Weinig tot geen artikelen in de media over de terreurdreiging in Europa. Men lijkt van incident naar incident te hobbelen, van lullige zelfmoordaanslag naar verhinderd terreurcomplot. Maar als je kijkt naar wat er de afgelopen maanden allemaal speelde, zie je dat er weldegelijk echt iets structureels aan de hand is. Reden tot zorg en ook tot een serieuze analyse van de overheid. Waarom geen Kamerdebat?

Er is sprake van een toenemende terreurdreiging richting Europa uit de moslimhoek. Er is zeker reden voor grote zorg.

De zaak werd ernstig toen er met name vanuit de Duitse overheid berichten kwamen over zeer concrete aanwijzingen dat er iets gaande was. Even daarvoor waren er wat vagere berichten geweest dat Bin Laden himself plannen zou hebben om zijn terroristische aandacht weer op Europa te richten.
Meer lezen op:
joost-niemoller

De kerst in Berlijn vierend, kocht ik daar een Welt Am Sonntag en met toch enige verbazing zag ik hoe bijna het gehele eerste katern van deze zeer seculiere, zeer mainstream, ja ook zeer politiek correcte krant was gewijd aan één onderwerp: de vervolging van de christenen in het Midden Oosten. Door de moslims dus.

Weer terug in Nederland zag ik dat het hier niet echt een groot item is. Her en der een bericht over bedreigde christenen in Irak. En, ook weer niet helemaal toevallig, een zeer onderbouwde historische beschouwing van Philip Jenkins op de opiniepagina’s van de Volkskrant, waaruit bleek dat er over een tijd misschien geen christenen meer zijn in het gebied waar het christendom vandaan komt.
Meer lezen in:
de dagelijkse standaard

(Een lang, maar uitermate boeiend artikel over een onderwerp waarover  praktisch niets zinnigs valt te lezen in de westerse mainstream-media wat betreft de achtergronden van het probleem!)

De Russische hoofdstad heeft meer moslims dan welke andere Europese metropool dan ook. Twee miljoen, en dat blijft uiteraard – net als overal – niet zonder gevolgen. Tijdens het zogenaamde »offerfeest« worden daar in alle openheid schapen de koppen afgesneden, duizenden moslims liggen op belangrijke islamitische feestdagen op een gebedskleedje op straat en leggen het verkeer lam en steeds opnieuw verrijken boodschappers van de »vrede« hun ongelovige buren met de bekende gewelddadigheden.
Meer lezen op:
artikel 7

(Via Flickr)
Deel één van een drieluik over de PVV, de islam, en vrijheid

Misschien wel het grootste verschil tussen de cultuur van de Arabische wereld en die van de westerse wereld is de notie van wat onder godsdienstvrijheid wordt verstaan.

Historisch gezien namen niet-moslims die permanent onder islamitisch bestuur leefden een speciale plaats in. Tegen betaling van de hoofdelijke jizyah (meestal alleen door volwassen mannen) kreeg de gemeenschap de vrijheid te leven volgens de eigen cultuur.

meer lezen op:
dagelijkse standaard

In Parijs werd een congres gehouden tegen de islamisering, met veel internationale sprekers. Er was weinig belangstelling voor van de media. Met één van de sprekers, Timo Vermeulen, van de Dutch Defence League, had ik een interview.

Dit weekend organiseerde de Franse nationalistische beweging Bloc Identitaire een anti-islam congres in Parijs. Al Jazeera en de Iraanse staatstelevisie besteedden er aandacht aan, en er verscheen een verslag over in de Amerikaanse krant USA Today, waar te lezen viel dat de socialistische burgemeester van Parijs, Bertrand Delanoe, de conferentie in eerste instantie had willen verbieden. Maar verder schitterden de westerse main stream media door afwezigheid. Er was alleen wat aandacht voor een tegendemonstratie van moslims voor de deur.
Meer lezen op:
joost-niemoller

Enkele dagen terug presenteerde Shariah4Holland zich via het internet aan het volk. Shariah4Holland is een clubje islamitische jongeren dat ‘met bloedend hart keken naar het aantal zogenaamde moslims die massaal richting de stembus gaat om te stemmen voor de democratie en zo de sharia en direct ook de zuivere islam zag verdwijnen.’ Het clubje streeft ernaar ‘om de sharia in Nederland in te voeren en te vechten voor de wetgeving van Allaah, de wetgeving die vrij is van tekortkomingen en schittert in zijn perfectie.’
Meer lezen op:
dagelijkse standaard

Israel is in Nederland geen land, maar een statement. Dat is het al zolang Israel bestaat. Israel staat voor één doorlopende, immer hoog oplopende discussie over de Holocaust, over de islam, Jeruzalem, antisemitisme, de Palestijnen, enz enz. Een verknoopte bol van emoties.

