�

Het CBS heeft leuke statistieken. O.a. waar ontwikkelingsgeld heen gaat. Lees en huiver.

Er waren in 2008 36 landen waar de Nederlandse overheid onze zuurverdiende centen aan vergooide, de zogenaamde partnerlanden

In 2006 werd de doelstelling voor ontwikkelingshulp ruim gehaald volgens het CBS. Er was 0,8 % van het BNP uitgegeven i.p.v. de door de V.N. gestelde limiet van 0,7 %. Dat was dus een luttele 4,3 miljard euro. In 2008 was dit 4,8 miljard euro. Dit ging naar charmante landen als Afghanistan, Bosnië, Pakistan, Congo, Egypte, Palestijnse gebieden etc, etc.

De afgelopen 50 jaar is er door westerse landen het ontzagwekkende bedrag van 2300 miljard euro aan de derde wereld landen gegeven, waarvan 106 miljard door Nederland.
meer lezen op:
artikel 7

”Doden is je geboden ofschoon je er afkerig van bent; maar het kan zijn, dat je tegenzin hebt in iets terwijl het goed voor je is en het kan zijn, dat je iets behaagt terwijl het slecht voor je is. God weet het en jij weet het niet.” De Koran (soera 2,216).

Wie zijn verleden niet te kent, maakt opnieuw dezelfde fouten. Wie nu nog steeds de sprookjes van de islamitisch Turks-Arabische tolerantie verbreidt, ontneemt moslims de kans om hun religie en haar verleden te overwinnen, die opnieuw tot een afschuwelijke werkelijkheid dreigt te worden. Hegel noemde de islam de ”religie van de luister”. Hij had zich waarschijnlijk nooit bezig gehouden met islamitische geschiedenis en religie.

Over de geschiedenis van de tolerantie van de islam
”Dan willen wij, dat de vlag van de islam weer boven deze landschappen waait, die het geluk hadden een zich een tijdlang onder de heerschappij van de islam te bevinden en de roep van de muezzin God te horen prijzen. Toen doofde het licht van de islam en zij keerden terug tot het ongeloof. Andalusië, Sicilië, de Balkan, Zuid-Italië en de Griekse eilanden zijn allemaal islamitische koloniën, die moeten terugkeren in de schoot van de islam. De Middellandse Zee en de Rode Zee moeten net als vroeger weer islamitische binnenzeeën worden.”

meer lezen op:
artikel 7

Alibekov is het zat. De 30-jarige conservatieve blogger, geboren in Frankrijk, pas getrouwd, met een goede universitaire opleiding, heeft zojuist besloten om zijn vaderland de rug toe te keren waar zijn grootouders tijdens de Tweede Wereldoorlog Joden hadden verstopt. Hij heeft zijn immigratiepapieren voor Canada al bijna voor elkaar. Hij zal spoedig vertrekken. De vermoedelijk volgende stap: de Verenigde Staten.