weg ,heel diep van binnen voel ik, een verdriet kan `t alleen niet vinden en niemand die het ziet verkrampt, kan mij niet uiten lam geslagen,stil weg heel diep van binnen voel ik ,een stil verdriet marianne
met mensen omje heen, toch eenzaam zijn het gevoel te hebben niet te worden begrepen in gesprek niet worden gehoordt alsof ze je niet horen en je niet verstaan al die mensen om je heen en toch alleen marianne
als een vlinder in de lucht op de vleugels van de wind ben jij weg gevlogen als een vlinder teer en licht in mijn gedachten voort gevlogen in mijn hart steeds nog aanwezig op de vleugels van de wind
mam weet je nog mam, 'dat ik eens bij je kwam om heel even met je te praten en dat je dan naar mij luisterde dan. kon dat nog maar eens, al weet ik opeens dat ,dat niet meer kan. of hoor je me toch, als ik zacht met je praat en luister je even naar mij weet je nog mam. marianne
Vanacht heb ik gedroomd,een hele vreemde droom,ik stond in de tuin een struik te snoeien, toen er een roodborstje op mijn hand kwam zitten,heel even maar ,toen ging hij even weg en kwam hij weer terug en viel eigenlijk min of meer op de grond, hierna volgde een heleboel herrie om dat er steeds meer vogels allerhande soorten kwamen en toen ik me omdraaide stond ik niet meer in de tuin maar op een soort platform, met een heel groot grasveld en er waren wel honderd vogels in diverse soorten die allemaal naar beneden kwamen ,maar niet meer konden opstijgen,toen zag ik slangen, maar dat waren geen echte ,maar speelgoed slangen kapot gepikt door de vogels,wat er daar na gebeurde weet ik niet meer ,ik riep hard nee,en huilde, (dit hoorde ik later van mijn man), wat die droom inhield weet ik niet,kan nergens vinden,maar ik weet wel dat hij de hele dag door mijn hoofd spookt
men zegt altijd ,het gras is altijd groener aan de andere kant van de heuvel.Dat is misschien wel zo maar iedereen telt toch zijn eigen zegeningen,het leven bestaat toch uit ups en dounws, maar ja het hoort erbij zegt men, dus kabbelen we maar voort,maar soms zijn er dan van die tegenslagen dat je denkt waarom nu toch.kan het niet anders nee dus,en dan krijg je het gevoel dat het gras inderdaad groener is aan de andere kant van de heuvel
verdriet
