit geeft raadsels in onze hersenpan en dat maakt het ingewikkelder.
Terwijl een andere keer alles van zelf gaat en het geluk bij ons is en we gelijk weten hoe ermee om te gaan en wat te doen, dat zijn van die gelukzalige momenten.
Alleen daarbij komt dat er na 24 uur weer een volgende dag start en we weer een nieuwe sleutel nodig hebben voor geluk of om tegenslag te verhelpen.
Een mensenleven bestaat uit zodanig veel variaties van dagelijkse ervaringen dat om de juiste balans in ons leven te vinden door beperkingen en overdadigheid ingewikkeld word.
Een ieder heeft een andere zienswijze en soms komen er goede onderwerpen in ons op, maar in het alledaagse leven gaat het meestal anders door onze mogelijkheden of onvoorziene perspectieven.
Als we alleen maar op de wereld zouden zijn ingeval een eenling kwamen er alleen maar positieve gedachten in ons op wanneer alles voorradig zou zijn.
Maar dat is gelukkig niet het geval, het zou eenzaam worden, maar door anderen hun gedachten te beluisteren ontstaan er weer doorkruisende meningen.
Mens eigen is dat wij onszelf graag overtreffen en dingen willen perfectioneren om vooruitgang te behalen met een goede verstandhouding in de maatschappij.
De meesten willen een wereld verbeteraar zijn en dat begint bij hunzelf met de 12 stappen   deze zijn gedragscode en vooruitzichten met aanleiding voor herstelling in toekomstmogelijkheden en vervolmaking.
Het zou perfect en volmaakt zijn als we in de ochtend opstaan en in onze ziel de zon schijnt terwijl het regent dat zal ons de voldoening geven die we de hele dag nodig hebben.
Zo’n ochtendgloren laat ons de vogels horen fluiten in de noord en zuidpool wat een genot zalig gevoel zal geven en dan hopende dat het tot het slapen gaan voortduurt.
En dan ook zo positief zijn dat wij in slaap vallen met de gedachte dat we opstaan en deze dag beter word dan gisteren, als dat dan geen toekomstperspectief bied is er iets mis.
Altijd opzoek gaan naar de Moedersleutel (AA) die past op meerdere sloten, wat onze kansen van slagen vergroot en dat zal zeker een supplementair effect voor ons geven.
Courage ontstaat als we het vandaag beter doen dan gisteren, daar staat tegenover dat we het helaas niet zonder krachtsinspanning voor ons zal verwezenlijken.

Kronkels in het hoofd ,hoe hebben jullie dat ervaren? " 

In 't kort , onvolledig dus en eerder algemeen .
Mijn Eerste jaar nuchter doorbrengen noem ik gemakkelijk halve mijn jaar van het nuchter worden .
En ' gewoon ' omdat ik ook eerst alle gebeurtenissen die op een jaar zoal tevoorschijn komen sowieso voor de eerste maal zelf nog nuchter moest beleven .
Bijvoorbeeld dan : - Alle feestdagen , - alle verjaardagen , - mijne verlof , - enz ... , - enz ... , - enz ... .

Het tweede jaar was dan voor mijzelf weer de start van het nuchter blijven .
En niet om iemand , wie dan ook ? , te willen ontmoedigen was dat eigenlijk , en tot hiertoe , nog mijn moeilijkste jaar . 

Niet omdat ik dan ' toen' eventueel terug zou willen gaan drinken . 
Zeker niet !!! 

Maar toen kwam het wel duidelijk naar voren dat - Nuchter zijn en blijven - , en daar dan nog content mee kunnen zijn ook , meer inhoud dan dat - niet drinken - alleen .

Vanaf het derde jaar , en tot hiertoe dan , is het - meer en meer - echt kunnen genieten geworden van mijn eigen nuchter zijn , maar wel met het besef dat het nuchter leven een leven van - DOEN wat nodig is - inhoud . 

Alert blijven inbegrepen !!! 

Toch is dat nog steeds geen onoverzichtelijk gebeuren want ook nu kan dit met alle gemak - Dag per Dag - bezien worden .

- Dag per Dag - blijvend mijn eigen nuchterheid verlengen bijvoorbeeld .
Dat is nog steeds het plan .

En zowat ' niets' komt ' zomaar' vanzelf !!!
En het leven zelf , zelfs nuchter , is geen leven van : " enkel maar Rozengeur en Maneschijn . "

Maar ' Ook vandaag ' is mijn vertrouwen in mijn eigen planning om ZELF nuchter te kunnen blijven weer zeer groot .

En dat gaat me op deze manier dan ook veel beter af sinds ik , en dankzij dat blijvend volhouden , die schrik om eventueel weer te hervallen - vooral in mijn begin dan - en de vraag : " Zal ik dit wel kunnen ? " ondertussen achter mij heb kunnen laten .

Maar ook dat kwam niet 'zomaar' vanzelf .
Ook dat was dan ' gewoon' een kwestie van blijven DOEN en blijven volhouden .

Ook dit houdt me echt wel alert .
Zonder dat het me ( nog) schrik aanjaagt .

Er zijn immers voorbeelden van ' lotgenoten ' die - zelfs na jaren niet meer te drinken - toch terug hervallen .
Wie het zou willen , en met alle respect en zonder verwijten naar die mensen toe , vind er ook op dit forum voorbeelden van .
En dat dan omdat die mensen zo moedig en fair zijn geweest om dit hier te willen plaatsen .
Ook dat respecteer ik dan enorm .