Het land lijkt bovendien steeds meer een politiek onderwerp te worden, niet zozeer vanwege de Holocaust, maar omdat het vanwege het aanhoudende conflict met de Palestijnen en de omliggende moslimlanden, functioneert als een versterkende spiegel van wat er in Europa plaatsvindt: de immigratie van tientallen miljoenen moslims en de maatschappelijke druk die dat veroorzaakt.
Meer lezen in:
de dagelijksestandaard

Wat zal men trots zijn bij Greenpeace Nederland, nu na het vertrek naar de Tweede Kamer van algemeen directeur Liesbeth van Tongeren (GroenLinks) eindelijk een waardige opvolger is gevonden: Sylvia Borren. Borren kennen we bij DDS nog, van 1994 tot 2008 was ze namelijk de directeur van Oxfam Novib – klein wereldje nietwaar? Onder haar leiding koos Oxfam Novib, toen nog NOVIB geheten, consequent een (extreem-)links standpunt in het politieke debat – terwijl men tegelijkertijd honderden miljoenen euro’s subsidiegeld ontving om, zoals men zich ook in de statuten ten doel stelde, armoede te bestrijden in de Derde Wereld.
Meer lezen op:
dagelijkse standaard.nl

Nog altijd veroorzaakt migratie veel deining. De publicist Udo Ulfkotte heeft jaren geleden al voor misstanden gewaarschuwd, maar niemand wilde naar hem luisteren. In zijn nieuwe boek presenteert hij feiten, waar Thilo Sarrazin alleen uitspraken doet.

 Over de persoon Udo Ulfkotte:

Dr. Udo Ulfkotte werd geboren in 1960. Hij studeerde criminologie, islamkunde en politiek. Van 1986 tot 2003 werkte hij voor de Frankfurter Allgemeine Zeitung (FAZ) – het meest in het Midden-Oosten. Hij is veiligheidsexpert en keert zich tegen de sluipende islamisering. In talrijke boeken, die bestselleroplagen behaalden, heeft de schrijver over de door de media verzwegen ontwikkeling geïnformeerd. De Zwitserse journalist Beat Stauffer noemde Ulfkotte in 2007 een van de »hardste Duitse islamcritici« en berichtte: »(…) ook overtuigde tegenstanders erkennen, dat Ulfkotte op het gebied van feiten niet gemakkelijk kan worden tegengesproken.« Veel islamitische medeburgers hebben opgeroepen tot het vermoorden van Ulfkotte en zijn familie, die nu op een geheime plaats woont. Het laatst verscheen bij KOPP-Verlag zijn boek »Kein Schwarz. Kein Rot. Kein Gold«, waarover in de mainstream-pers al controversieel werd gediscussieerd.
meer lezen op:
amsterdam post

Op de Universiteit Antwerpen vond een maand geleden een conferentie plaats over de islam in Europa, die een cover up bleek te zijn van islamiseerders. Dat een seculiere universiteit zich hiervoor leent is natuurlijk best schandalig. Hieronder een verslag van de bijeenkomst, en een uiteenrafeling van de sprekerslijst. Met dank aan de Vlaamse filosoof Ronald Commers, en de journalisten Carel Brendel en Bernadette de Wit.

Het ging in België en Nederland vrijwel voorbij aan de aandacht van de media, maar in de moslimwereld was er wel aandacht voor: Eind oktober organiseerde de Universiteit Antwerpen een colloquium over ‘De plaats van de islam in het nieuwe Europa’.
Meer lezen op:
joost niemoller

De discussie over een vergelijking van islamofobie met antisemitisme, die professor Wolfgang Benz heeft veroorzaakt, verdient een controle van de oorsprong van deze begrippen.

Volgens Wikipedia zou »islamophobia« al in 1925 in het Frans zijn gebruikt. De talrijke bronverwijzingen en voetnoten bij Wikipedia getuigen er echter van, dat alle schrijvers zich pas na 11-09-2001 met het thema hebben beziggehouden.
Meer lezen op:
artikel 7

In het traditionele politiek-correcte discours is terrorisme een soort wanhopig activisme, veroorzaakt door de een of andere vorm van onderdrukking of achterstelling. Zo pleegde bijvoorbeeld Bin Laden de aanslagen van 11 september enkel als reactie op de buitenlandse politiek van de Amerikanen. Zo is een lid van Hamas die in Israël een bus opblaast bezig wraak te nemen voor de dood van zijn leider. Zo kregen Engeland en Spanje terreuraanslagen te verwerken vanwege hun deelname aan de oorlog in Irak.
Meer lezen op:
artikel 7