Vrijdag 14 april 2006
Daar ben je!!!
Reageer op dit bericht
Reageer op dit bericht
Vrijdag 14 april 2006
nog een paar dagen
Nog een paar dagen en mama gaat mij op mijn eigen kamertje laten slapen.Zal het wennen, zonder het gesnurk van mijn papa, zonder dat mama ongerust over mijn bedje komt kijken of alles goed is met mij?
Donderdag 13 april 2006
Stevig
Kijk omaatje, ik duw mij al flink op.
Donderdag 13 april 2006
Vandaag
Vandaag ben ik zo vrolijk
zo vrolijk
zo vrolijk !!!
Woensdag 12 april 2006
Stilte aub !!!
Ssssssst, niet storen,
ik houd mijn siësta
Woensdag 12 april 2006
Lekker
Hmmmmm.... dat heeft gesmaakt.
Nu alles verteerd is, ga ik nog een dutje doen.
Woensdag 12 april 2006
een zonnetje
Ik ben het zonnetje in huis
Woensdag 12 april 2006
Goedgeluimd
Straks krijg ik mijn warme middagmaal.
Aardappeltjes met brocoli, nochtans verkies ik spinazie.
Dinsdag 11 april 2006
Vermoeiend
IngedommeldDinsdag 11 april 2006
Zie eens
Zie eens hoe groot Kiyoko al is geworden.Ze is gezond, groeit als kool, ze eet heel goed en ze slaapt de nacht door.
En het lachen is één van haar troeven, zo is het in huis ook weeral lente.
Dinsdag 11 april 2006
pap eten
Tijd voor Kiyoko haar papjeflesje.
Ze grijpt al heel goed naar de fles, als dat maar goed komt ©
Woensdag 15 maart 2006
plechtige communie
Je ziet het in alle magazines dat de lente aankomt.Als ik aan de lente denk, denk ik ook weer aan mijn plechtige communie in 1966.
Ik deed mijn plechtige communie samen met mijn broer die 2 jaar ouder is.
Had ik op dat moment nog thuis gewoond had ik net zoals mijn broer waarschijnlijk geen communiefeest gekend.
Ik woonde in Ronse toen in het gezinsvervangend tehuis.
Een spannende periode was het wel om een kleed te vinden. Mooi vond ik het niet, het was een beetje vergeeld en het was 2de hands.
Mijn schoenen waren ook niet nieuw. Omdat ik toch wel schoenen nodig had durfde ik ook niet te zeggen dat ze wat te klein waren.
Je ziet duidelijk op de foto dat mijn tenen gekruld in mijn schoenen spannen.
Het leukste aan heel die ceremonie, was de 2de dag. Toen kreeg ik een nieuw kleedje. Ik herinner me nog dat het een roze kleedje was met fijn bruine vertikale lijnen tot op de knie,
Het vormsel zelf vond ik zeer eigenaardig. Je kreeg als het ware een soort van kaakslag. Ik was nu helemaal een kind van God geworden. Ik vond dat wel niet juist, want waar was Hij toen ik hem nodig had als ik thuis geen eten kreeg.
Maar aangezien het er in de school ingepompt werd dat God alles ziet, maakte me toch een beetje ongerust en durfde ik die negatieve gedachten haast niet te denken.
Vreselijk eigenlijk dat je bang bent voor een geloof.
Ik weet ondertussen wel beter.
Ik kreeg wat geld als geschenk van mijn voogdes. Voor de rest was er geen familie aanwezig voor het feest.
Voor de foto poseren deed ik niet graag. En dat zie je heel duidelijk aan mijn pose.
Zaterdag 11 maart 2006
Dit is de klassieke roos
\'Queen Elisabeth\'
Een prachtige roos.
Donderdag 9 maart 2006
La Norma
tijd voor wat rust na een drukke toestroom van sneeuwtoeristen.
Donderdag 9 maart 2006
opgepast
OPGEPAST
Gevaar voor lawine
Donderdag 9 maart 2006
groot
Kijk mama,
zo groot ben ik
Donderdag 9 maart 2006
ijsmuur
In Vaujany.
Een ijsmuur langs de weg.
Indrukwekkend.
Maandag 6 maart 2006
een lam
Zo tam als een lammetje
Zaterdag 4 maart 2006
kusje
Ik zal blij zijn als mijn zoon Carlo eind april nog eens naar huis komt.
Dan kan ik hem nog eens knuffelen en een zoen geven.
Op de foto zie je dat we toen hij klein was ook al dikke maatjes waren en Elsje zijn zus zette dit op de gevoelige plaat.
Een geslaagde foto genomen met een pocket fototoestelletje.
hinde
Vrijdag 3 maart 2006
moeke en vake
Twee schatten van mensen waren het: moeke en vake aan papa\'s kant.Vake was in ziekenverlof net voor zijn pensioen. Hij had problemen met zijn ademhaling.
Hij heeft niet kunnen genieten van zijn pensioen, had hij er nochtans heel hard voor gewerkt.
En moeke was een rustige warme vrouw, die nooit liet zien dat het eens lastig was. Nooit kloeg ze.
Ik was toen de kinderen nog klein waren, nogal streng wat snoepen betrof. Voor het slapengaan mochten ze geen zoetigheden mee eten. Als we naar de winkel gingen, liet ik ook niet toe dat ze overal een snoepje kregen. Maar moeke was ook een snoeper en als ze kwam babysitten had ze altijd koekjes of chocolade bij.
Ze deed dit stiekem en ik ontdekte het altijd, want soms hadden de kinderen een papiertje van de snoep in een bolletje gerold en het onder een kussen verstopt of gewoon vergeten weggooien.
Moeke had ook suikerziekte en moest dus wel opletten met zoetigheden.
Het was lachwekkend hoor als ze ontkende geen zoet in huis te hebben maar een afdeling van een kast puilde uit van de koekjes. En dat wisten de kinderen maar al te goed.
En ook moeke is er niet meer.
Zal ik ook stiekem mijn kleindochter koekjes geven als mama zegt: \'geen zoetigheid voor het slapengaan\'.
Ik denk het niet.