Met kronkels in ons hoofd zijn we bezig om ons te ontwikkelen met fantasieën over de toekomst en spelenderwijs komen we op een punt dat we het weten en moeten besluiten nemen.
Maar we zijn 65jaar en zoals we nu weten kan er ook na onze besluiten nog van alles veranderen maar om dat besluit te nemen is moed en zelfverzekerdheid nodig.
Een wijs persoon is ook een gewoon mens alleen één met buitengewone vastberadenheid en een richtpunt om op te focussen.
Het ingegeven ogenblik weten we het volledig en hebben direct bepaald om iets te doen, we zullen daarna altijd 100% inzet geven, zodat niemand ons gemakkelijk meer kan stoppen. Onvermurwbaar is het in onze gedachten en gaan we het ten uitvoer brengen met een doordacht plan waar we niet meer vanaf gaan wijken.
Enthousiasme en krachtsinspanningen geven ons de moed om het doorzettingsvermogen dat wij hebben maximaal te gebruiken.
Zo bepalen wij wat we willen en bereiden alles voor om tegenwerking te vermijden zodat er met goede ambities kan worden door gewerkt.
Wat nodig is om ons doel te verwezenlijken en we niet zullen afwijken van ons opgezette plan en dit zo gestructureerd kunnen voortzetten.
Volgens een uitgestippeld plan werken in combinatie met de 12 stappen een uitgedokterde formule zal dit onze inspanningen uiteindelijk belonen bij ons bereikte doelwit.

Bedenking

Iedereen weet dat er aan ons leven een einde komt dus onze gegeven tijd daarvoor is kostbaar en is beter wijselijk te besteden met veel vreugde met een traan.
Het is telkens beter om vooraf de juiste keuzes te maken dan achteraf te moeten veranderen maar daar hebben we niet voortdurend kansen of geluk voor daarin heeft iedereen beperkingen.

Vergevensgezind zijn is een belangrijk iets en als wij onszelf een tweede kans wensen moet we die ook aan een ander gunnen.
Wij allemaal maken bewust of onbewust fouten en daar zullen we voor moeten boeten en hopen dat de meesten daar ook van leren met verbeteringen en een ook nieuwe kans krijgen.

Er zijn veel dingen in het leven die wij graag willen maar niet eens de moeite voor nemen om het te doen of het proberen door faalangst, kennis, luiheid, geen tijd of kansen, mogelijkheden.
Daar besteden wij dan niet genoeg aandacht aan, want als wij echt graag iets willen dan zullen wij er voor gaan en er alles aan doen om het voor elkaar te krijgen.

Alle mogelijke kansen dienen wij dan te benutten en daar volledig onze inzet aan geven om het te laten slagen met een goed eindresultaat.
Probleemloos is er bijna niets in het leven, dus iets blijven volhouden wat moeilijk is daar kunnen wij die nodige ervaringen mee op doen om verbeteringen te ontwikkelen.

Er zijn eigenlijk maar weinig dingen waar wij geheel kansloos voor zijn als wij intelligent en gezond zijn waarbij alle ledematen goed functioneren is er altijd een waarborg.
En in totaliteit kunnen we het misschien niet in één dag klaren, daarom is er namelijk morgen om een tweede kans met beide armen aan te grijpen en proberen te voldoen.

Bedankt ……… aan allen die mij deze kans gegeven hebben in alles wat gepasseerd is met het goede en het kwade.

Maar het is de kunt het allemaal te moeten aanvaarden.

henri

Zo nu en dan komen we in aanraking met mirakels, zijn dan geheel overrompeld en stomverbaasd, want we dachten overal op voorbereid te zijn.
Het bizarre in het leven is dat wij denken en hopen alles in de perfectie te hebben geleerd en gedaan, terwijl wij dan nog steeds met raadsels worden geconfronteerd.
Op zo’n tijdstip hebben wij echt een probleem doordat we daar totaal geen aandacht of rekening mee gehouden hadden, dat is dan als onweer bij zonneschijn.
Met onze mond praten is makkelijk, we hoeven onze lippen maar te bewegen en er komt al geluid uit, maar veel oplossingen zijn dan niet meer met woorden te verhelpen.
Daar is meer voor nodig dan praten en een goede show vooral als wij helemaal van de kaart zijn en ontspoord van de goede richting, het is letterlijk een tragedie wanneer dat ons overkomt en we erdoor geschokt zijn.
Met goede moed gestart en alles gepland met een mening en stellingname tot in de voortreffelijkheid dus alles leek volmaakt te zijn totdat de hel losbarstte en er iets ontdekt werd.
Deze ontdekking was helaas geen schatkist met goud die wij over het hoofd gezien hadden maar een zodanige teleurstelling dat de sfeer en iedereen er ontdaan van was.
Vraagtekens waren er in velen hun gedachten maar dat kon het niet meer goedmaken en aanvaarden was het enige dat er nog resteerde voor ons, verontschuldigingen was hetgeen wat daarop volgde met een rode kleur van schaamte op het gezicht.
Zo hebben we weer ontdekt dat wij kunnen streven naar een geestelijke meerderheid en daar al onze energie met de beste intentie in kunnen steken, maar dat er niets 100% of gewaarborgd is in het leven.
Wij kunnen nog zo goed voorbereid zijn met een uitstekende planning, maar het onverwachte kan toch nog steeds toeslaan en ons verassen zonder een glimlach op het gezicht.
Maar als er geen weg te lang is voor ons om te gaan, dan is richting verliezen onmogelijk voor het doel te bereiken.

henri