welkom aan alle lezers van mijn blog

Een beetje ontspanning voor U met

korte verhalen met een beetje humor

De Erfenis

Ik was juist aan't eten toen er werd gebeld ,' t was de buurvrouw "of ik seffens efkes langs kwam , als't
niet derangeerd " vroeg ze
Even later stond ik in hun living .Je kon zien dat ze geerfd hadden,want ze hadden de oude zetels met
nieuwe stof laten overtrekken .En er stond een nieuw namaak antiek salontafeltje in het midden van
de living . Ik moest raden wat er veranderd was, en zei algauw dat ze een nieuw salon gekocht hadden , 16e eeuw schatte ik. kwestie van mensen gelukkig te maken.
Trots keek de gastvrouw in de richting van haar man : Zieded  zieded zezeggen het allemaal klonk
het triomfantelijk . Hij keek naar de vloer en haalde zijn schouders op ,als gij 't zegd zal't wel zo zijn
zij hij ' en zweeg . Hij had leren zwijgen vanals hij klein was "klein kinderen moeten zwijgen als grote
mensen spreken" , en dat zat er nog altijd in.Hij liet zijn vrouw maar in de waan dat het geluk weer
had toegeslagen.Kom eens mee zei hij tegen me, en pakte me bij de arm." Weet ge wat ik gekocht heb van die erfenis ?"zei hij . Ik schudde het hoofd . Kom maar mee naar mijnen ateljee ,klonk het
Midden in de werkplaats stond het ,onherkenbaar met een deken er over .Zie daar maar eens onder
zei hij trots .Het was een splinternieuwe cirkelzaag . En als ZIJ nu begint te zagen, zij hij bitter, dan
ZAAG ik ook. En wat ga je maken? vroeg ik .Brievenbussen zij hij; allemaal brievenbussen
Hij had ergens gelezen dat veel mensen hun bussen niet voldeden aan de reglementen.
Daar had hij nu tyd voor, nu hij gepensioneerd was . Het hout kreeg hij gratis van zijn zoon;
die werkte in nen houthandel . Morgen begon hij eraan .Aan tientallen, honderden , misschien wel
duizenden brievenbussen ,en hij zou ze allemaal gratis cadeau geven aan iedereen die een verkeerde
had .- Vind je het geen goed idee? Ik vond het een uitstekend idee,
Dan is de eerste voor U , beloofde hij .Ik knikte en klopte hem bemoedigend op de schouder.
Maar als het tegenslaagd dan kan ik er ook nog vogelkastjes van maken  mompelde hij.
Benieuwd hoe het afloopt !




;

Het is weer Lente , de vogeltjes beginnen te fluiten naar hun lief
De mensen ,oud en jong ( van hart ) krijgen kriebeltjes in hun buik
Toch denk ik nu veel aan vroeger , aan onze goeien ouden tijd , toen we nog jong waren
van lichaam .Maar daar is geen ontkomen aan . Het staat niet stil .
Alleen de jaargetijden komen terug . Mijn voorkeur ging altijd uit naar de herfst, met massa's
blaren op het gazon,blaren die moeiteloos en ontmoedigd uit de bomen waren gevallen
Het is elk jaar hetzelfde,ieder jaar dat eendere gedoe, maar een geluk dat er telkens een
jaar tussen is. Het is dan toch weer een beetje nieuw , ieder jaargetij heeft iets mooi
Ook vroeger in de lagere school was ik blij dat het weer herfst was, want op mijn opstel
over de herfst kreeg ik altijd veel punten.Ik kon enorm goed blaren laten vallen zij de 
Meester altijd, het was een beetje mijn specialiteit . Maar ook op blaren geraak je uitgekeken
Alleen de mensen zijn nieuw, allochtonen , in alle kleuren en geuren .Maar met de tijd geraak
je daar ook op uitgekeken ; eigenlijk is er niets nieuws onder de zon .
Toch doet het deugt dat het weer lente is , en dan zijn we weer waar we begonnen waren.
de Lente

Toen ik klein was vroegen de mensen altijd aan mij "Wat ga jij later worden manneke?"
zij dachten natuurlijk dat ik gelijk de meeste klein mannen zou antwoorden " police ,of pompier
of meester in'tschool," Maar dat antwoord van mij hadden ze denk ik nog niet gehoord
" Tinno Rossi " klonk het altijd. Ik had een grenzeloze bewondering voor die zanger van vroeger
 die kon zo heel hoog met zijn stem, zoals Rudi Schurike , of zoals Semino Rossi van tegenwoordig
op de TV.
Maar gelukkig voor de mensheid is't er niet  van gekomen ,mijn stem evolueerde van keelend varken
tot het piepende geluid van versleten remmen..
 Wordt maar een Apoteker zei mijn moeder. Zij hield meer van dingen die echt gebeurden ,
want apoteker vond zij het mooiste vak van de wereld.
 Daar kwamen de mensen alleen maar als ze echt wat nodig hadden, het artikel stond bovendien
op een briefje en je kon het zo uit de rekken  halen , en je kon je nooit vergissen en de dokter had er
netjes opgeschreven wat het moest zijn en er stond zelfs op hoe dikwijls en hoeveel je er van moest
nemen, en op het doosje stond zelfs hoe lang het goed bleef en "schudden voor gebruik"
en "de voorgeschreven dosis niet overschrijden" 
En de mensen brachten nooit iets terug , en 'twas geene Solden bij de Apoteker.
 En als er iemand toch van kapot ging , dan was het nooit de schuld van de Apoteker
Het enige wat er volgens mijn moeder aan deze stiel soms moeilijk was, dat was het lezen van het 
doktersbriefje .Maar dat zou je op de Universiteit wel leren , daar waren jaren genoeg voor ,voor 
zoo'n kleinigheid !
Ze vond dat aantal jaren zelfs overdreven .
 Ze heeft me niet kunnen overtuigen 
Gelukkig maar.Moeders !!