Zaterdag 19 augustus 2006
klappe handjes
En ook dat doet ze:
Viva, viva
klappe handjes, klappe handjes
Viva, viva
klappe handjes tralala
Reageer op dit bericht
Reageer op dit bericht
Zaterdag 19 augustus 2006
handjes draaien
Ze doet het:
handjes draaien, koekebakke vlaaien
handjes draaien, koekebakke vis
ge kunt dat niet geloven hoe lekker dat dat is
ge kunt dat niet geloven hoe lekker dat dat is...
STOKVIS
Zaterdag 19 augustus 2006
Hoe zou het zijn
Hoe zou het zijn om eens de wereld ondersteboven te bekijken.
Voor Kiyoko is het dolle pret.
Woensdag 9 augustus 2006
samen met mama
Kiyoko kent het fototoestel al heel goed.Ze is het al gewoon en vindt het blijkbaar prettig
om samen met mama op de foto te mogen.
Woensdag 9 augustus 2006
gevonden
En ja hoor, het speeltje heeft ze gevonden.
Woensdag 9 augustus 2006
op zoek
Ze had een speeltje weggegooid
en het was onder de kast gerold.
Samen met mama ging ze op zoek.
Hoe snugger ze is.
Woensdag 9 augustus 2006
die slab
Kiyoko vindt die slab maar niks. Ze moet weg.
Eerst trekt ze de aandacht van mama door wat snuiten te trekken.
Als het niet lukt, wat zal ze dan doen?
Woensdag 9 augustus 2006
krantenkoppen
Dat Kiyoko nieuwsgierig is heb ik al dikwijls gemerkt.
Ze wil al evengoed de krant inkijken als haar papa.
Woensdag 9 augustus 2006
Nieuws
Wat schrijven ze hier in Frankrijk in de roddelblaadjes ?
Woensdag 9 augustus 2006
terrasje doen
Papa Mike en nonkel Carlo hebben grote dorst
ze zijn een terras gaan opzoeken waar ze een pint konden drinken.
Kiyoko geniet van hun aanwezigheid.
Woensdag 9 augustus 2006
haar 1ste vakantie
Hier is ze nogmaals mijn kleine spruit. Nu vanuit haar vakantiedorp Vaujany.Ze bezocht er nonkel Carlo samen met haar papa en mama. Haar eerste lange trip met de wagen.
Last van de warmte? Neen dat had ze blijkbaar niet.Ze waren 's avonds vertrokken rond 20u. nadat ze haar laatste papfles had opgedronken.
's Morgens kreeg ik een sms-bericht met de boodschap dat Kiyoko heel de afstand geslapen had en nog altijd genoot van haar rust.
En Carlo, hij was natuurlijk dolgelukkig om familie te ontvangen op zijn werkterrein.
Ik kon jammer genoeg niet mee aangezien ik volop bezig was met de verhuis.
Dat ze genieten zie je wel aan de foto.
Hinde
Woensdag 9 augustus 2006
Weg ermee
Dan maar zelf die slab wegnemen natuurlijk.
Het maakte haar echt boos omdat het niet onmiddellijk lukte.
Maandag 7 augustus 2006
Ze staat
AMijn kleine Kiyoko is nu 8 maanden.Ze heeft het leren kruipen voor gezien gehouden.Het ging niet vooruit maar achteruit en zo hoort het niet. Dus met de kracht die ze heeft, ontdekte ze dat staan veel leuker is, dat ze veel meer kan zien.
Dat zie je aan haar guitige blik. Ze is een echte lachebek.
Als je haar mimiek er dan nog eens bij ziet, van vragend naar verwonderd, fronsen van haar voorhoofd. Ze trekt alle aandacht natuurlijk, maar ze verveelt geen moment.
Vermoeiend ja, dat is het uiteindelijk wel, je moet ze goed in het oog houden.
Ik verwacht dat ze snel op zoek zal gaan om overal uit te gaan kruipen.
Zou ze binnenkort al de voordeur kunnen opendoen als ik aanbel? hahahaha !!!
Ze blijft verbazen.
Ze is meestal goedgemutst.
