Voor mijn moeder....
na 18 jaar.
En dan wel op de kaaistraat
spraken wij elkaar.
Je woonde in ons eigen huis,
en ik was bij je binnen.
Praten over al die tijd,
waar moest ik beginnen.
Toch is het enigzins gelukt,
om je bij te praten.
Maar je wilde wel dat ik,
het huis snel zou verlaten.
Ik voelde dat je bang was,
dat ik niet weg wou gaan.
Dat ik bij jou wou blijven,
weg van het aards bestaan.
Want jij bent in de hemel,
en ik hoor daar nog niet.
Dat is wat je mij nog zei,
toen ik jou weer verliet.
Mijn moeder is al heel lang dood,
ik droeg het vaak alleen.
Geniet van haar zolang het kan,
zoals zij is er maar één.
jose xxx



