Slapeloze nachten

dat krijg ik er nou van
als jij mij niet meer aan kijkt
en het nooit meer verder kan

slapeloze nachten
heb ik nou gekregen
het gewicht van de pijn
die jij me geeft
is te zwaar om zo te wegen

slapeloze nachten,
wat heb je me aangedaan!
nooit meer lachen,
niks begrijpen soms laat ik een traan

slapeloze nachten heb je mij gegeven
ik zal mijn eigen pad wel kiezen
ik volg nu mijn eigen leven.

Verdriet in mijn ogen

verdriet in die van jou
veel goede bedoelingen
zowel van mij als van jou
maar niks bleek te werken
zoals wij dat eerst wilden zien
niks wat we wilden
kwam uit zoals voorzien
na verdriet, vele woorden,
hartepijn en leed,
komt nu de verzuchting
de berusting in wat niet kon zijn
terugkijken doet wat minder pijn nu
het wordt helder in mijn hoofd
stap voor stap
gaat het de goede weg op
zal ik op een dag terug lachen
lachen vanuit mijn buik
met volle teugen
genieten van 't leven
tevreden om wie ik heb gekend
om wat ik heb gehad
tevreden omdat alles zo heeft moeten zijn!

Gevangen


ik zit gevangen in de twijfel
hoe je werkelijk bent

heb ik je met mijn aandacht
toch teveel verwend

achteloos aan de kant gezet
je hield weer afstand
ik voelde het

na die laatste keer
dacht ik nu nooit afstand meer

heb ik me zo vergist
zie ik dingen die er niet zijn

hoe dan ook
het doet me pijn

ik blijf dezelfde keer op keer
maar jij gaat steeds maar op en neer

ik zit gevangen
in deze mallemolen

deze wereld
voor halve zolen




- ikke -

In het donker durf ik te huilen,
Wanneer niemand me stoort
In het donker durf ik te zeggen,
Wat overdag niemand hoort

Duizend tranen op mijn huid
Die verdwijnen in het licht
Al mijn woede moet eruit
Ik proef zout op mijn gezicht

Mijn knuffels komen tot leven
En verjagen de donkere nacht
Gered door egels en beren
Getroost door hun warme vacht

In het donker durf ik te huilen
Zonder angst, zonder spijt
In het donker kan ik zeggen
Wat overdag niemand begrijpt

Verdriet

ik heb gehuild, dagen lang.
in de hoop dat ik alles vergeten kan.
vreselijke dingen spoken door mijn kop,
en de gedachte: als ik er nou eens mee stop?
de pijn is en blijft groot.
en die vreselijke gedachten in mijn hoofd.
soms kan ik het leven niet meer aan,
en zie ik niemand meer staan.
dan denk ik alleen aan mezelf, wat het beste is.
maar ik weet als ik het doe dat ik me vergis.
alles word beter op zijn tijd.
maar ik wou even zeggen
dat het me spijt!!!

Wat weet je van mijn verdriet,

wat weet je van mijn hartepijn.
Hooghouden het hoofd,
hooghouden de schijn.

Spijt is wat ik heb,
alle grote woorden waren nep.
Verscheurt wordt ik door verdriet,
dat je mij verliet.

Al ben ik weggegaan,
jij hebt me niet zien staan.
Met al mijn verdriet,
ik had je nodig dit zag je niet.

Nu net zo als toen,
hetzelfde aan het doen.
Sterk zijn hooghouden de schijn,
van binnen verscheurt van pijn.

De waarheid

Die eerste blik in je ogen,
ze zeiden mij genoeg..
zoveel liet je mij geloven,
maar de waarheid zegt genoeg..

het is anders,
het is niet meer wat het was..
het is weg,
ik heb verloren,
dat is wat ik in je ogen las..

n

Over

Waarom zoveel pijn
het mocht er niet zijn
Mijn leven is kapot
wat voel ik mij rot
je hebt me wat aangedaan
wat nooit meer helemaal goed komt
we zijn nu allebei vrijgezel
en kunnen lekker uit ons vel
toch voel ik nog sterk iets voor jou
maar jij niet voor mij
jou liefde is over
mijn leven voorbij

 



                            

m