Nu begint ze ook onderscheid te maken om naar iemand te lachen.
Ik vraag me af wat maakt dat een kindje van 8 maanden voor bepaalde mensen sympathie kan tonen en anderen gewoonweg negeert.
Is het de blik in de ogen, de uitstraling van de persoon?
Ik weet het niet maar het verbaast me wel.
hinde
Maandag 7 augustus 2006
het zag er naar uit...
Het zag er naar uit dat ik weer niet meer op het internet kon.
Er werd een router aangekocht en de problemen begonnen.
Alles werd mooi geregistreerd, de helpdesk werd gecontacteerd en ja daar zagen ze dat er inderdaad een slecht contact was.
Deze voormiddag is er een persoon van Belgacom komen kijken, omdat dit vervelende euvel toch niet opgelost geraakte.
Het bleek uiteindelijk de firewall van de router te zijn. Deze werd uitgeschakeld en zie...
Ik ben terug op mijn blog.
Gelukkig bestaan er vakmensen want voor mij is dit toch maar chinees hoor.
Hinde
Er werd een router aangekocht en de problemen begonnen.
Alles werd mooi geregistreerd, de helpdesk werd gecontacteerd en ja daar zagen ze dat er inderdaad een slecht contact was.
Deze voormiddag is er een persoon van Belgacom komen kijken, omdat dit vervelende euvel toch niet opgelost geraakte.
Het bleek uiteindelijk de firewall van de router te zijn. Deze werd uitgeschakeld en zie...
Ik ben terug op mijn blog.
Gelukkig bestaan er vakmensen want voor mij is dit toch maar chinees hoor.
Hinde
Maandag 7 augustus 2006
Stevig op de beentjes
En zie, hier staat ze dan...
Woensdag 24 mei 2006
MMMMM
MMMMM, zo'n lekkere koek.
Mama was een beetje ongerust,
zouik de hele koek ineens in mijn mondje steken?
Ze bleef gelukkig waakzaam,
want het laatste stukje wou ik ook ineens opeten,
ik was vergeten dat ik nog geen tandjes had.
Toch lekker, mmmmm
Woensdag 24 mei 2006
tandjes?
Eens goed onderzoeken of ik nog geen tandjes krijg.
Het zal nog niet voor vandaag zijn.
Dinsdag 23 mei 2006
vliegen
Als mama mij doet vliegen
krijg ik kriebels in de buik.
Nog mama, nog !!!
Dinsdag 23 mei 2006
3de deel Benny
Aangezien Benny zo van de kaart was en hij niet meer naar zijn eigen woning terug wilde, moest er nagedacht worden wat we konden doen.Ik kon hem onmogelijk in huis halen, had geen kamer op overschot, ik kende hem ook amper.
Enkele dagen voor ze mij contacteerden dat Benny in Gent was, waren Benny en mijn zogenaamde nicht als naar het ocmw gestapt.Wat moesten ze met Benny aanvangen. Doordat ik er nu was kon er gezocht worden naar een regeling. Hij zou toch onderdak moeten hebben, zijn ontslag moest toch ook nog afgehandeld worden op een deftige manier. Een vriendelijke maatschappelijk werkster besprak samen met Benny en mij wat we konden doen.
Benny bleeft onrustig en vroeg of hij niet naar de kliniek kon om tot rust te komen.
We hebben een opname kunnen regelen in de psychiatrie. Daar kreeg hij de tijd om eens te praten, om proberen alles op een rij te zetten wat hem was overkomen.
Ondertussen bleef ik ook niet stil zitten en regelde alles voor zijn werkloosheid in orde te brengen.
Ik zorgde dat ik zijn huis kon opzeggen.
Ik kan je verzekeren dat de huisbaas toeren heeft willen uithalen om schadevergoeding te vragen voor het krot waar mijn broer woonde. Er was een grote open plek in het dak zodat Benny zijn bed beneden in de living had staan. Hij had geen verwarming, de wc was buiten en nog zonder spoelbak.
Hij had geen warm water en de gas was niet aangesloten.
