Two faces




Over
Waarom zoveel pijn
het mocht er niet zijn
Mijn leven is kapot
wat voel ik mij rot
je hebt me wat aangedaan
wat nooit meer helemaal goed komt
we zijn nu allebei vrijgezel
en kunnen lekker uit ons vel
toch voel ik nog sterk iets voor jou
maar jij niet voor mij
jou liefde is over
mijn leven voorbij


n





De waarheid
Die eerste blik in je ogen,
ze zeiden mij genoeg..
zoveel liet je mij geloven,
maar de waarheid zegt genoeg..
het is anders,
het is niet meer wat het was..
het is weg,
ik heb verloren,
dat is wat ik in je ogen las..







Wat weet je van mijn verdriet,
wat weet je van mijn hartepijn.
Hooghouden het hoofd,
hooghouden de schijn.
Spijt is wat ik heb,
alle grote woorden waren nep.
Verscheurt wordt ik door verdriet,
dat je mij verliet.
Al ben ik weggegaan,
jij hebt me niet zien staan.
Met al mijn verdriet,
ik had je nodig dit zag je niet.
Nu net zo als toen,
hetzelfde aan het doen.
Sterk zijn hooghouden de schijn,
van binnen verscheurt van pijn.


Verdriet
ik heb gehuild, dagen lang.
in de hoop dat ik alles vergeten kan.
vreselijke dingen spoken door mijn kop,
en de gedachte: als ik er nou eens mee stop?
de pijn is en blijft groot.
en die vreselijke gedachten in mijn hoofd.
soms kan ik het leven niet meer aan,
en zie ik niemand meer staan.
dan denk ik alleen aan mezelf, wat het beste is.
maar ik weet als ik het doe dat ik me vergis.
alles word beter op zijn tijd.
maar ik wou even zeggen
dat het me spijt!!! 


In het donker durf ik te huilen,
Wanneer niemand me stoort
In het donker durf ik te zeggen,
Wat overdag niemand hoort
Duizend tranen op mijn huid
Die verdwijnen in het licht
Al mijn woede moet eruit
Ik proef zout op mijn gezicht
Mijn knuffels komen tot leven
En verjagen de donkere nacht
Gered door egels en beren
Getroost door hun warme vacht
In het donker durf ik te huilen
Zonder angst, zonder spijt
In het donker kan ik zeggen
Wat overdag niemand begrijpt 





