Archief

DOM

Komt hier altijd door de straat
niet zo vlug en wat gebogen
heeft een beetje vreemde ogen
heel lang kijken ze je aan
lachtend gaat zijn mond soms open
en hij mompelt;snoepje kopen
hij komt uit een soort tehuis
en hij loopt steeds dit blokje om
dom, dom, dom

kijk daar heb je hem alweer
straks wordt hij weer uitgelachen
dat gebeurt haast elke dag en
soms lacht hij heel vrolijk mee....
maar ik voel me toch niet lekker
want wie doet er hier nou gekker?
ja dat is nog maar de vraag......
iemand is,wat ik je brom
dom ,dom, dom

ik loop een eindje met hem mee
en ik vraag; wil je spelen?
hij zegt;spelen?heel mooi spelen
pakt iets heel vlug uit zen jas....
blaast er op ja ,als de beste
en het klinkt als twee orkesten
op een mondharmonika....!
wisten niet dat hij dat kon
dom,dom,dom

morgen gaan wij bij hem langs
want het ijs is nu gebroken
dus dat is dan afgesproken!
en hij lacht op een manier
die wij nooit van mem zagen
nee ,hij hoeft ons niet te vragen
of wij iets hebben geleerd!
maar wie denkt;leren?ach waarom?
dom,dom, dom 
                    Pieter de Jong

Soms wil je even wegdromen,
weg van alles zijn .
Gewoon even op een rijtje krijgen
even alles vergeten en zwijgen
Lekker genieten van de rust om je heen
weg van alles en heerlijk alleen
Soms is het nodig om tot jezelf te komen
een adempauze om te werken aan je diepste dromen
Hoe rustgevens en verademend kan zo een pauze werken
lekker je moter opladen en van binnen goed aansterken
Sterk aan en zet alles op een rij en verdrijf alle doem gedachten die je storen
en kom dan terug, uitgerust en sterker dan ooit  tevoren.
                           Sylvia

Misschien heeft vele vragen in het verstrijken van je dagen.
Met dromen heel apart.
Komende uit je eigen hart.
Zo heeft ieder mens ,zen verlangen, zijn wens.
Ik droom van de dag al klinkt het bizar en raar
wie weet word dit ook eens waar.
We zullen hopelijk het wel een zien
Maar voorlopig blijft het bij
        misschien

Draagkracht

weer nog steeds
blijkt ik niet meer
of minder waard
dan voorheen

gister lijkt
zo dicht bij
dan morgen
ver weg zal zijn
voel ik mij
onzichtbaar leeg
alsof ik zomaar
in de lucht hang
gewichtloos draag je
mij dan niet

de roos klapt
in rode kleuren
wuivend langs
het groene gras
wou dat ik zelf zo'n
grillig blaadje was

daar zou ik zwaaien
maar elke passant
lonken en pronken
langs de oeverkant

wil ik hangen aan de
teerheid van de stengel
doch diepgeworteld mij
niet laten plukken door
een andere bengel

communiceer met enig
tederheid,fragiel
maar toegangkelijk
tegelijkertijd
laat me waaien in de wind
mij kostelijk amuseren in
bewegende aktie waarin
ik me bevind.