Gelukkig heb ik ook de politie binnen gelaten en hen het huis laten zien voor het geval de huisbaas moeilijk zou doen. Maar als het zover moest komen dan kon ik hen oproepen.
Die huisbaas schaamde zich niet voor de staat van het huis, hij zou wel snel nieuwe huurders vinden.
Ik was heel blij dat ik alles toch op een correcte manier heb kunnen afhandelen, ondanks de dreigementen van die man. Maar ik dacht dat ik het goed moest doen, zodat mijn broer toch wist dat hij er niet alleen voor stond.
Een uitkering als gehandicapte had hij nooit gehad dat vond ik ook niet normaal.
Hij kon ook op die manier nergens aan de slag. Benny moest bij iemand terecht die hem verstond, die Benny niet zou opjagen wilde hij niet in paniek raken.
Na een maand verblijf in het ziekenhuis werd ons aangeraden om naar een woning te zoeken zodat Benny terug zijn plan kon trekken.
Maar Benny durfde dit allemaal n iet aan.
Ik geloof dat ik alle woonmaatschappijen in het Gentse ben binnengegaan om Benny in te schrijven voor een woning. Maar telkens kreeg ik te horen dat Benny op de lijst kwam en er een wachttijd van wel 2 tot 3 jaar kon zijn.
Hoe moest het dan voor Benny, hij was toch dakloos, hij moest toch ergens kunnen verblijven.
Dit maakte het er voor Benny zeker niet gemakkelijker op. Hij kwam maar niet op kracht.
Samen met de sociale dienst van het ziekenhuis zijn we op zoek gegaan om Benny via begeleid wonen te laten opnemen. Ook dit was niet zo eenvoudig, alles was volzet, maar hij werd ook op de wachtlijst gezet en zou van zodra er een plek vrijkwam de 1ste mogelijkheid krijgen.
Hij heeft ongeveer 6 maanden in het ziekenhuis verbleven en ondertussen werd er gezocht waar hij een opleiding zou kunnen volgen. Kwestie van Benny bezig te houden, zich te laten aanpassen aan zijn nieuwe omgeving. Maar wat kon hij doen?
Hij had 17 jaar bij een bieruitzetter gewerkt, hij had voor schoenmaker geleerd maar had nooit het beroep uitgeoefend.
Hij is via Compagnie 'De Sporen' begonnen met meubelen te leren opkuisen. Hij had ook de mogelijkheid om in de tuin te werken of kaarsen te leren maken. Maar de twee laatste mogelijkheden zag hij niet zitten.
Het was wel moeilijk hem te overtuigen dat hij daar nieuwe mensen zou leren kennen waar hij kon op vertrouwen.
Ik heb hem beloofd dat ik als er iets was, ik er voor hem zou zijn, ik zou hem helpen, ik zou hem zeker niet in de steek laten.
Ik kon me goed inbeelden hoe het voelde om in de steek gelaten te worden.
Moeder had ons alle 5 in de steek gelaten.
En de geschiedenis herhaalde zich op dat moment weer een beetje.
Ik begon terug de zorg op mij te nemen zoals ik het al heel vroeg was aangeleerd om voor de 3 jongsten te zorgen terwijl ik zelf nog een klein kind was.
Ik leek terug te keren in de geschiedenis.
Maar nu kon ik bepalen wat goed was en wie er beslissingen zou nemen.
Mijn broer en ik hebben de afspraak dat er niemand iets voor hem onderneemt zonder dat wij daar samen over gesproken hebben.
Dat geeft hem rust en vertrouwen en ik weet dat hij op die manier steeds weer nieuwe dingen stap voor stap aan durft te gaan.
Mijn broer woont nu via begeleid wonen, hij doet nog voorlopig vrijwilligerswerk maar kan hoogstwaarschijnlijk binnenkort in vaste dienst gaan werken als meubelopkuiser.
Hij doet dat zeer goed, doet het graag.
En Benny is een trotse nonkel van Kiyoko, dat zie je wel op de foto.
Vrijdag 19 mei 2006
bad in
Na mijn badje, wordt ik altijd gemasseerd met amandelolie.
Heerlijk is dat