Het oorspronkelijke land werd gevormd door de natuur. Afstervende waterplanten lieten stukken grond droogvallen waardoor 'verlanding' plaatsvond. Bij het afsterven van de planten werd de bodem zogezegd ópgehoogd'en werd dit een vruchtbare bodem voor alle soorten planten en bomen dat op de duur ging 'vervenen'
Aan het einde van dit proces ontstonden grote watervlakten die een gevaar voor de bewoners werd. Als maatregel besloot men dat er niet langer in de buurt van de dorpskern veen gestoken mocht worden.
Als gevolg hiervan ontstond ten noorden vsn de dorpskern de ringvaart en de Zuidplas. Het land waar thans op gewoond wordt ligt ruim 6 meter onder het zeeniveau (aangeduid met N.A.P, Nieuw Amsterdams Peil)
Veen ontstond uit afstervende moerasplanten. Door de geringe beschikbaarheid van hout als brandstof werd in toenemende mate het veen afgegraven en in de vorm van broodjes in de zon gedroogd. Het gedroogde veen , Met de naam TURF bracht in de steden geld op en de afgravingen werden steeds dieper om aan de vraag te voldoen. De huisjes van de mensen die in het veen werkten stonden langs schaarse rechte wegen, de "Tiendwegen". In Moordrecht zijn alleen nog bij de oude spoorbaan restanten te zien van deze structuur.
Het gevolg van deze afgravingen was dat er plassen ontstonden die mede door afkalving door de wind steeds groter werden. Er ontstonden grote watervlakten die een gevaar voor de bewoners begonnen te vormen. Als maatregel besloot men dat er niet langer in de buurt van de dorpskern veen gestoken mocht worden. Als gevolg hiervan ontstond ten noorden van de dorpskern De ringvaart en de Zuidplas, het land waarop nu gewoond wordt ligt ruim 6 meter onder zee niveau.
Droogmakerijen
Het plan voor de droogmakerijen kwam in 1824 gereed. Er werden in totaal 30 molens gebouwd waarven er 23 in Moordrecht stonden.
Het bijzondere aan de situatie in Moordrecht is dat men te maken heeft met 3 verschillende niveau's van waterhuishouding. Op het laagste niveau (ruim 6 meter onder de zeehoogte) ligt het grasland van de polder en de vele rechte slootjes die er voor zorgen dat het grasland redelijk droog blijft. De rad-molens draaien op de wind en via het rad wordt het water uit de slootjes, die allemaal met elkaar in verbinding staan 1.50 omhoog gebracht en gestort in de aangelegde ringvaarten. Vandaar uit werd wederom met molens het water weer verder omhoog getransporteerd en in de IJssel gestort. In 1840 was men klaar met het droogmalen van de zuidplaspolder. Maar we zijn er nog lang niet klaar mee, O nee !!
Het plaatsje Moordrecht is op een landkaart uit 1494 al terug te vinden onder de naam Moerdreght. Het is daarmee een van de oudste dorpjes in de Zuidplaspolder. De Zuidplaspolder ligt tussen Gouda en Rotterdam en wordt thans gebruikt als groene buffer voor de constante uitbreiding van Rotterdam.
Dit jaar (2010) zijn de gemeentes: Moordrecht, Nieuwerkerk, Zevenhuizen en Moerkapelle samengevoegd onder de de naam GEMEENTE ZUIDPLAS.
We gaan terug in de geschiedenis van Moerdreght: Moer is een oud woord voor veen en dreght verwijst naar een veer over het water. In Moordrecht is een veer over de IJssel en verbindt Moordrecht met de gemeente Gouderak, veerig jaar geleden was dit een kettingveer, recentelijk gemoderniseerd als een 'los' veer en nu weer uitgebreid met een veer waar wel drie auto's op kunnen!!
Volgens oude bronnen was het 'ambacht' Moerdreght in het bezit van de familie Moerdreght. In geschriften van de rond 1100 wordt Bertha Moerdreght genoemd als toenmalige eigenaresse. Ook in een brief van Floris, de vierde graaf van Holland, wordt de naam Moerdreght gebruikt.
Dorp aan de rivier.... De bewoners leefden vroeger hoofzakeloijk van de vrachtvaart en de visserij. Later kwam daar de industrie bij waarin ook vrouwen en kinderen werkten. Bekend waren de 'steenfabrieken' waar de bekende gelige steentjes werden gebakken. De laatste steenfabriek is in 1903 gesloten. Moordrecht heeft geen restanten of zo bewaard
Een andere bekende en vanwege de arbeidsomstandigheden ook een beruchte industrie waren de touwslagerijen. in 1853 worden er nog 26 touwbanen genoemd waarvan er in 1957 nog 7 banen over waren met een totaal van 20 arbeiders. Later werd er nog een "Koninklijke Verenigde Tapijtfabriek (KVT) gevestigd, inmiddels failliet en gesloten. Daar hebben we wel een hoge vierkante toren aan overgehouden met een klok die 2 keer in de vier en twintig uur gelijk loopt !!
Dit is een nieuw blog en is nu klaar. Bedankt alvast voor uw bezoek en kom maar regelmatig kijken, wie weet vind ik nog wat, want met water weet je het maar nooit. Heeft u Op- en/ of aanmerkingen ?? Mail me: theopeters@hetnet.nl
noot: water doet de palen rotten.. zij die het drinken zijn slechts zotten !!
verlanding