Archief

Als het zo mooie strand bijna is verlaten.
De laatste restjes mensen verdwijnen
omdat hun zo dierbare zon vandaag
niet meer zal schijnen.

Dwalen mijn ogen naar de zwarte horizon
waarnaar ik overdag eindeloos ver kijken kon.
Waar de stralende blauwe golven
het warme zand bedolven.

Nu heeft het plaats gemaakt voor zwarte donkere golven.
Het kille natte strand eindeloos lang.
Mijn voeten worden onder het vochtige zand bedolven.

Ik draai me van het water af
voel dat ik weer naar de ochtend verlang
want deze donkere golven maken me bang.

Zeg me waarom
Waar komen we vandaan
Zeg me waarom
Het leven zo moet gaan
Zeg me waarom
Mensen pijn hebben
Zeg me waarom
Mensen elkaar leren kennen
Zeg me waarom
Mensen eenzaam zijn
Zeg me waarom
Mensen niet kunnen zijn wie ze zijn
Zeg me waarom
Mensen dood gaan
Zeg maar even niets
Het duurt te lang
Ik kan het niet meer
Het maakt me zo bang
telkens weer.....

Duizenden hemellichtjes
Die de floerse hemel doorprikken
Allemaal glinsterende gezichtjes
De elkeen naar de aarde blikken

Bakenen de verste grenzen af
Eindeloos ver hier vandaan
Sterretjes die twinkelend lachen
Waar komen ze toch vandaan?

Een stralenkrans die zich verspreid
Feëriek aan 't hemelrijk
Stralend zonder electriciteit
Accentueert 's mensen nietigheid

Er zit een wond in mijn hart
Alsof het door een mes geraakt is
De pijn is bijna niet te verdragen
Maar ik moet ermee door
Met deze messcherpe pijn
Ik heb geen keus, ik ga er voor
Ik vecht en hoop dat deze weg de juiste zal zijn
De tijd zal deze wond genezen
Maar in mijn hart zal het litteken altijd zichtbaar zijn.