Hoe de toekomst ook zal gaan, je weet dat ik altijd klaar voor je zal staan. Hoe laat het ook is, welk moment van de dag, ik zal er altijd voor je zijn, voor een schouder, traan of een lach.
Ik wil met je mee om de hevigste stormen te bevaren, dit alles is onvoorwaardelijk, zonder mitsen of maren. Ik wil er voor je zijn om je te begrijpen en te kennen, je verdriet te laten delen en zonodig ook om je te verwennen. Ik hoop dat je nu beseft dat je nooit meer alleen zal staan, in welke situatie ook heb je iemand achter je staan. Voel je pijn of verdriet, ik zal ervoor zorgen dat je alles weer wat vrolijker ziet. Onthoud ook dat het is voor eeuwigheid, onvoorwaardelijk, dus voor altijd !
Al heel mijn leven
kijk ik op,
naar steun daarboven,
iets om vast te houden,
om te geloven.
Ik wens, ik droom, ik hoop, ik bid...
dat ik hier niet alleen in mijn droeve stilte zit.
Mijn liefde is vervlogen Heel langzaam uitgeblust Geen hand meer in de mijne Geen mond meer die mij kust Geen lachje uit de verte Geen hand meer door mijn haar Niet meer gezelig zitten En kijken naar elkaar Er vallen nu geen woorden En ook geen ergernis Maar ik weet uitervaring Hoe eenzaam dat is.
mijn hobby zijn gedichten het worden echt mijn plichten ik schrijf wanneer ik iets kwijt moet en nee het hoeft niet snel of met spoed je doet het op je eigen manier en met heel veel plezier. ik help mezelf ermee en dan ben ik tevree ik uit mijn gevoel en wil dat andere ook snappen wat ik bedoel ik bedoel als je geen oplossing ziet en niet meer geniet ga schrijven en leg uit wat je bedoelt dat weten andere hoe jij je voelt dus pak een pen en ga aan de gang en schrijf op waar je naar verlangt.
In't straatje zonder einde zong ze vaak wat liedjes In't straatje zonder einde had ze vaak verdrietjes
Ze droomde over hoe 't zou zijn later en ze zong erover Elk lied had een reffrein Zomaar uit haar mouw getoverd
Ze zong heel hoog en soms wat laag Ze zong heel hard en soms wat zacht Schrok plots van een geluid achter de haag Want dat iemand meeluisterde had ze nooit verwacht
Wie ben jij? Wie ben ik? Wie zijn zij? Zijn wij allen mieren in een hoop? Mieren in een pot met stroop? Soms van geen enkele tel? Als ik een probleem heb, weet ik naar wie ik bel? Is dat dan een grotere mier? Die het meer voor het zeggen heeft hier? Nee, die gaat ook weer hogerop... Want beslissen op eigen houtje, kost hem ook zijn kop. En dan wachten maar, op je geld... zes maanden? Een jaar? In wat voor wereld leven wij? Werken, afdragen... maar wat doen zij? Ik zeg niet dat er geen goede mieren zijn, maar het aantal wordt wel heel klein!
Wat zou ik graag drijven op de wolken Zingen onder de maan. Luisteren naar huilende wolven, Mee huppelen met een idiaan.
Wat zou ik graag vrij zijn Vliegen waar ik wou ! Weer terug naar klein En kijken naar een pauw !
Dat zijn mooie dromen Zo werkt het leven niet. Laat alles maar gewoon komen. Ook pijn en verdriet.
Door ellende werd ik vreselijk sterk Mijn leven lang heb ik hard gewerkt. Ben vreselijk beledigt en gekwetst Er zijn ook dingen die ik liever niet zeg.
Ondanks dat ben ik een sociaal mens Die alles doet en niets wenst. Nu moet ik accepteren en leren Dat ik door ziekte dingen moet weren.
Ik ben gelukkig met wat ik nog kan ! Lukt het niet meer,dat zien we dan........
Waar is God? De Meid: Waar is God? Mijn beste kindje, Denk eens goed; indien gij 't raadt, krijgt Gij aanstonds 't mooie printje, Waarop 't kindje Jezus staat. Het Kind: Ik, ik geef u deze bloemen, Zo welriekend en zo fris, Zo ge maar één plaats kunt noemen Waar de lieve God niet is.
Het is elke dag een groot gemis ,als je kind er niet meer is.
het is elke dag een groot gevecht, als je weet dat het leeft en je het niet meer hebt.....
Zo mooi ! is het stralen van de sterren Zo mooi ! het blinken van de maan. Zo mooi ! het uit komen van de bollen Zo mooi ! om vogels te zien dollen.
Hoe lang ! maken we dit nog mee. Hoe lang ! zal onze aarde nog bestaan. Hoe lang ! voor we aan onze eigen daden ten ondergaan.
Wanneer ! zal de mens eens leren De natuur en de wonderen te eren. Wanneer ! zullen we begrijpen Dat men ons van alles wil aan reiken.
Voor ons ouderen weegt dit niet meer zo zwaar Hoe moet het met onze klein en kinderen gaan. Ik woon ook op onze aarde Vreselijk vind ik al die zinloze daden !
Alleen kan ik helemaal niets Maar voor mijn gevoel ! Is hier over nadenken "tenminsten al iets.......
Het is vreselijk stil zo s'morgen in de vroegte Ik zie nog mensen die komen van de kroeg terug. Dan sluip ik stilletjes naar beneden Om te kijken hoe mijn maatje de nacht beleefde. Even komt er een traan , hoe moet dit verder gaan. Al jaren gescheiden van bed. Hij beneden ik boven is geen pret. Ik loop naar hem toe, neem hem even in mijn armen. Het enige moment om elkaar even te verwarmen. Even komt dan die lach, Het begin van samen weer een dag..........
Ik kom je een fijne dag wensen; geluk en liefde;vrienschap niets anders, Probeer als je tegen de lamp loopt, een beetje licht mee te nemen. vrienden komen niet zomaar elkaar tegen; ze waren al altijd in de ander verscholen;. Wees tevreden met de kleine dingen, ze zullen je overvloedig omringen, Wie een goed humeur bewaart, wordt veel last en zorg bespaart. Mensen die de zon in andermans leven brengen, zullen ook haar stralen voelen. Niet krijgen wat je wenst; is soms 't beste wat je kan overkomen. Wat je werkelijk toe behoort kan je nooit verliezen, zelfs niet als je 't wegwerpt. Maak van je gedachten een zomertuin, en tot slot; Wie zich niet ergert, die wordt geen tachtig maar honderd.
Nog als gisteren staat het in mijn geheugen Onze jongste dochter zag het leven. Wat waren we blij en tevree Een gezond meisje erbij , we hadden er twee.
Vandaag alweer 29 jaar geleden Ben je ons uit liefde gegeven. Al hadden we hele zware tijden Waar we allemaal nog onder lijden.
Je bent een welkom geschenk. Je bent wie je bent. Een meisje dat weet wat ze wil.......
Van harte gefeliciteerd rosita......xxxxxxxxdank u wel westhoek...
Vond het wel wat frisjes vandaag Komt zekers door de sneeuwlaag Maar het ergste zal nog komen Het zal wel weer gaan dooien Dat geeft weer heel veel gedonder Ik hoop nu op een wonder